ตอน 23.3: Chapter 23.3

เอาล่ะ♪

คุยกับเซเรน่าแล้วก็รู้สึกโล่งขึ้นเยอะเลย

มาเริ่มต้นใหม่ให้เต็มที่กันเถอะ!

พอทำความสะอาดเสร็จแล้ว

ก็ยังมีผ้าที่ต้องซักจากเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว เพราะเมื่อเช้าอยู่บ้านพักมานี่นา

ถึงจะไม่มีคราบอะไรชัดเจน แต่ก็ต้องซักให้สะอาดจริง ๆ ใช่ไหมนะ...?

ฮัมเพลง...เหรอ?

ฟุฟุฟุん♪

ฟุฟุん♪

อ๊ะ?

อรุณสวัสดิ์ค่ะ

อ๊ะ ๆ อรุณสวัสดิ์ค่ะ

แย่จังเลยฉันนี่ ไม่มีคนอยู่ก็เลยเผลอฮัมเพลงขึ้นมา...

ไม่เป็นไรค่ะ การซักผ้าก็มักจะมีเพลงประกอบอยู่แล้วนี่คะ

ที่ซักผ้าเนี่ย ไม่ได้เจอคุณท่านบ่อย ๆ แล้วก็ต้องทำงานเป็นเวลานาน เลยชอบร้องเพลงเยอะหน่อยค่ะ

ฉันชื่อเมโลดี้ค่ะ

ได้ยินแบบนั้นแล้วก็ช่วยได้มากเลยค่ะ เอ่อ...

ฉันชื่อเมเรียนน์ค่ะ เป็นเมดของท่านเคานต์วิคติเลียมค่ะ

ฝากตัวด้วยนะคะ ขอให้เราสนิทกันได้นะคะ

33 33 33

ค่ะ!

ถ้างั้น ตรงนี้มีแต่ผู้ใช้งานที่ใช้บริการแค่เมโลดี้เองเหรอคะ?

ใช่แล้วค่ะ

ทางพวกเราก็ส่วนใหญ่ส่งกลับไปบ้านเกิดเหมือนกันค่ะ แต่ว่า

คิดว่าการซักผ้าเช็ดหน้ากับผ้าขนหนูที่นี่จะประหยัดกว่าค่ะ

ก็เลยไม่มีโอกาสได้รู้จักกับเมดคนอื่น ๆ เลยเลย...

นั่นก็น่าเหงาเหมือนกันนะ

แต่ว่าเดี๋ยวคนน่าจะเพิ่มขึ้นไม่ใช่เหรอคะ?

ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดีใจจังเลยค่ะ!

เมเรียน

ไม่ใช่เหรอ?

ทันทีที่พูดจบก็มีเมดคนใหม่เข้ามาอีกแล้วนี่นา...

เป็นยังไงบ้างล่ะ

...อ้าว แล้วคุณล่ะคะ?

ไม่มีปัญหาอะไรเลยค่ะ คุณคลาริส

นี่คือเมโลดี เมดจากตระกูลทอร์ลบิร์กค่ะ

เมโลดีคะ คุณท่านคนนี้คือคุณคลาริส ผู้เป็นนางกำนัลของคุณหนูแอนเนมาลีค่ะ

ท่านเป็นคุณหนูจากตระกูลเฮรัล ท่านก็เลยต้องทักทายอย่างสุภาพนะคะ

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

ดิฉันชื่อเมโลดี เวฟค่ะ

ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ

ถ้าคุณพูดแบบนั้นแล้วก็รู้สึกยินดีมากเลยค่ะ

รู้สึกสบายใจจังเลยค่ะ ที่เห็นว่าครอบครัวรุทลบวร์กมีการอบรมสั่งสอนที่ดี

ช่วยทำความรู้จักกับเมเรียนน์ให้ดี ๆ ต่อไปนะคะ

เมเรียนน์ก็ต้องทำความรู้จักให้ดีเหมือนกันนะ

เพราะว่าคุณหนูและคุณลูเซียนาดูเหมือนจะสนิทกันมาก เลยอย่าให้เป็นการรบกวนนะคะ

แน่นอนอยู่แล้วค่ะ

ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดีแล้วล่ะ

ถึงอย่างนั้นก็คุยเรื่องทั่วไปกันพอประมาณนะ

ไปแล้ว...

คุณคลาริสมาทำอะไรเหรอคะ?

ท่านมาดูอาการของฉันน่ะค่ะ

เพราะว่าเมดของตระกูลมาร์ควิสก็มีคุณเป็นผู้ดูแลทั้งหมดเลยนี่คะ

ท่านเป็นคนที่ใส่ใจรายละเอียดได้มากเลยล่ะค่ะ

เป็นคนที่มีเมตตาต่อลูกน้องจังเลยนะคะ

ฉันก็อยากมีเหมือนกันนะเพื่อนร่วมงาน

นางกำนัล

นั่นคือผู้รับใช้ระดับสูงที่มีความใกล้ชิดกับคุณนายมากที่สุด

ดังนั้นโดยปกติแล้วจึงไม่มีการถูกควบคุมหรือควบคุมผู้อื่นค่ะ

ถึงจะเป็นอาชีพที่มักจะโดดเดี่ยวอยู่แล้ว

ต่างจากเมดที่รับใช้ในบ้าน นางกำนัลจะทำงานเพื่อคุณนายเพียงลำพัง

คุณคลาริสก็เป็นที่ไว้วางใจสินะคะ

เหล่าผู้รับใช้ของคุณแอนเนมาลี พวกเขาสามารถประสานงานกันได้นี่นา

คงเป็นเพราะสิ่งนี้แหละ

ที่จำเป็นสำหรับ "เมดที่น่ารักที่สุดในโลก"

ย๊ะ อ่าโกะ

ฟุปปะ ยังไม่พอเลย ฟุ...

ฉัน...

งานทั้งหมดอยู่คนเดียวเลย

ตามปกติแล้ว งานของเมดก็คือการแบ่งงานกันทำและประสานงานกันไม่ใช่เหรอคะ

เริ่มจะรู้สึกเขินแล้วสิเนี่ย

การฝึกทักษะการทำงานเป็นทีมมันเป็นสิ่งจำเป็นนะ

...หวังว่าคงจะมีเมดคนใหม่มาเร็ว ๆ จังเลยนะคะ

เอาล่ะ ด้วยเหตุนี้ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปฝากตัวด้วยนะคะ

คุณท่านคะ!

เมโลดี ขอโทษนะ แต่ก็ขอแบบเดิมเหมือนเคยนะ

ไม่ไหวแล้ว...

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ... แต่ว่าไม่ไหวเลยเหรอคะ...?

ถ้าอย่างนั้น จะอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับเนื้อหางานให้ฟังดีไหมคะ

คลาสเรียนของเร็คท์ จะมีในวันแรกและวันที่สี่ของสัปดาห์ค่ะ

(ถ้าพูดเป็นภาษาญี่ปุ่นก็คือวันจันทร์กับวันพฤหัสบดี)

ในช่วงบ่ายคาบที่ 2 ค่ะ

วันนี้ต้องทำอะไรบ้างเหรอคะ?

ก่อนอื่นช่วยรวบรวมเอกสารพวกนี้ให้เป็นรายวิชานักเรียนแต่ละคนด้วยค่ะ

เรื่องที่ว่าวิชาอัศวินจะถูกขยายออกไปนั้นได้พูดไปแล้วในครั้งที่แล้วนะคะ

นั่นหมายความว่าจะมีมือใหม่เยอะขึ้นใช่ไหมคะ

การฝึกฝนแบบจริงจังจะเริ่มตั้งแต่ภาคเรียนที่สองค่ะ

ดังนั้นการปูพื้นฐานก่อนหน้านั้นก็คือวิชาของผมนั่นเอง

เข้าใจแล้วค่ะ

ระหว่างเรียนควรจะทำอะไรดีคะ?

อยากให้คุณดูอาการของนักเรียนแล้วจัดการให้ค่ะ

อาจจะมีบางคนที่ยังไม่ชินแม้แต่กับการขยับร่างกายเลยค่ะ

เช่น ให้ดื่มน้ำกับคนที่จำเป็น

หรือส่งผ้าเช็ดตัวให้

ถ้ามีคนบาดเจ็บก็อยากให้ช่วยปฐมพยาบาลด้วยค่ะ

ในฐานะเมด คุณคงถนัดเรื่องการเอาใจใส่แบบนั้นใช่ไหมคะ?

4

นั่นมันเป็นผู้จัดการมากกว่าเมดไม่ใช่เหรอคะ?

เข้าใจแล้วค่ะ

จะไปทำเลมอนดองน้ำผึ้งให้เลยนะคะ!

ผู้จัดการ

ถึงจะไม่ใช่เมด แต่ก็เป็นงานที่เปี่ยมไปด้วยจิตใจในการรับใช้...

?? ก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ...

นี่ก็เป็นอีกหนึ่งก้าวเพื่อเป็น "เมดที่น่ารักที่สุดในโลก" แล้วสินะคะ...

คิดในแง่ดีก็ดีนะ แต่คงจะหลงทางไปสักหน่อยล่ะมั้ง

ถ้างั้นจะอธิบายเกี่ยวกับอุปกรณ์ให้ฟังนะ ตามมาเลย

ค่ะ

สายที่เริ่มจากไคซัง (สไตล์คลาสสิก)

ว่าแต่... ควรจะทำเป็นเปียเซเลอร์ให้ดีไหมคะ?

ต้องมีแว่นกับกาด้วยไหมคะ?

พูดอะไรกันอยู่ก็ไม่ค่อยเข้าใจนะ แต่ว่าฉันว่าไม่จำเป็นหรอก

ถ้าอย่างนั้นจะเริ่มคลาสเรียนเรื่องอัศวินนะ

ฝากด้วยนะคะ

พวกเธอที่เลือกเรียนวิชานี้คงจะเข้าใจอยู่แล้วใช่ไหม

วิชาอัศวินของฉันเป็นเหมือนการปูพื้นฐานสำหรับมือใหม่นะ

ก่อนอื่นจะขออธิบายสั้น ๆ ว่าอัศวินคืออะไร

เมโลดี เอาเอกสารให้พวกเขาหน่อย

ค่ะ

จำนวนนักเรียนมีนักเรียนชั้นปีที่สิบเอ็ดสิบเอ็ดคน ชั้นปีที่สองหกคน ชั้นปีที่สามสองคน รวมทั้งหมดสิบเก้าคน

ส่วนใหญ่เป็นเด็กผู้ชายจากตระกูลขุนนาง ส่วนที่เหลือก็เป็นสามัญชนที่เก่งกาจทั้งนั้น

รีบ ๆ เลยนะ

ต้องเข้าใจการดำเนินงานทั้งหมด

แต่ต้องทำอย่างสุภาพ ไม่ให้ดูหยาบคายนะ

แล้วก็ต้องตรวจสอบล่วงหน้าเพื่อไม่ให้ตารางงานล่าช้า แล้วค่อย ๆ จัดการไปตามสถานการณ์ด้วย

นี่คืองานของเมด

คือการทุ่มเทเพื่อให้คุณท่านได้ใช้ชีวิตอย่างสะดวกสบายค่ะ

ต่อไป พวกเธอจะต้องวิ่งในสนามประลองเพื่อประเมินความสามารถของพวกเธอค่ะ

ฮ่า...!

มันหนักกว่าที่คิดไว้แฮะ...

ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่าต้องวิ่งเยอะขนาดนี้ในคลาสของอาจารย์ท่านอื่น...

เหนื่อยหน่อยนะคะ!

ดื่มน้ำนี่ค่ะ

อ๊ะ

อ่า...

ขอบใจจังเลยค่ะ...

มีเลมอนดองน้ำผึ้งด้วยนะคะ ถ้าคุณชอบก็รับไปได้เลยค่ะ

ค่ะ...

อาโคะชิ

ก็ยังเป็นผู้จัดการมากกว่าเมดอยู่ดีนี่นา

แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันจะไปเชื่อมโยงกับ "เมดที่น่ารักที่สุดในโลก" ได้ยังไงกันนะ

เริ่มกันต่อแล้วนะ

ก่อนอื่นเรามาตั้งใจทำหน้าที่นี้ให้เต็มที่กันเถอะค่ะ

หลังจากนั้นการสอนของเร็คท์ก็ สำหรับมือใหม่ ค่อนข้างจะเข้มงวดอยู่เหมือนกันค่ะ

ในชั้นเรียนครั้งที่ 2 ในอีก 3 วันข้างหน้า ก็มีทุกคนเข้าร่วมโดยไม่มีใครขาดเลยค่ะ

ดีจังเลยค่ะ คุณเร็คท์

อ่า อืม...

ผู้ชายมันก็ประมาณนี้แหละค่ะ