ตอน 65: Chapter 65

หลับตาลง

สักพักก็จะปรากฏ

ลวดลายเรขาคณิต

ตรงรอยต่อระหว่างความจริงกับความฝัน

ขณะที่มองลวดลายที่สะท้อนอยู่บนผิวน้ำ

ความรู้สึกเหมือนกำลังจมลงไปเล็กน้อย

อิสรภาพของร่างกายกำลังถูกพรากไป

มันช่างรู้สึกสบายอย่างประหลาด...

ทั้งกายและใจก็เพียงแค่ปล่อยวาง—พร้อมกับภาวนาว่าจะไม่ฝันถึงฝันร้ายนั้นอีก

ฝันอีกแล้ว...

วันนี้ฉันก็

เด็กหนุ่มที่เป็นนักเวทผู้แข็งแกร่งที่สุดในโลก ผู้ปกครองโลกในฐานะจอมเวทดาบน้ำแข็ง จะเข้าเรียนในสถาบันเวทมนตร์

ไดวะ ซินโวเรโอ บทที่ 65 สัญญา

ต้นฉบับ: มิโกชิบา นาโนะ (โคดันฉะ ลาโนเบะ บังโกะ) มังงะ: ซาซากิ โนบุโตะ แนวคิดตัวละคร: คอนเระ ริโกะ

……อยู่ที่นั่น

รึเปล่านะ?

อืมมม...

ยินดีต้อนรับค่ะ เชิญเข้ามาได้เลยนะคะ

นี่นะ...เรียกมาถึงแถบชายขอบแบบนี้

ฟุฟุฟุ

มันก็เป็นไปตามที่คิดไว้นะคะ...

แล้วไอ้ของนั่นล่ะ?

อ้อ ตรงนี้ไง

ประวัติส่วนตัวของเบลเวท มิกราค คู่สามีภรรยาเดนเนียล จดหมายคำสาป และฉบับพิมพ์ครั้งแรกในตำนาน

บันทึกเรื่องราวแห่งทิศบูรพา ชุดภาพวาดการ์บาเนียร์ 3 เล่ม

จะขอตรวจสอบให้ทราบนะคะ

อืม ใช่เลยค่ะ

ถ้างั้น

มาทำ〈สัญญา〉กันเถอะค่ะ

ฟุฟุ คุณกำลังรู้สึกถึงความเครียดอยู่นะคะ

แต่ไม่ต้องกังวลไปนะคะ

เราได้รับค่าตอบแทนแล้วค่ะ

คราวนี้เป็นพันธนาการสำหรับตัวฉันเอง

คุณแค่

ปล่อยวางมันไปเฉยๆ ก็พอแล้ว

●●●

เข้าใจแล้ว

……

โอ้โ้โ้โ้โ้โ้!

……

〈สัญญา〉

วิชาต้องห้ามที่สืบทอดกันมาแต่โบราณ ผู้ที่ต้องปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด

ถ้าไม่สามารถปฏิบัติตามได้ ก็จะนำมาซึ่ง〈ความตาย〉... มันสะดวกดี แต่จุดที่ยากก็คือ

รอยสักสุดเชยนี่จะไม่ออกจนกว่าสัญญาจะถูกปฏิบัติตามใช่ไหมคะ

ถึงอย่างนั้นก็เป็นวิชาต้องห้าม ดังนั้นกรุณาปิดบังไว้ด้วยถุงมือด้วยนะคะ

ได้โปรดเถอะ...!!

...

ขอฝากฝังไว้ด้วยนะคะ...

ฝากด้วยนะ...!!

ฟุฟุ อืมมม...

ไม่ต้องพูดก็รู้แล้วค่ะ

ฉันเองก็จะเอาชีวิตเข้าแลก

อย่างสุดกำลัง

ทำให้เต็มที่เลยค่ะ

จนถึงงานเทศกาลวัฒนธรรมน่ะ

นี่ๆ รู้ไหม?

เรื่องของเลเวกก้า การแต่งงานของรุ่นพี่

อ่า รู้ๆ

อ๊ะ

ฉันก็! ฉันก็ด้วย!

เอ๋! ทุกคนรู้กันแล้วเหรอ!?

เบลลิกาเซนไปจริงดิ... ฉันเล็งไว้สุดๆ เลยนะ...

ฉันได้ยินข่าวมาจากรุ่นพี่ปี 3 น่ะ

คู่ของเขาเป็นขุนนางระดับกลางคนนั้นเอง...

นี่ เธอรู้มั้ยว่าคู่หมั้นของเขาคือใคร?

เอ๊ะ จุดเริ่มต้นที่เจอกันมันเป็นยังไงกันนะ สงสัยจะเป็นงานสังสรรค์นั่นแหละ?

สุดยอดจังเลยนะ มันแพร่กระจายไปเร็วมากเลย

อืม

เออ จริงด้วย เมื่อวานฉันเพิ่งรู้เองนะ

อเมเลีย รู้เรื่องคู่หมั้นเขาเหรอ?

ไม่นะ ฉันก็รู้แค่จากข่าวลือเอง

แถมยังเป็นเรื่องไร้สาระอีกด้วย

หือ? ข่าวลือแบบไหนเหรอ?

เอ่อ... เขาขี่ม้าขาว แล้วก็

ซีดขาวเหมือนแวมไพร์

ตัวใหญ่เหมือนมนุษย์หมาป่าอีกด้วย

อะไรกันเนี่ย เรื่องราวเหมือนเทพนิยายเลย...

แถมยังมีดอปเพลแกงเกอร์อีกด้วยนะ—

น่าจะเข้ากับหม้อไฟดำนะ...

!

สุดยอดทางศิลปะเลย!! แถมด้วยความเร็วขนาดนี้...

สุดยอดเกินไปแล้ว!!

ตอนที่อาจารย์ปั้นให้ตั้งแต่สมัยก่อนน่ะ

นี่มัน...!!

อืม! ก็ประมาณนี้เองสินะ

อืมม... เย็บผ้าไม่ค่อยเก่งเลยค่ะ...

ให้ยืมหน่อยสิ

เอ๊ะ?

!!?

ทำได้แล้ว!

ว้าว สุดยอดเลย!! สวยเหมือนของขายเลย...!

เมื่อก่อนฉันเคยเรียนเป็นงานอดิเรกน่ะ

เจ๋งไปเลยยย!!

...มีคนแบบนั้นด้วยเหรอเนี่ย

เจ้าคนนั้นก็เป็นแนวแฟนตาซีเหมือนกันนะ

นี่ อเมเลีย ดีจังเลย...

!!?

อ่า...คุณอเมเลีย...!?

เธอรู้ด้วยเหรอ!!

นี่เป็นครั้งแรกของเรย์ในงานกับเพื่อนร่วมชั้น...

เธอก็เลยตื่นเต้น อยากจะทำอะไรหลายๆ อย่าง...

แล้วทุกคนก็รับรู้ถึงความสุดยอดของเรย์ด้วย...

เข้าใจว่าทั้งหมดเป็นเรื่องดีนะ...

แต่ก็ไม่อยากให้ทุกคนรู้สิ! อยากให้มีแค่ฉันคนเดียวที่รู้!

ฮ่าๆ...มันเป็นเรื่องที่บ้าบิ่นขนาดนั้นเลยเหรอ...

เข้าใจความรู้สึกเลย

เอ๊ะ...

ฮ่าาา เหนื่อยจัง

รุ่นพี่เรเบคก้าจะแต่งงานแล้วล่ะ

●

อืม รู้แล้ว

ไม่ได้ทำอะไรยิ่งใหญ่เลยนี่นา

ก็เป็นไปอย่างที่คิดไว้เลยนะ มันโด่งดังไปทั่วทั้งสถาบันแล้ว...

ตอนที่เจอคุณเรเบคก้าอาทิตย์ที่แล้ว

ก็เป็นเพราะเรื่องนี้สินะ ที่เขาไม่ให้เห็นมือซ้าย

...แต่ถึงอย่างนั้น รุ่นพี่ตอนนั้นก็ทำสีหน้าเศร้าๆ นิดหน่อยนะ น่าสงสัยจัง...

ลองไปถามคุณอเมเลียดีกว่า...

นี่ อเม...

กรี๊ดดด!!

ม้าขาวจ๋า ม้าขาวจ๋า!!

เอ๊ะ!?

อะไร อะไรกัน!?

บอกแล้วไงว่ามีม้าขาวอยู่ในสนาม!

มะ... ม้าขาว

หรือว่า...

หรือว่าจะเป็นของท่าน...

เรเบคก้าซัง—

) )

นี่มันอะไรกันเนี่ย คุณตาเองนี่นา...

จริงด้วยสิ... ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรนะ...

แต่ทำไมมีคุณตามาอยู่ที่นี่ล่ะ?

ไม่รู้สิ

เอ้ยยย!

ฮ่าๆๆ!! ติดแล้ว ติดแล้ว!

นี่มันใครกันเนี่ย

เอ๊ะ...คนนี้...

บะ บ้าไปแล้ว... เป็นไปไม่ได้...

เมื่อกี้...

ฉันไม่ทันรู้ตัวเลยกับการเข้ามาของเจ้าคนนี้!!

เธอต่างหาก

เธอคือ

เรย์ "ไวท์" สินะ?

ร่างนี่เป็นใครกัน!