ตอน 42: Chapter 42

นึกว่าจะฉลองให้คุณที่ตั้งใจทำมา

แต่กลับมาฉลองกับคุณแม่ข้างหลังนี่เอง~

แก๊ก

ก็เลยเป็นห่วงน่ะครับ พอเห็นท่าทางเหนื่อยๆ

ทั้งๆ ที่ยังมีคนตามตื๊ออยู่ด้วย น่าอายจริงๆ เลย

ก็กำลังจะฉลองให้แบบตรงๆ วันนี้พอดีเลย เจอแบบนี้เข้ามาซะได้...

เดี๋ยวก่อนนะ...

ขอโทษด้วยนะครับ...

ขอโทษด้วยนะ ที่คุณก็ทำพลาดไปด้วย...

ได้เจอคุณลูกชายที่รัก

เลยปล่อยตัวปล่อยใจไปเต็มที่ซะหน่อย

งั้น...

แต่ว่า... ซาโอะนี่เป็นคนโชคดีจริงๆ เลยนะ

ที่มีเพื่อนฝูงดีๆ แบบนี้เยอะแยะ

พวกเธอทุกคนช่างเป็นเด็กดีจริงนะ

ม...ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ ท่านแม่

ไม่สามารถเอาชนะได้จริงๆ เลยนะเนี่ย

คราวนี้จะให้เมตตาคุณแม่ แล้วยกโทษให้ไป

ต้องขอบคุณคุณแม่ให้ได้นะ

เดี๋ยวก่อนนะ!?

ทุกคนนี่กำลังทำอะไรกันอยู่น่ะ!!

อย่ามาทำตัวภูมิใจเพราะให้นมเลยน่า

เป็นอะไรไปน่ะ!? คาริบะดูร้อนรนผิดปกตินะ...

ทำไมไปเจอซาโอะแต่กลับไม่มาหาฉันล่ะ?

เพราะว่าเห็นอยู่กับเพื่อนๆ น่ะ

ไปอยู่ตรงนั้น ให้เห็นสภาพแบบนั้น ไม่ได้หรอกน่า

ผลที่ได้คือเจอของที่น่าตื่นเต้นยิ่งกว่าอีกนะ!!

เป็นเพราะพ่อฉันแนะนำการปลอมตัวแบบนั้น ขอโทษด้วยนะครับ...

มานี่สิ... อยากจะกอดมาตลอดเลยนะเนี่ย

นี่คุณ...

ฟุฟุ... น่าเอ็นดูจังเลยนะ

อ่า... รู้สึกเหมือนใจมันเต้นแรงขึ้นมาเลยนะ

พูดถึงเรื่องที่ใจเต้นแรงขึ้นมานี่สิ...

●●●

ชุดนักเรียนของคุณแม่นี่สุดยอดมากเลย!

แกต้องสำนึกผิดนะ

ถึงชุดลำลองก็สุดยอดอยู่แล้วนะ

นี่คุณเนี่ย...

วิก

เอาล่ะๆ... วันนี้ก็เป็นวันฉลองให้ซาโอะไม่ใช่เหรอ?

เนี่ย...?

ใช่แล้ว... ในเมื่อเป็นงานฉลองแล้วก็ต้องให้มันสมกับโอกาสหน่อยสิ

ถ้างั้นก็...

ของซาโอะ

อ๊ะ...

อ๊ะ...

ทุกคน มายิง "ปืนฉลอง" กันเถอะ

ด้วยปืนใหญ่เลยนะ...!

คุ... ห้าคนเลยนะ... ฟัดกัน!!!

ไม่เป็นไรนะ? ไม่เหนื่อยเหรอ?

ถึงจะเป็นงานฉลองก็ห้ามตามใจจนเกินไปนะ

ว๊ากกกก!