ตอนที่ 309

ตอนที่ 309 การเที่ยวชมเมืองสุริยะ\(^{①}\)

ชาวไร่ต่างโลก

ถึงแม้เมืองสุริยะจะบอกว่ามนุษย์ไม่สามารถเป็นเจ้าเมืองได้ก็ตาม

เมื่อเผ่ามังกรเทพในตำนานรวมตัวกัน

ก็ต้องมีมนุษย์คนหนึ่งเป็นศูนย์กลางอย่างแน่นอน

原作: อุจิโดะ คิโนะสุเกะ ภาพ: คेन ยาสุโนะ ตัวละครต้นแบบ

ไม่น่าเชื่อว่า...จะปลดล็อกได้อีก

ก็จริงอย่างที่ว่านั่นแหละ...

เอ๊ะ? นั่นหมายถึงผมเหรอครับ?

นี่คือสัญญาขั้นสูงสุดที่ถูกกำหนดไว้เมื่อหนึ่งพันสองร้อยปีก่อน

เพราะเงื่อนไขของสัญญาสมบูรณ์ จึงเริ่มการเคลื่อนที่แล้ว

นึกว่าจะไม่ทำงานเด็ดขาดซะอีก

แต่น่าเสียดายที่ด้านล่างของปราสาทมีน้ำหนักถ่วงอยู่ เลยไม่สามารถทำความเร็วได้

ใช้เวลามานานเลยกว่าจะมาถึง

เข้าใจแล้ว

เนื่องจากการได้ติดต่อกับเผ่ามังกรเทพในตำนาน

สัญญานั้นกำลังหยุดชั่วคราวอยู่

ก็เพราะว่ายุคสมัยมันต่างกันนี่ครับ

ถึงจะมาช่วยมนุษย์และสู้กับเผ่าปีศาจตอนนี้...

เฮ้ๆ พวกนายรู้ไหมว่ามนุษย์ที่อยู่ข้างหน้าพวกเราน่ะ จะทำลายพวกเราจนได้นะ

ก็ขู่พวกเราขนาดนี้แล้วไม่ใช่เหรอ

ลืมไปแล้วเหรอ?

เป็นกรรมที่พวกตัวเราในอดีตที่โง่เขลาทำไว้ครับ

โปรดอย่าลืมสิครับ

เพราะเชื่อตามนั้นนั่นแหละ ผมถึงประกาศสงครามไงล่ะ

มาทำอะไรตอนนี้เนี่ย

ขอประทานอภัยเป็นอย่างสูงครับ

ตอนนี้ช่วยดูแลต้อนรับแขกในฐานะเจ้าเมืองหน่อยครับ

เรื่องขอโทษ ผมจะขอโทษให้ได้เรื่อย ๆ เลยครับ

ดูแลเหรอ? แกนั่นแหละคือตัวเอกของเรื่องนะ

ผมเองก็แทบจะไม่รู้อะไรเลยนะครับ...

ไม่เป็นไรครับ แค่คุณอยู่ตรงนั้นเฉย ๆ ก็

หัวใจของผมจะสงบลงได้

เป็นโล่ให้ผมได้แล้ว... ขออนุญาตนะครับ

ช่วยดูแลต้อนรับแขกให้ดี ๆ นะครับ

แกบอกว่าโล่เหรอ

แกบอกว่าเป็นโล่ใช่ไหม!

เจ้าเมือง หยุดก่อน!

การแสดงอาการบ้าคลั่งต่อหน้าแขกมันไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลยนะ

กึกกึกกึก!

เอ่อ... ขอพูดต่อได้ไหมครับ?

เมืองสุริยะ... ถ้าใช้เป็นชื่อสถานที่ด้วยนี่มันจะยุ่งยากแฮะ

ส่วนที่พูดนี่ ให้ถือว่าคือหินคริสตัลของเมืองสุริยะ

เมืองสุริยะสามารถแบ่งออกเป็นเก้าบล็อกใหญ่ๆ ได้

อันดับแรกคือตัวเมือง

เมืองสุริยะ

ตรงนี้คือลานกว้างตรงกลาง ที่พวกเราลงจอด

ตัวปราสาท... มันก็เป็นปราสาทธรรมดาแฮะ

เป็นโครงสร้างหลายชั้น แค่เดินไปนิดหน่อยก็ไม่รู้ข้างในดี

น่าจะประมาณห้าชั้นมั้ง?

มีโถงใหญ่ เปิดโล่ง มีทางเดินไร้สาระที่เอาไว้ทำไมก็ไม่รู้

นอกเหนือจากห้องเข้าเฝ้าแล้ว ยังมีโซนที่พักของเจ้าเมืองและห้องประชุมด้วย

ยังมีที่พักทหาร ห้องรับรอง ห้องครัว ห้องอาบน้ำอีกด้วย

การตกแต่งภายในหรูหรามาก แต่ว่า...

น่าเสียดายที่ส่วนใหญ่กลายเป็นแปลงผักไปหมด ทำให้รู้สึกแปลก ๆ

คงเป็นไร่มันจากดันเจี้ยนที่คุซึเด็นพูดถึงสินะ

มันมันฝรั่งดันจอนน่ะ เป็นมันฝรั่งที่โตได้ในที่มืด... ไม่จำเป็นต้องให้แสงแดดส่องด้วย

ถ้าตากให้แห้งแล้วป่น ก็สามารถใช้แทนแป้งสาลีได้ เลยกลายเป็นอาหารหลักของเหล่าปีศาจที่อาศัยอยู่ในเมืองสุริยะ

รสชาติ... จะบอกว่าอร่อยก็คงเป็นการพูดเกินจริงไปหน่อย

พวกเผ่าปีศาจและเผ่าฝันที่ถูกกักขังอยู่ในเมืองสุริยะ ได้ตั้งรับอยู่ในปราสาทแห่งนี้

ถึงแม้ว่าจะมั่นใจได้ถึงแหล่งน้ำแล้ว แต่การจัดหาเสบียงอาหารยังทำไม่ได้

ได้มีการอธิบายให้ฟังแบบนี้แหละ

แต่ถ้าคิดตามผลผลิตเท่านี้ สำหรับสองร้อยหกสิบคนก็น่าจะตึงมืออยู่ดีนะ

พวกเผ่าฝันเขาบอกว่าพวกเขาดำรงชีวิตอยู่ได้ด้วยการกินความฝันในความฝันน่ะ

เป็นเผ่าพันธุ์ที่โรแมนติกดีนะ

พยายามอย่าคิดมากเกินไปดีกว่า

เพราะพวกภูตปีศาจฝันมันไม่ต้องการอาหารธรรมดา พวกเขาเลยสามารถรักษาเสบียงไว้ได้สินะ

สงสัยชีวิตความเป็นอยู่คงจะลำบากมากสินะ

พวกเราจะนำวัตถุดิบที่เอามา ปรุงอาหารแล้วเสิร์ฟให้เผ่าปีศาจ

โดยรวมแล้วผอมเกินไปนะ

อาหารเน้นไปที่เนื้อหมูเป็นหลัก

ข้าวหน้าเนื้อหมูเพื่อพละกำลัง

แล้วก็ไข่กระเทียมเยอะ ๆ ด้วย

คราวหน้าจะให้คุณไมเคิลช่วยไปสั่งปลาไหลมาให้ด้วยนะ

สู้ ๆ นะ

แต่ว่า พวกภูตปีศาจฝัน

ทุกคนเป็นผู้หญิงเลยนี่นา

แถมยังยังเด็กด้วย

แถมยังเป็นชุดชั้นใน... ไม่ใช่แบบ

แต่เป็นแฟชั่นที่คล้ายชุดชั้นในน่ะ

การเคลื่อนไหวก็ดูเซ็กซี่ชะมัด

เดินให้ตรง ๆ นะ ตรง ๆ

อย่าให้พวกอูรซากุรุเห็นสิ

อย่าบิดไปมานะ

พวกเผ่าปีศาจ... ทางพวกเรานี่มีทั้งชายและหญิง แต่สัดส่วนผู้ชายเยอะกว่า

ยังมีพวกที่ดูแก่กว่าเห็นได้ชัดอีกนะ

แต่ก็น่าจะเด็กกว่าบูร์กาหรือสติฟาโนล่ะมั้ง

ได้ตระหนักอีกครั้งว่าโลกนี้เป็นโลกที่มีเผ่าพันธุ์ต่างอายุอาศัยปะปนกัน

ตักเพิ่มก็ได้นะ

หืม? อ่า ไม่ต้องเกรงใจ กินได้เลยนะ

กินส้มด้วยนะ การรักษาสมดุลโภชนาการสำคัญนะ