ตอน 315: Chapter 315

สบายๆ

ชาวไร่ต่างโลก

ตอนที่สามร้อยสิบห้า ปัญหาเชื้อเพลิงของเมืองตะวันไทโย (ฉบับที่สอง)

อย่างนั้นเหรอ?

ใช่แล้ว มันเรียกว่าหินตะวัน

เป็นแร่หายากที่ปล่อยความร้อนออกมาตลอดเวลา

ต้นฉบับ: อุจิโด เคย์โชสุเกะ ภาพ: เคน โยชิโนะ

หินที่จะใช้ขับเคลื่อนปราสาทน่ะ จะหามาได้ไหมนะ...

มันต้องการเยอะราวกับภูเขาล่ะ

ถ้าเป็นของหายากก็คงทำอะไรไม่ได้

ไม่สิ ท่านจอมมาร หรือ ท่านบรรพชน

ถ้าถามดอส เขาอาจจะช่วยได้ก็ได้นะ?

สอง

นะ น่าจะไหวล่ะ

เป็นอะไรไป?

หินเก็บอุณหภูมิเนี่ย ก็คือหินที่เก็บความร้อนน่ะนะ

...ห๊ะ?

สมัยก่อนมันเป็นของหายากนะ

แต่พอเจอแหล่งแร่ขนาดใหญ่ ราคาเลยตกฮวบเลยล่ะ

เอาน่า ถ้ามันถูกแยกเก็บไว้อย่างนั้นก็ช่วยไม่ได้

อืม เราต้องศึกษาเรื่องต่าง ๆ ไปเยอะ ๆ เลยนะ

ถ้าเป็นหินเก็บอุณหภูมิเนี่ย มันขุดได้จากแหล่งน้ำพุร้อนนี่นา

ถ้าขอคุณไมเคิลก็น่าจะหาได้ในปริมาณที่พอเหมาะแหละ

แสดงให้ดูหินเก็บอุณหภูมิที่ห่อแทนผ้าไคโร่ แล้วยืนยันให้แน่ใจ

อื้ม ใช่เลย

เป็นไงล่ะ?

เอาเป็นว่าต้องใช้เท่าไหร่ล่ะ?

ตอนนี้ขอประมาณสิบกิโลก็พอ...

ถ้าประมาณนั้น ขุดจากแหล่งน้ำพุร้อนเลยเร็วกว่า

การเดินเรือของเมืองตะวันไทโยควบคุมได้ทั้งหมดใช่ไหม?

ครับ

ถ้างั้นทางเหนือ...มีแผนที่ไหม?

โอ้ โคคุนไมเท็นไร! ไม่สิ เวทมนตร์หรือเปล่า!

ส่วนที่เป็นแปลงนาอยู่บนพื้นยังเป็นนาอยู่เลยนะ... สุดยอดไปเลย!

เพราะฉะนั้น เบลล์

อื้ม สุดยอด!

อย่าเศร้าสิ

ปราสาทตะวันไทโยอันรุ่งโรจน์...

ปราสาทตะวันไทโยตัดสินใจที่จะมุ่งหน้าสู่แหล่งน้ำพุร้อน

แหล่งน้ำพุร้อน

ดันจินของชนเผ่าไททัน

หมู่บ้านอูริน

ดันจุนของชนเผ่าเลมเมีย

หมู่บ้านต้นไม้ใหญ่

ก็คิดว่าจะให้ฮาคุเร็นช่วยขนส่งนะ แต่เพราะระยะบินสั้นกว่าก็น่าจะดีกว่า

พร้อม ๆ กับนั้น คุซุเด็นก็ประกาศสวามิภักดิ์ต่อ "หมู่บ้านแห่งต้นไม้ใหญ่" แล้วออกมา

เรื่องราวต่อไปนี้ แม้แต่พวกเราเองก็คงจะฟื้นฟูที่นี่ได้ยากครับ

คุณตะวันไทโย... คุณโกวก็ทรงเห็นว่าควรจะทำแบบนั้นเหมือนกันครับ

การสังกัดที่ไหนสักแห่งมันปลอดภัยกว่าการเป็นปราสาทไร้รากฐานเสียอีก

พูดตามตรง พอมาถึงเรื่องค่าตอบแทนของหินเก็บอุณหภูมินี่แล้วก็จนปัญญาเลย

ท่านเลยขอร้องมาแบบนั้นน่ะครับ

ข้อเสนอก็คือแลกกับการมอบเทคโนโลยีและสิ่งของต่าง ๆ ที่ยังหลงเหลืออยู่ในปราสาทให้ทั้งหมด

อยากจะตัดสินใจเดี๋ยวนี้เลย แต่จะนำกลับไปปรึกษากับชาวบ้านก่อน

ฝากด้วยนะครับ

โกวเป็นหินคริสตัล เลยก้มศีรษะไม่ค่อยได้ แต่ความรู้สึกที่อยากจะก้มมันก็ส่งมาถึงแล้วนะ

จะพยายามให้ตอบคำถามได้ดีให้ได้เลย

พวกเราที่กลับมาจากปราสาทตะวันไทโยได้เรียกตัวตัวแทนจากแต่ละเผ่ามาประชุม

วาระการประชุมคือเรื่องการรับเอาปราสาทตะวันไทโยเข้าสู่ระบบ

เดิมทีพวกคุซุเด็นคิดว่าแค่ปราสาทตะวันไทโยปลอดภัย

พวกเขาก็แค่ค้าขายกับ "หมู่บ้านต้นไม้ใหญ่" ไปแบบเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็คงจะพอแล้ว

แต่หลังจากที่ได้รวมเบลโกวเข้าไปและทบทวนสถานการณ์ของปราสาทตะวันไทโยอีกครั้ง

ก็สรุปได้ว่าการพึ่งพาตัวเองแค่ในปราสาทตะวันไทโยมันยาก

เหตุผลหลักที่ทำให้การพึ่งพาตัวเองยากที่สุดก็คือ

มันไม่มีเงิน

แน่นอนว่าทั้งเงินสดก็เป็นเรื่องหนึ่ง แต่ก็เป็นของที่มีมูลค่าด้วยนะ