ตอน 327: Chapter 327

สบายๆ

ชาวนาต่างโลก

รู้แล้ว

ไว้คิดตอนถึงเวลานั้นก่อน

พูดตามตรงก็แค่ผัดวันประกันพรุ่งเรื่องการตัดสินใจเท่านั้นแหละ

อยากได้เวลาเตรียมใจ

หลังจากนั้นก็ตัดสินใจจะต่อเติมโรงหมูนะ แต่ว่า...

กำลังออกอากาศฉายในทีวีอนิเมะภาคสอง ทุกวันจันทร์ตีสอง!!

ลูกหมูส่วนใหญ่ที่เกิดมาถูกส่งไปให้นายหมู่บ้านโนโนะและนายหมู่บ้านมิโนะ

แค่เอ็นดูอย่างเดียวน่ะ มันจะอยู่ไม่ได้หรอก

เรื่องกินมันสำคัญนี่ครับ

ถูกชาวบ้านจากหมู่บ้านนิโนะและหมู่บ้านมิโนะดุเรื่องการเลี้ยงหมู

ดูเหมือนพวกเขาจะดูแลหมูเป็นสัตว์เลี้ยงได้ดีเลยนะ

น่าเชื่อถือจริงๆ

แล้วก็การยอมรับผิดด้วย

แต่มันไม่ใช่เรื่องที่ตัดสินใจง่ายๆ นะ

รู้แล้ว

ค่อยๆ เปิดรับไปกับบรรดาผู้ชายจากหมู่บ้านฮิโตโนะนะ

มื้อเย็นวันนั้นเป็นหมูทอดที่ซื้อมาจากร้านของคุณไมเคิล

อร่อยมาก

ความคิดกับกระเพาะมันต่างกัน

แม้จะคิดว่ามันเห็นแก่ตัวไปหน่อย แต่ก็จิบชาหลังอาหารไป

ในหมู่บ้านฮิโตโนะ หมู่บ้านนิโนะ และหมู่บ้านมิโนะ ได้มีการขยายพื้นที่เลี้ยงปศุสัตว์

ก็เพราะว่าปศุสัตว์ที่เกิดในแต่ละหมู่บ้านมันโตถึงระดับหนึ่งแล้วน่ะ

หมู่บ้านฮิโตโนะ

หมู่บ้านนิโนะ

หมู่บ้านมิโนะ

วัว

แม้แต่หมู่บ้านชิโนะ หรือที่เรียกกันว่าหมู่บ้านที่สี่ ก็มีแผนการเลี้ยงปศุสัตว์อยู่เหมือนกันนะ

แต่ก็ยังหยุดชะงักเพราะไม่มีใครรู้วิธีการเลี้ยงเลย

ตอนนี้กำลังวางแผนที่จะย้ายสิ่งมีชีวิตจากเผ่าปีศาจหรือเผ่ามายามาสักหน่อย ไปที่ “หมู่บ้านต้นไม้ใหญ่”

เพื่อมาเรียนรู้วิธีการเลี้ยงอยู่

เพราะว่าจำนวนวัวกับม้ามันค่อนข้างน้อย

เลยต้องหาพ่อแม่พันธุ์จากภายนอกมาด้วย

พวกสาวเผ่าสัตว์ในหมู่บ้านไดจูที่ดูแลปศุสัตว์บอกว่า

พวกเธอจะย้ายไปผสมพันธุ์กัน

ในหมู่บ้านธรรมดาก็จะย้ายไปขอเชื้อจากปศุสัตว์ของหมู่บ้านอื่นน่ะ

การย้ายนี่ลำบากเนอะ

จะซื้อจากคุณไมเคิลอีกดีไหม

ถึงจะลำบากแต่ถ้าซื้อก็จบในเที่ยวเดียว

รอดูจังหวะที่เหมาะของฮาคุเร็นหรือราสตี้ดีกว่า

หมู่บ้านไดจู

เมืองชัจจาร์ต

การเดินทางด้วยบอลลูนน่ะ... ถ้ามันปั่นป่วนจะอันตรายไหมนะ

อืมมม...

บอลลูน

เพราะว่าซาบุตันเขาทำถุงใบใหญ่สำหรับบอลลูนให้

บอลลูนที่ผู้ใหญ่สี่คนสามารถนั่งได้ก็เสร็จสมบูรณ์แล้ว

การควบคุมด้วยเครื่องมือเวทมนตร์ สามารถปรับกำลังไฟ และเรื่องขึ้นลงก็ไม่มีปัญหา

ปัญหาคือทิศทาง ตอนนี้มันปล่อยให้ลมพาไปหมดเลยนะ

ถ้าไม่ผูกติดกับพื้นด้วยเชือกที่ซาบุตันทำไว้ ก็ไม่รู้ว่าจะไปโผล่ที่ไหน

บอลลูนนี่มันควบคุมทิศทางไม่ได้เหรอครับ?

จำได้ว่าเคยมีแข่งอะไรสักอย่างนี่นา...

ไม่ได้เหรอ? ไม่ได้ใช่ไหม

ที่ใส่พลังงานกับหางเสือเพื่อควบคุมทิศทางได้นั่นแหละคือเรือเหาะ

หมายความว่าตอนนี้มันไม่เหมาะที่จะเป็นพาหนะไปปราสาทอาทิตย์สินะ

ทำไมถึงไม่รู้ตั้งแต่ตอนทำต้นแบบล่ะเนี่ย!

เดี๋ยวก่อน ยังไม่ถึงเวลาน่ะ!

แล้วจะทำยังไงถึงจะบังคับบอลลูนนี่ได้ตามใจนึกกันนะ

อืมมม...

...อืม มั้ง การติดเครื่องยนต์กับหางเสือเพื่อทำเป็นเรือบินน่าจะดีที่สุด

เครื่องยนต์ก็ต้องเป็นของเวทมนตร์สินะ?

น่าจะดีที่สุดคือการใช้ใบพัดหมุนเพื่อสร้างแรงขับเคลื่อน

จะลองทำต้นแบบใบพัดแล้วไปปรึกษารูนะ

เครื่องที่ใช้หมุนแล้วสร้างลมนี่เองเหรอ?

คิดว่าทำได้นะ...

เอาลมไปปะที่บอลลูนแล้วให้มันเคลื่อนที่เหรอ?

?

เอ๊ะ? ไม่สิ เอาไว้ติดตรงที่คนนั่งน่ะ

รูดูไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่

สุดท้ายก็ทำพัดลมต้นแบบเสร็จได้ซะที

การทดลอง

โครม

รถเข็นเคลื่อนที่ได้

มันก็เป็นหลักการกิริยาและปฏิกิริยาพื้นฐานนี่นา

ลูกโป่ง

มันไม่ใช่สิ่งที่ได้สัมผัสในชีวิตประจำวันเหรอ?

ปฏิกิริยา

ลองดูสิ

กิริยา

อะไรเหรอครับ?

เอ๊ะ? เวทมนตร์แบบไหนล่ะ?

การแกล้งของวิญญาณสายลมเหรอ?

ถ้าฟลอร่าไม่เป็นไร ทีอาไม่น่าจะตกใจไปเลยเหรอ?

มันใช้ปีกโบกอยู่ไม่ใช่เหรอ?

แถวนี้มันคือพื้นฐานของพื้นฐานเลยนะ

ปีกมันเกิดจากการควบคุมพลังเวทมนตร์

มันไม่ได้ใช้เหมือนนกหรอกนะ

หรือว่าเพราะเวทมนตร์มันพัฒนาไปไกลเกินไปจนวิทยาศาสตร์ใช้ไม่ได้ล่ะ?

เข้าใจแล้ว

การที่คนจะตกใจกับรถเข็นที่มีพัดลมติดอยู่ มันน่าตกใจกลับซะเองนะ

บอลลูนร้อนนี่เข้าใจแล้วใช่ไหม?

เรื่องที่อากาศอุ่นลอยขึ้นไปน่ะ มันเป็นเรื่องปกติแล้วนี่นา

เป็นพื้นฐานของวิชาเวทมนตร์เลยนะครับ

ไม่คิดเลยว่าจะสามารถยกของขึ้นไปได้ขนาดนั้น

...อาจจะไม่ใช่ว่าวิทยาศาสตร์มันแย่นะ แต่เป็นแค่ว่ามันเก่งในด้านนี้ แต่ไม่เก่งด้านนั้นเท่านั้นเอง

ทุกคน เอาสองมือมาประกบให้ปลายนิ้วชิดกัน...

เลื่อนนิ้วอื่นที่ไม่ใช่นิ้วนางออกไปนิดหน่อย แล้วบีบให้แน่นเลย

สอดเหรียญทองแดงไว้ตรงระหว่างนิ้วนาง

กำมือไว้ทั้งสองข้างแล้วขยับนิ้วนางออกไปด้านนอก

ลองปล่อยเหรียญทองแดงดูสิ

แบบนี้มันไม่ยากเหรอ... เอ๊ะ?

หา? หา? หา?

อูย ไม่ขยับเลย!

ตอบสนองดีมาก!

เข้าใจแล้ว

ทิศทางแบบนี้ก็อ่อนด้วยสินะ

แอบรู้สึกใจฟูจัง