ตอนที่ 70

เป็นไงบ้างครับ? ทฤษฎีศาสนจักรเกรย์

ไดวะ เฮนไท ยาโร่ ตอนที่ 70 หนุ่มวิปริตขั้นต่ำ

げんきくみこしばなな ต้นฉบับ: มิโกชิบะ นานะ (โคดันฉะ ลาโนะเฮ บังโกะ) มังงะ: ซาซากิ โนบุโตะ ตัวละครต้นฉบับ: ทานาเอะ ริโกะ

ไปฆ่า "เรย์" ที่ไวท์กันเถอะ

จะมาแหกคุกจากตรงนี้ไหมครับ?

••••••

ไม่อยากเลย

ไอ้บ้า!

อุ๊ย

น่ากลัวจัง...

แต่ว่า ทำไมล่ะครับ? มันก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายไม่ใช่เหรอครับ?

คุกที่ไร้ชื่อ

ผมเองก็ลำบากหาวิธีแทรกตัวเข้ามาเลยนะ จริง ๆ

การออกมาโดยไม่มีใครช่วยนี่มันลำบากจริง ๆ

ฮ้าา...เอแวนเบลเชนสไตน์

เรื่องของแกน่ะ ฉันรู้ดีเลยนะ

ความช่วยเหลืออะไรน่ะ ตายไปแล้วก็คงไม่มีให้แน่เลยสินะ

ยิ่งไปกว่านั้น ก็คือฉันเกลียดแกเข้าไส้เลยล่ะ

เอ๋~ ช่างใจร้ายจังเลยนะ

จะร้องไห้แล้วนะเนี่ย

มะ

ถึงจะเป็นเจ้าหน้าที่ลับที่มีค่า แถมยังลงมือทำอะไรหลายอย่างเพื่อจับดาบน้ำแข็ง

คนที่คุณน่ะ ถึงแม้จะพ่ายแพ้แบบน่าสมเพชจนเละเทะ แล้วสุดท้ายก็โดนจับได้

เอาจริง ๆ ก็ไม่ต้องการเหมือนกันนะ

สถาบันยูเซ็นก็หมดความหวังในตัวคุณแล้วนะ

น่าเสียดายจังเลย ฮ่าฮ่าฮ่า

ยังเป็นตัวตึงเหมือนเดิมเลย ตายซะเถอะ

อย่ามาพูดจาเยาะเย้ยน่า ไอ้โง่

ฮ่าฮ่าฮ่า น่าเบื่อจริง ๆ นะ ล้อเล่นน่า น่ากลัวชะมัด

อ๊ะ! ที่บอกว่าไอ้โง่น่ะ มันก็ไอ้โง่เองนี่นา ฮ่าฮ่า

หึ... ไอ้โง่น่ะนะ

ที่ยังคงวิ่งไล่ตามตูดยัยตัวแสบคนนั้นอยู่ไม่เลิกน่ะ

หึ ในที่สุดก็เก็บยิ้มเยาะนั่นไปได้ซะทีนะ

บอกแล้วไง?

เรื่องของแกน่ะ ฉันรู้ดีเลยนะ...

แกเนี่ยแหละ

หึ...!

พูดอะไรกันเนี่ย...

ฟังให้ดีนะ? เธอคือพระเจ้า

คืออัลฟ่าและโอเมก้า—

ต้องเป็นสิ่งที่สูงส่งที่สุด...

อาาา... ลีเซโรตต์ที่รักของฉัน...

อย่ามาพูดถึงเธอเลย

เมื่อหลับตาลง ภาพของเธอก็ปรากฏ...

จะให้พูดถึงเธอได้ยังไงกัน...

ตอนที่ร้องไห้โวยวาย

ตอนที่กำลังทรมาน

ตอนที่หัวเราะ

บ้าจริง—ใช่แล้ว เจ้าตัวนี้มันอันตรายนี่นา

ตรงที่โมโหน่ะ

ตรงที่เสียใจน่ะ

เสพให้เต็มที่

ตรงที่ร้อนใจน่ะ

ตรงที่สิ้นหวังน่ะ

ก็จะเอาสมองออกมาดูดดดด♡

เด็กอายุ 18 ปี ที่จู่ ๆ ก็ฆ่าครอบครัวตัวเองให้ตายหมด

แล้วเข้าสู่องค์กรโดยใช้สมองนั้นเป็นหลักประกัน!!

สถาบันยูเซ็น ตอนที่ 1

ไอ้ตัววิปริต...!!!

คึ

ซึ

ฟู่ว

อะ

ก็แล้วแต่คุณ

ที่มาที่นี่โดยพื้นฐานแล้ว ไม่ใช่เพราะพวกคุณหรอกนะ

แต่เป็นเพราะอย่างอื่น

ห๊ะ? งั้นมาทำไมล่ะ

เป็นไอ้โง่หรือไง? บอกไปแล้วไง

คุณมันแค่ของเสริมเท่านั้น

!!?

จะเป็นไปได้ยังไงกันนนนน...

พารโตผู้ตะกละ

ฆาตกรรม, ทำร้าย, วางเพลิง, ทำลายศพ...

ข้อหา 1156 ประการ

พลังของเขาคือการได้รับพลังโดยการกลืนกินบุคคลเป้าหมายตามตัวอักษร

คนที่เขากินไปนั้นมีมากกว่า 100 คนเลยนะ!!

เมื่อ 30 ปีก่อน เขาได้กลืนกินบุคคลที่ถูกกล่าวว่าใกล้เคียงกับจอมเวททั้ง 7 มากที่สุด และได้รับพลังที่มิอาจหยั่งถึงได้

ระหว่างศึกปะทะในแดนตะวันออก ก็ถูกจับได้ตอนที่กำลังอ่อนแออยู่

จากนั้นเป็นเวลา 33 ปี 6 เดือน โดยที่ไม่ได้กินอะไรเลยก็ยังมีชีวิตอยู่

การบีบคอ

เก้าอี้ไฟฟ้า

ก๊าซ

การฉีดยา

ไม่ว่าจะด้วยวิธีการประหารชีวิตใดก็ไม่สามารถฆ่าได้

สัตว์ประหลาดตัวจริงแท้

—...ถึงขนาดนั้นเลยเหรอ

อยากจะฆ่าเรย์ ไวท์เหรอ?

ไม่เลย

พวกนั้นมันไม่มีความสำคัญแม้แต่น้อยสำหรับเขาเลยนะ!

!!?

พูดตามตรงนะ ก็ไม่สนใจเลย

ทั้งคุณเรย์"ไวท์ ก็

คุณเรเบคก้า"แบรดลีย์ ก็

แล้วแม้แต่สถาบันยูเซ็น ก็ไม่มีอะไรสำคัญเลย

ยึดมั่นในจิตใจ

ถึงจุดสูงสุด

ถึงขั้นที่ร้ายกาจที่สุด

ฉันมันก็แค่

〈ความตะกละ〉—....

พลังของเลย์ที่ฉันรู้จักนั้นพ่ายแพ้อย่างแน่นอน!!

พลังของเจ้านี่มันน่ากลัวขนาดนั้นเลยสินะ...

เพราะไม่อยากให้มาขัดขวางการพบพานกับลีเซโรตต์ที่รักของฉัน ฟุฟุฟุ

แต่ว่า เจ้านั่นมันมีพลังที่สามารถยุติ การรณรงค์ในภาคตะวันออกสุดขั้วได้!!

พลังที่ยังไม่เคยเห็นーーー

คือเหตุผลที่ว่าทำไมเขาถึงเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุด!!

ฉันจะสนุกไปกับตรงนี้ให้เต็มที่เลยล่ะ

แล้วหลังจากนั้นก็ คุคุคู...

พยายามให้ดีเข้าสิ เด็กศิษย์ของอาจารย์เอ๋ย—...

ซวบ

เข้าใจแล้ว

ได้ 〈ความตะกละ〉 มาแล้วสินะ—

เอาล่ะ

จะทำยังไงดีล่ะ—

เมี้ยว

!

ไม่เป็นไรหรอก

—...

มิชา

ก็คงไม่มีทางอื่นแล้วสินะ

คงต้องเป็นฉันที่ต้องเคลื่อนไหวแล้วล่ะ

โอ๊ะ จริงสิ! กับบาราโทรโกนี่มันเป็นภัยพิบัติครั้งใหม่ที่ชื่อว่า 〈ความตะกละ〉 ถูกปลดปล่อยออกมา! แล้วตัวตนที่แท้จริงของผู้หญิงคนนี้คืออะไรกันเชียว—!?

โบโโบโบ