ตอนที่ 124

จอมเวทดาบน้ำแข็งปกครองโลก

ไดวะจาคุเท็น ตอนที่ 124 "จุดอ่อนของเรย์"

ต้นฉบับ: มิโกชิบะ นานะ (โคดันฉะ ลาโนเบะ บุนโค) มังงะ: ซาซากิ โนบุโตะ

นั่นมันอะไรกัน!! การโจมตีของเรย์มันไม่เข้าเลย...

เร็วมาก!!

นั่นอาวุธอะไรน่ะ!!

!!สายฟ้าเหรอ!?

ควบคุมสภาพอากาศได้ด้วยเหรอ...!!

ดูดซับเหรอ!? แปรสภาพเป็นอาวุธ!! นี่มันอะไรกันนี่...

ว้า!?

คือ...

นี่

เอ๊ะ

แย่แล้ว...

อา...

นี่

จัง...

!!

...อึก

!?

!ม้วนมันถูกฉีก

ไม่เป็นไรนะครับ

เพราะมีเขตแดนอยู่

จอมเวทดาบน้ำแข็งปกครองโลก

สวัสดีครับ/ค่ะ

คุณลิเดีย "เอมบาวส์"

ที่ได้ทักทายกันโดยตรงคือครั้งแรก...

สมรภูมิแห่งตะวันออกสุด

ความทรงจำ:

นี่

เจ็บจังเลยเนี่ย

อยู่ ๆ ก็ทำแบบนั้นเลยเหรอครับ?

!?

เรื่องธรรมดา

บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอ

ว่าเวทมนตร์น่ะอะไรก็ได้

หืม?

อ่า ก็...เปล่า

ที่นี่ไม่ได้ยินเหรอ

ขออนุญาต ขออนุญาตนะครับ

......

การสร้างร่างแยกด้วยเวทมนตร์มันเป็นเรื่องง่าย ๆ เลยนะครับ

แน่นอน การที่มันจะพูดได้ด้วยแค่ส่วนคอเนี่ย

ดูสิ

ดูสิ

มีผมเยอะแยะเลยครับ

การต่อสู้เริ่มขึ้นแล้ว

อา...

สู้เข้าไว้นะ ผม!

มาเถอะเลย มาเกลเนอร์!

.................

“ทำไมล่ะ?”

ทำหน้าแบบนั้นนี่นา

“ทำไม”ถึงตั้งใจมาพูดด้วยล่ะ

ฟุฟุ

อะไรแบบนั้น

“ทำไมถึงทำเรื่องเลวร้ายแบบนี้”

จะบอกให้ฟังเองครับ

อะไรแบบนั้น

นั่นมันนะ

ก็เพื่อที่จะได้ครอบครองโลกแห่งความจริง

ถึงได้มอบความสิ้นหวังที่แท้จริงให้กับเรย์ไงล่ะครับ

...อーカーชาเหรอ?

ความ...

สิ้นหวัง...?

เพราะความสิ้นหวังสำหรับเรย์มันยังไม่พอ

เคยล้มเหลวมาครั้งหนึ่งครับ

ในวันที่ 7 ปีที่แล้ว

โลกแห่งสัจธรรมก็เลยได้มาแบบไม่สมบูรณ์นัก

ผมเสียใจมากเลยครับ

โอกาสที่ไม่เหมือนใคร

ถ้าไม่มีความหวัง ความสิ้นหวังก็จะยิ่งลึกขึ้น

ดังนั้นถึงจะยุ่งยาก แต่ก็ได้ตัดสินใจจะเริ่มจากศูนย์ครับ

ให้ทุกอย่างเป็นสีขาวโพลน

ตั้งแต่แรกเลยนะครับ

สีขาวโพลน...

...จาก

ก็ตั้งแต่แรกเลยนะ

ที่ได้สร้างครอบครัวอันแสนสำคัญ

และมอบความสุขให้แก่เรย์

ที่ไว้ใจให้พวกคุณจัดการ

ในหมู่บ้าน พวกคุณได้มอบให้แก่เรย์มากกว่าสิ่งที่ได้รับ

คือความรักที่เต็มเปี่ยมสุดหัวใจเลยล่ะ

......

ไม่เป็นไรครับ วางใจได้เลย

พวกคุณจะไม่ฆ่าหรอกครับ

พวกคุณคือ "ความหวัง" ของเรย์นะ

ถ้ามีความหวัง เขาก็จะสู้ต่อไปได้เรื่อยๆ

ถึงแม้จะต้องจมลงในทะเลแห่งความสิ้นหวังเท่าไหร่ก็ตาม

ถ้ามีความหวัง ก็สามารถดิ้นรนต่อได้

ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองจมได้ลึกแค่ไหนถ้าได้ดิ้นรน

!?

ดูสิ

เสร็จแล้วสินะครับ

แข็งแกร่งจริงๆ นะครับ

ーーーー・・・

เรย์นี่

ใช้เวทมนตร์ที่เพิ่งนึกออกเมื่อครู่

ในการต่อสู้ที่เข้าประชิดกับผม

บอกเลยว่าเรียกได้ว่าเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกได้เลย

เรย์ไม่มีจุดอ่อนเลยครับ

สำหรับเรย์เองน่ะนะ...

!!

มะ...ไม่นะ...

นี่...

ก็เป็นอย่างนั้นแหละครับ

ทันทีที่พวกคุณออกเดินทาง ก็มีการโจมตีฉับพลัน

ใช้เวลาไปประมาณ 3 ชั่วโมง

ยังคงมีการต่อสู้กับทหารอมตะอย่างต่อเนื่องครับ

ตอนนี้คงลำบากแย่เลยนะครับ

อ๊ะ

แถมยังส่งไปที่เมืองหลักของคุณอาโนลด์ด้วยนะครับ

เกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่เลยล่ะครับ โอย

น่าจะตายไปเป็นหมื่นๆ คนมั้ง ฮ่าๆๆ

อ๊ะ

อนึ่ง สำหรับเรย์ตอนนี้กำลังบอกว่า...

มีพลังที่จะช่วยได้

เรน่า...

ครับ

ถ้าไม่ใช้พลัง สหายก็ตกอยู่ในอันตราย

ถ้าใช้พลัง ก็จะไร้การป้องกัน

จะเลือกอย่างไหนดีล่ะ

แต่ว่า

รู้ดีอยู่แล้วครับ

ฮ่าๆ

เรย์...

เรย์!!

ทำไม...

นายถึงได้...เจอเรื่องแบบนี้...

ตัวยังขยับไม่ได้เลย...

เท้าก็ไม่รู้สึกอะไรด้วย

แล้วมันจะให้ว่ายังไงอีกล่ะ

ถึงจะเป็นตัวถ่วงอยู่ก็เถอะ

จะยืนมองแบบนี้ไปได้ยังไงกัน!!

ถึงแม้จะต้องตายไปก็เถอะ

อยู่ข้างๆ นาย...

“มุ” “ริ”

“ไม่” “ได้”

โบโบโบโบ

ไม่เป็นไร

“แน่นอน”

“ทุกคน”

“จะปกป้องให้ได้เลย”

เรย์!!!

ปลดปล่อย!!

●●●●●

นี่...

รอด...

เย้!

ทำได้แล้ว!! พวกเรารอดแล้ว!!

อู้ววววววว!!

อาโนลด์ราชอาณาจักร เย้!!!!

อ...เฮ้ พลังนี่มัน...

...อืม

เรย์นี่นา...

แต่ว่า...ทำได้อย่างไร...

สวยจัง...

ความจริงมันโหดร้ายนะ เรย์

เพราะนายเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุด เลยไม่มีใครที่ปกป้องนายได้เลย

ทั้งอดีตที่โหดร้าย

และปัจจุบันที่น่าเวทนา

ก็ไม่มีใครที่เป็นตัวตนที่ช่วยนายได้อย่างแท้จริง

ดังนั้น

มาพูดถึงอนาคตกันไหม

มาพูดถึงพหุจักรวาลกันดีไหม

โปรดติดตามตอนต่อไป!!