ตอน 46: Isekai Nonbiri Nouka 46

ต่างโลก เกษตรกร ตอนที่ 46 การขนส่ง

ดูเหมือนว่าพวกเขา จะสำรวจสั่งที่ผมชอบ แล้วเมื่อมาถึงก็ตั้งใจนำ พืชผลหายากต่าง ๆ มาให้ด้วย

หลังจากมัวกร กลับถึงบ้าน...!

ต้นฉบับ: ไนโด โคสุเกะ

ผมขอให้ลาสติ นำของที่ระลึก ที่เป็นพวกเกมไปให้ ครอบครัวมัวกรด้วยนะครับ

วาดภาพ: คางะ โยชิ

แบบตัวละคร: ยาสุโมะ

หลังจากนั้นเธอก็ กลับมาพร้อมกับ ของขวัญมากมาย เพื่อเป็นการขอบคุณ

อาจจะรวม ค่าใช้จ่าย จากวานเลียว ไปด้วยแต่...

มันจะจ่ายเยอะเกินไปแล้วนะ ยังไงก็เถอะ ถ้าปฏิเสธก็จะไม่ค่อยดีเท่าไหร่ วันผมก็ขอรับมาด้วย ความเมตตาละกันนะครับ

แถมเรายังได้ของ ประเภทห้อง อัญมณี และเครื่องประดับ อีกตั้งเยอะแยะเลยครับ

แค่ตอนนี้เธอ มาอาศัยอยู่ ที่บ้านผมในห้อง ที่ว่างน่ะครับ

ยังจำได้ ในตอนแรกคุณฮาคุเริน ก็อาศัยอยู่กับลาสติ นะ

อาจจะเป็น การขอโทษที่สวย คุณฮาคุเริน มาให้ผมก็ได้

ในตอนนี้ มนุษย์สัตว์ กับลิซาร์ดแมนที่เป็นเด็กก็คือ นักเรียนของเธอ

ลูกหมายถึงว่าเด็กๆ ก็เป็นนักเรียนด้วยสินะ

หลังจากกำหนด งานทุกประเภท ให้เธอแล้ว

เธอก็คือนึกจะ อาศัยอยู่ในฐานะคุณครู และคอยสอน พวกชาวบ้านน่ะ

อืม ช่างโรงเรียน เหตุผล เธอก็ไปก่อน

เอาจริงๆ มันก็ไม่เลวนะ

นั่นก็แปลว่า ฉันจะสามารถ ขยับต่อไปเรื่อยๆ ได้แล้วสิ

หลังจากนี้ ถ้าชาวบ้าน เป็นพวกที่มีการ ศึกษาแล้ว

เธอสอนโรงเรียนไป เรื่องการอ่าน การเขียนและการนับ

อาจจะเป็นวิธีที่ อัลบั้มคือประชาชนอื่น แต่ทำแบบนี้ มันก็สำคัญนะ

นั่นเป็นสีม่วง เทีย ฟีรา และลาสตีบอกผมนะ

ผมปรึกษากับชาวบ้าน ว่าจะเอาของขวัญ จากดุสุไปทำอะไรดี ดูเหมือนทุกคนจะ บอกว่าของขวัญทั้งหมด มันสำหรับผม

ด้วยเหตุผล ผมจึงได้ตัดสินใจ มอบและแจกจ่าย ให้กับชาวบ้าน

อ๊ะ น่าจะเป็น ราคาที่ถูกใจ

อุ๊ยๆ

ไว้ใช้ควบคุม กันเอียง

มีไอเก็มมาด้วยนะ เป็นของที่ใช้ยากไป สำหรับชาวบ้าน

ตอนที่มิวกราธิ สร้างรัวใหม่ ในกันเอียง

ฟู่ คัคโกะ

พวกเราก็สร้างมันขึ้นมาใหม่ ไม่อย่างนั้นมันจะเป็น เรื่องยากที่จะอยู่ ในนั้นน่ะค่ะ

ควบคุมกันเอียง เหรอ

มันมีห้อง สำหรับมนุษย์ เปล่านะ

ฮึมม แปลกจัง ตอนที่เฟรากับ ไม่เคิลใช้เวลา หนึ่งคืนในรัวโคเรียมนี

อา...

ฮิม เคียวสิ พวกมัวกรนี ใช้ชีวิตประจำวัน ในร่างมัวกรีเปล่านะ

ผมมักจะเห็น พวกเขาอยู่ใน ร่างมนุษย์ตลอดเลย ก็เลยคิดว่าพวกเขา อยู่อาศัยกัน โดยใช้ร่างนั้น...

อ้อ นั่นก็เป็น เพราะขนาดตัว ของพวกเขาน่ะสิ...

มีแค่เฮลซ์กับลาสตี นั่นแหละที่คุณควรจะจำ และจดจำไว้ ในร่างมนุษย์...

ผมเข้าใจแล้ว วันจะไม่ถามอีกแล้ว คงจะไม่ถามไปมากกว่านี้แล้วล่ะ

1

กันเอียงก็คือที ที่ชีพล้วนเวทมนตร์ มารวมตัวกัน ตามธรรมชาติค่ะ

แล้วพลังเวทมนตร์นิน ก็จะดึงดูดให้มอนสเตอร์ มารวมตัวกันน่ะค่ะ

เอ่อ

ไวก็เกอะ แล้วไอ้กันเฉียน นี่มันคืออะไรนะ

และพอมัน กลายมาเป็น กันเอียงที ใหญ่ขึ้น

เดะ

มอนสเตอร์พวกนี้ จะสร้างกันเอียงขึ้นมา คันนี้พวกมันก็อยู่กัน ได้อย่างสบาย

ก็ใช่อยู่ค่ะ แต่คุณปูมี เยอะมากเลยล่ะค่ะ

เป็นเป็นเครื่อง ที่มีศีลธรรม ของศีลธรรม ของศีลธรรม ของศีลธรรม ของศีลธรรม ของศีลธรรม ของศีลธรรม ของศีลธรรม ของศีลธรรม ของศีลธรรม

สามารถใช้พลัง ขยายกันเอียงได้

เป็นราคาที่ถูกใจ ฮ่า ยะ

แค่วัน ผมยังไม่รู้ว่า จะทำอะไรกับหินนี

เราไม่ได้ใช้ ดันเอียงแถว ๆ นีด้วยสิ

การให้ก็เป็นนะคะ พันสิบเลย

มีฉะนะ เขาก็คงไม่ส่ง มันมาในฐานะ ของขวัญหรอกเนอะ

ผมอาจจะให้ลาเมีย ยมก็ได้ถ้าวัน

บุญคุณ

ลาเมียเกว โรงเวทมนตร์

ฉันแน่ใจว่า พวกเขา จะสามารถ ใช้มันได้นะคะ

ผูกถีวิเธอ ฉันเฉียนแล้ว พวกลาเมียก็สามารถ ใช้หินนี้ได้ใช่ไหม

และกันเอียงนั่นก็ใหญ่มาก มันขยายไปถึง ภูเขาทาวใต้เลยล่ะ ที่มีร่างของโคเรียม

มันกว้างมาก ทำให้พวกหมายถึงว่า ใช้เวลามากกว่าหนึ่งปี ในการเคลียร์กันเอียงนี้

แค่ตอนนี้เธอ มีลำเมีย 50 คน อาศัยอยู่ในส่วนลึก ของกันเอียง

ดูเหมือนพวกเธอ จะอาศัยอยู่ และควบคุม มอนสเตอร์ หลายชนิดด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น จากที่ได้คุยกับ คุณมิเคิลแล้ว

ขนของด้วยมิวกร คงจะไม่ใช่ทาง ที่ดีสักเท่าไหร่...

ขณะนี้เรากำลังเจรจา กับลำเมียเผือคู่ว่า พวกเขาสามารถขนสินค้า ของเราไปยังสถานที่ ของโคเรียมได้หรือไม่

ผมนึกได้ว่าพวกเธอ สามารถขนของได้เยอะ ตอนที่ผมมอบ ของที่ระลึกให้น่ะ

ปรากฏว่า เธออยากจะอยู่น่ะ ร่วมบุญญมากกว่า เวลาอยู่ต่อหน้าผมนะ

ชาวเป็นผู้ลิงวัว ที่น่ารักจริงๆ

อ๊ะ?

ทำให้ผมนึกได้ ว่าโคเรียมกับ ลาสติไปก่อน ดูเหมือนคุณฮาคุเริน จะไม่ชอบไอเดียที่จะใช้ ร่างมิวกรของเธอน่ะ

ผมเป็นห่วงเผือ คิดว่าอาจจะเป็นเผือ บาดแผลบนปีก ของเธอนะ แต่...

แม้ว่าคุณจะใช้ หินเขาววกศ แต่กันเอียงมันก็ไม่ เปลี่ยนแปลงไปทันทีกัน หรอกนะคะ

ฮิยิ

เราอาจจะ สามารถเปิด ทางเป็นเส้นตรง ไปยังรัวโคเรียม ก็ได้นะ!

1500 ให้คายสิ ดันฟุชำน ไปนิค

ถ้าเรามี หินเขาววกศ ที่สามารถจัดการ กันเอียงนี่ได้ล่ะก็

ค่ะ มันจะเปลี่ยนแปลง ไปอย่างช้าๆ...

จะต้องใช้เวลาในการจะ เปลี่ยนแปลงกันเอียงครัวใหญ่ คงต้องชัวร์ล่ะ 100 ปี กว่าจะเสร็จแน่

วันเหรอ

คงกะรู้สึกได้จากแววตาของเพื่อนๆ ว่าวันนี้เป็นวันที่ยิ้มได้ดีเลย

และค่าตอบแทน ของพวกเธอคือ ผลผลิต จากหมู่บ้าน เราน่ะเอง

ของคุณ มากยิ่งกว่า!!

ใช้เวลาประมาณ 5 ถึง 7 วัน ในการขนของ จากหมู่บ้านไปยัง รัฐของโคเรียม

...พวกมัวกร ช่างมีความ อดทน...

สุดท้ายแล้ว เราก็ขอให้ลำเมีย ช่วยขนของปกติ โดยตัดผ่านทางลับ

ผู้บัญชาการ ของโคเรียมจัดการ เรือขนส่งส่วน ทางป่าเหล็กอันตราย ใช้เวลาเดินทาง 5 วัน

อ้างอิงและหลักฐาน

พวกนักผจญภัย แนวหน้านี่ก็ยังใช้ เวลาถึง 20 วันเลยนะ

คุณป้าเหล็ก

การบิน ของพวกมิวกรจะ ใช้เวลาครีววัน

ตั้งแต่ที่เราเริ่มใช้ บริการของลาเมีย การค้าของเรา กับคุณมิเคิล ก็ดีขึ้นเยอะเลยค่ะ

เมื่อคุณชาย

ต้องขอบคุณพวกเขา เราเลยได้อาหารทะเล จากเมืองชาสชาโต้ อย่างสม่ำเสมอเลยค่ะ

และการใช้ชีวิต ของเราก็ดีขึ้นนิดหน่อย

มันสุกอร่อยมากเลยค่ะ

จากการใช้ บริการของ ลาเมียกับโคเรียม

การเดินทาง กลับก็ใช้ เวลาแค่ 10 ถึง 11 วันเท่านั้น

มันก็คือมิโซะกับชีวิต อย่างแน่นอนเลยล่ะค่ะ

ถึงแม้รสชาติ จะยังไม่ ยอดเยี่ยม แต่...

ทุกคนในหมู่บ้าน เห็นด้วยที่จะทำ มิโซะกับชีวิว ต่อไปเรื่อยๆ

รสชาติดีมาก!!

ผมควรจะ ประกาศความสุขนี้!!

และเพราะวัน ผมเลยทำอาหาร ที่ใช้มิโซะกับชีวิว เยอะมากเลยค่ะ

และหลังจากนั้น...

ฟลอราก็ทำ มิโซะกับชีวิว สำเร็จแล้วค่ะ

ว้าวววว!!

แค่อยากแปลมังงะ ต่างโลก @lsekaimangathai

เครดิตแล้ว มัว!!

อย่าลืมไปติดตาม เพจด้วยนะ!

ชมแบบนี้ หัวไถ่กันแล้ว----

ถ้าใช้คำผิดตรงไหน บอกได้เลยนะคะ จะได้แก้ไข ขอบคุณทุกท่านที่คอยแนะนำเสมอค่ะ >พ< ! เป็นเรื่องแรกที่แปลค่ะ !

ขอให้ติดตามด้วยนะคะ :D