ตอน 19: Chapter 19

ตอนที่ 19 ผู้บงการ

ต้นฉบับ: มิโกชิบะ นานะ (โคดันฉะ ราคุเบะ บุนโค) มังงะ: ซาซากิ โนบุโตะ

ต้นแบบตัวละคร: คอนเอะดะ ริโกะ

สุดท้าย...

คลาสเรียนเนี่ยนะ...

เดี๋ยวนะครับ! มันหมายความว่ายังไงกันครับ!?

คุณครูเกรย์!! เซ็ตสึกิ

เดี๋ยวก่อน...

!!

อเมเลีย

สึ...

ดึงอะเรียมเข้ามา

ทำไมถึงพยายามจะฆ่าผมล่ะครับ

!?

นะ...

เอ!?

ฟุฟุฟุ

ฮ่าๆๆ

เป็นไปไม่ได้หรอก...

กับขยะแบบนี้

จะฆ่าแกได้ยังไงล่ะ

!!

ก็รู้อยู่แล้วว่าแกมันไม่คู่ควรแม้แต่จะเป็นหมาทดลอง

แต่

อย่างน้อยแกก็ทำงานได้ในฐานะขยะนะ

นะ

!!?

นะ...

นี่มัน--...

เขตป้องกันนี้มันใช้เวลาในการสร้าง เลยทรงพลังมากเลยนะ

ก็เลยให้เจ้าหมอนั่นช่วยถ่วงเวลาไว้ไงล่ะ

นี่มันไม่ใช่เพราะอะเรียมถูกเปิดใช้งานเหรอ...

เอาเป็นว่า เรย์-ไวท์

แผนการจะฆ่าแกมันสมบูรณ์แบบแล้วล่ะ

อย่าคิดว่ามันจะเหมือนตอนที่อยู่ในป่าของคาฟก้าล่ะ

อย่างนั้นเหรอครับ

คุณเองก็...

สถาบันปรับปรุงพันธุ์

อย่างนี้นี่เอง...

อ่า

ตอบได้ถูกต้อง

ใช่เลย

...มันเชื่อมโยงกันไปหมดเลย

เรื่องของเอลิซ่าด้วย...

เรื่องคนที่หายตัวไปทุกปีในป่าของคาฟก่า คุณนี่แหละ...

ฮ่าๆๆ เก่งจัง ช่วยได้เยอะเลย

การฝึกปฏิบัติการในป่าของคาฟก้า ซึ่งเป็นด่านแรกของนักเรียนทุนใหม่ทุกปี

การสาธิตเพื่อมอบความมั่นใจในฐานะอาจารย์

ปรากฏตัวอย่างสง่างามเมื่อเกิดวิกฤต

จากความโล่งใจ

เปลี่ยนไป!! สีหน้าตอนที่รู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น!!

สีหน้าตอนที่เปลี่ยนจากความหวังไปสู่ความสิ้นหวัง!!

อา... แค่คิดถึงก็ทนไม่ไหวแล้ววว

รู้สึกได้ว่ายังมีชีวิตอยู่

อุฟุฟุ

แต่ตั้งแต่ท่านผู้อำนวยการคนนั้นเข้ารับตำแหน่ง

สายตาการเฝ้าระวังมันก็เข้มงวดขึ้นมากเลยนะ

จนแทบจะมองไม่เห็นเลยล่ะ

ปีนี้เราพยายามที่จะใช้พวกชั้นผู้น้อยไปเก็บกู้มานะ

แต่กลับได้ผลผลิตที่ไม่คาดคิดเลย

มันสั่นสะเทือนเลย

ตอนที่เห็นภาพของเรย์-ไวท์นะ

แล้วก็มั่นใจเลย

ถ้ามีแกคนเดียว การวิจัยขององค์กรเราก็ก้าวไปได้อีก 100 ปีเลยนะ

?

เป็นอะไรไป

อยู่ดีๆ ก็เงียบไปเฉยเลย

ถ้างั้น

ทำไมล่ะ

คุณได้ให้คำสัญญาแบบนั้นเหรอครับ...

!

มาที่โรงเรียน...แล้วก็ได้เจอผู้ใหญ่ที่ไว้ใจได้...

ผมคิดว่าถ้าผมรักษาคำสัญญานั้นไว้ คุณครูก็คงจะดีใจแน่เลย...

พอโตพอที่จะดื่มเหล้าได้แล้ว

ก็จะกลับมาอีกครั้งครับ

จะมาอีกนะ

...เรื่องสัญญา หรือเรื่องสถาบันปรับปรุงพันธุ์น่ะ

ถึงแม้ว่าเนื้อหาที่คุยกันมามันจะไม่ได้เข้าใจทั้งหมดก็ตาม...

แต่มีอย่างหนึ่งที่ฉันรู้แน่ๆ เลย

ว่าได้เห็นเขาที่ดูเศร้าสร้อยแบบนี้

เป็นครั้งแรกเลย

อย่างนั้นเหรอ

แก...

เรื่องแบบนั้น...

อา ฮ่าๆๆ

คึคึคึ

ทำให้หัวเราะได้ถึงขนาดนี้เลยนะ

เรย์-ไวท์...

โกหกน่า บ้าเอ๊ย

เพราะว่าคุณปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน เลยไม่มีการเตรียมตัวอะไรเลย... ตอนแรกกะว่าจะให้มันผ่านไปด้วยบทสนทนาแบบกลางๆ น่ะ

ถ้าคุณคล้อยตามได้ขนาดนี้ ก็คงจะลองเล่นแผนตอนนั้นดูแล้วล่ะ...

ไม่คิดเลยว่าคุณจะบริสุทธิ์ถึงขนาดนี้...

คุคึคึ ฮ่าๆๆ!

นี่!

!!

ตั้งแต่เมื่อกี้ก็ไม่เข้าใจเลยว่ะ...

ถ้ามาทำเพื่อนฉันให้เป็นตัวตลกนะ จะไม่ปรานีแน่!

อย่า... อย่าแกล้งเรย์-คุงนะ!

ใช่แล้ว!!

คุณครูเกรย์ อย่าไปมากกว่านี้เลยนะ—

ซี่

นี่...

เหรอ...

ให้ตายสิ...

ตัวมันหนักจัง...

แก๊—ปี้ แก๊—ปี้

เงียบไปเลยน่า

อืมมม

ฉันน่ะ...ตอนนี้

กำลังคุยอย่าง

สนุกสนานอยู่เลยนะ

กับเรย์-ไวท์น่ะ

น่ารำคาญชะมัด จะตายเหรอ?

ก่อนเลย

11

พออยู่ข้างหลังเรย์แล้วรู้สึกสบายขึ้นนิดหน่อย...

อเมเรีย

ขอบคุณนะ

...!?

เอวิเอลิซ่าด้วย

จริงๆ

!!

รอฉันหน่อย

สักครู่เดียว

จริงๆ แล้วอยากจะ...

ทำไมเนี่ย!!

!

ทำไม คุณถึง...ต้องไปเจ็บปวดในที่ที่ไม่รู้ตัวด้วยนะ...

พวกเรา...ไม่มีอะไรเลย

ที่ทำได้

...ทำไม

มันไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย

พวกคุณได้รับสิ่งต่างๆ มากมายเลยนะ

เป็นเพื่อนของฉันที่สำคัญจริงๆ

!

จริงๆ เลย

ไม่อยากจะสูญเสียไปอีกแล้ว

ดังนั้นจะปกป้องให้ได้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม

คุณครูเกรย์

โอ้!? มีใจแล้วสินะ!!

อ่า ใช่แล้ว

ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีความหมายอะไรเลยที่เตรียมการมาขนาดนี้

ผมเคารพคุณมาตลอดเลยนะ

คีย์

แต่จะไม่ยอมให้คนที่คุณรักต้องเจ็บปวดเด็ดขาด

ลาก่อนนะ

คุณครู

ยกเลิกการตรึงเวลาในร่างกาย

สัปดาห์หน้าเจอกันนะ

คราวนี้แหละ เพื่อปกป้องเพื่อนๆ จะไปแล้วนะ! จอมเวทย์น้ำแข็ง!