
ตอนที่ 121 เทศกาลปืน (ตอนที่ 2)
ช่วงเวลาของงานเทศกาลก็ได้มาถึงแล้ว
เพราะเราแยกงานประลองยุทธ์ออกไปต่างหาก ทำให้มันไม่นับเป็นเทศกาล
ในตอนแรก ผมจะตรวจดูฉลากทุกอันก่อนที่จะใส่ลงไปในกล่อง
แต่ยังไง ผมก็ต้องสุ่มหยิบขึ้นมาอยู่ดี ก็เลยไม่ได้ทำแบบนั้น
หลังจากที่ประชุมกันอย่างยาวนาน ก็ยังไม่ได้ข้อสรุป
พวกเราก็เลยตัดสินใจที่จะทำการจับฉลากกันอีกครั้ง
วิ่งแข่งลงเนิน?
สำหรับเทศกาลในปีนี้..
คงไม่ใช่การวิ่งแย่งกันธรรมดานะคะ
เทศกาลที่ทำให้ทุกคนสนุกกับมันได้
แล้วก็ต้องเป็นเทศกาลที่ไม่อันตรายด้วย!
ผมใช้วิธีเขียนซีของเทศกาลที่ตัวเองต้องการใส่ลงไปในกล่องเยอะ ๆ แทน

100
เรื่องนั้น
รู้แล้วล่ะค่ะ
แน่นอนค่ะ
ว่าต้องเป็น
ทางลาด
วิ่งแข่งกัน
ลงมาจาก
เนินเขา
...เหรอคะ
เราใช้เวทมนต์
ป้องกันการบาดเจ็บ
ระหว่างการแข่งได้ค่ะ
เพราะงั้นก็ไม่มีปัญหา
หรอกนะคะ
ในรอบนวนิยาย
จะให้ผู้เข้าแข่งขัน
10 คนแข่งกันวิ่ง
ลงมาจากเนินเขา
โดยคนที่มาถึง
เส้นชัยเป็นคนแรก
ก็จะเป็นผู้ชนะนะคะ
งั้น
เหรอคะ
...แล้ว
มันจะไม่
อันตราย
เหรอคะ
จาก
เนินเงา
จริง ๆ แล้ว
มันก็เป็นแค่การ
แข่งวิ่งลงมา
จากเนินเขา
น่ะค่ะ
มันเป็น
เทศกาลที่
มีชื่อเสียงมาก
ในเมืองบัลกัน
เลยนะคะ
นั่นสิคะ
แล้วเนินเขาที่ว่านี่
มันต้องมีความ
ลาดชันเท่าไหร่
ถึงจะพอดีล่ะคะ
หมู่บ้านเรา
ไม่มีเนินเขา
ค่ะ
แต่ปัญหา
ของการจัด
งานเทศกาลนี่
ก็คือ...
พี
ซิก
ยายโล
แถว ๆนี่
ไม่มีเนินเขาที่สูงขนาดนั้นหรอกนะ
จะให้สร้าง
เนินเขาขึ้นมา
ก็ต้องใช้แรง
และเวลามาก
ซะด้วยสิคะ
ส่วนนี้
จะแตกต่างกันไป
ในแต่ละพื้นที่
นะคะ
แต่ความสูง
ของเนินเขา
จะต้องไม่ต่ำกว่า
20 เมตรค่ะ
*ประมาณ
ดีก 5-6 ชั้น

ฮะ ๆ ได้เลย
แล้วถ้าหัวหน้าหมู่บ้านจับได้ใบนั้นอีก พวกเราจะต้องจัดเทศกาลนั่นนะคะ
ถ้างั้นเราเอาฉลากใบนั้นใส่กลับไปในกล่อง
ฉันเข้าใจดีค่ะ
ช่วยไม่ได้นี่นะ พวกเราไม่มีกำลังคนและเวลามากพอจะทำอะไรแบบนั้นหรอกนะ
สองพันสองร้อยสามสิบสอง
อันดับแรก ผมเรียกพวกสาว ๆ ข้าราชการพลเรือนมาวางแผนเรื่องการสร้างเนินเขา
แต่ถ้าจะต้องทำ ก็ทำให้ดีไปเลยดีกว่า
แบบว่าเราก็ได้ลดภาระการทำเนินเขาลงครั้งนี้ด้วย..
ด้วยเหตุนี้ งานเทศกาลในปีนี้ก็เลยเป็นการแข่งวิ่งลงเนิน
เราลองขุดหลุมไว้ข้าง ๆ เนินเขานั้นดีไหมคะ
เราต้องสร้างเนินเขาน้อย ๆ ขึ้นมาสินะคะ
ยามามินชิง ชิบชิบกะ
โอม ซามะ
6000
เราลดเหลือแค่รอบละ 3 คนดีไหม?
ถ้ามีผู้เข้าแข่งขันรอบละ 10 คน เนินเขาเล็ก ๆ คงไม่พอวิ่งหรอก
เก้าศูนย์หกหก
เราเอาดินที่ขุดขึ้นมาทำเป็นกำแพงล้อมรอบหมู่บ้านดีไหมคะ?
จักแจ๊ก
เราสามารถใช้หลุมที่ขุดนั้นเป็นบ่อเก็บน้ำได้ แต่จะเอายังไงกับเนินเขาที่ทำขึ้นมาดีล่ะ

ซิก
แต่แบบนั้น
มันจะยังนับว่าเป็นการ
วิ่งแข่งกัน
อยู่เหรอคะ?
แล้วพอได้
เวลาที่ใช้ไปใน
การวิ่งมาแล้ว
ต่อไปก็ต้อง
ถ้าจะจับเวลา
ก็ต้องให้ผู้เข้าแข่งขัน
วิ่งทีละคนถึงจะ
จับเวลาได้ค่ะ...
แล้วก็เป็น
อย่างที่คิดเอาไว้ พวกเราต้อง
พึ่งพาพลังของ
อุปกรณ์เกษตร
สารพัดประโยชน์
ในที่สุด
เราก็
วางแผน
กันเสร็จ
คงต้อง
พยายาม
อย่างเต็มที่
แล้วล่ะ
แบบนี้มัน
ก็น่าสนใจดี
ไม่ใช่เหรอคะ?
ชินกิว
ชู
พวกเรา
ไม่รู้ว่าจะทำมัน
ได้ยังไงค่ะ
ถึงแม้ว่าพวกเธอจะเดินทางกลับไปที่หมู่บ้านที่สองบ้างในบางครั้ง แต่พวกเธอก็จะพักอย่างไร
หมู่บ้านที่สอง
พวกเธอก็
ถูกส่งเข้ามาเป็น
หนึ่งในสมาชิก
ของหมู่บ้านไทจู
ในช่วงก่อนถึง
ฤดูหนาว
ปกติแล้ว
จะพักแค่ 1 คืน
นั่นคือ
โรนานะ
กับ
มิรัว
แน่นอนว่า
พวกเธอ
เป็น
มิโนทอร์
พวกเรามี
ตัวแทนมิโนทอร์
จากหมู่บ้านที 2
ที่ย้ายเข้ามาอยู่ใน
หมู่บ้านไทจู
เพื่อคอยช่วยงาน
พวกเรา 2 คน

พวกเขาจะทำงานอยู่ที่นี่ประมาณ 3 วัน ก่อนที่จะกลับไปแล้วส่งคนใหม่มาทำงานแทน
แต่ไม่เหมือนกับหมู่บ้านที่สอง พวกเขาจะเปลี่ยนตัวแทนที่ส่งมาช่วยงานอยู่เสมอ
แน่นอนว่า พวกคุณเป็นเซนทอร์
พวกเซนทอร์เอง ก็ส่งเซนทอร์จากหมู่บ้านที่สามให้มาช่วยงานที่หมู่บ้านไทจูเหมือนกัน
ดูเหมือนพวกเขาจะคิดว่ามันเป็นตำแหน่งอันทรงเกียรตินะคะ
ทุกคนก็เลยต้องการที่จะมาทำหน้าที่นี
รัชชาชิ ผู้มีหน้าที่ดูแลพวกเซนทอร์
ยามาคซะ คะมึ
พวกเขาจะทำแบบนี้อยู่เสมอ
เพราะอะไรกันนะ?
โอเนล..
ไม่ใช่ค่ะ มันเป็นเพราะพวกเขาจะได้ทำงานให้กับหัวหน้าหมู่บ้านต่างหากล่ะคะ
แต่เป็นเกียรติยศน่ะค่ะ
ดูเหมือนพวกเขาจะคิดว่าการทำงานรับใช้คนที่มีอำนาจมันไม่ใช่ความยากลำบาก
ทำไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะ? เพราะอาหารของที่นี่เหรอ?
ฝ่าย
ตำแหน่งอันทรงเกียรติ?

แล้วอีกอย่าง การได้มาทำงานอยู่นี่ก็มีโอกาสที่หัวหน้าหมู่บ้านจะขีหลังพวกเธอด้วย..
เอซิบ
ทุกคนก็เลยแย่งงานนี้กันอย่างเอาเป็นเอาตายเลยล่ะค่ะ
นะคะ
ถ้าไม่ใช่หัวหน้าหมู่บ้าน
แล้วจะเป็นใครได้ล่ะคะ!?
คนที่มีอำนาจเหนือนี่
หมายถึง
ฉันเหรอคะ
ดีแล้วล่ะค่ะ พูดถึงเรื่องนี้ ฉันก็มีเรื่องที่อยากจะรบกวนอยู่นะคะ
อย่างนี้นี่เอง เข้าใจแล้วล่ะ
จะว่าไปแล้ว ดูเหมือนว่าพวกเซนทอร์จะทำท่าทีแปลก ๆ ตอนที่รู้ว่าเราจะเดินทางออกไปนอกหมู่บ้านด้วยนี้นะ
ยิ้มหวาน
งั้นเหรอ.. แล้วมันเกี่ยวกับฉันล่ะ?
เพื่อขีหลังของกรูวัลด์ แล้วเดินรอบ ๆ หมู่บ้าน
ผมมาที่หมู่บ้านที่สาม
เธอก็เลยไม่สามารถมาทำงานที่นีได้ค่ะ
ปักกะ
เพราะกรูวัลด์รับตำแหน่งเป็นหัวหน้าหมู่บ้านประจำหมู่บ้านที่สาม

แค่นี้ก็พอแล้วค่ะ ขอโทษที่ต้องรบกวนนะคะ
ต้องการแค่นี้จริงๆ เหรอ?
และผู้ดูแลของพวกนิวนิวดัฟน์
ผู้ดูแลของพวกเซนทอร์
ผู้ดูแลของพวกมิโนทอร์
ตอนนี้ในหมู่บ้านเรามีคนที่รับหน้าที่เป็นผู้ดูแลอยู่ 4 คน
งานจริง ๆ ของพวกเขาก็คือการแก้ไขและจัดการปัญหาให้กับเผ่าที่ดูแล
ถ้าไม่มีปัญหาอะไรเกิดขึ้นก็จะว่างกันมากๆ
นับเป็นเพราะพวกเขาไม่ต้องเฝ้าดูเฝ้าอื่น ๆ ตลอดเวลา
ถึงพวกเขาจะเป็นผู้ดูแลเฒ่าอื่น ๆ แต่พวกเขาก็ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในหมู่บ้านไทจู
เธอต้องทำงานหนักเหมือนกับครูโรงเรียนประถมที่ต้องคอยจัดการกับพวกเด็กดื้อเลยล่ะ
นั่นก็เพราะเด็ก ๆ เฝ้ามนุษย์สัตว์เป็นเด็กเล็ก ๆ นั่นแหละ
แต่ถ้าเกิดปัญหาขึ้นมาก็จะยุ่งกันสุด ๆ
โดยเฉพาะรามูเรียสที่จะงานยุ่งกว่าคนอื่น ๆ มาก

แต่กับมามุที่มีหน้าที่ดูแลพวกนิวนิวัต้ฟเนี่ยแล้ว...
อะ ฉันก็เจอปัญหาแบบนี้เหมือนกัน
ถ้าเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้น ผมจะทำยังไงดีครับ?
นาฬกับรัชชาชิเองก็ยุ่งไม่แพ้กัน
เพราะแบบบันทึกพวกเธอก็เลยไม่มีความจำเป็นที่จะต้องพึ่งพาและให้ผู้ดูแลช่วยเหลือเลย
หรือก็คือ...ไม่มีปัญหาอะไรเกิดขึ้นกับพวกเธอ นั่นแหละ
จริงๆ แล้วน่าจะเป็นเพราะพวกนิวเคลียร์เป็นเผ่าพันธุ์ที่ไม่ต้องการการดูแลมากกว่า
หรือว่าจะเป็นเพราะเราดูแล้วพึ่งพาไม่ได้กันนะ
การรับหน้าที่ดูแลเผ่าพันธุ์ที่มีปัญหามากๆ นับว่าเป็นงานหนัก แต่การดูแลเฝ้าที่ไม่มีปัญหาอะไรเลยก็ลำบากเหมือนกันสินะ
ผมคงต้องบอกให้พวกนิวนิวดัฟน์ให้พึ่งพามามุมากกว่านี้นะล่ะ
พึ่งพาฉันบ้างสิคะ!

ใครจินตนาการเทศกาลวึงลงเฉินไม่ออก ให้นึกถึงภาพของ "เทศกาลกลิ้งชีส" น่ะครับ กลึงชีสลงมาจากเขาให้กลิ้งตามกัน ใครเก็บชีสได้ก็จะชนะและจะได้ชีสกลับบ้าน แน่นอนว่า หัวทีม หัวดำ บาดเจ็บกันทุกปี (สามารถหาฟุตเทจดูได้ในยูทูบ)
โรนานะกับมิรัว
ตัวแทนจากหมู่บ้านที่สองที่ถูกส่งมาช่วยพระเอกในหมู่บ้านไทจู พวกคุณนับว่าตัวเล็กกว่าพวกมิโนทอร์คนอื่น ๆ (จนดูเกือบเหมือนมนุษย์) แถมยังน่าจะสวยที่สุดด้วย (มั้ง) ซึ่งพวกมิโนทอร์น่าจะคัดเลือกมาให้เป็นอย่างดีนั่นแหละ
Mindbreak-FS
@Mindebreak · เพื่อความสนุก
https://www.facebook.com/Mindebreak
รบกวนช่วยติดตามเพจของผมด้วยนะครับ
มังงะ ที่คุณอาจชอบ

ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น

จันทรานำพาสู่ต่างโลก

เคลียร์ต่างโลกกับเทพธิดาที่ไร้ผู้ศรัทธา

ซาซากิกับพีจัง

ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)

บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก

เกิดใหม่เป็นขุนนางขึ้นเป็นใหญ่ด้วยสกิลประเมิน

เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์

ผมถูกเพื่อนที่เชื่อใจหลอกไปฆ่า เลยใช้กิฟต์สุ่มกาชาพาพวกพ้องเลเวล 9999 กลับมาล้างแค้น

เริ่มต้นเป็นแม่มดที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ~ขอใช้วิถีชีวิตอย่างอิสระในโลกที่ฉันสามารถมองเห็น

การต่อสู้ชิงบัลลังก์ในเงามืดของเจ้าชายไร้ค่าสุดแกร่ง
