ตอนที่ 97

อึก...

อา

อา

อา

อึก... ใจเย็นหน่อยสิ!!

ไม่เป็นไร...

เพราะว่าไม่เป็นไรไง

ฟรอล=โคเรย์

อายุ 23 ปี

ชอบเฮนริค

อยากกินคานาเล

บางครั้งก็ขี้เล่นจัง

เยือกเย็นสุขุม เรอิเซย์ชินชาคุ โช อยากแกล้ง เฮนริค

ชอบสุนัข

รักเพื่อนฝูง

หัวหอม ไม่ชอบ โคโตซุ ชอบทำงาน

แต่งงานกับเฮนริค

นิยมความสมบูรณ์แบบ

ตอนที่ 97 การดูแลรักษา ต้นฉบับ: โคชิบะ นานะ (นักเขียนนิยายไลท์โนเวล ยูคิฉะ) มังงะ: ซาซากิ โนบุโตะ ตัวละครต้นแบบ: ทานาเอะ ริโกะ

10วันก่อน

ไม่เป็นไร...

ไม่เป็นไรน่า

ไม่เป็นไร

นะ...

อ๊ะ

เอ๊ะ...

...หืม

อึก... เป็นยังไงบ้างคะ คุณเฮนริค...

อืม

น่าจะเป็นจากสาเหตุทางจิตใจ...

เป็นหนึ่งในกลุ่มอาการโรคเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนขวัญมั้ง

เกิดจากการเครียดทางจิตใจ...

สาเหตุคงไม่ใช่เรื่องแปลกนัก เพราะหมู่บ้านมันไหม้ แถมยังมีครอบครัวและเพื่อนๆ ด้วย...

โช

ไม่นะ...

น...มีอะไรที่ทำได้บ้างไหมคะ คุณเฮนริค‼

สิ่งที่เราทำได้ก็คือ...

อืม

ตรงนั้นคือข้อเสนอจากฉันนะ

ลิเดีย

และก็ฮาวเวิร์ด

พวกเธอสองคนมาเป็นคุณพ่อกับคุณแม่ของเขาเถอะ

...

เอ๊ะ

กับฉัน

ฮ้า!

เจ้าหมอนี่

คุณแม่กับ

คุณพ่อเหรอคะ?

ไม่ๆๆ!! ทำไมต้องเป็นเจ้าหมอนี่ด้วยล่ะคะ!!

นั่นสิ

จะเป็นแคโรลหรืออามี่ก็ได้นี่นา!!

ฮ่าๆๆๆ

ไม่ๆ มันไม่ใช่เรื่องตลกนะ!!

ก็พวกเธอจะได้พักรักษาตัวอยู่ที่บ้านจนกว่าแผลจะหายไง

กับคุณพ่อ...

เฮนๆๆ

นี่!! แกอย่ามาพูดว่าสิ!!

ว่าจะฝืนออกไปรบอะไรนั่นแหละ มันได้ประโยชน์สองต่อเลยนะเนี่ย

งั้น

ฝากด้วยนะคะ คุณพ่อคุณแม่

หา!?

แบบนี้

ชีวิตการดูแลรักษาของแค่สองคนก็เริ่มต้นขึ้นแล้ว

●●●●●

ไม่ไหวแล้วววววว!!

แก... มันซุ่มซ่ามเกินไปแล้วนะ ให้ฉันยืม

ห๊ะ! แกทำอาหารเป็นเหรอวะ--

!

ประสบการณ์มันต่างกันนี่นา

นี่แกเป็นใครวะ ถึงทำอาหารได้เก่งขนาดนี้!!

เทพชะมัด นั่นไง!

ว๊ากกก อย่าโวยวายน่า เจ้าโง่

ฉันเนี่ย

เพราะว่าฉันมาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าไง

โอ้โห...

ว้าวววววว...

น่าอึดอัดชะมัด!!

นั่นแหละที่ฉันพอจะเข้าใจ

ความรู้สึกของหมอนั่นด้วย

ความทุกข์ของคนอื่นมันจะมาให้เรารู้ได้ยังไงล่ะ

เพราะฉะนั้นแล้ว

อย่างน้อยก็ต้องทำให้กินของอร่อยๆ หน่อยสิ

เอาล่ะ!

รอสักครู่นะครับ!!

กินให้เต็มที่เลย

อ๊ะ! อื้อหือ!!...แก

จะฆ่าให้ตายเลย!!

อ... ใจเย็นหน่อยสิ คุณฮาวเวิร์ด...

กลับมาแล้วววว

ฟู่ววว

ค่อนข้างยุ่งจนกลับไม่ทันเลยนะเนี่ย

แต่ว่าสองคนนั่นเขาจัดการได้ดีหรือเปล่านะ?

เหนื่อยชะมัดเลยววว...

การเลี้ยงลูกของลิดิอา... นึกภาพไม่ออกเลยอ่ะ...

กลับมาแล้ว ลิดิอา ฮาวเวิร์ด

กลับมาแล้วนะ

เป็นไงบ้าง สภาพเป็นยังไง--

มะ... เกิดอะไรขึ้นกันสองคนนี่...!

ก็แบบ... ต่างๆ กันนั่นแหละ

กำลังดูแลรักษาน้องคนนั้นอยู่...

ไม่คิดเลยว่าจะหนักขนาดนี้...

เทียบกับการไปฆ่าศัตรูในสนามรบแล้วสบายกว่าเป็นสิบล้านเท่าเลยล่ะ...

จะทำยังไงถึงจะกลายเป็นแบบนี้ได้กัน!?

อ่า... จริงด้วย

คิกคิกคิก ก็ต้องหนักสิเพื่อน

!

คุณเทลค์ครับ...

ก็เผื่อว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นนี่นา--

!

เตรียมอาวุธลับมาให้แล้วนะ

ผู้ชายอย่างฉัน แค่โชว์อันนี้ปุ๊บก็เอาอยู่เลยล่ะ--

คุณเดลค์ เอาอะไรมาด้วยน่ะครับ

จ๊ะ... ล้อเล่นน่ะค่ะ...

น่ารำคาญชะมัด

ขอโทษด้วยค่ะ...

ดูเหมือนว่าคุณจะลำบากใจอยู่ไม่น้อยเลยนะครับ

พ่อแม่นี่สุดยอดจริงๆ เลยครับ โคตรเจ๋งเลย!

อย่างที่คุณเห็นเลยครับ

ฮ่าฮ่า ใช่แล้ว ความรู้สึกที่ได้สัมผัสได้นั่นแหละ

...แต่มันต้องมีคำตอบอยู่แน่ๆ นะ

!

อีเวนต์พิเศษอะไรนั่น

ที่เป็นห่วงในการสร้างความสัมพันธ์...

กระบวนการเพื่อไปสู่การแก้ไขโดยใช้เวลาอันสั้นจนกว่าจะสื่อสารกับเขาสื่อสารได้นั่นแหละ...

ไม่มีหรอกอะไรแบบนั้น

หืม?

มันจะเป็นมังงะไม่ใช่เหรอถึงจะมีอีเวนต์ได้

ไม่มีทางจะมีหรอก

ไม่น่าเชื่อเลยนะตื้นๆๆๆ

วัยโอตาคุจอมเพ้อ

คิดให้ดีๆ สิ โง่

การหยุดคิดก็เกินไปแล้วนะ

ไม่ต้องพูดแบบนั้นก็ได้นะ...

ฟังนะ?

ตอนนี้เขาน่ะ เหมือนกับทารกเลยนะ

เพราะว่ามีเรื่องแย่ๆ เกิดขึ้น

แล้วก็ไม่มีใครที่น่าไว้ใจได้เลย

มันคงเป็นความหวาดกลัวที่เกินกว่าจะจินตนาการได้เลยล่ะ

ดังนั้น สิ่งที่จำเป็นก็คือ

ความอดทน

การคอยเรียกให้กำลังใจไปเรื่อยๆ

การรอคอยอย่างทรหดจนกว่าเขาจะรู้สึกมั่นใจแล้ว

เรียบง่ายและน่าเบื่อ

ตรงไปตรงมาแต่เสี่ยงตาย

มันก็เป็นแบบนั้นแหละ

การเลี้ยงลูกเนี่ยนะ

อืม...

อ่า

--... บึ

... ทำซะ

จาก...

●●●●●

ซู่~

คุณแปด

มาทันแล้ว...

โล่งอกไปที...

อีกแล้ว

ไม่เป็นไรแล้ว

วางใจได้นะ

ฉันจะ

ปกป้องให้นะ...

อืม

จุน

จิจิจิ

อ่า...

เช้าแล้วเหรอเนี่ย

โอ

ตื่นแล้วเหรอเนี่ย

อรุณสวัสดิ์

ฟู่

เย้

อ๊ะ...

จะทำอาหารเช้าให้กินดีกว่า

ขอบคุณนะ...

อ๊าาาา

ก็ไม่ได้เป็นอะไรมากมายซะหน่อย

นี่นา

อื... อื

ตอนนี้...

นะ....

อะไรกันเนี่ย!?

อ่า...

ขอบ...

คุณ...

ขอบคุณครับ/ค่ะ

อ... นี่ ทุกคนพูดแล้ว!! พูดแล้วนะ!!

อยู่ตรงนี้!!

อย่าเตะสิ!!

เงียบไปเลยน่า! เจ้าตัวนี้พูดแล้วโว้ย!!

อ๊ะ!?