ตอนที่ 111

ฟุฟุ

รู้หรอกนะ

เรื่องพวกคุณน่ะ

ฟุ

แข็งแกร่ง...

และอ่อนโยน

มาก

เต็มไปด้วยความเศร้าโศก

หัวใจที่ต้องสูญเสียคนที่รัก

เหมือนมีบางสิ่งในใจขาดหายไป

ความสิ้นหวังที่ไม่มีที่สิ้นสุด...

...แต่ว่าจริงๆ แล้วมันมีวิธีที่จะปลดปล่อยตัวเองออกมาได้นะ

เป็นพิเศษเลย

จะบอกให้ฟัง

นั่นก็คือ...

“ความโดดเดี่ยว”นี่แหละ

“การทำลายล้าง”น่ะ

ความฝันนะ

สาดพลังและผลจากดาบหินแห่งสายน้ำออกมาสิ

ความโดดเดี่ยว...

งั้นเหรอ?

ค-

ใช่

ทุกคน...

มี “ความผูกพัน”

ถึงได้กลัวไง

100

ดังนั้นทุกคนจึงควรทำลาย “ความผูกพัน”

และกลายเป็น “ความโดดเดี่ยว”

ผู้ใหญ่ต่างหากที่อยู่ไม่ได้เลยถ้าไม่มี “ความผูกพัน”

ใช่...เพราะฉะนั้น

ถึงได้ให้พวกเด็กๆ ทำลายมันน่ะ

ก็...

...

เพราะส่วนใหญ่ฆ่าไม่ตาย ก็เลยให้ทำแทน

ท่านไอนส์บอกไว้อย่างนั้นนะ

ว่าถ้าทุกคน กลายเป็นความโดดเดี่ยว

จะสามารถสร้างโลกที่ไม่มีความทุกข์ใดๆ เลยได้...

เมื่อตกอยู่ในความโดดเดี่ยวของมาริ

ฟุ

ออก

––––...

หืม?

พูดว่าอะไรนะ? ไม่ได้ยินเลย

คำอธิบายเสร็จแล้วใช่ไหม

บอกไปแล้วนะ

แก...

เกลียด

แก

ช่วยไว้

แค่หยุดลงเท่านั้น

พลังทำลายล้างนี้...!!

อ๊า

ท่านไอนส์...

ว่ามันไม่ใช่

บอกว่า...

ของที่ล้มเหลวเลย

ล้มเหลวแล้วสิ

ยังไม่สมบูรณ์

ชิ อีกแล้วเหรอ

หา?

คงต้องถูกกำจัดสินะ

ไม่สิ...

ทำไมล่ะ

สร้างขึ้นมาเองแบบนี้...

ไม่ขนาดนั้นหรอกนะ

ไม่ใช่ของที่ล้มเหลวน่ะหรอก

แกแตกต่างจากคนอื่นนะ

แกมีสิ่งที่พิเศษอยู่ในตัว

ลองจินตนาการดูสิ

แกมีร่างกายที่แข็งแกร่งกว่าใครๆ

และสามารถวิ่งได้ด้วยความเร็วที่ไม่มีใครเทียบได้

ถ้าเชื่อแล้วมันจะเป็นจริงนะ

พอตั้งจิตอธิษฐานให้แรงตามที่ถูกบอก

มันก็ออกมาข้างนอก

ได้รับร่างนี้มาแล้ว

พอลูบทุกคน

ก็ตายทันที

มันแข็งแกร่งขึ้นมากเลย

สำเร็จทุกอย่างเลย

เป็นไปตามที่ท่านไอนส์บอกจริงๆ

ถ้าเชื่อ ก็จะสำเร็จนี่นา–––

ดังนั้น

บอกว่า

จะเป็น"พระเจ้า"!!

เพียงหนึ่งเดียวในโลกนี้

ผู้โดดเดี่ยว

"พระเจ้าผู้เป็น"!!

ก็เลยเหล่าผู้ใหญ่ที่สกปรกนี่...

จงตายซะ!!

อ๊า

แย่จัง...

ทำไปแล้ว...

อดไม่ไหว...ด้วยอารมณ์ชั่ววูบ...

ทั้งๆ ที่โดนบอกว่าอย่าทำลายเมืองมากเกินไป...

อ๊ะ

แล้วก็ต้องเก็บศพผู้หญิงคนนั้นด้วย...

อ่า...มันยังอยู่ครบไหมนะ...

......นี่

แก

:

เป็น

มนุษย์

ใช่ไหมล่ะ? ทำไมล่ะ...

ทำไมถึงได้

ขยับได้ปกติล่ะ!?

●●●●

ขอพูดไว้เป็นครั้งสุดท้าย

คำ

ขอบคุณ

ขอบคุณ

ที่ได้เป็น

"ความชั่วร้าย"อย่างไม่มีข้อกังขา

ทำให้

ไม่ลังเลเลยแม้แต่นิดเดียวที่จะฆ่า

ต่อไปก็

ตาของฉันแล้วสินะ