ตอนที่ 1

ก็ทะลุมิติไปอีกโลกทันทีจากห้องตัวเอง!!

วันนั้นฉันก็

อยู่ในห้องตัวเองของอพาร์ตเมนต์ที่สร้างมาสิบปี

ตอนที่กำลังสำเร็จความใคร่ตามกิจวัตร

พลังเต็มเปี่ยม!! การเปิดฉากฮาเร็มต่างโลกที่ไม่เคยมีมาก่อน!!

พอมีผลงานใหม่ของนักแสดงสาวคนโปรดออกมา

กำลังปลุกมันอย่างรุนแรงเลยล่ะ...

จำได้ถึงตอนที่ว่า "....เลย" น่ะนะ...

ใช่แล้วครับ...

คุณมาซาโอะ มางาคิ คุณนี่...

ตายเพราะการสำเร็จความใคร่เลยครับ

ห๊ะ...!?

เทพธิดา อาดา ลท์

ที่จริงแล้ว คือพื้นยุบลงเพราะแรงสำเร็จความใคร่แล้วร่วงจากชั้นสองครับ...

คงเป็นเพราะจุดที่กระแทกไม่ดีล่ะครับ...

เป็นวิธีการตายที่หาได้ยากมาก แม้แต่เทพธิดาอย่างฉันก็ยังแปลกใจเลยนะ...

มะ... ไม่จริงน่า...

ถึงจะตาย ก็ขออย่างน้อย... บนฟูกดีไหมครับ...

โกหกสิ...

อืม... คนส่วนใหญ่น่าจะหวังแบบนั้นแหละนะ

ชอบบั้นท้ายสาว ๆ จังเลยนะ...

คนที่ไม่เคยมีใครเลยเขาอยากแบบนี้เหรอ?

อ๊าาาา... ใช่แล้วครับ... ฉันเป็นคนบริสุทธิ์เลย

※หัวระเบิด

ก็... น่าสงสารจัง... ไม่รู้จักความสุขทางเพศเลย

ถ้างั้น... ขอให้เทพธิดาช่วยให้ผมได้เป็นคนมีประสบการณ์หน่อยเถอะนะครับ....

ถ้าคุณยังเป็นคนบริสุทธิ์อยู่ล่ะก็

ก็คงทำให้ฉันพอใจไม่ได้หรอก

กลับมาเริ่มต้นใหม่อีกทีในอีกร้อยปีข้างหน้านะ

อึก...

คำตำหนิจากสาวงาม... อันนี้ก็...

คนบริสุทธิ์ที่ขลุกอยู่แบบนี้ก็น่าสงสารแย่เลยนะ~

......ดีมาก

ฉันจะชุบชีวิตคุณที่น่าสงสารให้ใหม่นะ...

แต่ว่า... แม้ว่าจะเป็นต่างโลกก็ตาม...

เอ๊ะ?

ในอีกโลกหนึ่ง

จงดื่มด่ำกับความเร่าร้อนของเจ้าให้เต็มที่เถิด

!?

ทะลุมิติไปอีกโลกแล้วก็ได้มีเซ็กซ์...

จะว่ากันก็คือ...

ทะลุมิติมาเซ็กซ์สินะครับ

พวกภาษาของอีกโลก จะให้เข้าใจได้เลยนะ

เอ่อ... ก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ครับ ...ขอบคุณครับ... เทพี...

เอาล่ะ... เป็นของขวัญอำลา...

เราจะมอบของขวัญพิเศษให้คุณมาซาโอะนะครับ

อุ๊ย! ร่างกายนี่!?

เทพธิดาคะ ทำอะไร...!?

จะบริการถึงไหนกันเนี่ย!?

อืม... อะไรนะ มองตรงหน้ามันเบลอไปหมดเลย

เป็นเพราะการจูบของเทพธิดาแรงเกินไปเหรอ...?

อะไรกัน... ตัวก็ขยับไม่ค่อยได้เลยนี่...

ก็... ก็

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย

8 ส่วนเย็นชะมัด!!

อะไรนะ...? ฝนเหรอ?

นี่มันอะไรกัน... สถานการณ์แบบนี้... ฉันควรจะเกิดใหม่แล้วไปทำเรื่องเซ็กซี่ไม่ใช่เหรอ...?

นี่มัน... การลงโทษเพราะเหตุผลโง่ ๆ เนี่ยเหรอ...?

พ่อครับ แม่ครับ ขอโทษที่เป็นลูกชายโง่ ๆ นะครับ

อ๊า... อีกแล้ว ทำได้แค่นั่งร้องไห้ เท่านั้นแหละ...

...นี่เสียงของฉันเป็นอะไรไปเนี่ย!? แบบนี้... ราวกับว่า

ว้าว! อะไรกันนี่!

เสียงคนเหรอ!? มีใครอยู่เหรอ!?

ในป่าแบบนี้มีเด็กน้อยอยู่ตัวเดียว...

น่าจะเป็นเด็กถูกทิ้งเหรอเนี่ย น่าสงสารจัง

ไม่น่าจะมีหมู่บ้านที่จนถึงกับต้องมาทิ้งลูกไว้แถวนี้ได้นะ

เด็กน้อย...?

เด็กถูกทิ้งเหรอ...?

อู้...

ห๊ะ...! การกลับชาติมาเกิดนี่เอง

ฉัน: กลายเป็นทารกเหรอ!? แถมยังถูกทิ้งไว้ในป่าอีกด้วย?

ที่รู้สึกแปลก ๆ มาตลอดนี่เป็นเพราะเรื่องนั้นสินะ!?

ไม่สิ... ถ้าจะให้บ่นหน่อยก็... โดนลงโทษแล้วสิเนี่ย... เทพธิดาครับ ขอบคุณมากนะครับ

อ้าว...

จดหมายนี่เอง... เป็นของพ่อแม่เด็กคนนี้หรือเปล่านะ?

จดหมาย!?

นี่มัน... ชื่อของเด็กคนนี้เหรอ?... อ๊ะ... ตัวหนังสือมันละลายเพราะฝนนี่นา...

เป็นความเมตตาของเทพธิดาให้ฉันได้มีชีวิตอยู่ต่อในฐานะ "มาซาโอะ" อีกครั้งหรือเปล่านะ?

ซาโอะครับ โปรดเลี้ยงดูอย่างดีด้วยนะครับ

"ซาโอะ"... นั่นคือชื่อของคุณสินะ

เอ๊ะ... ตัว "ม" มันไม่หายไปเหรอ?

หนาวใช่ไหมล่ะ ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วนะ

ซาโอะ

"ซาโอะ"... นั่นคือชื่อของฉันในโลกนี้สินะ

จ๊าโปะ...

ฟุฟุฟ~ อุ่นสบาย รู้สึกดีใช่ไหมล่ะ

จ๊าฟุ

จ๊าจิ

อืม... อุ่นจัง... ได้แช่อยู่ในอ่างอาบน้ำเหรอ...?

ท้องก็หิวแล้วสิ

เมื่อก่อนฉันก็ให้คาลิบ้ากินนี่นา น่าจะมีออกมาแล้วล่ะ

มีของอุ่น ๆ ในปาก... นี่คือ... น้ำนมเหรอ...!?

ดีใจจังที่คุณหายดีแล้วนะ...

เพราะว่าฉันจะเป็นแม่ของคุณไงล่ะ

ถึงแม้ว่าสายตาจะยังไม่ชัด และจะทำกิจวัตรประจำวันแบบชาติที่แล้วไม่ได้ แต่ว่า

ไอ้ความอบอุ่นและเสียงที่อ่อนโยนของผู้หญิงคนนั้นก็เป็นที่ยึดเหนี่ยวใจของฉัน

ไม่รู้ว่าเขาเป็นคนแบบไหนกันนะ

อรุณสวัสดิ์ครับ มาซาโอะ

สวยจังเลย!! อกก็ใหญ่มาก!!

พอสายตาเริ่มมองเห็นชัดขึ้น...

นางงามนมตูมก็อยู่ตรงนั้น... คุณคือแม่ของผมเหรอ?

นี่... ผมได้รับการดูแลจากคนนี้มาหลายเดือนเลยเหรอ...

แย่แล้ว... ตื่นเต้นขึ้นมามากเลย

อ่า... ได้มาเจอคุณเป็นคนแรกหลังเกิดใหม่... ดีจัง

อ้าว... หิวแล้วเหรอจ๊ะ?

เอาเป็นนมแม่ดีกว่านะ~

ค่ะ ได้เลยค่ะ

เอ๊ะ... เอ๊ะ... ไม่นะ... นี่มันสถานการณ์แบบนี้

อุ๊ยยยยย!! อกในมุมมองทารกนี่มันอลังการจริง ๆ!!

เหมือนนมยักษ์เลยแฮะ

...นี่มองผู้มีพระคุณของชีวิตด้วยสายตาแบบนี้ได้เหรอเนี่ย!?

ถึงจะเคยดูดมาก่อน แต่ความรู้สึกผิดบาปมันก็...

อ้าว... ไม่ต้องการนมเหรอจ๊ะ?

ขอรับประทานนะครับ!!

อึ้ก...!!

เจ้าเด็กนี่จู่ ๆ ก็ดูดแรงขึ้นมาเลย...

อ๊า... ท่านแม่คะ ถ้ามีการตอบสนองแบบนี้

อ๊ะ...

ไอ้แท่งไม่ดีของฉันมันจะแข็งขึ้นมาแล้วนะครับ!!

ดูดแรงจังเลยนะ!

ต้องเพราะท่านนี่แหละ ที่ทำให้ฉันกลับมาแข็งโป๊กอีกครั้ง!!

อยู่คนเดียวเลี้ยงลูกสองคนนี่ไหวเหรอ?

มีดพร้า

ฟุฟุ... เพราะว่าเด็ก ๆ น่ารักนี่แหละ เลยไม่เป็นไรหรอก

ถึงอย่างนั้นก็ต้องมีทุกคนในหมู่บ้านช่วยกันด้วยนะ ขอบคุณนะ

ขอบคุณครับ คุณแม่แมชเชต...

สักวันหนึ่งผมจะตอบแทนบุญคุณ จะขอเป็นแม่ของผมด้วยนะครับ...

อย่าพูดเรื่องสกปรกสิ

เด็ก ๆ คือสมบัติของหมู่บ้านนะ!

ตอนแรกคิดว่าจะเป็นยังไงกันนะ

โชคดีจังเลยที่ถูกเก็บมาได้... เฮ้! ออกมาแล้ววว!!

อืม...?

มันสัตว์ร้ายนี่นา!

อะไรน่ะ...!? มันเป็นสัตว์อสูรหมูป่านี่นา!!

ในโลกนี้มีของแบบนี้อยู่ด้วยเหรอเนี่ย!?

ตั้งใจเกิดใหม่แล้วได้เจอแม่สาวสวยแล้วแท้ ๆ

มันเป็นบิ๊กโบอาที่ถูกกำหนดให้กำจัดสินะ...

อันนั้นมันน่าจะทำเงินได้เยอะเลยนะ

ต้องล่าให้ได้แน่ ๆ เลย แล้วก็ได้รางวัลจากท่านลอร์ด

โอ้!

ผม...

คงจะมาอยู่ในที่ที่เหลือเชื่อแล้วสิ...

หมู่บ้านที่ผมถูกเก็บมานี้ตั้งอยู่กลางป่า

และก็มีสัตว์ร้ายอันตรายอยู่รอบ ๆ เยอะแยะ

แล้วชาวบ้านที่นี่ก็แข็งแกร่งไม่แพ้กันเลยล่ะ...

อ๊าาา

เหมือนสัตว์ป่าเลย

คู่บ่าวสาวข้างบ้านสินะ...

เป็นบ้านไม้ชั้นเดียวเลย น้ำรั่วทะลักออกมาเลยแฮะ...

อ๊าาา

หมู่บ้านที่ขาดความบันเทิง

ผู้คนที่มีร่างกายกำยำ

ไม่มีอะไรเกิดขึ้นคงเป็นไปไม่ได้หรอกนะ...

ของฉันล่ะเป็นยังไงบ้าง!? ฮิลดรา

ดีกว่าสามีฉันอีกเยอะเลยค่ะ♡

หนุ่มน้อย... ป้าจะทำให้เป็นผู้ใหญ่ให้เองนะ

ชายหนุ่มที่ถูกหญิงวัยกลางคน

ฉากนอกสมรสกลางแจ้ง

อ๊าาา ป้าสุดยอดไปเลย!

※ตอนที่แมชเชตออกไปทำงานรับจ้าง เขาก็ถูกให้นอนด้วย

※สาวที่มาเฝ้าเด็ก

ไม่ว่าจะเป็นแก่หรือหนุ่ม

ผู้ชายหรือผู้หญิง

ดูจะ...ใจกว้างกันมากเลยนะ

อืม... ท้ายที่สุดก็เป็นสภาพแวดล้อมที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ ด้วย...

อ่า... ผมเองก็อยากโตเป็นผู้ใหญ่เร็ว ๆ จังเลย...

จ๊ะ!?

แม่ครับ♡

โธ่... ซาโอะ...!

แม่ครับ ตกใจใช่ไหมล่ะ~~?

มุ๊กกูวววว!! ขอโทษนะครับ! ก็เพราะว่าแม่สวยเกินไปนี่นา... เลยเผลอไป...

แต่ว่า... การที่ถูกก้นอวบของแม่หนีบไว้เนี่ย... มีความสุขจังเลยครับ...

ก็จริงด้วยสิ ซาโอเป็นเด็กที่ฉลาดนะเนี่ย

แถมยังเป็นเด็กที่ชอบอ้อนอีกด้วย...

เอ๊ะเฮะ...

ซาโอก็ถึงวัยที่จะทำพิธีแล้วสินะเนี่ย...

การได้อ้อนแม่เพราะยังเป็นเด็กนี่มันดีจังเลยนะ...

จะเอาแต่เป็นเด็กอ้อน ๆ ไม่ได้ตลอดไปหรอกนะ

วันนี้เป็นวันสำคัญ "พิธีแจ้งอาชีพในอนาคต" นะ!!

เป็นก้าวแรกสู่การเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ! ยินดีด้วยล่ะ!

*

...อืม ขอบคุณนะ

อ๊า... อยากเป็นผู้ใหญ่เหมือนกันนะ แต่ก็แอบเสียดายที่จะอ้อนแม่ลำบากขึ้น

ซาโอ...

คนเราแต่ละคนเนี่ย จะได้รับ "พรสวรรค์" ที่จากพระเจ้ามาให้ต่างกันนะ...

งานที่สามารถแสดงความสามารถออกมาได้น่ะ...

มันมีสิ่งที่เรียกว่า "อาชีพในฝัน" น่ะ

จากนี้ไป พิธีกรรมจะทำให้ท่านนักบวชบอก "อาชีพในฝัน" นั้นให้เองนะ

ตอนแรกก็ตกใจนะ แต่ว่าโลกที่ต่างกันนี่มันมีของแบบนั้นอยู่ด้วยสินะ...

ให้ผมเปิดเผยเอง!

ก็... ไม่ว่าจะเป็น "อาชีพในฝัน" แบบไหนก็ตาม

อืม

ขอแค่ได้ใช้ชีวิตด้วยการทำเรื่องเร้าใจก็พอแล้วล่ะนะ

ฟุฟุ...

ซาโอะ~ ถูกดันกลับแล้วนะ~

สวัสดีครับ

โย่ ซาโอ!

ได้มาเป็นสักขีพยานในวันดี ๆ ของเด็กนี่มันน่ายินดีจริง ๆ เลยนะ

ซาโอจะมี "พรสวรรค์" แบบไหนกันนะ

ถ้าเป็น【ช่างไม้】 จะมาทำงานกับฉันไหม

ถ้าเป็น【คนตัดไม้】 ก็มาที่พวกเราสิ

【นายพราน】ก็ดีเหมือนกันนะ~

อาจจะเป็น【ชาวนา】ก็ได้นี่นา?

พวกแกคิดเร็วเกินไปแล้วนะ

พรสวรรค์แบบไหนก็ตาม ถ้าไม่ลับคมมันก็ไม่เป็นอะไรหรอกนะ

การได้ทักษะมาเนี่ยเป็นเรื่องสำคัญนะ

ถึงจะมีพรสวรรค์ก็ยังต้องใช้ความพยายาม... เป็นแบบนี้นี่เอง...

เอาน่า... ไม่ต้องคิดให้มันซับซ้อนขนาดนั้นหรอก

ส่วนฉันน่ะ อาชีพที่เหมาะกับฉันคือ 【คนตัดไม้】 แต่ก็ ทำฟาร์มไปด้วยเป็นงานเสริมด้วยนะ

แล้วแต่ว่าจะเป็นอาชีพในอนาคต บางคนก็จะได้อยู่ในความดูแลของพวกขุนนางด้วยนะ

【อัศวิน】อะไรอย่างนั้น 【นักวิชาการ】อะไรอย่างนั้น

ในหมู่บ้านนี้ก็มีคนที่มีอาชีพในอนาคตเป็น【นักเวท】แล้วถูกเรียกตัวไปยังเมืองหลวงนี่นา...

เอ๊ะ... มีเวทมนตร์ด้วยเหรอ...!? โฮ่~ ฟังดูน่าสนใจจัง...

สะกดจิต

พันธนาการ

ถ้า... ซาโอไปไกล ๆ ล่ะก็ น่าจะเหงาแย่เลยนะ...

ฉัน... ไม่ต้องการอาชีพในอนาคตที่เจ๋ง ๆ ขออยู่กับแม่ก็พอ

ฮ่า ๆ ๆ ปล่อยไม่ลงเลยนะ แมชเชต

ต่อจากนี้จะเริ่มพิธีกันนะ...

อ๊า... อาชีพในอนาคตของฉันจะเป็นอะไรกันแน่นะ...？

พรสวรรค์ทุกอย่างก็คือ "ของขวัญพิเศษ" ที่พระเจ้าประทานให้แก่เธอ

เอาล่ะ... ไปเถอะ

ด้วยพระนามแห่งเทพเจ้าผู้สถิตอยู่บนสวรรค์

อ๊ะ... ว่าแต่ว่า

ของขวัญพิเศษที่เทพีประทานให้นี่คือสิ่งนี้เหรอ?

โปรดแสดง "อาชีพในฝัน" ของคนผู้นี้ด้วยเถิด...

อาชีพในฝันที่พระเจ้าประทานให้โดยตรงจะเป็นอะไรกันนะ?

"อาชีพในฝัน" ของหนุ่มน้อยซาโอ ได้ถูกประกาศแล้ว

!

(ซาโอ)ครับ

หา?

(ซาโอ)ครับ

พระเจ้าได้ทรงแจ้งว่าแก่ผู้นี้ มีพรสวรรค์เป็น (ช่างไม้)

[ช่างไม้]... หมายถึงคนที่เอาสิ่งนั้นมาเปรียบเหมือนคันไม้ แล้วทำงานทางเพศด้วย

เดี๋ยวนะ... ท่านเทพี!? มันไม่ดีแน่ ๆ เลยนะครับ!

ถึงหมู่บ้านจะเปิดกว้างเรื่องเรื่องเพศแค่ไหน แต่คนรอบข้างจะว่ายังไงกันล่ะ!?

【ช่างคันเบ็ด】เหรอ?

มันเป็นอาชีพอะไรกันแน่เนี่ย?

อืม... ในโลกนี้ไม่มี "คำพูด" แบบนั้นเลยเหรอ...?

เอาเป็นว่ารอดไปได้แล้ว...

เป็นช่างเหรอ? เกี่ยวกับปลาด้วย?

แค่เสี้ยววินาที... "เจอหนังสืออีโรติกของพ่อ!" ความทรงจำจากชาติก่อนมันก็หวนกลับมาซะแล้วสิ...

แต่ว่า... นี่มันเป็นพรวิเศษจริง ๆ ล่ะนะ...

พรสวรรค์ด้านอีโรติกของฉันคนเดียวเนี่ย มันสุดยอดที่สุดเลยไม่ใช่เหรอ!

ได้ยินว่าบางครั้งก็จะได้รับอาชีพในฝันที่ไม่เคยมีมาก่อนด้วยนะ

เหมือนกับว่าเทพเจ้าได้หว่านเมล็ดพันธุ์แห่ง ความเป็นไปได้ใหม่ ๆ ลงมาในโลกนี้แล้ว

โอ้!

สุดยอดไปเลย ซาโอ!

ถึงจะอย่างนั้น... ก็อย่าเพิ่งไปปักหมุดไว้ขนาดนั้นสิครับ...

พวกทุกคนใจเย็น ๆ ก่อน!

ไม่ว่าจะเป็น "อาชีพในฝัน" แบบไหน ซาโอก็คือซาโอ!

สำหรับฉัน แค่เด็กคนนี้ได้มีชีวิตที่สุขก็พอแล้วค่ะ...

คุณแม่...

อย่างที่แมชเชตพูดนั่นแหละ

เทพเจ้าได้ประทาน "อาชีพในฝัน" ให้พวกเรา เพื่อที่เราจะได้อยู่ได้อย่าง

อุดมสมบูรณ์

ท่านผู้ใหญ่บ้าน!

แล้วจะมาบ่นเรื่องอะไรอีกกันล่ะ...

เย้ เย้ เย้

เรามาฉลองความสุขกันเถอะ ที่เขาเติบโตอย่างแข็งแรงดี

ขอบคุณครับ... แม่... ขอบคุณครับ... ชาวบ้านทุกคน... ผมเป็นคนโชคดีจริง ๆ

แล้วก็เป็นคนโง่ด้วย... เพราะว่าโท

ในสถานการณ์ที่อบอุ่นหัวใจแบบนี้

หัวก็เต็มไปด้วยเรื่องการก้าวข้ามความเป็นเด็กหนุ่มบริสุทธิ์แล้วนะ

ชาติที่แล้วมันยังเรียนไม่จบ

แต่ตอนนี้รู้สึกว่าทำได้แล้วล่ะ

ถ้ามี (ช่างคันเบ็ด) ของฉันกับความรู้จากชาติก่อนล่ะนะ...!!

ไม่สิ... ไม่ใช่แค่นั้น

กิจกรรมอีโรติกที่เคยปรารถนาในชาติที่แล้ว จะทำให้ครบทุกอย่างเลยล่ะ...!!

นี่... ฉันจะพยายามให้เต็มที่เลยนะ

ฉันน่ะ...

จะใช้ชีวิตอย่างสุขสมกับเรื่องอีโรติกในโลกนี้ให้เต็มที่เลยล่ะ...!!

บันทึกการใช้ชีวิตอย่างสำราญในต่างโลก

~ใช้สติปัญญาและพลังจากการเกิดใหม่ในต่างโลกเพื่อเป้าหมายเพียงอย่างเดียว คือ ××××

อนาคตของเจ้าช่างน่าดูใจนะ

ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ

ไอ้จู๋มันแข็งขึ้นแล้วนะ แต่ดูเหมือนจะช่วยงานคุณแม่กับหมู่บ้านได้ไม่มากเท่าไหร่เลยนะ... อาชีพในฝันนี่... จะทำยังไงดีเนี่ย

อ่า ๆ

เฮ้ เจ้าบัดซบ! "อาชีพในฝัน" ของแกมันคืออะไรกันแน่!?

"ช่างคันเบ็ด"เหรอ...? อะไรนั่น!?

เป็นเพราะชื่อแกคือซาโอสินะ!? ตลกชะมัด!

เทียบกับ "อาชีพในฝัน" ของฉันแล้วมันดีสุด ๆ เลยนะ!

ก็เพราะว่าฉันเป็น (อัศวิน) ไง!

แคลิบ้า

ถ้าจะใฝ่ฝันเป็นอัศวิน ก็ควรจะมีมารยาทหน่อย แล้วอย่ามาเยาะเย้ยคนอื่นสิ

อย่างน้อยก็ต้องเป็นแบบอย่างให้ซาโอ น้องชายของตัวเองก่อนสิ

แคลิบา

พี่ชายต่างสายเลือดที่ได้มาในโลกนี้...

เป็นเด็กหนุ่มหล่อที่เหมือนแม่ แต่ก็เป็นตัวน่าสงสาร

นี่เจ้าเกะ!

อย่าไปออดอ้อนแม่นักเลยน่า!

เหม็นเด็กชะมัด!!

ขอโทษครับ... ข้างในเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ อายุทางจิตใจน่ะ แค่ช่วงวัยรุ่นเอง

แคลิบา! ปากสกปรกจังเลยครับ

แคลิบาก็แค่ต้องทำตัวน่ารักสิ

อัศวินน่ะ เขาไม่ทำตัวน่ารักหรอกนะ

ไม่เหมือนเด็กที่ดูดนมทุกคืนอย่างแกหรอกนะ!!

ที่แอบดูดอยู่ก็โดนจับได้ซะแล้วสินะ...

ฉันจะใช้ "อาชีพในฝัน" นี้รับใช้คุณขุนนางอย่างสง่างามเลยล่ะ

ถ้าเป็นแบบนั้น ก็ต้องอำลาบ้านนอกแบบนี้ซะแล้ว!

กำลังกังวลว่าฉันจะเป็น [ช่างคันเบ็ด] แล้วจะช่วยหมู่บ้านได้ไหม แต่เจ้านี่กลับ...

ความสง่างามกับความหยิ่งผยองมันไม่เหมือนกันนะ...

คุณแม่ครับ ผมอยากได้ดาบ!!

อ๊ะ... จริงด้วย!

ถ้าเป็นอัศวิน ก็ต้องเป็นดาบสิครับ!

ไม่ได้นะ

งั้นก็ขอหอกครับ!!

ไม่ได้ค่ะ

เอ๋~ รีโบลที่อยู่แถวบ้านเขาซื้ออุปกรณ์สำหรับอาชีพในฝันให้แล้วนะ

แกเองก็อ้อนวอนและทำตัวน่ารักนี่นา

ก็เอาสิ... ทุกวันเลย

จริงอยู่ที่ว่ามีอาวุธหรืออุปกรณ์ที่เหมาะกับอาชีพในฝันนะ...

แต่มันยังเร็วไปสำหรับคลิบา

อะไรกันเนี่ย แม่ขี้เหนียว!

เป็นเด็กที่อดไม่ได้จริง ๆ เลยนะ

คลิบา!!

ไม่เป็นไรเหรอครับ... คุณแม่?

ให้ช่วยนวดไหล่ไหมครับ...

ขอบคุณเสมอเลยนะครับ... ซาโอเป็นลูกที่กตัญญูจังเลย

ถ้างั้น... จะขอร้องให้ดีไหมนะ

ฉันอาจจะเป็นคนที่น่ารำคาญยิ่งกว่าคลิบาเสียอีกนะ...

แสร้งทำเป็นกตัญญู แต่จริง ๆ แล้วฉันสนุกอยู่ต่างหากล่ะ...

ความชื่นชมที่คลิบามีต่อการเป็นอัศวินน่ะเข้าใจนะ

โอ้โหหหหห

เด็กถืออาวุธมันก็อันตรายนะ...

"ทักษะอาชีพในฝัน" น่ะ มันมีพลังที่น่าเหลือเชื่อได้เลยนะ...

โดยเฉพาะเวลาที่ได้ถืออุปกรณ์ที่เหมาะกับตัวเองน่ะนะ

อย่างเช่นถ้าคุณ[อัศวิน]มีดาบล่ะ... อ๊ะ

ก็สามารถฟันหินหรือต้นไม้ใหญ่ได้เลย... อืม

ก็จะมีบ้างที่ทำให้คนอื่นบาดเจ็บนะ

!?

แม้จะยากที่จะเชื่อ... แต่พระเจ้าก็มีอยู่จริงนี่นา...

อ๊ะ...

ถึงจะบอกกับคลิบาแบบย้ำ ๆ แล้วนะ แต่เขาก็ไม่เข้าใจ...

ถึงจะมีเวทมนตร์หรือพลังประหลาดอยู่ก็ไม่แปลกหรอกมั้ง...

ฮืออออ...

เสียงของคุณแม่มันเซ็กซี่ขึ้นตั้งแต่เมื่อกี้เลยนะ!?

...คุณแม่เป็นอะไรรึเปล่าครับ?

แบบนี้แล้ว...

อื้ม... แค่การนวดไหล่นี่ก็รู้สึกดีแล้ว... ก็เลย...

นี่มัน... การนวดเร้าอารมณ์ชัด ๆ เลย!!

ทุกวันเลยที่นวดให้คุณแม่

อืม... อ๊ะ!

ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลยนะ

มีอะไรบางอย่างผลิบานในตัวฉันเหรอ!?

เป็นไปไม่ได้!

นี่มัน... ทักษะของช่างคันเบ็ดเหรอ!?

ทักษะช่างคันเบ็ด 《มือเทพ》

ไม่มีอุปกรณ์นี่... นี่มัน...

อาชีพในฝัน... หรือที่เรียกว่า [ช่างคันเบ็ด] น่ะ... แย่แล้วครับ!!

ตอนนี้ทั้งซาโอกับคลิบา

ก็เป็นช่วงเวลาที่จิตใจและร่างกายกำลังเติบโตกัน

อ๊ะ... ใช่... จริงด้วยนะ

ถ้าเป็นซาโอล่ะก็... สักวันหนึ่งน่าจะถืออาวุธหรืออุปกรณ์ได้แล้วล่ะ เฮ้อ... เหงื่อออกซะแล้วสิ...

โมเอะ

ซาโอแม้จะ น้องกว่าคลิบา แต่ก็ดูมีความรับผิดชอบดีนะ

เปล่า... แค่รู้สึกว่าความสามารถที่ได้รับมามันน่ากลัวนิดหน่อย

แต่ว่า... อาชีพในฝันของซาโอจะเป็นอะไรนะ...

ทำนาก่ะค่ะ...

ปกติแล้วการหาอุปกรณ์หรืออาวุธ จะดูจากคนที่มีอาชีพในฝันแบบเดียวกันเป็นตัวอย่างน่ะนะ

แต่กรณีของซาโอไม่มีตัวอย่างมาก่อน ก็คงต้องพึ่งพาสิ่งนั้นแล้วล่ะนะ...

อะ... ?

ไม่ว่าจะเป็นคนแบบไหนก็ตาม พอได้ถือของที่เหมาะกับอาชีพในฝันแล้วนะ

มันจะรู้สึกเข้ากันได้ดีเลยล่ะค่ะ

มันอาจจะต้องใช้เวลาหน่อยนะ

แต่การใช้ความรู้สึกเป็นตัวนำก็น่าจะแน่นอนที่สุดล่ะ

มันก็ประมาณคร่าว ๆ นะ

แต่... ความรู้สึกก็สำคัญเหมือนกันสินะ...

ก็... อุปกรณ์ของช่างคันเบ็ดน่ะ ไม่ใช่พวกไดโอดหรือเครื่องมือนวดไฟฟ้าอะไรนั่นเหรอ?

อืม... เมื่อก่อนชาติก่อนเคยหาเรื่องไดโอดมาอ่านเพราะความสนใจนี่นา ย้อนไปถึงก่อนยุคคริสต์ศักราชเลยมั้ง...

ในโลกนี้ก็ต้องมีไดโอดอยู่เหมือนกันมั้ง?

หรือว่า...

แค่จับของที่เป็นของตัวเองไว้ก็พอแล้วมั้ยล่ะ?

อืม... มันเข้ากันได้ดีนะ

ก็ถือมันมาตลอด ตั้งแต่ชาติที่แล้วเลยนี่นา...

เอาล่ะ มาเตรียมอาหารกันเถอะ

คุณแม่ครับ ผมมีอะไรช่วยทำได้ไหมครับ?

ขอบคุณนะ ซาโอ

งั้นช่วยทำอันนั้นให้หน่อยนะ

ครับ!

อืม...

เฮ้ย เจ้าขี้เกียจ! ออกไปข้างนอกกันเถอะ!

จะแต่งตั้งแกให้เป็นคนรับใช้ของข้า

-วันต่อมา-

ตั้งแต่เช้าตรู่ การแต่งตั้งที่ น่าอับอายชะมัด...

ชวนเพื่อนคนอื่นมาด้วยสิ

พวกนั้นไม่มีใจสู้ เลยหนีออกไปหมดแล้ว

ดังนั้นข้าถึงจะตั้งใจให้แกเป็นคนรับใช้ไง! ทำให้ดี ๆ ล่ะนะ!

นี่มันแค่การมาอุดช่องโหว่ของพวกทหารหนีทัพที่เบื่อหน่ายน่ะนะ... แกต้องทำให้ดีนะ!

คุณอัศวินผู้ทรงเกียรติจะต้องได้ฟังแล้วต้องถึงกับอ้าปากค้างแน่ ๆ เลย...

หืม?

แก... ถืออะไรน่ะ

เอ๊ะ... นั่นคืออุปกรณ์สำหรับอาชีพในฝันของแกเหรอ?

นั่นมันอันที่คุณแม่ใช้ทำกับข้าวไม่ใช่เหรอ

ครก

พกของแบบนั้นไปนี่มันบ้าสิ้นดีเลยนะเจ้าหนู

ทำไงได้ล่ะ ก็มันเข้ากับมือจนไม่อยากปล่อยนี่นา!!

...แล้วจะไปไหนเหรอครับ?

ที่ประจำของผมไง

เฮ้ย ๆ เดี๋ยวก่อนสิ!

ป่ามันอันตรายนะ เขาบอกว่าเด็กห้ามเข้าไปไม่ใช่เหรอ!

หึ... อัศวินไม่เกรงกลัวอะไรทั้งนั้นหรอกนะ!

นี่คือการฝึกฝนของอัศวินต่างหากล่ะ!!

มันก็แค่เล่นสมมติธรรมดาไม่ใช่เหรอ

เอาล่ะ... ก่อนอื่นก็ล่ามังกรปีศาจก่อน!

มังกรปีศาจ...!?

...อา

...ที่ที่ถูกตั้งเป็น "กระต่ายป่า" เนี่ยเองสินะ...

จู้จี้จุกจิกน่า!!

แกนั่นแหละ จะล่ามังกรปีศาจได้ด้วยเรื่องแค่นั้นเหรอ!?

ปล่อยไปเถอะ...

...ให้ตายสิ เติบโตมาได้ปากดีจริง ๆ

นั่นมันบทพูดของทางนี้ต่างหากนะ...

ก็ไอ้หมอนี่มันเสียงดังน่ะสิ เลยต้องมารับดูแลเอง...

เจ้าหมอนี่... เมื่อก่อนเป็นแบบนี้เหรอ?

อ้าว ดูแลซาโอให้ด้วยเหรอจ๊ะ

อยากเป็นอัศวินที่สามารถปกป้องทุกคนได้จังเลย

ไม่สิ... มันน่ารักกว่านี้อีกนะ...

ผมอยากอยู่บ้านกับคุณแม่จังเลย...

อา... ชีวิตอันแสนหวานของผมเนี่ย

แต่... ถึงจะเป็นไอ้พี่โง่ ๆ แบบนี้ ถ้ามีอะไรขึ้นมา แม่ก็จะเสียใจนะ...

ปล่อยทิ้งไปไม่ได้สินะ...

อะไรกัน? วันนี้มังกรปีศาจไม่ปรากฏตัวเลยนี่นา?

ตกตะลึงในตัวคุณอัศวินคาริบะรึไง!?

ก็... ถ้าส่งเสียงเอะอะขนาดนั้น กระต่ายก็ต้องหนีไปหรอก

ถึงอย่างนั้น... มันก็เงียบผิดปกติเหมือนกันนะ...

ไม่เห็นแต่กระต่ายป่าเลยด้วยซ้ำ ถึงขนาดหนูตัวเดียวก็ไม่เห็นเลย

นี่... รู้สึกว่าควรกลับไปดีกว่านะ...

รู้สึกเหมือนมีอะไรไม่ดีเลย

เฮ้ย ๆ ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!

พวกเหยื่อของคุณอัศวินคาริบะจังนน!

เอ๊ะ...

โอ๊ย ๆ อย่าเพิ่งหยุดสิ เพิ่งจะคิดจะกลับได้เอง...

หา...

นี่เลย บอกให้กลับแล้วนี่นา

เจ้าหมอนี่... นี่มันเจ้าหมีปีศาจ...!!

มันเป็นสัตว์อันตรายที่ชาวบ้านทั้งหมู่บ้านจะร่วมกันกำจัดนี่นา!?

อาาาาา!?

เวลาเจอหมีก็ค่อย ๆ ถอยหลังสิ...

โอ้โห... ใจเย็น ๆ ก่อนนะ... ขอโทษด้วยที่ต้องตายอีกแล้ว... ใช่แล้ว... เป็นเรื่องที่ตามาทากิ นายพรานเคยเล่าให้ฟังนะ...

กรี๊ด... คาริบะ...

เดี๋ยวก่อน!

แป๊ะ...!

ทำอะไรน่ะ!? อยากตายเหรอวะ!!

ไม่อยาก...

เจ้าเอ๊ย... เจ้าเด็กหน้าสวย!!

แก... เวลาแบบนี้เท่านั้นแหละที่ทำหน้าตาน่ารักได้!!

ไม่อยากตายเลย...

ไอ้ผู้ชายอย่างฉันน่ะ จะมาบอกว่าน่ารักได้ยังไง!!

อ๊าาาา!! มันไม่ใช่เวลาจะพูดเรื่องนั้นแล้ว

อุ๊ยยย!!

ฉันต้องตายอีกแล้วเหรอเนี่ย

อ๊ะ

ครั้งนี้ใต้ก้นของเด็กหนุ่มน่ารักเหรอ?

ถ้างั้นคาริบะก็จะ...

อะไรกัน... นั่นน่ะ

จะตายตอนกำลังฝันอยู่เหรอเนี่ย...?

อยากเป็นอัศวินที่สามารถปกป้องคุณแม่กับซาโอได้จังเลย

ผมเองก็

คาริบะจะเป็นได้นะ

ยังไม่ได้ทำเรื่องเซ็กซี่ ๆ ให้พอเลยนะเนี่ย

ลุกขึ้นสิ...

ห๊ะ!

ผม!!

ในสถานการณ์แบบนี้ ตรงไหนล่ะ ที่มัน... อ๊าาาาาา อ๊าาาาา!!

อะไรบางอย่างที่แข็ง ๆ ไปโดนก้นอยู่!!

8 ชิ้นเหรอ? นี่มัน...

...ฉันนี่แหละที่ถูกยัดเข้าไปในกระเป๋าบ็อกเก็ต...

ใช่ไหมล่ะ!?

ไม่... นี่มันอะไรกันเนี่ย!? ไม้ตีมันยืดออกด้วยเหรอ!?

แถมยังหนาด้วย

แข็งเหมือนเหล็กอีกด้วย...

เป็นไปไม่ได้...! คุณแม่เคยบอกว่า

เมื่อมีเครื่องมือที่มีคุณสมบัติที่เหมาะสม

แม้แต่คนที่ไม่มีแรงก็สามารถทำให้มันได้

คือการทำให้ไม้แข็งขึ้นเป็นความแข็งของเหล็ก (การต้านทานแรงดึง)

คาริบะ... ถอยไปเถอะ

แม้จะเป็นไม้แปลก ๆ แต่ถ้าเป็นแบบนี้ล่ะก็...

【ช่างไม้】จะมีทักษะแบบนี้ด้วยเหรอ...!

โอ๊ย... อ่าา!

อึก... เชี่ยเอ๊ย

หนักจังเลย...

โฮกกก... โอ้โฮโฮ

ขอโทษนะครับเจ้าหมีคุณ...! เป็นเพราะพวกเราที่เข้าป่าเองนั่นแหละ

ฉันจะตายไม่ได้จนกว่าจะได้ดื่มด่ำกับความเป็นเพศของตัวเอง

ต้องไม่ตายเด็ดขาดโว้ย!!

กอออออออซ!!

อ๊ะ... ผมเองก็ ไม่อยากจะเห็น น้องชายของคนอื่นนะ!!

เอ๊ะ...

ซง.

ไม่มีน้องชายเลย...

ไม่มีเห็ดที่ควรจะมีด้วยเหรอ!?