ตอนที่ 48

หลังจากจบการต่อสู้ในทุ่งดอกไม้ ดูเหมือนจะเป็นช่วงพักผ่อนชั่วครู่

เอ๊ะ...

เอ่อ...คุณเป็นใครเหรอคะ!?

แล้วก็ชุดนักเรียนสีขาวนี่น่ะ

นักเรียนสัปปะปาฮิมิเหรอ!?

ขออนุญาตแนะนำตัวนะคะ

ฉันชื่อ แองจี้ อัจจิเทตตา ค่ะ

อู๊ก

กรี๊ดดดด ขอโทษนะคะ!

ซุ่มซ่ามจริง ๆ เลย!

มะ...ไม่เป็นไรค่ะ เช็ดได้เลย

ขอโทษค่ะ! ขอโทษจริง ๆ ค่ะ!

แกงงง

ทำให้คุณซาโอต้องใส่แว่นเลยนะคะเนี่ย

อาาาาาาา! ไม่ใช่ทางนั้นสิ แว่นทางนี้ต่างหาก!

...คุณซาโอเหรอคะ?

ฉันเป็นแฟนคลับของคุณนะคะ!!

ห๊ะ!?

...อย่างที่คุณคาดเดา ฉันเป็นนักเรียนเก่าของสัปปะปาเซมิค่ะ

นี่ฉันเป็นนักเรียนเก่า ก็เลยถูกเกลียดสินะ...?

ฉันกลับรู้สึกขอบคุณมากกว่าค่ะ

คือว่า...ตัวฉันเองเป็นลูกสาวของชนชั้นขุนนางชั้นผู้น้อย

ถ้าได้ไปรับใช้ในบ้านของชนชั้นสูง...

และได้เข้าไปในเซมิที่ไม่สนใจนักตามคุณท่านน่ะค่ะ...

เข้าใจแล้ว...

ที่เซมิมีแต่เรื่องว่า "ชนชั้นขุนนางควรจะฝึกฝนสามัญชน" หรือว่า

"ชนชั้นขุนนางคือผู้ที่เทพเจ้าทรงเลือก" อะไรทำนองนั้น

จนฉันเอือมระอาไปหมดเลยค่ะ

เพราะความสำเร็จของคุณ เซมิถึงได้หายไป...! ขอบคุณ มากเลยค่ะ!

ไม่สิ...ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย

เป็นเพราะการตัดสินใจของคุณราชินีต่างหากค่ะ

คุณนี่ถ่อมตัวเสียจริงนะคะ

อันที่จริง มีเรื่องที่อยากจะขอร้องคุณซาโอค่ะ

จนอดไม่ได้ที่ต้องพุ่งตัวเข้าไปในห้องน้ำเลยค่ะ

มีอะไรเหรอคะ?

กอดเป็นที่ระลึกหน่อยนะคะ

เอ๊ะ... ที่นี่เหรอคะ?

เพราะท่านเจ้าของมีสายตาอยู่ เลยคิดว่าทำได้แค่ที่นี่เท่านั้นค่ะ

...ถ้าอย่างนั้น ขออนุญาตนะคะ

ฮึ่ก...

เหนียว...

อ๊ะ...ขอโทษค่ะ

ไม่เป็นไรค่ะ ต้นขาข้างนี้จะไม่ล้างไปตลอดชีวิตเลยค่ะ

ไม่ไหวแล้วนะคะ?

สวู่ว...

ถ้าอย่างนั้น...

ขอรบกวนให้ท่านซาโอช่วยล้างให้ด้วยนะคะ

ฮ้าา...

แรงของคุณซาโอนี่แข็งแรงดีจัง รู้สึกดีจังค่ะ

โอบ...

ต้นขาของคุณแองจี้ก็ดูดเก่ง รู้สึกสบายเลยค่ะ

โยฟ...

เอ่อ...ถ้าไม่เป็นการรบกวน

ขอให้เซ็นชื่อให้หน่อยได้ไหมคะ?

เอ๊ะ...!

ฮะ โย...♡

กับ...

จู๊บ...

นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ลองลูกบอลเซ็นลายมือที่เขียนด้วยฟองสบู่!

สำหรับฉันแล้ว สิ่งต่าง ๆ มันน่าตื่นเต้นและเกินรับไหวไปหมดเลยค่ะ

ไม่สิ... ฉันไม่ใช่คนที่ เก่งกาจอะไรมากมายหรอกนะ...

ไม่ค่ะ...

คุณ...

คุณซาโอคิดว่าสามารถเป็นราชาได้เลยค่ะ

อย่างนั้นเหรอคะ งั้นก็เป็นกษัตริย์กันเลยดีกว่า

ถึงจะรู้สึกคันๆ นิดหน่อย แต่ทุกคนก็ชื่นชมจนถึงขนาดนี้เลยนะ

สงสัยจะต้องบริการแฟนๆ เพิ่มอีกหน่อยแล้วล่ะมั้ง

``...

ทักษะช่างองคชาต บัดดี้ฮันเดิลที่สั่นสะเทือน

อ๊าาาา ♡

อ๊ะ

กะโกะ

ขอบคุณมากเลยค่ะ...

ถ้าอย่างนั้น ขออนุญาตนะคะ

ขอให้สู้ต่อไปในแมตช์นะคะ

4

แดรลิง ผ่านรอบสองแล้ว ยินดีด้วยนะ

คุณโวเจ!

นี่...แดรลิง คุยอะไรกับผู้หญิงคนนั้นอยู่เหรอคะ?

เธอคือคุณแองจี้ใช่ไหมคะ?

อึก...บอกว่าเธอเป็นแฟนคลับของผมนะ

เป็นเพื่อนร่วมชั้นแล็บเดียวกันด้วย คุณรู้จักเหรอคะ...?

อืมม...อย่างนั้นเหรอคะ...?

แต่ว่า...

คุณแองจี้เนี่ย...

เตรียมตัวพร้อมแล้วเหรอคะ คุณแองจี้?

อืม...เป็นข้อมูลที่น่ากังวลจริง ๆ นะ

ตอนนี้สิ่งที่กังวลคือแมตช์รอบที่ 2 ของคุณมอแอนะ

คู่แข่งเป็นพี่ทัคคนนั้นเหรอ...

น่าจะเริ่มไปแล้วล่ะนะ

ต้องรีบไปเชียร์แล้ว

เอ๊ะ...แมตช์...

จบไปแล้วเหรอ...?

อาา...

เอ่อ...คุณมออา

จะนวดหน้าอกให้ไหม?

โดนฟันจนเป็นแบบนั้นเนี่ยนะ!? ไอ้แก!

ก็ถึงจะอยู่ในสภาพที่โดนฟันได้นี่นา

!?

เคยโดนดาบของคุณฟันจนหักมาแล้วนะ

แต่จะมาโดนขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย...

รุ่นพี่ข้างบนนั่น ความมุ่งมั่นสู่ชัยชนะมันสุดยอดจริง ๆ เลยนะ...

ขอโทษนะที่เชียร์ไม่ได้...

ถ้ามีแค่เสียงเชียร์ของแกนะ ก็คงไม่ลำบากขนาดนี้หรอก

ฝีมือของฉันมัน...

ยังไม่ถึงระดับเลย...

แค่นั้นแหละ!

ให้ตายสิ...ทำไมไอ้พวกธรรมดายังรอดมาได้เนี่ย

คงเป็นเพราะเสียงเชียร์ของทุกคนสินะ

ชิ!

ยอมรับซะนะว่าแกน่ะ...

อย่าแพ้สิวะ

ซาโอ...

อย่าเหม่อลอยอยู่แบบนั้น ไปเชียร์พี่แคริหน่อยสิ

แมตช์ของพี่สาวล่ะคะ?

ดูอยู่ไม่ได้เลยค่ะ...

พอได้แล้ว

นี่...

อู้ว!? พี่สาว!

ปล่อยไปเถอะ...

ปกติก็ชอบสู้อยู่แล้ว แต่นี่มันเกินไปแล้วไม่ใช่เหรอ?

ว่าแล้วก่อนการแข่ง คู่ต่อสู้ของเธอ

เฮ้! ผู้หญิงสามัญ! ข้าจะทำให้แกเป็นอนุคนที่หก! จงขอบคุณข้าซะ!

ถึงคุณคาริบาซังเลย

ดีมาก~ ทำต่อไปอีกสิ

บาร์ลิช ฟอน เกสุงะ ปี 3 จากชมรมนักศึกษาสปาปัน แพ้แล้ว

พวกชมรมนักศึกษาสปาปัน ไม่มีคนดี ๆ สักคนเลยจริง ๆ นะ

เอาน่า ๆ... ก็มี คนดี ๆ อยู่บ้างนะ

ก็พูดอย่างนั้น แต่ว่า...

คู่ต่อไปของเธอน่ะ คือรุ่นพี่ที่โค่นคุณมออาลงมาน่ะ

ลุยเลยนะ!

อือ...อืม...แค่ไม่โดนทำร้ายก็คงจะดีแล้วล่ะนะ

ก็พูดจาหวาน ๆ อีกแล้วนะ

ใช่แล้วล่ะนะ

แต่ว่า...

จะชนะให้ได้ค่ะ

ฮิเมะ...ต้องชนะแล้วกลับไปให้ได้!

ฉบับหน้า ไปเลย!!