
ตอนที่ 116 จัดการกับหมู่บ้านที่ 2 และหมู่บ้านที่สาม (ตอนที่สอง)
ตอนที่อยู่ในหมู่บ้าน เราจะอยู่ในร่างต้นไม้กันน่ะค่ะ
พวกเราแทบจะไม่เห็นตัวพวกเธอเลยนะเนีย
เรื่องนั้นคงเป็นเพราะ...
ทุกหมู่บ้านจะมีพวกนิวนิวดัฟเนประจำการอยู่เพื่อทำหน้าที่เป็นตัวกลางในการติดต่อสื่อสาร
เพราะแบบนี้พวกเราก็เลยทำตัวกลมกลืนกับธรรมชาติได้ดีค่ะ
จะหาพวกเราไม่เจอก็ไม่ใช่เรื่องแปลกหรอกนะคะ
โอ้
เราจะใช้ร่างนั่นในตอนที่ต้องเดินทางน่ะค่ะ
พวกเราแปลงร่างเป็นต้นไม้ทั่วไปได้ค่ะ
ต้นไม้?
ไม่ใช่ร่างตอไม้เหมือนทุกทีเหรอ?
เข้าใจแล้วค่ะ
ถ้าจะเล่นก็เอาแค่พอดีๆ ก็แล้วกัน
แล้วก็ทำแบบนั้นต่อไปเรื่อยๆ เพื่อรอดูว่าเมื่อไหร่เจ้าของบ้านนั้นจะรู้สึกตัว
ผมมอบหน้าที่ให้พวกเธอดูแลหมู่บ้านที่หนึ่ง แต่ดูเหมือนว่าพวกเธอจะอยูได้โดยไม่จำเป็นต้องพึ่งพาพวกเราเลยสิ้นะเนีย
ชิม...
ในทุกๆ วันเราจะค่อยๆ ขยับตัวเข้าใกล้บ้านคนทีละนิด
จริง ๆ แล้วมีเกมที่นิยมในหมู่พวกเราด้วยนะคะ

ฉันรู้ว่ามันหมายถึงอะไร
แต่ว่า...พวกเธอจะไม่เป็นไรจริงๆเหรอคะ
ก็เหมือนกับการเล็มพุ่มไม้นั่นแหละค่ะ
.ตัดแต่งกิ่งเหรอคะ
บะลอ
ฉันจะทำให้ก็ได้ แต่ไม่รู้ว่าจะทำได้ดีหรือเปล่านะ...
เข้าใจล่ะ ถ้างาน...
ถ้าทำตอนที่พวกเราอยู่ในร่างต้นไม้ก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
ถ้าวันไหนช่วยตัดแต่งกิ่งให้พวกเราได้ไหมคะ
มีอะไรเหรอคะ ที่พวกเธออยากให้ฉันช่วยไหม
ดูเหมือนว่าพวกนิวนิวดัฟเน่จะชอบกันมากๆ
เทพสุดๆ นี่มันเทพเกินไปแล้ว
เคยทำแบบนี้มาก่อนเหรอคะ
ทะ...เทคนิคอะไรกันเนี่ย
ผมเดินทางไปหาพวกนิวนิวดัฟน์ที่ประจำอยู่ในหมู่บ้านต่างๆ
ช่วยทำแบบนี้ทุกเจ็ดหกเดือน...ไม่สิ ขอแค่ปีละครังก็ได้
ช่วยทำให้เราแบบนี้อีกทีนะคะ
คงจะเป็นเพราะผมใช้อุปกรณ์เกษตรสารพัดประโยชน์ทำให้พวกเธอล่ะนะ

ทีนี้สิ่งที่ผมทำทั้งหมดนี้ ผมไม่ได้เล่นเล่นเฉยๆ นะ
ช่วยเล่นกับพวกเราหน่อยได้ไหมคะ?
เรามาจัดแข่งเกมซ่อนแอบประจำหมู่บ้านไทจู ครั้งที่ 1 กันเถอะ!
ผมเลยจัดการแข่งขันเล็กๆ ที่ทุกคนสามารถเล่นด้วยกันได้
ทุกคนตื่นเต้นกันมากเลยล่ะ
คนที่สามารถซ่อนตัวได้นานเกินหนึ่งชั่วโมง จะได้รับรางวัลด้วยนะ
แต่ดูเหมือนว่าทุกคนจะจริงจังกับมันสุดๆ
ทั้งที่ผมตั้งใจว่าเราจะเล่นกันสนุกๆ เท่านั้นเอง
จะเริ่มหาแล้วนะ
ปกติแล้วคนที่หาจะต้องเป็นยักษ์ แต่เรามียักษ์เมดอยู่กับเราด้วย เลยต้องเปลี่ยนเป็นยมทูตแทน
พระเอกกลัวว่าเหล่ายักษ์เมดจะรู้สึกไม่ดีที่เผ่าพันธุ์ของตัวเองเป็นตัวร้าย
หัวหน้าหมู่บ้านจะรับบทเป็นยมทูต
ใครก็ตามที่เขาหาเจอ ก็จะต้องกลายเป็นยมทูตไปด้วย
กติกาการเล่นช่อนแอบของญี่ปุ่น คือคนที่ถูกเจอตัวก่อน จะต้องช่วยคนที่ "เป็น" ตามหาคนอื่นๆ

ทุกคนในหมู่บ้านซ่อนตัวกันเก่งมากเลย
หาไม่เจอแม้แต่คนเดียวเลย!
อิม ถ้าจะว่าไปแล้ว ก็มีเรื่องที่อยากจะให้ช่วยอยู่น่ะ
พวกเซนทอร์เป็นยังไงบ้างครับ พวกเขาสบายดีเปล่า?
บิเซลมาหาผม หลังจากที่ไม่ได้เจอกันนาน พวกเราก็เลยนั่งคุยกัน
มีประมาณ 100 ชื่อ
รายชื่อพวกนี้คือรายชื่อญาติของพวกเซนทอร์ที่อพยพมาอยู่ในหมู่บ้านที่สาม
เคียว ผมจะให้คนช่วยกันมองหาในพื้นที่นั้นให้นะครับ
ถ้าเจอคนที่มีชื่ออยู่ในรายชื่อพวกนี้ ช่วยบอกผมหน่อยนะ
สงครามในพื้นที่นั่นสงบลงไปสักพักแล้วครับ
เรื่องให้ช่วยเหรอครับ?

คือว่า...ขอโทษทีที่พูดแบบนี้นะครับ
แต่พวกเด็กกำพร้าก็ไม่มีเลยเหรอครับ?
แล้วก็เรื่องของผู้อยู่อาศัยกลุ่มใหม่
ไม่หรอกครับ ผมต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายขอบคุณ
คุณหาคนมาอยู่ที่นี่ไม่ได้เลยเหรอครับ?
ขอบคุณมากครับ
ที่ให้พวกเขา ย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่
ในอาณาจักรปีศาจ เด็กกำพร้าจะอยู่อย่างในการดูแลของสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า
เมื่อพวกเขาเติบโตก็จะถูกส่งไปทำงานในที่ต่างๆ น่ะครับ
ครับ
งานเหรอครับ?
ก็มีนะครับ แต่การจะพาพวกเขามาอยู่ที่นี่มันก็ไม่ใช่เรื่องที่ทำได้ง่ายๆ
ไม่หรอกครับ ที่เป็นแบบนี้เพราะท่านจอมมารดูแลประชาชนทุกคนเป็นอย่างดี
ในประเทศอื่นก็มีเด็กกำพร้าที่โดนผู้คนมองอย่างดูถูกเหมือนกันครับ
อย่างนี้เอง ขอโทษนะ
การสร้างประโยชน์
ในอาณาจักรของเราก็เลยไม่มีใครที่มองพวกเด็กกำพร้าอย่างดูถูกเลยครับ
ระบบมันเป็นแบบนี้มาหลายร้อยปีแล้วล่ะครับ

ถึงเราจะมีเจตนาดี แต่คนในประเทศนั้นก็อาจจะมองว่าเราไปลักพาตัวเด็กๆ ของพวกเขามา
ในกรณีที่เลวร้ายที่สุด ก็อาจจะถึงขั้นเกิดสงครามได้ครับ
มันจะเกี่ยวพันกับประเทศอื่น เลยเป็นเรื่องยากครับ
พอจะมีวิธีที่จะพาเด็กพวกนั้นมาอยู่ที่นี่หรือเปล่าครับ?
ーーーー
พวกเขาจำเป็นต้องเก็บเด็กผู้ชายเอาไว้ทำงานที่ต้องใช้แรงน่ะครับ
...เอ๊ะ
ทำไมล่ะ?
เด็กบางคนก็ถูกกลุ่มคนหรือองค์กรเลี้ยงดู เพื่อเอาไว้เป็นแรงงานในอนาคตด้วยครับ...
แต่ถึงเราจะทำแบบนั้นได้
งานเหรอ
เด็กที่เราจะพาตัวมาได้ก็คงมีแต่พวกเด็กผู้หญิงนั่นแหละครับ
ร้านที่ใหญ่ๆ และมีอิทธิพลมากก็น่าจะทำแบบนั้นครับ
แต่ร้านเล็กๆ จะไม่ทำแบบนั้น เพราะมีเงินและทรัพยากรไม่มากพอ
แล้วแบบนี้พวกเด็กผู้หญิงจะไม่ถูกเลี้ยงไว้ทำงานด้านบริการเหมือนกันเหรอ?

ดูเหมือนว่าผมจะได้ฟังเรื่องชวนหดหู่มาแล้วสินะ
แต่สิ่งที่ผมทำได้มันก็มีจำกัด
ครับ
หมายความว่า เพื่อที่จะได้มีชีวิตอยู่ต่อไป พวกเขาต้องยอมเสียสละอนาคตของตัวเองสินะ
คนที่ผมสามารถช่วยได้ก็มีแค่คนที่มือของผมเอื้อมไปถึงเท่านั้น
ผมไม่คิดที่จะทำแบบนี้อยู่แล้วด้วย
ผมไม่กล้าพูดหรอกว่าผมจะช่วยเหลือทุกคนในโลกที่กำลังลำบาก
ถึงผมจะรู้ว่ามีคนที่กำลังทุกข์ทรมานอยู่ในประเทศอื่น ผมก็ช่วยพวกเขาไม่ได้อยู่ดี
จากนั้นก็คนรู้จักที่อยู่นอกหมู่บ้าน
รองลงมาก็คือทุกคนในหมู่บ้าน
คนที่ผมให้ความสำคัญมากที่สุดก็คือคนในครอบครัว
เพราะมันเป็นเรื่องของประเทศอื่นก็เลยทำอะไรกับมันไม่ได้..
ทำอะไรไม่ได้...
แต่มันไม่มีทางช่วยเลยจริงๆ เหรอ?
..ผมอยากช่วยพวกเขาถึงแม้ว่าจะไม่มีทางช่วยได้

ที่จะถูกส่งไปแฝงตัวในที่ต่างๆ...
หมายถึงกลุ่มคนที่ทำหน้าที่รวบรวมข่าวสารนะ
หมายความว่ายังไงเหรอครับ?
พวกคุณมีหน่วยงานข่าวกรองที่อยู่ในประเทศอื่นเปล่า?
น่าเสียดายนะครับ ที่พวกเราเป็นเผ่าปีศาจ
อ๊อ อย่างนีเอง
ขอผมถามอะไรหน่อยนะ
แล้วเก็บรวบรวมข้อมูลที่สำคัญเพื่อส่งกลับมาให้เราน่ะ
เพราะงั้นพวกเราคงทำงานแบบนั้นไม่ได้หรอกครับ
แต่แค่ได้เห็นตัว พวกมนุษย์ก็จะรู้ได้ทันที
ถึงภายนอกพวกเราจะดูเหมือนกับพวกมนุษย์มากแค่ไหน
ผมคิดว่าพวกคนที่อยู่ในพื้นที่คงจะไม่
ปลาจ
อย่างนีเอง
ฮ่ะ
แล้วถ้าเราให้คนที่อยู่ในพื้นที่นั่นๆ ทำงานให้ล่ะ

เดมี่
ของโคตรดี
นี่น่าสนใจสำหรับผมจัง
ถ้าช่วงนี้แปลช้าหรือหายไปนาน ไม่ต้องแปลกใจนะครับเพราะกำลังติดเกม ซับเวิร์ส อยู...
รู้สึกเหมือนเขาพยายามหลีกเลี่ยงสุดๆ เลย
ฟลอราไม่เข้าใกล้เลย สงสัยจะไม่ชอบรึเปล่านะ?
สาระน่ารู้
มายด์เบรค-เอฟเอส
@มายด์เบรค · เพื่อความสนุก
พระเอกเรื่องนี้ไม่ได้เป็นอัจฉริยะนะ!
ต่างจากมังงะต่างโลกเรื่องอื่นๆ ที่ตัวละครหลักจะนำเทคโนโลยีปัจจุบันไปสร้างความโกงในต่างโลก แต่อิราคุจะทำได้แค่บอกแนวคิดคร่าวๆ ให้คนในหมู่บ้านเอาไปค้นคว้าต่อกันเอง เช่น โซย - มิโละ - กังหันน้ำ - เบียร์ - ไวน์ ซึ่งในส่วนนี้ทำให้อิราคุถือว่าเป็นผู้นำที่ดี เพราะการเป็นผู้นำที่ดีก็ไม่จำเป็นต้องเก่งหรือฉลาดอะไรมากมาย แค่เลือกใช้คนให้ถูกงานก็สามารถสร้างผลลัพธ์ที่ดีได้แล้ว
https://www.facebook.com/Mindebreak
รบกวนช่วยติดตามเพจของผมด้วยนะครับ
มังงะ ที่คุณอาจชอบ

ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น

จันทรานำพาสู่ต่างโลก

เคลียร์ต่างโลกกับเทพธิดาที่ไร้ผู้ศรัทธา

ซาซากิกับพีจัง

ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)

บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก

เกิดใหม่เป็นขุนนางขึ้นเป็นใหญ่ด้วยสกิลประเมิน

เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์

ผมถูกเพื่อนที่เชื่อใจหลอกไปฆ่า เลยใช้กิฟต์สุ่มกาชาพาพวกพ้องเลเวล 9999 กลับมาล้างแค้น

เริ่มต้นเป็นแม่มดที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ~ขอใช้วิถีชีวิตอย่างอิสระในโลกที่ฉันสามารถมองเห็น

การต่อสู้ชิงบัลลังก์ในเงามืดของเจ้าชายไร้ค่าสุดแกร่ง
