ตอน 295: Chapter 295

ชาวนาต่างโลก

ตอนที่ 295 ฤดูหนาว เวทมนตร์ และโล่

ส่วนที่คิดค้นได้ดีที่สุดของรถม้านี่คือการดัดแปลงน่ะ

กลไกแจ็คสำหรับยกตัวถังที่ถูกลดระดับลงมา

ปั๊มมือขนาดเล็กสำหรับส่งน้ำเข้าถังเก็บน้ำด้านบนตัวถัง ก็เป็นสิ่งที่น่าภาคภูมิใจเช่นกัน

ต้นฉบับ: อุจิโดะ คิโนะสุเกะ ภาพ: คِن โยชิยูกิ

ใส่ใจจนถึงที่สุดเลยนะครับ!

และถ้ามีคนที่ชำนาญสามคน การติดตั้งห้องอาบน้ำและห้องน้ำของรถม้าก็เสร็จได้ในห้านาที

การกลับสู่สภาพเดิมใช้เวลาสักหน่อย น่าจะประมาณสิบนาที

อืม พอใจกับผลงานที่ออกมาแล้วล่ะ

เป็นแบบสำหรับขุนนางอย่างสมบูรณ์เลยนะคะ

ต้องมีพ่อครัวติดไปด้วยถึงจะดีใช่ไหมคะ?

อยากได้คนดูแลห้องน้ำโดยเฉพาะด้วยนะคะ

ถังเก็บน้ำด้านบนมีส่วนสำหรับห้องครัว ส่วนสำหรับอาบน้ำ และส่วนสำหรับห้องน้ำ... น้ำหนักน่าจะหนักเกินกว่าที่ม้าหนึ่งตัวจะลากได้ใช่ไหมคะ

ถึงแม้คำวิจารณ์จากเหล่าขุนนางจะหนักหน่วง แต่ก็พอใจแล้วล่ะ

ในทางเทคนิคแล้วมีหลายส่วนที่น่าจะเป็นประโยชน์มากเลยครับ

โดยเฉพาะการดัดแปลงนี่สุดยอดจริงๆ

พวกเอลฟ์ภูเขาเข้าใจแล้ว ขอบคุณนะ

ใช้แค่กลไกแจ็คกับปั๊มขนาดเล็กก็พอแล้วมั้ง?

รูบิบ่นถึงความไม่โรแมนติกของมัน

เฮ้

รู้ดีอยู่แล้วนะ ว่าฉันก็เริ่มสังเกตเห็นตั้งแต่ช่วงหนึ่งแล้ว

การผลิตรถม้าพวกนี้ในจำนวนมาก คงจะไม่ได้ทำหรอกนะ...

ไหนๆ ก็ทำขึ้นมาแล้ว ก็ลองใช้งานดูเถอะ

เว้ย

เมย์

คงจะบรรทุกของอย่างวัตถุดิบอะไรนั่นไว้แล้วล่ะ

เฮ้ย

เพราะเป็นแบบไปเช้าเย็นกลับ เลยไม่ได้ใช้ห้องอาบน้ำ แต่ห้องน้ำนี่ใช้งานได้ดีทีเดียว

ในห้องครัวก็มีฉันกับเหล่าเมดเผ่าอสูรยืนอยู่

เกือบหนึ่งร้อยคนนี่ มันคงจะลำบากแย่เลยมั้ง?

เฮ้ย

เฮ้ย

ตั้งใจให้เป็นแค่คนที่ต้องการเท่านั้นนะ แต่คนที่มาด้วยมันเยอะกว่าที่คิดแฮะ

เฮ้ย

อาหารนี่ทั้งใช้ทั้งล้าง วิ่งเต็มสูบเลย

ถ้าเด็กๆ ของคุโรที่มาเป็นองครักษ์ไม่ไปล่าเหยื่อมานี่คงอันตรายน่าดู

อยู่ใกล้แหล่งน้ำด้วย เลยไม่ต้องกังวลเรื่องน้ำ

บรรดาคนแคระคงกำลังดื่มเหล้ากันอยู่ล่ะนะ

ก็ดูเหมือนทุกคนจะสนุกกันนะ

รถม้าก็ใช้งานได้ไม่มีปัญหา

เด็กหนุ่มเผ่าคนเถื่อนชื่อ อัลเฟรต ติเซล อุลซานาตกราลน่ะ

พวกเด็กตัวเล็กๆ ก็ตาเป็นประกายกับรถม้านี่ ถือว่าดีแล้วล่ะ

คุณนายกหมู่บ้านคนนั้นเหรอ?

มารวมตัวกันที่ที่แบบนี้ได้ด้วย...

ม้าแคระที่เดินทางไปตามหมู่บ้านต่างๆ เป็นประจำ

พวกคุณกำลังทำอะไรกันอยู่เหรอครับ?

เฮ้ย

ปิกนิกไง

สถานที่นี่อยู่ห่างจากหมู่บ้านประมาณห้ากิโลเมตร

ที่ที่ไปถึงได้ด้วยรถม้ามันมีจำกัดนะ

หมู่บ้านต้นไม้ใหญ่

ฤดูหนาวมาแล้ว

หนาวจังเลย

แต่ข้างในบ้านก็อุ่นนะ

ปีนี้ลูกของซาบุโตนหลายสิบตัวก็คงจะใช้ชีวิตในคฤหาสน์ช่วงฤดูหนาว

อยากให้ซาบุโตนอยู่บ้านจัง แต่ก็บังคับไม่ได้

เจอกันใหม่นะในฤดูใบไม้ผลิ

ยูกิคุโระ

พวกแกนี่ ไม่จำเป็นต้องไปเล่นข้างนอกก็ได้นะ

มีขนหนาๆ อยู่นี่ไม่ใช่เหรอ?

เข้ามารวมตัวกันตรงโคทัทสึของฉันหน่อยเป็นไง?

ก่อนจะเข้าโคทัทสึ ต้องล้างเท้าให้เรียบร้อยก่อนนะ....

ดูเหมือนจะล้างแล้วนะ สะอาดดี

รู้แล้ว แต่ก็ต้องโผล่หัวออกมา อย่าให้จมลงไปในโคทัทสึทั้งหมดล่ะ

รวมถึงพวกเด็กๆ ของคุโระที่กำลังรอคิวอยู่ด้วย

เป็นภาพความหนาวแบบเดิมๆ เลยนะเนี่ย

ฉันทำโคทัทสึให้พวกแกแล้วไม่ใช่เหรอ?

พวกแกใช้กันอยู่ทางโน้นเหรอ?

ก็ไม่จำเป็นต้องยึดติดกับโคทัทสึของฉันก็ได้นะ...

ไม่อยากให้คิดว่าการได้เข้าไปในโคทัทสึของฉันเป็นเกียรติอะไรอะไรนั่นหรอกนะ

ปรึกษารูบิเรื่องเกี่ยวกับของวิเศษกับเวทมนตร์

ตามที่ได้ยินมา ของที่ผนึกเวทมนตร์มีอยู่เป็นจำนวนมากทีเดียว

แต่ว่าพวกชนชั้นสูงนี่แหละที่ผูกขาดไว้

ดูเหมือนว่าสามัญชนทั่วไปแทบไม่มีโอกาสได้สัมผัสกับของวิเศษเลยล่ะ

งั้นเหรอ เสียดายจัง

พอคิดแบบนั้นอยู่ดีๆ ก็...

พวกท่านราชาแห่งมังกรหรือท่านบรรพชนก็เอามาให้เป็นของฝาก หรือเป็นของขวัญตอนคลอดนี่นา?

...ว่าแต่ ก่อนหน้านี้เคยได้รับไอเทมสำหรับบริหารจัดการดันจิออน

“ศิลาแห่งดันเจี้ยน”มาด้วยนะ

ยังมีอย่างอื่นอีกเหรอเนี่ย

ที่ฉันต้องการน่ะ คือของแนวเตาหุงต้มหรือตู้เย็นน่ะ

ตอนที่ทำรถม้าแคมป์ปิ้งนี่เลยรู้สึกว่าถ้ามีจะดีจัง

พวกเครื่องมือเวทมนตร์สำหรับก่อไฟหรือ

พวกเครื่องมือเวทมนตร์สำหรับจ่ายน้ำก็มีอยู่ แต่ว่า...

การทำอาหารมันค่อนข้างจะลำบากเลยนะเนี่ย

อย่างนั้นเหรอ?

เพราะเวทมนตร์พื้นฐานทำได้แค่เรื่องเดียวเท่านั้นน่ะ

ไอ้เครื่องมือเวทมนตร์ก็ทำได้แค่เรื่องเดียวเหมือนกันแหละ

อย่างเช่น อุปกรณ์สำหรับก่อไฟนี่น่ะ

มันจะปล่อยความร้อนในปริมาณคงที่ได้แค่ช่วงเวลาหนึ่งเท่านั้น

ก็ปรับระดับไฟไม่ได้ด้วยนี่นา

คิดว่ามันจะใช้ทำอาหารได้ยากมั้ง

จริงเหรอ? "ศิลาแห่งเขาวงกต" ที่ได้มาจากดอร์ส มันน่าจะทำอะไรได้หลายอย่างไม่ใช่เหรอ?

ไอ้เจ้านั่นน่ะ เป็นไอเทมระดับตำนานที่เป็นข้อยกเว้นของข้อยกเว้นเลยนะ

เป็นอย่างนั้นเหรอ?

ใช่แล้วล่ะ

ให้เผ่าเลียเมียยืมไปแล้วสิ...

ถือไว้เฉยๆ ก็ไม่มีประโยชน์นี่นะ

ถ้าใช้งานได้ก็คงไม่มีปัญหาอะไรหรอกน่า

ก็จริงอย่างที่ว่าเลย

ฟังเรื่องแล้วก็เหมือนว่าของวิเศษมันมีประโยชน์ในสถานการณ์ที่จำกัดสินะ

ในสถานการณ์ที่จำเป็นต้องใช้มันก็มีประโยชน์มากๆ เลยนะ

แล้วของวิเศษที่มีอยู่ในหมู่บ้านต้นไม้ใหญ่นี่...

ส่วนใหญ่เป็นเวทมนตร์โจมตีกับเวทมนตร์ป้องกัน

ใช่เลยนะ ถ้าทำได้แค่เรื่องเดียว

ก็น่าจะเป็นแนวทางแบบนั้นล่ะมั้ง

สิ่งที่ฉันอธิษฐานไว้มันไม่มีเลย

ช่วยไม่ได้ ถ้าเป็นแบบนี้ก็ต้องฝากให้คนทำสิ?

จะขอให้ทำของวิเศษแบบไหนล่ะ?

บอกแล้วไงว่าต้องเป็นของที่ใช้ทำอาหารได้

บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าปรับไม่ได้

ถ้าทุกอย่างมีกำลังไฟเท่ากัน มันก็ทำอาหารไม่ได้นี่นา?

จริงนะเนี่ย

ก็ไม่ใช่ขนาดนั้นหรอก

แค่ปรับระยะจากแหล่งกำเนิดไฟหน่อยก็น่าจะพอได้นะ

ถ้าอย่างนั้นให้จัดมาหลายๆ ชิ้นเลยก็ดีนะ

จัดหลายๆ ชิ้นไหม?

ใช่แล้ว ก็เหมือนเครื่องดนตรีนั่นแหละ ให้จัดของวิเศษที่มีกำลังไฟต่างกันออกมาวาง

กำลังไฟแรง

แข็งแกร่งจัง

อ่อน

นั่นมัน...สุดยอดไปเลยนะเนี่ย

ใครบางคนคงทำอยู่แล้วล่ะมั้ง?

เพราะการจะทำของวิเศษ ไม่ใช่แค่เงินอย่างเดียวนะ แต่ยังต้องใช้วัตถุดิบหายากอีกด้วย

ใครเขาจะทำอะไรที่สูญเปล่าขนาดนั้นกันล่ะ

แล้วก็ไอ้ความคิดที่เอาไปทำอาหารน่ะมันแปลกๆ นะ

อย่างนั้นเหรอ?

ใช่แล้ว จริงๆ แล้วการทำอาหารน่ะ... ในหมู่บ้านนี้ทำหลายอย่างนะ

แต่ข้างนอกน่ะเขาไม่ได้ใส่ใจทำมากนัก

พูดแบบนั้นก็จริงด้วยสิ

อีกอย่างนะ ถ้าจะให้ทำของวิเศษเอาไว้ใช้ทำอาหารน่ะ

มันประหยัดกว่าที่จะจ้างพ่อครัวมาให้ แล้วให้เครื่องมือธรรมดาๆ แก่เขามากกว่านะ

อ่า... จริงด้วยสิ

ไม่ได้ไม่พอใจคฤหาสน์ปัจจุบันใช่ไหมคะ?

จำเป็นขนาดนั้นเลยเหรอ?

ถ้าถูกพูดแบบนั้นก็น่าลำบากใจเหมือนกันนะ...

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องทำอาหาร หรือแค่ได้จิบชาอุ่นๆ ในรถม้าก็ยังดีไม่ใช่เหรอคะ?

ในรถม้าเหรอคะ...

จะโดนลวกนะ

...จริงด้วย

เอาน่า ในเมื่อคุณต้องการมัน ก็จะพยายามให้เต็มที่เลยค่ะ

จะเขียนบันทึกนะ ฝากด้วยล่ะ

หืม?

อยากได้ของวิเศษใช่ไหม?

ใช่สิ...เอ๊ะ?

ดูเหมือนว่าคุณรูจะโด่งดังไม่แค่ด้านปรุงยาเท่านั้นนะ แต่ยังด้านทำของวิเศษด้วย

ฉันว่าน่าจะมีขายที่ห้างร้านโกโรอุนนะ

ในโน้ตที่ได้รับมีชื่อและปริมาณของวัตถุดิบเขียนไว้

แล้วฉันจะไปทุบของวิเศษในหมู่บ้านมาด้วยนะสักสองสามชิ้น

รับทราบครับ

ฝากด้วยนะครับ

ฉันตั้งสมาธิอยู่หน้าท่อนไม้

ตอนนี้มีของบางอย่างที่ต้องทำตามแผนในใจของฉันอยู่

จะสร้างมันให้เสร็จในคราวเดียวเลย

ไม่ใช่ว่าฉันจะเป็นคนสร้างรูปร่าง

ฉันจะทำให้ท่อนไม้กลายเป็นรูปร่างที่ต้องการ

แค่นั้นแหละ

และเกราะทรงกลมที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณหนึ่งเมตร

อืม

ช่วยหน่อยนะ

เธอสวมสายคาดไว้ด้านในเกราะ

แล้วติดด้ามจับเข้าไป ก็เสร็จเรียบร้อย

การที่ไม่ติดด้ามจับไว้กับโล่ ก็เพื่อปรับตำแหน่งการจับได้น่ะค่ะ

แล้วจะทำยังไงล่ะ?

อย่างน้อยก็มีแค่นี้ก่อน

จะลองเพิ่มกลไกที่สามารถเปลี่ยนรูปได้ดูไหมคะ? อย่างเช่นขนาดของโล่จะเปลี่ยนไปได้เลยล่ะ?

มันจะไม่ขาดในเรื่องความแข็งแรงเหรอ?

รู้สึกอบอุ่นใจนะ เวลาที่คุยกับคุณรู่

ถ้าป้องกันการโจมตีของศัตรูได้ครั้งเดียวก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ?

น้ำหนักจะเพิ่มขึ้นเป็นปัญหาเหรอ?

จะเจาะรูเพื่อลดน้ำหนัก

เข้าใจแล้ว

จะสร้างโล่อีกใบ