ตอน 26.1: Chapter 26.1

ตอนที่ 26

สัปดาห์ถัดมา

อรุณสวัสดิ์ค่ะ

ฝ่าบาทองค์รัชทายาท มักซ์เวลล์

ไงจ้ะ อรุณสวัสดิ์ คุณลูเซียนา

มาทำงานแต่เช้าขนาดนี้เลยเหรอคะ?

เรื่องสภานักเรียนนิดหน่อยน่ะค่ะ

คุณยุ่งมากเลยนะคะ ขอรบกวนเวลาหน่อยนะคะ

ขอโทษด้วยค่ะ

ไม่เป็นไรหรอกน่า

พวกเราก็ถึงเวลาต้องกลับห้องเรียนแล้วนี่นา

9

เฮ้อ...

คุยกับคุณสองคนนี้ยังประหม่าอยู่เลยยย~

อย่างนั้นเหรอคะ

เผลอทักไปซะแล้วสิ

!

?

เป็นอะไรไปเหรอ?

เปล่า...

เหมือนจะเป็นแค่คิดไปเองน่ะค่ะ

ถึงอย่างนั้น ถึงจะเวลานี้แล้วก็ยังทำงานอยู่ด้วย น่าเหนื่อยแย่เลยนะ

ก็เพราะคุณนี่แหละ ถึงจะอยู่ห้องเดียวกัน แต่ก็หาโอกาสคุยกับคุณได้ยากจริงๆ เลยล่ะ

โอ้โห ท่านเจ้าชายเนี่ย

อื้อออ

อา... ช่างงดงามอะไรเช่นนี้

◇◇♦

หัวใจที่เต็มไปด้วย "ความอิจฉา"

ห๊ะ?

อึดอัด

สบายจัง

ไม่อยากเลย

ช่วยด้วย

เศร้าจัง

เอ๊ะ?

ดีใจจัง

เจ็บ

ทรมาน

ช่วยด้วย

ช่วยด้วย

ใครสักคน

อ่า...

ใคร...สักคน...

ถ้าเป็นเด็กคนนั้น ต้องมีใครสักคนมาช่วยแน่ๆ เลย

ถึงจะรู้ว่ามันไม่เข้าท่า แต่ใจที่บิดเบี้ยวนี้มันหยุดไม่ได้จริงๆ

แบบนี้แหละที่คู่ควรกับลูกน้องของฉัน!

แบบนี้เอง

ในที่ลับตาคน "แม่มดแห่งความอิจฉา" ก็ได้ถือกำเนิดขึ้น

ในค่ำคืนวันนั้น

มีเพียงสุนัขจิ้งจอกสีเงินเท่านั้นที่สังเกตเห็นว่ามีฝนสีดำโปรยปรายลงมาบนท้องฟ้าของสถาบัน

เดือนกรกฎาคม

อ๊ะ?

ผ้าเช็ดหน้าของคุณคุณหนู ไม่เห็นเลยนะคะ

เอ๊ะ? ไม่ได้อยู่ในกระโปรงเหรอ?

มันไม่อยู่เลยค่ะ

แปลกจัง ใส่ไว้ในกระเป๋าแล้วเหรอ?

เมื่อวานก็ทำดินสอหายไปนี่คะ

ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะทำของหายติดต่อกันตั้งสองวัน...

เมื่อวานก็ดินสอ

ตอนก่อนหน้าก็มีนี่นา?

หรือว่าเปลี่ยนตอนเรียนเต้นรำไปแล้ว?

ให้ยืมนะคะ

ผ้าเช็ดหน้ามันน่าจะติดมากับชุดนักเรียน...

วันนี้ผ้าเช็ดหน้า

นี่ไปซะไหนกันนะ

ผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นเป็นของโปรดเลยนะ

...

จะทำให้อีกครั้งค่ะ

คุณหนูคะ

โอ๊ย! หายไปแล้ว...

เป็นเรื่องธรรมดาสำหรับคุณหนูที่จะทำของหายค่ะ

รู้สึกว่ามัน... น่าสงสัยเหรอคะ?

หลังจากวันนั้นก็ไม่มีของหายอีกเลยค่ะ

แต่ว่า

ได้ยินไหมคะ!?

อ๊ะ สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อซาร์ช่าค่ะ

แย่แล้วค่ะ!

เป็นอะไรไปเหรอคะ คุณซาร์ช่า?

เมรี่ มัมม่า

จะมาพูดเรื่องนั้นได้ยังไงกัน

ห้องเรียนของชั้นปีหนึ่งห้อง ก. ถูกทำพังยับเยินเลยค่ะ!

เอ๊ะ?

คุณคุณหนูเนี่ย ทุกคนอยู่ห้อง ๑เอ

งั้น

เอ็กซ์ 1 เอ็กซ์ 2 เอ็กซ์ 3 เอ็กซ์ 4

ในห้องเรียนมีสีทาอยู่เหรอคะ?

หรือจะบอกว่ามันถูกสาดใส่มากกว่านะคะ

หลังจากนี้คงจะมีแจ้งอย่างเป็นทางการมาแล้ว

ถึงผนังกับเพดานเลยเหรอ?

ช่วงบ่ายน่าจะพักแล้วกลับมาค่ะ

รีบเตรียมตัวไปรับเลยนะ

อึก! โอ้

เก็บกวาด

นะคะ

โต๊ะกับเก้าอี้ด้วย! มันแย่มากเลยนะ

ขอบคุณค่ะ

อืม

ที่ของไม่เป็นอะไรนี่ถือเป็นโชคดีอย่างยิ่งเลยนะคะ

ถึงจะสาดสีแบบไม่เป็นระเบียบใส่ไป แต่ของในโต๊ะก็ยังไม่เป็นอะไรเหรอคะ?

ตั้งใจทำแบบนั้นเหรอคะ?

เอ๊ะ?

อืมม

ถ้าอย่างนั้น จุดประสงค์คืออะไรล่ะคะ...?

คิดไม่ออกเลยแฮะ

แล้วการเรียนในวันพรุ่งนี้จะเป็นยังไงเหรอคะ?

ถึงมีองค์รัชทายาทอยู่ด้วย ก็ยังไม่ได้ปิดเรียนเลยนี่คะ

เขาบอกว่าจะมีห้องอื่นเป็นห้องเรียนชั่วคราว แล้วก็เรียนตามปกติค่ะ

จะให้ดูไหมคะ?

ก็มีคนพูดถึงเรื่องนั้นเหมือนกันนะคะ

คุณพูดเองเลยนะคะ

การเรียนการสอนมันช้ากว่าปกติไปแล้วนะคะ

เป็นคนเก่งจังนะคะ

ถ้าช้ากว่านี้ไปอีก การจะตามให้ทันมันจะยากขึ้นไปอีกค่ะ

คุณแอนเนมารี่ก็รับมือได้สง่างาม ดูเท่มากเลยค่ะ

คุณหนูใช้ปากกาแบบนี้มัน... ไม่เรียบร้อยเลยนะคะ

...อ๊ะ? ดินสอแท่งนั้น

สังเกตเห็นหรือยังคะ?

ใช่แล้วค่ะ!

ดินสอที่ทำหายไปเมื่อคราวน่ะค่ะ!

ตอนที่อาจารย์ตรวจห้องเรียนที่ถูกทำพัง มันก็ตกอยู่ตรงนั้นค่ะ

แต่ว่าห้องเรียนก็มีการทำความสะอาดทุกวันไม่ใช่เหรอคะ?

ต้องมีการมองข้ามไปแน่ๆ เลยค่ะ

ก็เป็นแบบนั้นเหรอคะ...?

ถึงแม้ว่าองค์รัชทายาทจะเข้ามาทำความสะอาดห้องเรียนแล้ว ก็อาจจะมีการมองข้ามไปบ้างไหมนะ...?

การทำความสะอาดเป็นงานพื้นฐานของสาวใช้เลยนี่นา

ถ้าทำความสะอาดไม่เป็น ก็จะมองไม่เห็นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ และไม่ใส่ใจใครได้น่ะ

แต่ถ้าเป็นดินสอ

มันอาจจะเข้าไปอยู่ในซอกเล็กๆ

ได้ด้วยไหมนะ?

เรื่องนั้นน่ะ

ว่าแต่

ยังไงก็ต้องเป็นเรื่องที่ห้องเรียนถูกทำพังนี่นา

หวังว่ามันจะคลี่คลายไปได้ด้วยดีนะ