ตอน 242: Isekai Nonbiri Nouka 242

เกษตรกรต่างโลก

ไม่ว่าลูกบอลมรณะ จะมาเป็นตัว หรือมาเป็นพวกเล็กๆ ก็ถูกสับเป็นปุ๋ย อย่างง่ายดายด้วย "อุปกรณ์เกษตร สารพัดประโยชน์"

ต้นฉบับ: ไนโด เคย์โนสุเกะ วาด: คेन ยาสุโนะ ตัวละคร: ยาสุโมะ

อย่าเข้ามา ใกล้ หมู่บ้าน อีกก็พอ

ก็จริงนะ ถ้าแค่ ไม่กี่ตัว ผมก็จะยอม ปล่อยให้ รอดไปก็ได้

หลายตัว เลือกที่จะ เปลี่ยน เส้นทาง แล้วก็หนีไป

ตอนนี้ พวกมัน บางส่วน ไม่ได้มาทาง ผมแล้ว

แม้จะเป็น ศัตรู ที่จัดการ ได้ยาก

แต่เราก็ แก้ปัญหา ได้แล้ว

แม้แต่ การโจมตีของ กระต่ายเขียว ก็ไม่ได้ผล กับพวกมัน

เปลือกนอก ของพวกมัน คงจะแข็ง มากสินะ

สมกับเป็น หัวหน้าหมู่บ้าน ทั้งที่หอกของผม แทงพวกมัน ไม่เข้าเลยแท้ๆ...

พวกมันอยู่ห่างออกไปไม่ถึงห้านาทีค่ะ!

และกำลังมุ่งตรงมาทางนี้ค่ะ!

เจอพวกบอมรณะแล้วค่ะ!

น่าจะมีประมาณสองพันตัว!

อ้าว คูเดล?

จากนั้นก็จะนับจำนวนที่อยู่ด้านใน

พอประเมินจำนวนสีเหลียมจากฝูงของพวกมันก็จะรู้จำนวนคร่าว ๆ ค่ะ

สองพันไม่ผิดแน่ค่ะ

พวกเราจะทำมือเป็นรูปสีเหลียมแบบนี้

สองพัน? ไม่ใช่สองร้อยเหรอ?

อย่างนั้นเหรอ ไม่หรอก ฉันไม่ได้ไม่เชื่อพวกเธอ...

แต่จำนวนสองพันต่างหากที่เป็นปัญหา

นี่เป็นวิธีนับจำนวนข้าศึกในสนามรบค่ะ

จำนวนนี้คงไม่ผิดหรอกค่ะ

พอตัวว่าสู้ไม่ได้มันก็จะรีบหนีทันที

ผมรู้ตอนที่ได้สู้กับพวกมันร้อยตัว

ว่าพวกมันไม่ได้โง่เลย

ต้องใช้เวลาเป็นวันกว่าจะฆ่าได้เป็นร้อยตัว

ผมต้องให้แกรนมาเรียออกไปดักหน้าฝูงพวกมัน หลายต่อหลายครั้งเลยล่ะ

ถือว่าลำบากเอาการเลยนะเนี่ย

พอจัดการพวกมันไปได้สิบตัว พวกมันก็หยุดพุ่งใส่ผม ทำให้ผมต้องไล่ตามพวกมันแทน

ถ้าพวกมันถูกกำจัดไปครึ่งนึงแล้วเปลี่ยนเส้นทางก็คงจะดี...

พวกเราทำอะไรพลาดไปรึเปล่านะ

ถ้าพยายามล่าพวกมันแบบนี้ต่อไปทั้งวันทั้งคืน...

จะกำจัดพวกมันได้ครึ่งหนึ่งรึเปล่าก็ไม่รู้สิ

อีกเดี๋ยวฟ้าก็เริ่มมีเมฆแล้วด้วย

เราควรเสริมการป้องกันที่หมู่บ้านมากกว่า ออกไปล่าพวกมันไม่สิ แทนที่จะมาคิดเสียดาย เราต้องรีบอพยพคนในหมู่บ้าน...

มาถึงตรงนี้แล้วเหรอ

ฉันจะถ่วงเวลาพวกมันไว้ให้นาน...

แกรนมาเรีย คูเดล!

รีบกลับหมู่บ้านแล้วอพยพทันทีนะ!

จากนั้นเราก็ทำได้แค่ยืนดูเท่านั้น

ก็ไม่ใช่ปัญหาอีกเลย ถ้าเราไม่ได้คิดจะฆ่าหรือทำร้ายมัน

หนึ่งศูนย์หนึ่งศูนย์หนึ่ง

การป้องกันสุดแกร่งของบอลมรณะ

และโผล่ขึ้นมาอีกครั้ง

พระอาทิตย์ตกดิน