ตอน 8: Chapter 8

ตอนที่ 8 ชายชุดดำ

ต้นฉบับ: มิโกชิบะ นานะ (มังงะไลท์โนเวล: ซาซากิ โนบุโตะ) ต้นแบบตัวละคร: คอนเอะริโกะ

อาการหนาวสั่นเมื่อกี้... เป็นฝีมือเจ้าคนนี้สินะ

ตัวผึ้งยักษ์กับแมงมุมนั่น เป็นฝีมือของเจ้าใช่ไหม?

อุฟุฟุ... ก็อย่างที่เห็นนั่นแหละ

คาโร

น่ารักไหมคะเด็กๆ พวกนี้ ♡

ครืน

เป้าหมายคืออะไรเหรอ?

อืม ก็พูดตรงๆ ก็คือการสเกาต์น่ะ

กำลังรวบรวมคนเก่งๆ อยู่

ก็ไม่ว่าเรื่องความเป็นความตายด้วยนะ

สเกาต์...

ก็แค่ต้องการสมองเท่านั้น ไม่เคยปล่อยให้กลับไปได้ถ้าไม่ได้มันมาเลยล่ะนะ

ไม่ว่าเรื่องความเป็นความตาย...

หมายความว่าไงเหรอ?

ฟุฟุ เพราะว่าหน้าคุณมันถูกใจนี่นา งั้นก็ยอมให้สมองมาอย่างว่าง่ายหน่อยได้ไหม?

ปฏิเสธ

เอ๊ะ เร็วจังเลย?

รู้อยู่แล้วล่ะ

ช็อกเลยอ่ะ

นะ...

การควบคุมอสูรกายหลายตัวอย่างแม่นยำ...

ไม่ใช่แค่จอมเวทย์ธรรมดาเลยนะ...

อุฟุฟุ เก่งจังเลยนะ

แข็งแกร่ง

เวทมนตร์ของฉันน่ะ สามารถแทรกแซงจิตใจของเป้าหมายได้เลยนะ

อาจจะคล้ายกับการฝันอยู่ก็ได้นะ

น่ารักจัง

สามารถทำให้ฉันดูเป็นสิ่งที่น่ารักที่สุดสำหรับใครบางคน

หรือสามารถทำให้คู่ต่อสู้มองฉันเป็นเหมือนพ่อหรือแม่ของลูกได้

โดนแกล้งมานิดหน่อย...

ถึงกับเอาชีวิตตัวเองไปทุ่มเทเลยล่ะ

นี่มัน "คลั่งตาย" จริงๆ เลยนะ

จะทำยังไงดี...

การจะจัดการกับอสูรกายจำนวนมากที่คลุ้มคลั่งนี่มันยากเหลือเกิน...

แต่ถึงจะเข้าประชิดไปก็มีโล่ของอสูรกายขวางอยู่

ถ้าปล่อยไว้แบบนี้เราเสียเปรียบเกินไปแล้วล่ะ...

ถ้างั้นก็...

ไม่สิ ไม่ไหว

อาจจะดึงพวกเขามารวมด้วยได้

ความอันตรายแบบนั้นปล่อยไว้ไม่ได้หรอก

หรือว่า

เจ้ากำลังดูถูกพวกเขาอยู่เหรอ?

ฟุฟุ

เมื่อกี้ฉันดูแล้วสนุกเลยนะ

ถึงจะอ่อนแอแต่ทำหน้าตาพยายามอย่างหนัก แล้วก็ทำท่าทางหยิ่งยโส

ได้รับความช่วยเหลือไปแล้ว แต่กลับไม่สามารถกล่าวคำขอบคุณแม้แต่คำเดียว

ขุนนางแบบฉบับเลย

คนธรรมดาที่ทำได้แค่พูดถึงเลือด

นี่ คุณก็คิดแบบนั้นใช่ไหมคะ?

แน่นอนว่า อาริอุมนั้น

ยึดติดอยู่กับค่านิยมของตัวเองมากเกินไป

แต่ท่าทีที่เขาไม่หนี แต่กลับยืนหยัดต่อสู้เพื่อช่วยเพื่อนๆ

นั้นช่างกล้าหาญจริงๆ

ในฐานะเพื่อนร่วมชั้น ฉันภูมิใจในตัวเขา

● ● ● ● ● ● ●

ภูมิใจจังเลย

● ● ● ● ● ● ●

อ๊ะ

โส

เรื่องแบบนั้นมันไม่สำคัญหรอกนะ

!?

เท้าของคุณมันอยู่ไหนกันล่ะ ♡

เสร็จสมบูรณ์แล้ว—

น้ำยาฟอร์มาลินแช่พิษผึ้ง ♡

เอาล่ะ

ก่อนที่จะละลายไป...

ใช้หนังของร้อยขาป้องกันพิษสินะ

เก่งนี่นา

พิษต่อระบบประสาทของผึ้ง... ตาคุณเริ่มพร่ามัวแล้วนะ

แต่ตอนนี้รอบๆ เจ้าตัวนั้น

มันไม่มีอสูรกายเลย!

โอกาสดี!!

ทำได้แล้วสินะ

!?

น่าเสียดาย

ทางนี้แหละคือตัวจริง ♡

ฟุฟุ

ฟุ

ฝันร้ายของคุณน่ะ

รสชาติเป็นยังไงกันนะ ♡

ตั้งสมาธิ

นี่มันภาพหลอน

อย่าให้หลงไป

สัมผัสยังทำงานอยู่...

ซู่วว...

จะตั้งสมาธิไปที่การกระทำต่อไปของเจ้าให้หมดเลย—

นี่มันภาพหลอนของคเง็งกะนะ

ตั้งสมาธิ

ทำไมถึงฆ่าล่ะ

มันไม่จริง

อู้วววว

ไม่อยากตาย...

โอ้โหหหห

เพราะเธอ

ถึงได้

อยากเจอภรรยา...

คืนลูกชายมา

ตั้งสมาธิ

อาาาาา

รวบ...

ทำไมล่ะ

ไม่ช่วยด้วย

แล้วก็สนุกกับชีวิตในโรงเรียนไปเถอะนะ...

มีฐานะดีจริงๆ เลยนะ... เรย์

หนาวจังเลยนะ

จะก่อไฟไหม

ปรูลุ่ววว

กะทันหันจังเลยนะครับ...

อา คงเป็นเพราะธรรมชาติของป่าแห่งนี้สินะ

เกิดอะไรขึ้นล่ะ...

เรย์ก็ไม่กลับมาด้วย

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่—

ติดตามตอนต่อไป!!