ตอนที่ 60

บอกให้เปลื้องผ้าเพื่อเข้าไปในแดนศัตรูเลยนะ!?

โดต้องเปลือยทั้งตัว!?

ระเบียบการแต่งกาย

พี่คะ เสียงดังจัง!

ให้ฉันทำอะไรแบบนั้นได้ยังไงกัน!

ไม่คิดเลยว่าจะให้เปลือยกายเพื่อดึงความสนใจของศัตรู...

อ...โปรดใจเย็นก่อนเถอะค่ะ

ทหารองครักษ์ของจักรวรรดิมาแล้ว!!

แย่แล้ว! ถ้าเป็นแบบนี้...

รู้สึกเหมือนเห็นเงาคนนะ... หรือว่าตาฝาดไปเอง...

!?

?

ซาโอ~~ จะถอดให้เปลือยแบบนี้ได้ยังไงกันเนี่ย!?

สกิล 'การร่วมเพศสีฟ้าเกือบโปร่งใส'

ทำให้พวกเขาไม่สามารถรับรู้ถึงตัวตนของเราได้...!

ความรู้สึกที่ไม่อยากให้ใครเห็นร่างกายเปลือยๆ ของทุกคน เป็นตัวกระตุ้นให้สกิลทำงาน!

ด้วยสิ่งนี้ เราสามารถแทรกซึมเข้าไปได้

เรื่องเซ็กซี่นี่มันแก้ปัญหาได้ทุกอย่างเกินไปแล้ว!

เอาล่ะ

ไปทักทายไอ้ตัวงี่เง่าคนนั้นกันดีไหมเนี่ย...!

คุณแองจี้... ก็ยังน่ากลัวอยู่เหรอคะ?

ไม่คิดเลยว่าจะได้กลับบ้านเกิดในรูปแบบแบบนี้

รู้สึกแปลกๆ นะ...

ถือว่าจบแบบดีนะ

รวมเล่มที่ 7 อีโร่ระเบิด วางจำหน่ายแล้ว!!

อย่าออกห่างจากฉันมากนักเลยนะ

เพราะว่าผลของสกิลจะหมดลง

นี่...เป็นเพราะว่ากำลังแฝงตัวอยู่ในเขตศัตรู เลยรู้สึกตื่นเต้นเหรอ?

หรือเป็นเพราะว่าอยู่ในหมู่คนแล้วเปลือยกาย เลยรู้สึกตื่นเต้นเหรอ?

ช่างเป็นงานรื่นเริงอะไรอย่างนี้เชียว

นึกขึ้นได้แล้ว

วันนี้เป็นวันฉลองวันคล้ายวันประสูติขององค์จักรพรรดิ

อืมม... แค่งานเทศกาลก็ดูสนุกสนานไม่ว่าจะประเทศไหนกันนะ

...ถ้าเป็นงานฉลองวันเกิดล่ะก็

ใช้การยืดของแท่งไม้เพื่อเคลื่อนย้ายไปยังที่สูง

องค์จักรพรรดิเองก็อาจจะปรากฏตัวต่อสาธารณะได้นะ

เปล่า...มันไม่ใช่เรื่องสนุกขนาดนั้นหรอก

ใช่...น่าจะเป็นอย่างนั้น

ถ้าอย่างนั้นก็ง่ายต่อการบรรลุวัตถุประสงค์ขึ้นเยอะเลย

ทุกคนฟังให้ดีนะ!!

ไม่รู้ว่าจะทักทายองค์จักรพรรดิว่ายังไง แต่

จะเฝ้าดูจนถึงที่สุด

ยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งที่สุด!

!

องค์ราชาของเรา!

นี่คือการปรากฏตัวขององค์จักรพรรดิมาชิเมน!!

จักรพรรดิแห่งนรก มาชิเมน

จงฟังให้ดี เหล่าผู้คนทั้งหลาย

นั่นคือ... จักรพรรดิ

ข้าได้มาถึงวันคล้ายวันประสูติครั้งที่ 47 แล้ว

ถึงแม้ว่าจะได้ตัดศีรษะของเหล่าผู้พ่ายแพ้มาแล้ว...

จนกระทั่งวันนี้ ข้าได้พิชิตและทำลายอาณาจักรมานับไม่ถ้วน

มอบชัยชนะและความรุ่งเรืองให้แก่ปวงประชาของข้า!!

ต่อไปนี้ก็จะใช้พลังทั้งหมดแผ่ขยายเปลวเพลิงแห่งสงคราม

ทั้งกายและใจนี้ ไม่รู้จักความเสื่อมโทรม และกระหายในการต่อสู้ครั้งต่อไป!!

ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะได้ทุกสิ่ง!!

ผู้แข็งแกร่งคือความยุติธรรม!! นั่นคือสัจธรรมของโลก!!

ข้าคือผู้แข็งแกร่ง!

ความตายแด่ผู้อ่อนแอ!

ข้าคือเสือร้าย!

นี่คือเหตุผลที่จักรวรรดิเสือร้ายเป็นเช่นนี้สินะ

เช่นนั้น ข้าจะประกอบพิธีตามธรรมเนียมด้วยตนเอง!

『การพิพากษาของอสูรร้าย』

ปีนี้ตามอายุของข้า จะปลิดชีพทาสให้ได้ 47 คน!!

ไม่นะะะ!! ช่วยด้วยยย!!

การเจริญรุ่งเรืองของบ้านเมืองก็เป็นหน้าที่ขององค์ราชา

นี่คือสิ่งที่องค์ราชาต้องทำอย่างนั้นหรือ...

บ้าเอ๊ย...ชีวิตคนมันไม่ใช่เทียนบนเค้กหรอกนะ...!

นี่มัน...เทศกาลที่ต่ำต้อยที่สุดเลยนะ

ความหวาดกลัว ความทุกข์ทรมาน ความโศกเศร้า และความคร่ำครวญของผู้คนได้กลายเป็นคำสาป

คำสาปได้ก่อตัวเป็นตุ่มหนอง และปกคลุมทั่วทั้งแผ่นดินด้วยความหวาดกลัว

การปกครองของจักรพรรดิก็ยิ่งมั่นคงแข็งแกร่งขึ้นไปอีก

นี่แหละคือวิถีของจักรพรรดิ...

สร้างตำนานขึ้นมาจากความหวาดกลัว...

จักรพรรดิคือเทพเจ้าอย่างแท้จริง...

สลักมันลงไปในใจของผู้คน

ฉัน...แย่แล้ว...ทั้งๆ ที่พวกเธอให้ความกล้าหาญกับฉันนะ

ก็ยังลบความหวาดกลัวที่ถูกสลักไว้ไม่ออก

นี่...เกิดอะไรขึ้นกันแน่คะ...?

พี่สาว...!

เรื่องนั้น...เป็นตอนที่ฉันยังไม่ได้แฝงตัวเข้าไปในประเทศของพวกเธอ...

ตอนที่พรสวรรค์ด้านการเป็นเทพได้ถูกเปิดเผย...

เงยหน้าขึ้น

จากเหล่าโอรสธิดาแท้ ๆ ขององค์จักรพรรดิ ซึ่งรวมถึงตัวข้าด้วย

เหล่าเจ้าชายและเจ้าหญิงวัยเดียวกันถูกเรียกมาต่อหน้าองค์จักรพรรดิ

ถือว่าเป็นของขวัญจากพระบิดาที่แทบไม่มีโอกาสได้พบเจอ

ในตอนนั้น ข้าคิดว่า...

เป็นของที่มอบให้จากข้าแด่เหล่าเจ้าที่อายุครบ 7 ปี

จงดื่มถ้วยนั้นให้หมด

นี่คือ 'พิธีศีลจุ่ม'

ถ้าพวกเจ้าเป็นลูกหลานของเสือและหมา จงพิสูจน์ให้เห็นว่าพวกเจ้าจะรอดชีวิตได้

นั่นคือถ้วยแห่งคำสาป

อ๊ะ...

ก๊อบ

ไม่...นะ...ทรมานจัง

อยากจะตายจัง...

ข้าคือผู้แข็งแกร่ง...!

ข้าคือเสือร้าย...!

เป็นครั้งแรกที่ข้าปลูกฝังความคิดให้ตนเอง

ในแอ่งเลือดที่ข้าไม่รู้แล้วว่ามันเป็นเลือดของตนเองหรือเลือดของพี่น้อง ข้ามองมันในกระจก

ทุกคนตายหมดแล้วเหรอ

ท่านพ่อ... ข้ายังมีชีวิตอยู่

ท่านพ่อ...

ท่านพ่อ... ท่าน...?

น่าสมเพช...

แต่ว่า...

ก็ยังพอมีประโยชน์สำหรับไอ้ตัวไร้ค่าอย่างเจ้าได้อยู่บ้าง

ไอ้พวกแมลงที่ต้องดิ้นรนอย่างน่าสมเพชจนเผยความน่าเกลียดออกมาแบบนี้

ไม่ใช่ลูกของเสือร้ายอย่างเรา

เมื่อแทรกซึมเข้าไปในประเทศเพื่อนบ้านในฐานะสายลับ

พ่อแม่บุญธรรมที่รับฉันไปเลี้ยงและรักฉัน...

เพื่อนที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกัน...

ได้ทรยศต่อคนที่รัก...

จงเป็นหมากของข้าให้มีประโยชน์ซะ

ข้ายอมจำนนต่อความน่าเกรงขามขององค์จักรพรรดิ

เพื่อองค์จักรพรรดิอิมาชิเมนด้าผู้ยิ่งใหญ่...!!

ค่ะ...

แต่...ก็ไม่อาจตายไปเพียงลำพังได้...!!

ใบหน้าของพี่น้องที่สิ้นใจอยู่ข้างๆ ก็สลักลึกลงในสายตา...

ขอโทษค่ะ...ขอโทษค่ะ...

พอแล้ว...

พอแล้วครับ...คุณแองจี้

ให้ผมยุติตำนานเทพเจ้าแห่งความสยองขวัญนี้

ให้ได้!!

ซาโอะ เทพแห่งเส้นผมยาว!