ตอนที่ 26

คิดว่าหลบการซักไซ้ของคุณคุณวิปได้แล้วเหรอ แต่ทักษะเรื่องเซ็กส์กลับถูกจับได้ซะงั้น!?

เอาล่ะ คุณซาว...

แสดงสกิลฟื้นพลังจากการมีเพศสัมพันธ์ให้ดูหน่อยสิ

นะ...ทำไมคุณถึงรู้เรื่องนั้นล่ะ!?

จริงๆ แล้ว...ในรายงานของคุณกุลกะยังมีเนื้อหาต่ออยู่นะครับ

จากการมีเพศสัมพันธ์ ไม่เพียงแต่ตัวเอง เท่านั้น แต่ผู้อื่นก็สามารถฟื้นพลังได้ด้วย

อืม...

ตอนแรกผมก็ถึงกับตาค้างเลยล่ะครับ

ตอนนี้มั่นใจแล้ว...

แสดงให้คุณกุลกะดูแล้ว

แต่ไม่สามารถแสดงให้ผมซึ่งเป็นอาจารย์ประจำชั้นดูได้เหรอครับ?

เพราะคุณคุณวิปเป็นคนเข้มงวดเรื่องพวกนี้มากเลยล่ะครับ...

อ่า...เอ่อ คือว่า...

พูดอะไรน่ะครับ

ถ้าไม่มีการร่วมเพศ ชีวิตคนก็ไม่อาจดำเนินต่อไปได้

ฉันคิดว่ามันเป็นสิ่งที่สูงส่งเลยนะ

ฟังให้ดีนะ... คุณซาวะ

อย่างนั้นเหรอคะ...?

ตั้งใจฟังให้ดีนะ

ที่ฉันไม่ชอบไม่ใช่ตัวการร่วมเพศนะ

แต่คนที่ไม่มีความรับผิดชอบต่อการกระทำนั้นต่างหากที่ฉันไม่ชอบ...!

มีอะไรเกิดขึ้นเหรอคะ...?

อะ... เปล่า ไม่มีอะไรค่ะ

ตอนเป็นนักเรียนนี่ ด้วยความที่ยังเด็ก ดันไปนอนกับผู้ชายโง่ๆ มาน่ะครับ

มันไม่ใช่ความทรงจำที่ดีนักหรอกครับ

เขาเป็นผู้ชายที่มองผู้หญิงแค่เป็นถ้วยรางวัลเท่านั้นแหละ

คิดว่าจะได้ไปจีบคุณหนูจากที่ไหนสักแห่ง แต่ก็ถึงทางตัน

ก็เลยหายตัวไปในป่าที่เต็มไปด้วยสัตว์ประหลาด เพราะถูกพวกพ้องจับตัวไปน่ะ

อาาา...

มังงะเล่มล่าสุด เล่มที่ 3 วางจำหน่ายแล้วในสภาวะดีเยี่ยม!!

ฮือออ...

หลังจากนั้น เวลาเจอผู้ชายที่โคตรจะไม่มีแก่นสารน่ะ ก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาซะได้

เข้าใจแล้วครับ...

ดูเหมือนฉันจะไม่มีสายตาในการมองผู้ชายเลยสินะ

ท่าทางของคุณนี่

ดูมีอะไรให้เห็นอยู่นะครับ

เป็นคนที่คนรอบข้างให้ความไว้วางใจ

ผมสัมผัสได้ว่าคุณ

ลองคิดดูสิ...

ถึงคุณจะหมดแรงนอนแผ่แล้ว

แต่ก็ยังช่วยผมด้วยนะครับ...

เอาล่ะ... เรื่องไม่เกี่ยวกันก็จบแค่นี้ก่อน

...เหรอ?

นี่มัน...

ถุงน่องของฉัน...?

แย่แล้ว...ตอนนั้น...

พอรีบชาร์จพลังเซ็กส์ด่วนปุ๊บ ก็เก็บมันเอาไว้ซะแล้ว

ดูเหมือนว่าคุณจะเป็นพวกชอบเก็บความลับสินะคะ

ถ้าเป็นแบบนี้ ฉันจะให้คุณเปิดเผยออกมาให้หมดเลยล่ะค่ะ

คุณเซะ

คู้วววววว

สกิลนี้จะทำงานได้ก็ต่อเมื่อคุณเกิดความตื่นเต้นทางเพศสินะครับ

แม้แต่เรื่องแบบนี้ก็ยังฟื้นฟูได้

คุณรู้สึกได้เลยว่าร่างกายของคุณเต็มไปด้วยพลังชีวิต

บาดเจ็บแล้วฟื้นฟูเนี่ย เป็นพวกวิปริตจริงๆ

ฟุฟุ

อึ๊ก

ลองทดสอบดูอีกสักหน่อยไหมครับ

ว้าย

บัลบัล

ผม... ผมผมของอาจารย์สิครับ... มันนุ่มลื่นสุดยอดไปเลยครับ!!

แต่ว่า...

มันจะให้ผมมีความสุขคนเดียวไม่ได้นะครับ...!

มือพระเจ้า!! สัมผัสที่ทำให้สับสน

อาาา...! เป็นเด็กไม่ดีเลยนะ

ซ่อนท่าไม้ตายเอาไว้อีกด้วย

ใช้มือคู่นี้มาล่อลวงผู้หญิงสินะครับ

นี่จริงๆ เลยนะ

ฮาาา...

เป็นนักเรียนที่มีอะไรให้เห็นจริงๆ ด้วย

อ๊าาาาาาาาาาาาาา...!!

ในชาติที่แล้ว ตอนที่เรียกกันว่าเดือนสิบสอง

คุณครูก็เดินทางมาหาพวกเราที่กำลังเพลิดเพลินกับวันหยุดฤดูหนาว

คุณซาโอะทำให้ประหลาดใจได้หลายอย่างเลยนะครับ

นี่มันสุดยอดไปเลยนะเนี่ย

พวกเราก็ตกใจเหมือนกันนะ

ถึงกับได้คุณครูมาเป็นพวกด้วย

แบบนี้เดี๋ยวก็จะกินสาวๆ ทั่วทั้งโรงเรียนจนเกลี้ยงแน่ๆ

แต่ว่า...ไม่ว่ายังไง การที่พวกเราจะมาอบอุ่นกันในฤดูหนาวที่หนาวเย็นแบบนี้ก็น่าจะดีเหมือนกันนะ

รู้สึกสบายมากๆ เลยค่ะ

สิ่งประดิษฐ์ของคุณซาวะ "โคทัทสึ"

การเอาฟูกมาคลุมโต๊ะเพื่อให้ความอบอุ่นนี่เป็นความคิดที่ไม่เหมือนใครเลยนะครับ

ทั้งหมดนี้ก็เพราะอยากให้ทุกคนได้นอนกอดกันไงครับ

ขอบคุณสำหรับความรู้จากชาติก่อน...

อาาา...

ที่ปูได้ดีจริงๆ เลย

ไม่นะ

มันไม่ใช่เรื่องนั้นสักหน่อยครับ!!

อ๊า!

ที่ปูอุ่นๆ นี่...!!

ขอประทานอภัยครับ... เผลอหัวเสียไปหน่อย...

มีเรื่องสำคัญที่อยากจะคุย เลยมาที่นี่วันนี้ครับ

นี่มันอะไรเหรอ?

เป็นบัตรเชิญถึงพวกคุณครับ

อา! ขอบคุณมากเลยครับ

เป็นงานเลี้ยงสังสรรค์ที่บ้านอาจารย์หรือเปล่าครับ?

ไม่สิครับ... เป็นงานเลี้ยงอาหารค่ำที่วังหลวงครับ

!?

งานเลี้ยงเหรอครับ?

เป็นการรวมตัวของขุนนางเพื่อเป็นการทักทายส่งท้ายปีด้วยสินะ

พ่อของผมก็ได้รับเชิญทุกปีเหมือนกันครับ

ก็จริงของคุณ คุณหนูๆ น่าจะมีคุณสมบัติเข้าร่วมนะครับ

ถึงอย่างนั้น การที่พวกเราในฐานะนักเรียนจะได้รับเชิญนี่ก็...

ก็เพราะว่าพวกคุณทำผลการเรียนได้ดีในฐานะนักเรียน

และคุณซาโอะอยากจะเชิดชูพวกคุณน่ะครับ

แล้วใครกันล่ะครับ?

นี่คือสมเด็จพระราชินีแห่งแผ่นดินนี้

ผู้มีอำนาจสูงสุดของชาติที่ยิ้มอย่างท้าทาย...!! เบื้องหลังคำเชิญคืออะไรกันแน่!?