ตอนที่ 80

ทั้งความโกรธ

สัญชาตญาณ

ลางสังหรณ์

ลางบอกเหตุ

แม้กระทั่งบรรยากาศ

ทั้งหมดนั้นเลย

ก็ไม่สามารถรับรู้ได้เลยสักนิด——

ตัด!!

ไม่สามารถยับยั้งคำพูดไว้ได้!!

ต้นฉบับ: มิโคชิบะ นานะ (สำนักพิมพ์โคมดันฉะ ลาโนเบะบุงโกะ) มังงะ โกซาซะมานะ โนริฮิโตะ มังงะ: ซาซากิ โนบุโทกะ

เด็กหนุ่มผู้เป็นนักเวทย์เกียวที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ได้เข้าเรียนในสถาบันเกียว

แนวคิดตัวละคร: คอนเอะจิ ริโกะ

คุณหนู

ฮึก

ถ้าคุณไม่หนีจากตรงนั้นก็จะ...

ช่วยได้เยอะเลยค่ะ...ไม่เป็นไรเหรอคะ?

อึ

อา...

เอ๊ะ

เด็กดีจัง

——นี่มัน ความสามารถของเจ้าหมอนั่น...เหรอ

เป็นความสามารถที่ทำให้ศัตรูไม่ระแวดระวังงั้นเหรอ!?

โอ้โห

เก่งจังเลยนะ เจ้าหนุ่ม เป็นไปตามที่จินตนาการไว้เลย

เป็นความสามารถที่ไม่ทำให้เกิดความระแวดระวังไงล่ะ

ก็...รายละเอียดไม่ค่อยรู้หรอกนะ

ตอนนี้...อ่านใจได้แล้วเหรอ!?

มะ

เขายังมีความสามารถแบบนั้นด้วยนะ

ถึงจะเกลียดเพราะมันทำให้หูร้อง "กริ๊ง" ก็เถอะ

เอาล่ะ

ชื่อของฉันคือ

ยังไม่ได้แนะนำตัวนี่นะ

พาราทรอโกะ

〈กินจุ〉น่ะ

ที่เขาเรียกกัน

ฉันอยากจะสู้แบบยุติธรรมจังเลยนะ...

จะบอกให้ฟังนะ ความสามารถของฉัน——...

หืม?

อุ๊ย!

เฮ้ ๆ เจ้าหนุ่ม

ยังไม่จบเลยนะ——

โอ๊ย!

มาอีกแล้ว

ความสามารถยังเป็นปริศนา

แข็งแกร่ง

อันตราย

เพราะใช้เวทมนตร์เฉพาะตัว พลังกายเลยน้อยลงด้วย—

ถ้างั้น!!

เร็วที่สุดและสั้นที่สุด

ที่จะปราบปราม!!

ให้ตายสิ ไอ้พวกหนุ่มสาวสมัยนี้มัน

รีบร้อนเกินไปหน่อยนะเนี่ย

ว๊า!?

นั่น...อะไรบางอย่างที่งอกออกมาจากพื้น

ดาบน้ำแข็ง

แตกไปอย่างง่ายดาย!?

ถูก

นี่

นั่นคือ

รูมั้ย?

สุดยอดศิลปะแห่งความโกลาหล

อันนี้

วิชานี้...ไม่รู้จัก แต่ว่า...

สัมผัสนี้...คุ้นๆ นะ...เป็นไปได้ไหมว่า...

มองเหม่อไม่ค่อยดีเลยนะ

โอ้

......

!!

จょうโกคุ บังโกคุ ตะจูฉู่ คิทสึดัน

●●●●●

เอาล่ะ ต่อจากเมื่อกี้—

ความสามารถของฉันน่ะ ตรงตัวเลยนะ คือการดูดซับความสามารถของคนที่กินเข้าไป

เรื่องของเจ้าหนุ่มน่ะ ได้ยินมาจากหมอนั่นแล้วนะ

แวะออกนอกเส้นทางนิดหน่อย

รับเซอร์ไพรส์เล็กๆ น้อยๆ ไปซะ

อืม...ตอนนี้ได้ยินไหมนะ——

ไม่รู้สิแต่ว่านะ——

ไม่รู้อะไรหรอกนะ——...

เขตแดนที่ไม่สามารถรุกล้ำได้โดยเด็ดขาด

ฟู่~

เก่งนี่นะเจ้าหนุ่ม

ไม่ได้เจอแบบนี้ตั้งนานเลย

ถ้าไม่เป็นแบบนี้มันก็น่าเบื่อแย่เลยสิเนี่ย

เป้าหมายของพวกแกมันชัดเจนอยู่แล้ว!

โอ้ บอกได้ดีนี่หว่า

จะยอมให้เลเบ็คก้า รุ่นพี่ไปไม่ได้เด็ดขาด!!

ถึงจะช่างมันก็ตาม

เซย์

เซย์

ทำให้สนุกให้ฉันดูหน่อยสิ!!

เจ้าหนุ่ม!!

ในที่สุด...

เพื่อวันนี้น่ะ

ที่ทิ้ง

ทุกสิ่งไป

ที่สร้าง

ทุกอย่างมา

แต่ว่า

ในที่สุดก็สำเร็จสักที—

อาาา...

ในที่สุดก็...

ได้เจอกันซะที—

เธอ...กับ...

อ๊ะ!

น...มีเรื่องคุย...หน่อย!!

เอ่อ...

อืม...

อาาา...

อา!!

อื...ดี! อากาศดีจังเลยนะครับ!

ที่นี่มันใต้ดินนะ เอวัน

โลกแห่งจินตนาการ ภูมิทัศน์เวทมนตร์ 'จอมเวทกระบี่น้ำแข็งผู้ปกครองโลก'

ไดวะ สองคน ตอนที่ 80 "เอวันสองคน"

ติดตามตอนต่อไป

โชคชะตา บัดนี้ได้หมุนเวียนมาพบกันอีกครั้ง—