ตอนที่ 269

ชาวนาต่างโลก

สบาย ๆ

อา เพราะมีกราลอยู่ มันเลยไม่ใช่การอยู่คนเดียว ตามเหตุผลแบบนั้นเหรอ?

ต้นฉบับ: ไคโนะสุเกะ ไนโต ภาพ: คेनยาสุ แนวคิดตัวละคร: ยาสุโมะ

นึกว่าอูลซ่ากับกราลจะสนิทกันแล้ว ดันวิ่งออกไปซะงั้น...

โอ้ จะตามไปเหรอ

สองคนจะไปทำอะไรในป่ากัน?

ก็จับมือกันไม่ใช่การประลองสินะ

ถ้าอย่างนั้นก็...

ตามไม่ทันเลย

ฝีเท้าของกราลกับอูรซาน่ะ เร็วกว่าที่คิดนะ

ฮ่า

เออ

แล้วก็ฝีเท้าของดรายม์โดสกับกราลก็ช้ากว่าที่คิดเหมือนกัน

การวิ่งในร่างนี้ก็เป็นครั้งแรกในหลายร้อยปีแล้วสิ... อุ๊!

สำหรับข้าอาจจะเป็นครั้งแรกด้วยซ้ำ

พวกข้าก็เหมือนกัน ลูกชายของโดส วิ่งไปด้วยเหตุผลอะไรกันล่ะ?

ฮ่า ๆ ๆ อย่ามาพูดเรื่องภรรยาของข้าสิครับ...

กราฟาลูนงั้นเหรอ

หลานขอโทษนะ

โลกของมังกร

แคบจัง

ฮาเครนดรายม์กราคลูน

รัสตี้

ไปสิ

ตามทันแล้ว!

กราลแปลงร่างเป็นมังกรแล้ว แต่ตัวเล็กนะ

ความยาวทั้งหมดประมาณห้าเมตรไหมนะ

อูรซา...

ยังจัดการไม่เสร็จเลย

ตอนนี้คือ โอ้โห

เดี๋ยวนะ ดาบอันนั้นเอามาจากไหนกันล่ะ?

ไม่ใช่สิ

ดุพวกเธอสองคนหน่อย

กำลังทำอะไรกันอยู่เนี่ย

เป็นของขวัญให้ลูกที่จะเกิดเหรอ?

ความคิดไม่เลวนะ แต่ว่าอย่าเข้าไปในป่าสิ

ไม่ใช่คนเดียวเหรอ?

ดี! งั้นลองพูดเรื่องนี้กับฮาเครนดูหน่อย

รึกุ๊กกุ๊ก

โกกโกะ

ก็แค่ขอโทษอย่างตรงไปตรงมาก็พอแล้ว

คุณแม่สามี ตอนนี้

ถึงขนาดนั้นเลยเหรอ

จะให้ฮาเครนเป็นห่วงขนาดนั้นไม่ได้นะ

ก็ประมาณนี้ล่ะมั้ง...

กราลสุดยอดจังเลยนะ

อีกนิดเดียวจะโค่นลงได้แล้วสิ

เสียงเข้ม ๆ แถมยังพูดเสียงอ่อนหวานเหมือนลูบแมว...

ไม่อยากจะฟังเลย...

แว้บ

111

เดี๋ยวจะไปฟ้องภรรยาเจ้านั่นให้

ฝากด้วยนะ

สบตากัน... เหมือนเข้าใจกันเลย!

ฮ่า ๆ ๆ