ตอน 12: Chapter 12

เธอทำได้แล้วเหรอ?

● ● ● ● ● ●

ก็ประมาณสองคนมั้งคะ...

คาร่า! เหล้า! เอาเหล้ามาเร็ว! ฉลองนี่!

รับทราบค่ะ

อาจารย์

รับทราบค่ะ

การตกแต่งก็ด้วย! ทำให้เสร็จใน 5 วิ! เค้กมีไหม!?

ล้อเล่นน่า

วีรบุรุษผู้โด่งดังในสนามรบ

บัดนี้กำลังใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างเงียบสงบ—

ต้นฉบับ: มิโกชิบะ นานะ (สำนักพิมพ์โคดันฉะ ไลท์โนเวล)

แนวคิดตัวละคร: คอนเอะริโกะ

อาจารย์ เชิญเลยค่ะ

โอ้ ขอบใจมากนะ

ดีขึ้นเยอะเลยล่ะ

เป็นยังไงบ้างครับ สุขภาพช่วงนี้เป็นไงบ้างครับ

อ่า

...แต่ว่าที่นี่มันยังไม่ดีเท่าไหร่เลยนะ

อาจารย์ ลิเดียที่ 2 เอนส์วอร์ทส์ เนี่ย เป็นนักรบที่เคยเป็น "จอมเวทดาบน้ำแข็ง" รุ่นก่อน

ที่เคยสู้แนวหน้าในการรบครั้งใหญ่ทางตะวันออกสุดแดน

แต่ว่าเพราะบาดแผลที่ได้รับในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายนั้น

ทำให้ช่วงล่างเป็นอัมพาตจนขยับไม่ได้เลยล่ะ

อยากฟังเรื่องของเธอมากกว่าเรื่องของฉันซะอีก!

เป็นไงบ้าง? ชีวิตในโรงเรียนนะ

ตอนนี้ก็เป็นไปได้ด้วยดี ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเป็นพิเศษ...

อ่า

ถูกเรียกด้วยชื่อเล่นว่า "จอมเวทที่เหี่ยวเฉา" น่ะครับ

โอ้!! โดนตั้งแต่แรกเลยนี่นา!!

น่าจะถูกตั้งโดยพวกขุนนางมั้ง

ใช่แล้วค่ะ ถูกต้องเลยค่ะ

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ จอมเวทที่เหี่ยวเฉาเหรอ...

เล่นคำระหว่าง "จอมเวท" กับ "เหี่ยวเฉา" สินะ... คุคุคุ...

ฮ่าๆๆ

...แต่ว่า

ถึงผมด้วยเหรอครับ

อย่างนั้นเหรอ! นั่นมัน...

ผมมีเพื่อนที่ดีแล้วครับ

!

เลย์ เกิดอะไรขึ้น

!

การมาเยือนอย่างกะทันหันในวันหยุด

มุกตลกที่พูดไม่ถูก

ตั้งแต่เมื่อกี้นี้ก็ไม่สบตาเลย

โป๊ะแตกหมดแล้ว

พูดมาสิ

ไม่ต้องปิดบังนะ

—...เข้าใจแล้วล่ะนะ

สายลับของจักรวรรดิ...

ความผิดปกติในการฝึกปฏิบัติของป่าคาฟก้า...

และก็...

ชายชุดดำ

สถาบันปรับปรุงพันธุ์สินะ...

ไม่คิดเลยว่าเธอจะรู้ชื่อนี้

!? อาจารย์ รู้ด้วยเหรอครับ!?

อ่า ได้มาจากแหล่งข่าวลับน่ะ

สถาบันยูเซย์น่ะ

เป็นองค์กรที่มีเป้าหมายในการบรรลุถึงความจริงของเวทมนตร์เลยล่ะ

เหรอ? นั่นมันก็แค่สถาบันวิจัยเวทมนตร์ธรรมดาไม่ใช่เหรอ?

ปัญหาอยู่ที่วิธีการน่ะสิ

เธอรู้จัก "ความทรงจำเวทมนตร์" ไหม เลย์

ไม่...ไม่รู้เลยครับ

การวิจัยเวทมนตร์ช่วงนี้เนี่ย ไม่ได้เน้นที่ตัวเวทมนตร์โดยตรงนะ แต่เน้นที่สมองที่เป็นตัวกลาง

โดยเน้นไปที่สารในสมองที่ใช้บันทึกเวทมนตร์ที่เรียกว่า "ความทรงจำเวทมนตร์" น่ะ

ถ้าเราสืบค้นต่อไปเรื่อยๆ

ว่าเวทมนตร์คืออะไร

กลไกสมองที่ใช้ในการควบคุมมัน

ก็จะได้รู้ไปถึงรากฐานของมนุษย์เลยล่ะ

พวกเขากำลัง

พยายามที่จะผ่าสมองของคนที่มีความสามารถสูงออกมาเพื่อเก็บมัน

แล้วก็มีพวกที่ก้าวข้ามขีดจำกัดออกมาด้วย

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ สถาบันยูเซย์...

ใช่แล้ว

ผมก็เลยตั้งใจว่าจะไม่ใช้พลังของ "ดาบน้ำแข็ง" ตามคำสั่งของอาจารย์

แล้วเข้าโรงเรียนมาครับ

สามเดือนผ่านไป ก็มีเพื่อนๆ แล้วครับ

เป็นเพื่อนที่ทดแทนไม่ได้จริงๆ ครับ

แต่ว่า สถาบันยูเซย์กำลังจะทำร้ายพวกเขา...

ไม่อยากจะสูญเสียเพื่อนไปอีกแล้วครับ

ดังนั้น

ไม่ว่าจะใครจะว่ายังไง ถ้าเกิดอันตรายกับเพื่อนอีกครั้งล่ะก็

ผมเองครับ

จะใช้พลัง

เพื่อจะแจ้งให้ทราบเรื่องนั้น

วันนี้เลยมาครับ

อ่า

ดีมาก ใช้มันเลย

ไม่นะ!!

ถึงอาจารย์จะห้ามขนาดนั้น...ก็

เอ๊ะ?

อะไรกันเนี่ย เป็นแบบนั้นเองเหรอ

เห็นทำหน้าเคร่งเครียดก็คิดว่าต้องมีอะไรมากกว่านั้น

●●●●●

ก็โดนผู้หญิงปฏิเสธอะไรทำนองนั้นไงล่ะ!!

—...ก็จริงอย่างที่ว่า

ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่า อย่าเปิดเผยตัวตน

มันจะทำให้เธอลำบากในโรงเรียนนะ

ก่อนอื่นพวกขุนนางนั่นแหละที่จะเป็นฝ่ายวุ่นวายก่อน

คนธรรมดาอย่างเธอเนี่ยนะ จะเป็นอะไรกับเหล่าจอมเวทย์ทั้งเจ็ด

ฟุ่บ

ไม่ว่าจะเรื่องอะไร พวกเขาก็อาจจะมาแกล้งเธอได้ล่ะ

แต่ว่านะ

เลย์

เรื่องแบบนั้น ช่างแม่งเหอะ

เรื่องความรับผิดชอบหรือพันธะอะไรนั่นน่ะ ผมจัดการให้เอง

ทำตามใจเลย

ดังนั้น อย่าได้เสียใจอีกเลยนะ

พูดไปแล้วก็ต้องรักษาไว้สิ

ต้องเป็นเพื่อน

...ครับ

ให้ตายสิ...กังวลไปก็เปล่าประโยชน์

ฮ่าๆ ขอโทษด้วยนะครับ

เอาล่ะ! ออกไปข้างนอกเปลี่ยนบรรยากาศกันดีกว่า!

ครับ!! จะติดตามไปเลยครับ อาจารย์!!

อากาศดีๆ แบบนี้ สบายจังเลยครับ อาจารย์

อ่า ใช่เลย

แต่ว่านะ เลย์นี่มันแปลกจริงๆ เลย...

ตอนที่เจอครั้งแรก...

ถ้าไม่ได้เจอกันสามวัน...ล่ะก็

นี่มัน...เหมือนได้พบเพื่อนที่ดีจริงๆ เลยนะ...

เลย์

ครับ?

คราวหน้าพาเพื่อนมาเที่ยวด้วยสิ

ครับ

อาจารย์

เลย์ตัดสินใจอีกครั้งว่าจะปกป้องเพื่อนตามคำพูดของอาจารย์ เขาหวนกลับสู่ชีวิตในโรงเรียนด้วยความรู้สึกที่แจ่มใส—

ครั้งหน้าเจอกันนะ