ตอน 30.1: Chapter 30.1

งั้นคุณอันนะกำลังสืบเรื่องคดีนั้นตามคำสั่งของคุณอันเนมาลีเหรอคะ

คุณอันเนมาลีนี่ช่างเป็นผู้ที่น่าเลื่อมใสจริงๆ เลยนะคะ

ฉะ...แล้วก็

มีอะไรที่คุณรู้บ้างไหมเอ่ย?

ฉันนี่ถูกคนรับใช้หลีกเลี่ยงไปหมดเลยค่ะ...

ได้ยินมาว่าข่าวลือมันแพร่กระจายไปถึงคณะครูแล้วด้วยค่ะ

แน่นอนว่าคุณอันนะก็ไม่ได้ทำอะไรเลยนะคะ

ฉันก็มีคนมาถามฉันอยู่หลายคนเลยค่ะ

พอรู้ตัวอีกที ข่าวลือมันก็แพร่ไปอย่างรวดเร็วเลยล่ะค่ะ

จริงๆ แล้วเป็นยังไงบ้างคะ? อีกแล้วนะเนี่ย

จากเนื้อเรื่องของคดีเนี่ย คนส่วนใหญ่มักจะพูดนำไปก่อนว่า "คุณหนูจากเมืองรุทลเบิร์กเป็นคนร้าย" น่ะนะ อันนี้ทำให้รู้สึกกังวลนิดหน่อย

ก็เหมือนกับข่าวลือในโรงเรียนเลยนี่นา...

เขาพูดแบบตัดสินไปแล้วอย่างน่าประหลาดเลยนะ...

?

ไม่นะ คุณอันเนมาลีพูดแบบนั้นเองค่ะ!

แต่ก็ดูเหมือนจะไม่มีข้อมูลใหม่ๆ เลยนี่นา...

บู๊ชะแล้วค่ะ

กินหมดแล้วล่ะ...

มายกะจัง ช้าจังเลยนะ

ไปถึงไหนแล้วนะ

ตอนที่ 30

คุณแม่

พี่ชาย...

ได้ยินเสียงเด็กผู้หญิงร้องไห้

คุณอันนะ พี่สาว

เอ๋อออ...

ที่นี่เกิดอะไรขึ้นเหรอ?

ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ?

เป็นเด็กที่ไม่รู้จักเลยนะ

สำหรับฉันที่ไม่รู้เรื่องนี่มันไม่เกี่ยวเลย

แต่ว่า

บิยุคุ

ตอนนั้น

ใช่แล้ว ต้องปกป้องให้ได้

เด็กที่ร้องไห้แบบนี้ ต้องปกป้องให้ได้

ไม่ควรมาอยู่ที่ตรงนี้

ต้องพาออกไปให้ได้แล้วล่ะ

ทำไมถึงมาช่วยล่ะคะ?

ก็เพราะว่า

คุณเป็นคน...

ซากะ

หะ...

ฉันนี่...

บาดเจ็บตรงไหนเหรอ?

อ๊ะ

ขอบคุณนะ! ไม่เป็นไรแล้วล่ะ

เอ่อ...

ว่าแต่... แทบไม่เคยได้เห็นหน้าเลยนี่นา

รู้สึกว่าบรรยากาศมันต่างออกไปพอสมควรเลยนะ... แต่ว่า

อย่างนั้นเหรอ

ม...เดี๋ยวก่อน!

คนที่เป็นคนช่วยฉันเมื่อประมาณสองเดือนก่อนใช่ไหม!?

ฉันเองก็หน้าตาเปลี่ยนไปเหมือนกัน

เลยไม่แน่ใจเลยล่ะ

...

.

จิ

เอ๊ะ?

เหรอ

................

ไม่จริงเหรอ...?

ตอนนั้นช่วยไว้ ขอบคุณมากเลยนะคะ!

ฮึก

?

เกิดอะไรขึ้นเหรอ?

...ไม่มีอะไรหรอก

ถึงจะคิดว่าต้องรีบไปซะแล้ว...

ฉันเลี้ยงเองเลยนะ!!

ใช่แล้ว ถ้าไม่เป็นการรบกวน

ไปกินข้าวด้วยกันไหมล่ะ?

...ไม่เป็นไร

เอ๋อ!

ทำไมขาถึงขยับไม่ได้ล่ะ?

ไม่ต้องพูดแบบนั้นสิ

ให้เป็นค่าตอบแทนที่ได้รับความช่วยเหลือหน่อยสิคะ!