ตอน 12.1: Chapter 12.1

ภาพวาดใหม่

บันทึกการปฏิบัติงานของหัวหน้าเมด โกงโซ

บันทึกการปฏิบัติงานของคุณนาโกะ หัวหน้าเมด

หัวหน้าเมด คุณนาโกะ

บันทึกฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อปรับปรุงคุณภาพการปฏิบัติงาน

โอโซมาจิ โกรุกุรุคุรุ อา

เพื่อบันทึกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นภายในคฤหาสน์ และสภาพของคุณนายต่างๆ

วันที่... เดือน..., ท้องฟ้าแจ่มใส วันนี้เช้าคึกคักจังเลย

ดูเหมือนว่าเจ้าหมาที่รักกุงนิร์จะนำ "แผนปฏิบัติการดักคุณมาริกะ" ของคุณอาริสะไปส่งให้คุณมาริกะด้วยตัวเองเสียแล้ว

ดูเหมือนว่าเจ้ากุงุนนิลที่รักจะนำมาให้คุณมาริกะด้วยตัวเองเลยนะคะ

คุณมาริกะตะคอกใส่คุณอาริสะ แล้วคุณอาริสะก็ทำหน้านิ่งเฉยรับไว้

นั่นแหละคือชีวิตประจำวันของคุณโคกุระ

แต่พอมีคุณมิยะมาด้วย

บรรยากาศของสองคนก็ดูอ่อนโยนลงไปหน่อยนะ

คุณเทรุที่คอยมองดูอยู่ไกลๆ นั่นน่ะ

คุณเทรุจะไม่ใช่ว่าปกป้องมากเกินไป แต่ก็จะไม่ผลักไสออกไปอย่างเด็ดขาดเช่นกัน

คุณเทรุทุ่มเทความรักให้คุณหนูทุกคนอย่างเท่าเทียม ไม่เคยลำเอียง และคอยมองดูอยู่เสมอในระยะที่เหมาะสมที่สุด

ส่วนตัวฉันเองก็ตกเป็นทาสของสายตาที่อ่อนโยนคู่นั้นมาตลอดเลยค่ะ

อา... คุณเทรุช่างงดงามเหลือเกิน ขอปรารถนาคุณตลอดไปเลยนะคะ...

ไม่ดีแล้ว ไม่ดีแล้ว...

นี่ควรจะเป็นบันทึกการปฏิบัติงานนะ แต่กลับเขียนถึงความรู้สึกที่ร้อนแรงที่มีต่อคุณเทรุเสียแล้ว

ต้องตั้งสติให้ดีแล้วสิ

มาเขียนเรื่องอาหารเช้าของวันนี้กันดีกว่า

คุณที่กำลังทานอาหารนี่เท่จังเลยค่ะ

ผิดไปแล้ว ผิดไปแล้ว ไม่ใช่สิ ไม่ใช่แบบนั้น

คุณนาโกะ...

ใบหน้าดูยากจังเลยค่ะ...

ต้องตั้งใจกับเรื่องงานมากๆ เลยแน่ๆ เลยสิคะ...!

บันทึกฉบับนี้เป็นเพียงเรื่องงานเท่านั้น

แต่กลับกลายเป็นปุ๋ยให้ตู้เก็บของไปเสียแล้ว

มันไม่ใช่จดหมายที่บรรยายถึงความขอบคุณที่มีต่อคุณเทรุนะคะ

วันนี้ขอเขียนถึงเรื่องของคุณมิยะเป็นพิเศษหน่อยนะคะ

ความประหลาดใจของคุณมิยะที่โคกุระนั้น ช่างมากจริงๆ ค่ะ

มันไม่ใช่เรื่องที่ฉันจะหัวเราะได้ง่ายๆ เลยค่ะ

ก็เพราะว่าฉันเองก็เป็นหนึ่งในคนที่ประหลาดใจกับโคกุระแห่งนี้เหมือนกันนี่นา

คุณนี่นะ~

แบบว่ามันดูหม่นๆ น่ะ

การทำงานเงียบๆ ไปเรื่อยๆ ก็ดีนะ แต่ว่า

ถ้ามีแค่นั้นมันก็ไม่พอที่จะทำให้คุณนายเจ้าของพอใจได้หรอกนะ

อูวว

เพราะว่ามันตัวใหญ่จะตาย อย่างน้อยก็ต้องมีมารยาท สักอย่างให้ได้สิ

มันรู้สึกน่ากลัวอ่ะ

ฮ่า~

อย่างเช่น...

ฉันควรจะผอมบางและมีเสน่ห์เหมือนคนอื่นๆ ไหมนะ...

ก็อดอิจฉาไม่ได้เหมือนกันนะ

แต่ฉันก็เกิดมาเป็นตัวฉันเองแล้วนี่นา

การคิดถึงสิ่งที่เป็นไปได้ก็เป็นเรื่องไร้ประโยชน์อยู่ดี

แจกันดอกนี้ ฉันเป็นคนจัดเองค่ะ

โฮ่ว... ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่ก็ดูงดงามดีนะ

ถึงอย่างนั้น ถ้าหากว่าใครสักคน...

คุณนาโกะ

คุณเทรุ

เธอเป็นพนักงานใหม่ที่เข้ามาตั้งแต่ปีนี้สินะ

ฉันอยากจะคุยกับเธอสักหน่อยน่ะค่ะ

มีอะไรผิดพลาดไปหรือเปล่าคะ?

กลับกันต่างหากค่ะ

?

บันไดที่เธอขัดจนไม่มีฝุ่นแม้แต่เม็ดเดียว แค่เดินผ่านก็ทำให้ใจเต้นรัวแล้ว

หน้าต่างที่เธอเช็ดจนไม่มีคราบน้ำแม้แต่หยดเดียว ถึงแม้จะสะท้อนภาพตัวเองของฉันเองก็ตาม

ถ้าตอนนั้นตัวเองตั้งใจได้ มันก็จะนำไปสู่ความมั่นใจได้นะ

ถ้ามีใบหน้าที่ดูเหนื่อยล้า แล้ว มันก็จะนำไปสู่โอกาสในการควบคุมตัวเองได้

ถ้า

คุณกำลังมองดูงานของฉันอยู่ล่ะก็—

แต่ว่า

เลิกหลังค่อมซะสิ ต้องสง่าผ่าเผยหน่อยนะ

ถ้าคุณกังวลเรื่องส่วนสูง ก็มาอยู่ข้างๆ ฉันสิ

ถ้ามีฉันที่มีรูปร่างดีกว่าคุณอยู่ข้างๆ

คุณก็จะดูผอมบางขึ้นหน่อยล่ะมั้งคะ

คุณนาย...

วันนี้ดูมีอำนาจมากเลยค่ะ!!

ฟุฟุ... เป็นเพราะคุณเลยค่ะ

อ๊ะคุ้ก ทำไมถึงอิจฉาจัง เย้~

ชินซาวะ

จะบรรยายความรู้สึกของฉันให้ฟังนะ!

มันไม่ใช่รวมบทกวีซะหน่อย!!!!!!!

คุณนาโกะอยู่ไหมคะ

ซึ

คุณเทรุ

ฉันเขียนจดหมายถึงบ้านมิคุริแล้ว ช่วยนำออกไปให้หน่อยได้ไหมคะ

รับทราบค่ะ จะรีบจัดการให้ทันทีเลยค่ะ

ฟุฟุ ขอบคุณนะคะ แต่ว่านะ

??

จดหมายของคุณนั่นก็ คงจะถึงฉันแล้วกระมังคะ

!?

อ๊ะ!? ทำไมถึง...

เมื่อก่อน กุงกุนิรุ เคยมาส่งให้ฉัน

อย่างรวดเร็ว...

...ฉันจะกลับไปเรียนพู่กันใหม่ แล้วจะส่งให้ทีหลังนะคะ

ลายมือมันก็ดีมากอยู่แล้วนะ แต่ว่าล่ะนะ