ตอน 5.2: Chapter 5.2

งั้นให้คุณอาริอานู่นี่ปอกเปลือกผักให้ดีไหม

รับทราบแล้วค่ะ!

เสร็จสิ้นการเตรียมเนื้อ

ชอรี่...

อาริอานู?

ขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้เสียเวลา...

ที่จริงแล้วฉันสนใจเรื่องการทำอาหารมาตั้งแต่สมัยก่อนค่ะ

แต่ว่าไม่ค่อยมีโอกาสเลย

เอ๊ะ!

เรย์!?

การปล่อยให้เมดหรือพ่อครัวทำอาหารให้ เป็นวิถีของชนชั้นสูงน่ะค่ะ

ถ้าเป็นคุณหนูจากสามตระกูลใหญ่ ยิ่งต้องเป็นเป็นพิเศษเลยค่ะ

ฟังนะ เวลาปอกเปลือกผักเนี่ย

ห้ามใช้แรงอย่างเดียวแล้วสะบัดมีดนะ

ใช่แล้วเหรอคะ?

ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ!

มันให้ความรู้สึกเหมือนกำลังลูบไปบนผิวเลยค่ะ

อย่างนั้นสินะ

ได้ความรู้เลยค่ะ

ซู่ซ่าซ่า~

คงจะประหม่าเพราะเป็นครั้งแรกสินะ

อะไรก็ตาม สิ่งสำคัญคือต้องให้ร่างกายจดจำให้ได้ก่อนนะ

กลืนเก่งจังเลยนะ อารียานู

อ๊ะ

ร้อนจังเลย

โอ้โห! กลับมาแล้วเหรอคะ!

ช่วยทำอะไรให้เหรอคะ? ขอบคุณนะ

เหนื่อยหน่อยนะ

ที่เหลือก็ฝากฉันจัดการเองนะ ผ่อนคลายได้เลย

ค่ะ/เพคะ

จี๋

อิเอะ ทาดะ เรย์นะ

เป็นอะไรไปเหรอ อาริแอนน์

หน้ายิ้มอย่างสงบแบบนี้มันหายากจังเลยนะ

อืมมม...

ทำไมถึงรู้สึกคิดถึงจังเลยล่ะ

?

หลังอาหารเย็น...

ฮ่าาา

ตัวจะละลายอยู่ในน้ำอุ่นนี่แล้ว...

ถึงจะเป็นชนชั้นสูง แต่ก็ฝึกร่างกายอยู่เป็นประจำ

เป็นวันที่ 2 ของการฝึกพิเศษแล้ว แต่อาริอานู่นี่ดูจะซึมซับได้เร็วจริงๆ

ความไม่ย่อท้อและความกระตือรือร้นของอาริอานู่นี่แหละคือข้อดีเลยนะ

แถมความทุ่มเทสุดๆ นั่นอีก

ทำให้นึกถึงตัวเองสมัยก่อนเลย...

หืม?

สเตลล่าเหรอ?

เอ๊ะ?

ทำไมอาริอานูถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ!?