ตอนที่ 234: Isekai Nonbiri Nouka 234

ชาวไร่ต่างโลก

ตอนที่ 234 ค่ำคืนของการแข่งขันตอบคำถาม (ตอนที่ 1)

แต่ก็มี พูดคุยกันบ้าง ในฐานะเผ่า ที่อาศัยอยู่ใน ดันเจี้ยนเดียวกัน

ต้นฉบับ: ไนโตะ คิโนสุเกะ ภาพวาด: คेन โยชิ

พวกลาเมีย กับพวกยักษ์ แยกกันนั่ง คนละโต๊ะ

อย่างนี้นี่เอง

เหมือนที่ หมาป่าเดินสายขา ตอนมันไม่คิดว่า วัวกับหมู เป็นสายพันธุ์เดียวกัน

อ้อ ไม่ได้สนใจ สินะ

ว่าแต่ พวกลาเมียคิดยังไงกับ พวกพิษโลหิตล่ะ?

แต่ครั้งนี้ผมให้หมู่บ้านที่สอง กับหมูบ้านที่สาม ทำแผงอาหาร ของตัวเองด้วย

แผงอาหาร ของพวก ยักษ์เมด ก็เป็นที่นิยม เหมือนเคย

เฉพาะเรื่อง

อูวว

ลองนึกย้อนไป ถึงช่วง กลางวัน...

ถึงจะมี ปัญหาอยู่บ้าง แต่งานส่วนใหญ่ ก็ราบรื่นดี

ผมอยากรู้ว่าอาหารเมนูเต็ดของพวกเซนทอร์กับพวกมิโนทอร์มันเป็นยังไง

ของที่เราพอจะทำทีนี้ได้ก็...

ไอ้นดีไหมนะ? ไม่สิ... อืม?

อิม

เพราะเราอยากให้

แน่นอนว่า หมูบ้านไทจูจะเตรียมวัตถุดิบให้

แผงอาหารในเทศกาล

รสชาติที่เฉพาะตัวของมันเป็นส่วนที่สำคัญสินะเนี่ย

ปัญหาอย่างเดียวก็คงเป็นเรื่องปริมาณ

พวกเขาต้องใช้น้ำมันที่สั่งพิเศษจากคุณไม่เคิล

หกสองเก้า

น้ำมันที่ใช้ผัดทำให้มันมีรสชาติเข้มข้นเฉพาะตัว แต่ก็ไม่ถือว่าแย่อะไร

มิโนทอร์จากหมูบ้านทีสองทำผัดผักรวมมิตรที่ใส่แต่ผักอย่างเดียว

ส่วนพวกเซนทอร์ทำวัยย่างทั้งตัว

1 ราก 5 ประมาณ

ซะฮะฮะ ไม่ให้คนอื่นกินหรอก

ส่วนผัดผักฝีมือโรนานะถูกแกล้งเหมาไปกินคนเดียว

พวกเขาระบุจำนวนวันหมักเนื้ออย่างชัดเจน

นี่คงเป็นส่วนสำคัญสินะ?

เอามาเสียบเหล็กย่างแล้วค่อยๆหมุน

ด้านหลัง ฟววว

ฝ่าเปิดซี่โครงเพื่อให้สุกรึงด้านใน

มันไม่ใช่วัวในหมูบ้าน แต่เป็นวัวที่ส่งชื่อจากคุณไม่เคิล

คนที่กิน เยอะที่สุด ก็น่าจะเป็น พวกคุโระ แน่เลย

เราเตรียม วัวไว้หกตัว แต่ยังไม่ถึงคืน มันก็ถูก กินหมด

แต่พวกเขาก็ เปลี่ยนมาใช้ มิโซะกับโชยุ เพื่อให้รสชาติ ดีขึ้น

สูตรดั้งเดิม จะหมัก เนื้อวัว ด้วยเกลือ

ทำให้พวก เซนทอร์ ลำบากใจ ไม่น้อยเลย

พวกมันต่อ แถวกันอย่าง เป็นระเบียบ แล้วก็ส่ายหาง ไปมาขณะรอเนื้อสุก

สมาชิก ของหมูบ้านทีหนึ่ง ก็เห็นด้วย กับเรื่องนี้

ปีนี้เราจะ ให้พวกเขา เน้นที่การ ซึมซับ บรรยากาศ

จะทำได้ รึเปล่านะ...

บีหน้า...

เพื่อนำไปใช้ ตั้งแผงอาหาร ของตัวเอง ในปีต่อ ๆไป

อย่างนี้ เองสินะ...

เพราะว่าตอนนี้ พวกเขายัง อยู่ระหว่าง การ ปรับตัว

แล้วก็เป็น ครั้งแรกที่ ได้ร่วมงาน เทศกาลด้วย

เราไม่ได้ บอกให้ หมูบ้านทีหนึ่ง ตั้ง แผงอาหาร

มันเป็น แผงที่ สุดยอด เลย

ด้วยการ แสดง ละคร

แต่พวกเขาก็ รู้สึกผิดที่ ไม่ได้ทำอะไร จึงขอให้ ความบันเทิง

หมายถึงเรื่อง

มือ

หนึ่งแปดหนึ่ง

ช่วงครึ่งหลัง เลยดูเหมือน การแสดง จริงๆ ขึ้นมา

ใช้เวทมนตร์ สร้างภาพมายา นี่เล่นใหญ่เกินไปรึเปล่า คุณบรรพบุรุษ?

แม้กระทั่งสายรุ้ง ที่โผล่มา ตอนท้ายมัน ก็จะสวยก็เถอะ

พวกโดสุ ทำสีหน้า เหมือนกับว่า กำลัง ครุ่นคิด

นี่เป็นเรื่อง ของพ่อข้า รึเปล่านะ?

แต่มันก็นับเป็น การแสดงที่ ดี

มันเป็นเรื่อง เกี่ยวกับพวกยักษ์ เฝ้ามนุษย์ ที่ไปทำมังกร

งั้นก็น่าจะไม่ใช่ เพราะข้าไม่เคย แพ้ให้กับมนุษย์

ถ้าเป็นอย่างนั้น ตัวประกอบที่ ถูกจัดการไปตั้งแต่ ตอนต้นน่ะสิ?

พวกเราประเมิน เวลาที่ใช้ ในการแข่ง ตอบคำถาม คลาดเคลื่อน ไปมาก

ปัญหาคือ การปรับ ระดับความยาก ของคำถาม

ผมคิดว่า มันจะจบ ภายในหนึ่ง ชั่วโมง...

พอ สนุก มากๆ คนเรา ก็มักจะ ลืมเวลา น่ะนะ