
ตอนที่ 229 เหล้ากับคณะกรรมการงานเทศกาลและวอลนัต (ตอนที่ 2)
ต่อไปก็...
รูปร่างของไม้
กับวิธีจัด
เรียงสินะคะ
เข้าใจ
แล้วค่ะ
ต้นฉบับโดย นาโท โคซuke วาดภาพโดย คาเนะ ยาสุ โครงสร้างตัวละครโดย
ยังคง
ทำงาน
เพื่อเตรียม
งานเทศกาล
ต่อไป
คุณ
กรรมการ
จัดงาน
เทศกาล
ฟุฟุ
จะ
มีเรื่อง
ให้คิด
อีกเยอะเลย
นะเนีย
แต่มัน
ก็มีเทคนิค
ในการแกะ
อยู
……
ไม่ไหว
เจ้าจีต้อง
เป็นวอลนัตที่
แข็งเป็นพิเศษ
แน่ๆ
วอลนัต
เขียนชื่อเรื่อง
ความแข็ง
ของเปลือก

ทำ
ไม่ได้
ถ้างั้น
ก็...
อย่างนี้เอง
ใช้เปลือกที
แข็งของมัน
กะเทาะ
กันเองสินะ
ไอโซเออฟคนนี้
สอนเทคนิค
แกะวอลนัต
สองอัน
พร้อมกัน
ให้ผมรู้
ที่กะเทาะ
วอลนัต
พอมาคิดดู
มันอาจจะ
เป็นเพราะ
ผมมีแรงบีบ
ไม่เพียงพอ
แต่ว่า
มนุษย์นั้นมี
สิ่งที่เรียกว่า
สติปัญญา
ใช้เวลา
นิดเดียวก็
จินตนาการ
ถึงทีกะเทาะ
วอลนัตได้
มากมาย
แบบ
ทั้งลูกเหล็ก
ก็ยังมี
มีทั้งแบบ
แท่นจับ
มีทั้งแบบ
คืนหนึบ
เอาเป็นว่า
เราไปขอให้กัด
สร้างที่กะเทาะ
เปลือกวอลนัต
ให้ก่อนดีกว่า
หนึ่งหนึ่งหนึ่ง
เรามีกระทั่ง
สิ่งประดิษฐ์
ที่เรียกว่า
ตุ๊กตากะเทาะ
เปลือกวอลนัต
ถึงจะไม่เคยใช้ก็เถอะ
เป็นหลักฐาน
ที่บ่งบอกว่า
มนุษย์ได้ต่อสู้
กับวอลนัต
มาอย่าง
ยาวนาน

ใช้ของที่มีอยู่นั่น
ก็ต้อง
ดีกว่าอยู่แล้ว
อย่าง
หนึ่งหนึ่ง
อย่าไป
สนใจ
เรื่องยิบย่อย
ดีกว่า
ไม่ว่าจะใช้วิธีไหน
เป้าหมาย
ของเราก็คือ
การกินวอลนัต
ที่อยู่ข้างใน
เหมือน ๆ กัน
หนึ่งเจ็ด
มันยาก
ที่จะเจาะรู
สำหรับสกรู
ตัวเล็ก ๆ น่ะนะ?
อย่างนี้มีเอง
อ๊ะ ที่กะเทาะแบบคืน
น่าสนใจดี
เดี๋ยวจะลอง
ทำดูเหรอ?
แล้วแบบ
ที่จับล่ะ?
เมื่อได้เห็น
วอลนัตที่ผม
บีบไม่แตก
มันกิน
กับเหล้า
ได้ดี
ถูกบีบแตก
อย่างง่ายดาย
ผมก็รู้สึกเศร้า
ในความอ่อนแอ
ของตัวเอง
ถ้าของแค่นี้
ยังมีไม่แตก
คงเอาชีวิตรอด
ไม่ได้หรอกค่ะ
อันที่จริง
นอกจาก
ผมแล้ว
คนอื่น ๆ ก็
สามารถบีบ
วอลนัตกิน
ด้วยมือเปล่า
ได้ทุกคน

ที่กะเทาะเปลือกวอลนัตที่กัดต์สร้าง ก็เป็นที่นิยมในหมู่บ้านที่หนึ่ง
ไม่กี่วันต่อมา
ผมรู้สึกโดดเดี่ยวนิด ๆ
เรื่องเล่า หรือ หรือ หรือ หรือ
มันไม่ใช่แบบนั้น
เราเป็นพวกเดียวกัน
สามารถทำบางอย่างที่คนทั่วไปไม่สามารถทำได้
นั่นก็คือ เวทมนตร์วิญญาณ
มอร์เก
ภรรยาของแจ็ค ตัวแทนของผู้อาศัยใหม่ในหมู่บ้านที่หนึ่ง
เวทมนตร์วิญญาณจะใช้การสั่งให้วิญญาณทำให้เกิดผลแทน
ช็อกก๊กกีศีรษะ
ในขณะที่เวทมนตร์ทั่วไปจะใช้พลังเวทจากในร่าง หรือพลังเวทที่อยู่รอบตัวในการสร้างผล

ชเววา
ผมไม่ค่อยเข้าใจเลยที่คุณอธิบายมาเท่าไหร่
แต่มันก็เข้าใจมากขึ้นเมื่อคุณแสดงให้ดู
วาอี อาอาค
ของคุณมากค่ะ
รบกวนด้วยนะคะ
แปลว่าถ้ามีวิญญาณอยู่ก็จะสามารถใช้เวทมนตร์ได้อย่างไม่จำกัดเลยสินะ
แต่ข้อเสียก็คือถ้าใช้ในพื้นที่ที่ไม่มีวิญญาณประสิทธิภาพจะลดลงค่ะ
เวทมนตร์วิญญาณจะทรงพลังถ้าใช้ในพื้นที่ที่มีวิญญาณสถิตย์อยู่
วิญญาณแห่งไม้และวิญญาณแห่งน้ำจะทรงพลังเป็นพิเศษค่ะ
แล้วในหมู่บ้านที่หนึ่ง
แต่การสื่อสารกับวิญญาณจะต้องใช้พลังงานมาก
ไม่ใช่เรื่องอะไรที่ง่ายเลยสินะ
ถ้าว่ากันตามทฤษฎีก็ใช่ค่ะ

วิศวกร
วิญญาณ
แห่งดิน
แข็งแรงขึ้น
แต่ฉันรู้สึก
ว่าตอนนี้
พวกเขาค่อย ๆ
แข็งแรงขึ้น
แล้ว
ดูเหมือนว่า
ในบริเวณนี้
จะค่อนข้าง
อ่อนแอค่ะ...
แล้ว
วิญญาณ
แห่งดินล่ะ?
ผมพอจะ
เข้าใจ
คร่าว ๆแล้ว
แต่ว่า...
โล่งอก
ไปที
ไม่ใช่
อะไรแบบนั้น
หรอกค่ะ
พวกเขา
แค่กำลัง
ฟื้นตัว
เดี๋ยวฉันทำ
ให้ดูนะคะ
ช่วยให้
ชอนตัวในป่า
ได้ดีชันค่ะ
แล้ววิญญาณ
แห่งไม้ล่ะ
ทำอะไรได้?
ฉันพอจะเข้าใจ
ว่าวิญญาณแห่งไฟ
กับวิญญาณแห่งน้ำ
สามารถทำ
อะไรได้บ้าง

แปลกจังเลย
ทั้งที่ฉันรู้สึกว่าพวกเขาอยู่ใกล้ ๆ แท้ ๆ
ไม่สำเร็จเหรอ?
1077 เท่ากับ 1107
วันกอบ
เรียกฉันเหรอคะ?
..................

อย่างนี้นะ งั้นผมคงใช้เวทมนตร์วิญญาณไปโดยไม่รู้ตัวสินะ
ซี
พอนึกดูดี ๆ ก็เคยมีคนบอกผม แล้วก็นึกว่า นิวนิวดัฟน์เป็นเผ่าพันธุ์ที่คล้ายวิญญาณต้นไม้
แล้วก็ดูเหมือนว่า เวทมนตร์วิญญาณจะช่วยให้คุณใช้ชีวิตได้สะดวกสบายขึ้นนิดหน่อยเท่านั้น
ใช่ค่ะ ตอนนี้พวกเขาก็เริ่มจะกินอาหารที่เราส่งให้อย่างถูกต้องแล้ว
ยินดีต้อนรับกลับมานะ
กลับมาแล้วค่ะ
ดูเหมือนว่า ผู้อาศัยใหม่ของหมู่บ้านที่หนึ่งจะเริ่มปรับตัวกันได้แล้วสินะ
เราก็เปลี่ยนไปส่งวัตถุดิบให้พวกเขาแทน
หลังจากสอนวิธีทำอาหารให้พวกเขาแล้ว
แต่เราจะทำแบบนั้นตลอดไปไม่ได้
วาอีโล
ในช่วงแรก เราจะเตรียมอาหารไว้ให้ผู้อาศัยใหม่ของหมู่บ้านที่หนึ่ง

ถ้าใช้วิธีนี้แล้วไม่มีปัญหาเราก็จะให้อาหารสำหรับหนึ่งปีกับพวกเขา
จากนั้นก็จะส่งอาหารไปให้พวกเขาทุก ๆ สิบวัน
เราก็เลยจะมอบอาหารสำหรับสามสิบวันให้ก่อน
เพื่อใช้เป็นเสบียงฉุกเฉิน
เราไม่แน่ใจว่าจะให้อาหารสำหรับหนึ่งปีกับพวกเขาไปเลยดีไหม
แต่กินกันในปริมาณที่น้อยมาก ๆ
ยกตัวอย่างเช่น
แต่ที่เราคาดไม่ถึงก็คือหลังจากได้รับอาหารไปแล้วพวกเขาก็แทบจะไม่แตะต้องอาหารเลย
ไม่ใช่ว่าไม่กิน
มันก็แค่กินไป คงจะทำให้หมดได้
มีอาหารเย็น
กินแค่นี้ก็พอแล้ว
อาหารเย็น
มีอาหารกลางวัน
ก็นะอาหารกลางวัน
มีอาหารเช้า
ก็นะอาหารเช้านี้นา

เราต้องทำให้แน่ใจว่าพวกเขาจะได้กินอาหารอย่างเพียงพอ
...เราก็เลยต้องทิ้งคนไว้คอยดูพวกเขา [2]เราต้องทำให้แน่ใจว่าพวกเขาจะได้กินอาหารอย่างเพียงพอ [3]ฉันจะไปที่สวนสาธารณะ พวกเขากินอาหารไม่ได้ [4]เพราะตอนที่เราเตรียมอาหารให้พวกเขาก็กินได้ปกติ [5]แล้วเรารู้ถึงสาเหตุที่พวกเขาไม่ยอมกินอาหาร [6]มันเป็นเพราะพวกเขารู้สึกว่าตัวเองยังตอบแทนหมู่บ้านได้ไม่มากพอ [7]พวกเขาก็เลยไม่อยากกินเพราะรู้สึกผิด [8]จริงอยู่ทีคนไม่ทำงานไม่มีสิทธิ์กัน [9]แต่พวกเขาไม่รู้จักสิ่งที่เรียกว่าการลงทุนรื่นนะ? [10]แค่พวกเขาใช้ชีวิตอยู่ที่หมู่บ้านนี้ได้อย่างมีความสุข [11]มันก็เพียงพอแล้วสำหรับผม [12]ปัญหาคือพวกเขารู้สึกไม่มั่นคง [13]ถิม [14]พวกเขารู้สึกว่า [15]ตอนนี้ยังทำประโยชน์ให้เราได้ไม่มากพอ
มันเป็นเพราะว่าพวกเขารู้สึกว่าตัวเองยังตอบแทนหมู่บ้านได้ไม่มากพอค่ะ
แล้วเราก็รู้ถึงสาเหตุที่พวกเขาไม่ยอมกินอาหาร
เพราะตอนที่เราเตรียมอาหารให้พวกเขาก็กินได้ปกติ
ผมจะไปสวนสาธารณะ
พวกเขา
กิน
อาหาร
ไม่ได้
จริงอยู่ที คนไม่ทำงานไม่มีสิทธิกัน
พวกเขาก็เลยไม่อยากกินเพราะรสชาติผิด
แต่พวกเขาไม่รู้จักสิ่งที่เรียกว่าการลงทุนสินะ
พวกเขา
รตวิวว่า
ปัญหาคือ พวกเขารัสสีไม่มั่นคง
ตอนนี้ยังทำประโยชน์ให้เราได้ไม่มากพอ
หืม
มันก็เพียงพอแล้วสำหรับผม
แค่พวกเขาใช้ชีวิตอยู่ที่หมู่บ้านนี้ได้อย่างมีความสุข
ถ้ามีแค่นี้ ยังบีบไม่แตก คงเอาชีวิตรอดไม่ได้หรอกค่ะ
น้องยาร์.. ถ้าน้องจะพูดขนาดนี้ น้องจะถีบหน้าอิราคุมันเลยก็ได้นะ!
ชาวนาชิลล์ ๆ ต่างโลก
อัปเดต 12 พฤษภาคม 2023
ตอนที่ 230
เรื่องย่อ/แนะนำผลงาน
อ่านเรื่องนี้
【กำหนดการอัปเดตครั้งถัดไป】26 พฤษภาคม 2023
★รายการโปรด
เปิด
ตอนที่ 230 ออกแล้ว แต่ผมแปลไม่ไหวจริง ๆ ขอยกไปแปลพร้อมกับตอนอื่น ที่จะออกในฉบับนิตยสาร ช่วงต้นเดือนหน้านะครับ (เพราะภาพมันชัดกว่าด้วย)
ขออภัยที่หายไปนานครับ ตั้งแต่เข้าโรงพยาบาลก็ไม่ได้แตะเรื่องนี้เลย มาเห็นอีกทีก็งอกมา 44 หน้าเต็ม ๆ เลยครับ ลองดูความหนาแน่นของตัวอักษรในแต่ละหน้าสิครับ ไว้ต้นเดือนหน้านิตยสารออกแล้วผมจะแปลให้อ่านกันนะครับ!
Mindbreak-FS
โดนบาลที่ 090-1157767 ทั้งพร้อมพยานนะวอเล็ด
@Mindebreak·ความสนุกของผม
https://www.facebook.com/Mindebreak
สามารถอ่านตอนใหม่ได้ที่เพจ (จะอัปเร็วกว่าที่อื่นประมาณ 500 ปีแสง)
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/11)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ

ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น

จันทรานำพาสู่ต่างโลก

เคลียร์ต่างโลกกับเทพธิดาที่ไร้ผู้ศรัทธา

ซาซากิกับพีจัง

ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)

บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก

เกิดใหม่เป็นขุนนางขึ้นเป็นใหญ่ด้วยสกิลประเมิน

เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์

ผมถูกเพื่อนที่เชื่อใจหลอกไปฆ่า เลยใช้กิฟต์สุ่มกาชาพาพวกพ้องเลเวล 9999 กลับมาล้างแค้น

เริ่มต้นเป็นแม่มดที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ~ขอใช้วิถีชีวิตอย่างอิสระในโลกที่ฉันสามารถมองเห็น

การต่อสู้ชิงบัลลังก์ในเงามืดของเจ้าชายไร้ค่าสุดแกร่ง
