ตอน 292: Chapter 292

ตอนที่ 292 การประชุมก่อนฤดูหนาว

สบายๆ

ชาวไร่ต่างโลก

ปีนี้จะมีการแข่งม้าอีกเหรอ?

พอจะเอาสระน้ำไปทำอะไรได้บ้างไหม?

อย่างเช่นข้อเสนอเรื่องการสร้างถนนเพื่อส่งเสริมการแลกเปลี่ยนระหว่างเผ่าไจแอนท์ในดันเจี้ยนทางเหนือ กับเผ่าลาเมียในดันเจี้ยนทางใต้

ต้นฉบับ: ไนโตะ คิโนะสุเกะ ภาพ: คุเนะ ยาสุโนะ

เนื้อหาของการประชุมมีหลายอย่างมาก แต่ส่วนใหญ่ก็ยังไม่ถึงขั้นตัดสินใจได้ทันที

คือให้แต่ละคนลองไปคิดกันดูระหว่างช่วงฤดูหนาวน่ะ

...ต้องคิดดูแล้วสิ

สำนึกผิดตัวเองที่มักจะทำอะไรตามสัญชาตญาณอย่างเดียว

คอมิกส์เล่มล่าสุดที่ 14 วางจำหน่ายแล้ว!! มองหาอันของอันนะจ๊ะ～♪

หลังประชุมก็จะมีงานเลี้ยงอาหารว่างเล็กๆ น้อยๆ

ว่าไปแล้วก็ก็นึกถึงเรื่องนมเปรี้ยวที่วุ่นวายเมื่อสักครู่นี้ขึ้นมาเลย

ผมกำลังทำหัวเชื้อถั่วหมักตามที่ฟลอราขอให้ทำอยู่พอดีเลย

ที่ไหนได้ เขาบอกว่าของที่หมักจากถั่วเหลืองน่ะ มันเป็นศัตรูตัวฉกาจของการทำเหล้าซะอีก

พวกดวอร์ฟก็รีบวิ่งหน้าตื่นเข้ามา

ว่าไปแล้วก็นึกออกแวบๆ ว่าเคยได้ยินเรื่องความแรงของเชื้อถั่วหมักมาก่อน

ว่าเชื้อถั่วหมักนี่เป็นข้อห้ามเวลาทำเหล้าหรือชีส

คิดว่าคงทำเรื่องแย่ๆ เข้าไปแล้วสิ

พวกดวอร์ฟก็เริ่มทำอะไรบางอย่างที่มุมทั้งสี่ของโรงหมัก

นี่มันอะไรกันเนี่ย?

เป็นเวทมนตร์สำหรับทำให้วิญญาณที่มาหมักนั้นสงบลงน่ะ

ดูเหมือนว่าพวกดวอร์ฟจะติดตั้งไว้ตอนที่สร้างโรงหมักนี่แหละ

ไม่เคยรู้มาก่อนเลย

นี่มันถึงขีดจำกัดของเชื้อถั่วเหลืองแล้วก็ปล่อยสัญญาณเตือนออกมา

เหล่าคนแคระก็รีบวิ่งมาเลยล่ะ

เอาล่ะ แบบนี้ก็ปลอดภัยไปก่อนนะ

ถ้ามีอาหารหมักอื่นๆ ได้รับผลกระทบ

พวกถั่วเหลืองที่นำมาหมักนั่นก็ควรจะมีกระท่อมแยกให้ดีกว่านะ

ถึงจะยังไม่รู้หลักการแน่ชัด แต่น่าจะเชื้อโรคไม่แพร่กระจายแล้วล่ะ

มีใครกำลังศึกษาเรื่องคำสาปนี่อยู่รึเปล่า?

ในโลกนี้ เชื้อโรคก็มีวิญญาณเป็นผู้ดูแลด้วยรึเปล่า?

เหรอ? พวกเราก็แค่ใช้กันมาตั้งแต่สมัยก่อนน่ะสิ

แล้วฟลอร่าล่ะ?

เป็นหนึ่งในเวทมนตร์วิญญาณโบราณน่ะครับ

เพราะมันล้าสมัยไปแล้ว คนที่ศึกษาก็น่าจะมีไม่มากนักมั้ง

รู้เรื่องนี้อยู่ด้วยเหรอ?

นี่มันเขตของฉันนะ

แค่ไม่คิดว่าถั่วหมักจะแรงถึงขนาดให้สัญญาณเตือนขนาดนี้

ขอโทษจริงๆ ครับ

อ่า ผมก็ประมาทไปหน่อยเหมือนกัน

โชคดีที่ป้องกันไว้ได้ทัน

โล่งอกไปที

ถึงจะเข้าใจนะว่าการกักเก็บเชื้อโรคไว้มันเป็นยังไง แต่ว่า...

การเอาอาหารที่หมักแล้วออกไปได้นี่มันใช้หลักการอะไรกันแน่เนี่ย

การไม่ปล่อยเชื้อที่ติดอยู่ตามเสื้อผ้าหรือร่างกายออกไปนี่มันให้ความรู้สึกถึงความมุ่งมั่นของคนสมัยก่อนเลยนะ

เดี๋ยวก่อนสิ

นี่

การยึดติดเรื่องอาหารนี่เป็นสัญชาตญาณของสิ่งมีชีวิตเหรอ

กลายเป็นงานเลี้ยงไปแล้วนะ

ไม่ใช่ว่าจะจัดเลี้ยงอาหารว่างเหรอ?

เอาน่า ก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว

คนที่ไม่ได้เข้าร่วมประชุมก็เริ่มมารวมตัวกันแล้ว

เมย์

ชื่อที่เขาเรียกผมมาตั้งแต่เมื่อสองปีก่อน

เรื่องที่เขาเคยบอกว่าให้ช่วยจัดการเรื่องชื่อที่เรียกซ้ำกันกับหัวหน้าหมู่บ้านของหมู่บ้านอื่นที่สร้างขึ้นมาด้วย

เรื่องนั้นก็คลี่คลายแล้วล่ะ

วิธีเรียกขานฉันก็คือ "คุณผู้นำหมู่บ้าน" เหมือนเดิมนะ

สำหรับคุณผู้นำหมู่บ้านของหมู่บ้านอื่น ก็เรียกว่า "ตัวแทนผู้นำหมู่บ้าน"

หรือจะเรียกว่า "ตัวแทน" ก็ได้

หมู่บ้านสาม ตัวแทนผู้นำหมู่บ้าน

หมู่บ้านสอง ตัวแทนผู้นำหมู่บ้าน

หมู่บ้านหนึ่ง ตัวแทนผู้นำหมู่บ้าน

เหมือนกับว่าไม่ต้องเป็นแบบไหนก็ได้ใช่ไหมนะ...

ก็ประมาณว่า เป็นทางการ หรือเวลาที่มาถึงหมู่บ้านของทาจิ หรือเวลาที่มีแขกอยู่ก็ใช้แบบนี้แหละ

สำหรับแต่ละหมู่บ้าน ก็แค่เป็นผู้นำหมู่บ้านก็พอแล้วล่ะมั้ง

อันนี้ถูกตัดสินในการประชุมตัวแทนเผ่าต่างหาก

ถึงจะเป็นประเด็นมานาน แต่ก็ตัดสินได้ง่ายๆ เลยนี่นา

อุ๊ย สูท

ถึงจะไม่อยากเป็นคุณผู้นำหมู่บ้านคนหลักๆ ก็เถอะนะ...

ทุกคนแน่ใจเหรอว่าแบบนี้มันโอเคแล้วจริงๆ น่ะ?