จอมเวทดาบน้ำแข็ง
เด็กหนุ่มผู้เป็นจอมเวทที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก กำลังเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก
อุริยะ!!
เหมียว
หะ
อ่าาา...
ทำอะไรอยู่เนี่ย...
ฉันเอง
เฮนริค=เฟอร์เรนไฮต์
ฟรอล=โคเรน
?
แครอล=แคโรไลน์
แอบี้การ์เน็ตต์
ลิดิอา=เอ็นซไวส์
ฮาวเวิร์ด=เคนเน็ตต์
ไดวะฮัตสึ นินมุ ตอนที่ 93 ภารกิจแรก
ต้นฉบับ:มิโกชิบะ นานะ (講談社ไลท์โนเวล) มังงะ:ซาซากิ โนบุโตะ ตัวละครต้นแบบ:ทานาเอะ ริโกะ
หน่วยรบพิเศษ
หลังจากก่อตั้งมาได้ 3 เดือน อ่าาา...
ก็ได้รับมอบหมายภารกิจแรก
ชูม
สถานที่ที่ถูกส่งไปคือ...
เมืองชายแดนโลเวล ที่ห่างไกลจากสมรภูมิ
ซึ่งเป็นส่วนช่วยในการฝึกซ้อมอพยพ
นั่นหมายความว่าถูกผู้ใหญ่คาดหวังไว้ต่ำ
และก็มีปัญหาอื่นอีก
อย่ามาล้อเล่นนะ!!
!!
!!
ทำไมต้องมาฝึกกันแบบนี้ด้วยวะ!!
ตรงนั้น
ปิดร้านตอนกลางวัน... ธุรกิจมันรุ่งเรืองจะตายอยู่แล้วโว้ย!!
รีบเข้าแถวซะ
นี่ๆ นะ!!
การฝึกแบบนี้มันมีประโยชน์อะไรวะเนี่ย!!
มันอยู่ห่างจากแนวหน้าตั้ง 30 กิโลเมตรเชียวนะ!!
การจะถูกดึงเข้าไปในสงครามมันเป็นไปไม่ได้เลยเฟ้ย
ทำเพื่อประชาชนนะ ทำไมต้องพูดแบบนั้นด้วยล่ะ
หึ!! แค่เป็นทหารก็ทำตัวเป็นใหญ่ได้เหรอ
ไม่ต้องมาอยู่แถวนี้หรอก ไปรบเพื่อประเทศชาติซะ!! ไอ้...
...อึก
ขโมยภาษี!!
ปิ๊ก
แก...
!!
เฮ้ย เดี๋ยวก่อน...
แม่... คุณลุง ไม่ต้องตะคอกขนาดนั้นก็ได้นี่นา ♡
!?
!!
น... นายเป็นอะไรน่ะ...
...
อืม
ฉันก็เป็นทหารเหมือนกันนะ
ในสภาพนั้นเนี่ยนะ!?
จริงด้วยว่ะเหม็นเนมน์จริงๆ เข้าใจๆ
แต่ว่านะ แค่ทำอันนี้มันก็เพิ่มอัตราการรอดชีวิตขึ้นด้วยล่ะ เย้ส์! มันเป็นหนังสืออะไรสักอย่าง
ดังนั้นไง! รีบๆ ทำให้เรื่องแบบนี้มันจบๆ ไปได้แล้ว
ให้ฉันได้ดื่มที่ร้านของคุณลุงสักแก้วสิ!!
ฉันดื่มเยอะมากเลยนะ คาดหวังยอดขายหน่อยสิ!!
●●●●●
ว๊ะ
หลังจากนั้นก็ได้มาอ่อยกันกับเน่จังด้วยนะ...
อ้อ เข้าใจแล้วๆ
ก็มีประโยชน์อะไรนิดหน่อยล่ะนะ
เข้าใจแล้วโว้ย!!
หึ
หน่วยรบพิเศษ...นี่นา
ถูกตั้งชื่อให้ดูยิ่งใหญ่เชียว
หน่วยที่เชี่ยวชาญด้านเวทมนตร์อย่างนั้นรึ?
ขำสิ้นดี
เวทมนตร์น่ะ มันไม่ใช่อะไรที่ใช้ในสงครามได้หรอก
อย่างมากก็แค่ตัวแทนของเตาแก๊สอะไรนั่นแหละ
ประโยชน์ใช้สอย ความสามารถในการขับเคลื่อน ความคล่องตัว ความเป็นจริงที่มาจากระดับความชำนาญ
ไม่ว่าจะเป็นข้อไหน มันก็ชัดเจนอยู่แล้วว่าด้อยกว่าอาวุธสมัยใหม่
เอาเถอะ อย่างน้อยก็มาเรียนรู้เรื่องเวทมนตร์ที่ฉันชอบหน่อยสิ เตาแก๊ส
กำลังทำอยู่
นี่แก
โง่เง่า
..................
ฮาวเวิร์ด ทำไมต้องตั้งใจมาใกล้ๆ แล้วพูดด้วยล่ะ?
มันก็บ่นน่ะ บ่น!!
พวกนั้นมันน่าหงุดหงิดจริงๆ ไอ้พวกทำตัวเป็นใหญ่น่ะ
แล้วแกก็เคยได้ยินเรื่องนั้นไม่ใช่เหรอ
ไม่รู้จักฝีมือของเราเลยนะ
ถ้าไม่หยุดนะ ไอ้หมอนั่นจะต่อยเข้าให้แล้วเชียว
--------... อืม ก็...
สิ่งที่อยากจะพูดก็น่าจะเข้าใจได้นะ
แต่ว่า พวกเรามาเพื่อปกป้องเมืองนี้ต่างหาก
ไม่จำเป็นต้องพูดถึงขนาดนั้นก็ได้มั้ง
หึ...
ก็...
เรื่องแบบนี้มันก็เป็นเกมเชื่อมโยงน่ะนะ
เห็นทหารแล้วก็นึกถึงสงคราม
แล้วก็จะนึกถึงเรื่องครอบครัว เรื่องบ้านของตัวเอง
ทุกคนก็เลยรู้สึกไม่สบายใจ
ความรู้สึกขอบคุณในเรื่องธรรมดาๆ เนี่ยแหละ ที่คนเราจะเข้าใจได้ในเวลาแบบนี้ไงล่ะ
......... ก็... ธรรมดาน่ะเหรอ
ก็ ถึงแม้จะบ่นสารพัดอยู่ แต่ว่า
ถ้ามองตามความเป็นจริงแล้ว ก็เข้าใจเหตุผลของอีกฝ่ายนะ
สาวๆ สามคนที่ถูกยกย่องว่าเป็น อัจฉริยะ ผู้มีความสามารถ ผู้เป็นอัจฉริยะ
เจ้านายที่ทำได้แค่ตัวสั่นไปมา
เลขานุการที่ใส่แว่นมีบรรยากาศดูเคร่งเครียด
แล้วก็ลุงกล้ามใหญ่ที่ไม่เข้าใจอะไรเลย
ทีมที่มีความไม่สมบูรณ์แบบแบบนี้ ไม่มีใครไว้ใจหรอก
ผู้บริหารระดับสูงก็คงมองแบบนั้นเหมือนกัน
......... เอ๊ะ ว่าแต่ เมื่อกี้ไอ้คนนั้นเป็นยังไงบ้างนะ?
แย่ที่สุดก็คือ อาจจะต้องทำแต่งานจุกจิกแบบนี้ไปตลอดชีวิตก็ได้
คุณ "อัจฉริยะ" คนนั้นน่ะ......
เฮบึ
มุกิ
เดี๋ยวก่อนสิ! เนโกะ!!
เจ้าเน่จังของลิเดียยังไล่จับแมวอยู่เหรอเนี่ย...
พูดถึงก็มาเลยนี่นา
แมวจะให้อภัย...เพราะน่ารักไงล่ะ
รออยู่เหรอ ไอ้บ้า!! แอ๊!
แต่นายหนูคนนั้น...ไม่ให้อภัยหรอก!
สองคนยังเหมือนเดิมเลยนะ
.........คงต้องรับใช้แบบนี้ไปตลอดชีวิตสินะ.........
--------ก็จริงอย่างที่ว่า
สิ่งที่ฮาวเวิร์ดพูดก็น่าจะมีเหตุผลอยู่บ้าง แต่ว่า...
ในเมื่อเป็นทหารเพื่อปกป้องชาติและประชาชน
แล้วจะไม่ได้ทำอะไรสำเร็จจนเป็นที่จดจำ แล้วก็เลือนหายไปเฉยๆ เลยหรือไงกัน
ฟุ...
หืม?
อะไรน่ะ
เมื่อกี้
เสียงนั่น—!
!!?
แง้วววว!!
โอ๊ย!
ก็...
เป็นไปไม่ได้นี่...
--------... ฟุฟุ
/// ดีเลยนะ
เสียงแห่งความโกลาหล...
ช่าง "ดี" เสียจริง
จักรวรรดิมันไซ
ส...สารวัตรทหารรถถังงั้นเหรอ!?
ใช่แล้วครับ...
ก็...แค่ดูด้วยตาเปล่าก็ประมาณ 30 คันแล้วล่ะครับ...
30!!?
บ้าจริง...ทำไมถึง...
น...ทำไมกองพลหลักของศัตรูถึงมาอยู่ในดินแดนชายแดนแบบนี้ได้...
ในเมืองที่อยู่ห่างจากสมรภูมิถึง 30 กิโลเมตรนี่... แถมยัง
อา...
ฝ่าแนวของฝ่ายสัมพันธมิตรแนวหน้าเข้ามาลึกถึงข้างในแบบนี้ด้วย
เป็นไปไม่ได้!!
ใจเย็นๆ ก่อนครับ ร้อยเอก!!
รีบจัดตั้งหน่วยรบเพื่อเตรียมมาตรการ...
มันเป็นไปไม่ได้นะ!!
ไม่คิดว่าดินแดนแห่งนี้จะกลายเป็นสมรภูมิหรอก...
!!
ไม่ได้คาดการณ์ไว้...
กำลังรบส่วนใหญ่ของกองทัพอยู่ที่แนวหน้า... ที่นี่...
กลับมีเยอะแยะไปหมด!!!
สำหรับพวกเราน่ะ!!
กำลังที่จะรับมือกับสารวัตรทหารรถถังจำนวนมากมายขนาดนั้น...
กำลังรบ!!
とう จิ มะจึทสึ
ในสมัยนั้น "เวทมนตร์" น่ะ
เป็นส่วนหนึ่งของ
เครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน
นี่
"เวทมนตร์"น่ะ มีปัญหาเยอะเลยนะ อย่างเช่นความเชื่องช้าในการพัฒนา หรือการแสดงผลที่ยังไม่พอ...
อย่าปล่อยมันอีกนะ
...พี่สาว
กลัวจัง...
เพราะว่า เทคนิค ศาสตร์
ดังนั้นก็เป็นสามัญสำนึกกันมาว่า "เทคนิค" นั้น
เหนือกว่า "เวทมนตร์"
ทุกคน...
ฮ่าๆ
คงจะตายไปแล้วสินะ...
วางใจได้!
แต่ว่า ด้วยโอกาสของสงครามครั้งนี้
สามัญสำนึกนั้นได้ถูกสั่นคลอน
โดยที่
ฉัน
และ "อัจฉริยะ" เพียงคนเดียว... ได้เข้ามาเป็นผู้ชี้ขาดนั่นเอง
นามของเธอคือ ลิเดีย=เอนส์วอร์ส
สงครามครั้งนี้เป็นการรบครั้งแรกในประวัติศาสตร์
ที่ใช้การต่อสู้ด้วยเวทมนตร์
ติดตามตอนต่อไป!!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/21)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
บันทึกชีวิตต่างโลกของปราชญ์วัย 40 — ชีวิตอาจารย์ต่างโลกตามใจปรารถนา
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เกิดใหม่ไปเป็นกองหลังสุดแกร่ง
ผมถูกเพื่อนที่เชื่อใจหลอกไปฆ่า เลยใช้กิฟต์สุ่มกาชาพาพวกพ้องเลเวล 9999 กลับมาล้างแค้น
บันทึกสงครามของยัยเผด็จการ
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
