ตอน 7: Isekai Nonbiri Nouka 7

ถึงแม้จะเคยพูดว่า ตอนใช้เครื่องมือการเกษตร ครอบจักรวาลมันจะไม่ เหนื่อยก็เถอะ แต่แรงงานมนุษย์ซึ่งมีแค่ คนเดียวเท่านั้น

มุ่งหน้าไปทาง น้ำตกพร้อมกับ ทำตินคันดิน

ที่ต้องทุบให้ แข็งโดยการ ใช้ค้อน

ประมาณสิบวัน คืบหน้าได้แค่ ราว ๆ ห้าร้อย เมตรเท่านั้น

การสร้างทาง น้ำนี้น่ะ ดำเนิน ไปอย่างช้า ๆ

โปรเจกต์ใหม่กำลัง ประสบปัญหาลำบากเหรอ?

ตอนที่ ๗ การเตรียมตัวสำหรับฤดูหนาว กับผู้อยู่อาศัยคนใหม่

หรือต้องโขมทำ วันที่งคืนดีแล้วล่ะ

ค่อย ๆทำไป เรื่อย ๆโดย ไม่รีบร้อน ก็แล้วกัน

เรื่องฤดูกาล

อืมม ทุ่งนาทางยาวจังเลย ๒๖๐๕ คุณระ

จนถึงตอนนี้ผ่าน ไปกี่รอบแล้วนะ? ถ้าจำไม่ผิด เก็บเกี่ยวไปแล้ว สามรอบ...

ถ้าหนึ่งรอบใช้เวลา ประมาณสี่สิบวัน ก็ราว ๆ หนึ่งร้อยยี่สิบวัน

ณ วาทถด !!!

อัลมัคดถึงโอภาส ที่จะเดินดู พวกไปประสาน กันเลย

เลยตัดสินใจว่าจะ ทำทีเก็บผลผลิต อย่างพวกมันฝรั่ง อย่างรีบร้อน

ไม่ใช่เวลาที่ จะมาสร้างทาง น้ำแล้วล่ะ

แย่แล้ว

มีฟืนกองช้อน อยู่เป็นจำนวน

ด้านหลัง ต้นไม่ใหญ่ที่ ใช้เป็นโกดัง เก็บของนั่น

ความจริงแล้ว พื้นดินหากไม่ ตากให้แห้งก็ ไม่สามารถใช้ได้ "จักรวาล" นั่นจะกลายเป็น พื้นไปเองเลย

เนื่องจากมันอยู่ ใต้ดิน เลยค่อนข้าง จะเย็นดีครับ

เพื่อใช้ในการเก็บ รักษาอาหาร เลยสร้างห้องใต้ดิน ขึ้นมาแทนตู้เย็น

ส่วนการเจาะเลือดกับ การกำจัดเครื่องในน่ะ ผมเป็นคนทำเองเลยนะ

พอคิดถึงเรื่อง ของพวกคุโระแล้ว ก็อยากจะตั้งใจ เรื่องการเก็บกัก เสบียงอาหารด้วย

หลังจากนั้นก็ จัดการกับ กระต่ายที่พวก คุโระล่ามา

เป็นเพราะ ความประมาท ของพวกเราเอง จริงๆ เลยครับ

ส่วนเครื่องในน่ะ เพราะกลัว หลายเรื่องเลยทิ้งมันไป

การรีดเลือดของพวก เหยือกนี่ช่วยให้กลิ่นคาว เลือดลดน้อยลง

แต่พอมองดูแล้ว เนื้อกระต่ายที่กินเข้าไปน่ะ รสชาติไม่แพ้เนื้อ หมูบ่าเลยครับ

สำหรับพวกคุณคุโระแล้ว เครื่องในคงเป็นสาร อาหารที่มีค่ามากแน่ๆ

ก็มองมา เหมือนจะพูด อะไรบางอย่างอยู่

เลยยกให้พวก คุโระไปเลยครับ

นี่มันก่อนนิเว้นเหรอ? แต่ไม่ใช่แค่พวก กระต่ายเท่านั้น หมู่ป่าเองก็มีนะ

เหมือนว่ามันจะมีอยู่ ทั่วไปในสัตว์ของ โลกนี้นะ? คงจะกินไม่ได้ล่ะมั้ง?

๒๒

คงจะอร่อย สินะ

ก็เคียวกรุบ ๆ กินกันอย่าง ดีอกดีใจ

พอลองให้พวก คุโระแล้ว

ถึงจะมีหนังกระต่าย สีชันแต่ทำต่อไม่ได้ เลยยอมแพ้

แต่หลังจากนี้ จะทำยังไงต่อดีล่ะ เนื้อ

แบบการ ฟองหนังนี่ จะทำยังไงดี...

นอกเหนือจากกระต่าย แล้วก็มีหนังของหมูป่า ที่ได้ถลกทิ้งเอาไว้ก่อนด้วย

หน้าต่างรับแสงก็ เตรียมฝาไว้บิด

ส่วนกำแพงทำเป็นสอง ชั้นโดยใส่หญ้าไว้ตรง กลาง เพื่อไว้สำหรับการรับมือกับลม(หนาว) พร้อมทั้งติดตั้ง ประตูเอาไว้ด้วย

ความทนทานนั่น แค่พอผ่านฤดูหนาว

สำหรับมือสมัครเล่นแล้ว การทำหนังตั้งแต่ ไม่มีอะไรนี่ มันเกินไป

ระหว่างฤดูหนาวว่าตั้งใจ จะจำศีล(ขลุกอยู่ในบ้าน) ก็เลยทำการต่อเติมบ้าน

พื้นที่ คุณยะ

ชิก

การป้องกันสมหมาย ของบ้านก็คงราว ๆ ชื่อโชะหะ

เพราะได้ติดตั้ง ประตูเข้าไป กระท่อมเลยดู เหมือนบ้าน มากขึ้น

ชินตัมคุ

อ๊ะ? คุบิตะคุณ?

สีดำ?

เบาะรองนั่ง...

อย่าบอกนะว่า ทางพัฒนาชิป แล้วน่ะ?

แต่ที่แท้คือ แมงมุมยักษ์

สองพันเจ็ด

ตอนแรกก็นึกว่า อย่างนั้นน่ะ...

รุรุเอะ

บาง

จะให้ ฉันทำอะไรนี่

หกร้อย

รู้สึกว่าสัมผัส เนื้อผ้าจะดีกว่า เสือที่ฉันใส่อยู่อีก...

ถู เช็ดมือ

แถมยังหาที่เองอีก...

ตราบเท่าที่ไม่ใช่ แมงมุมพิษล่ะก็คงไม่มี ปัญหาอะไร

เพราะแมงมุม เป็นสิ่งมีชีวิต ที่มีประโยชน์ ผมไม่ได้เกลียด อะไรหรอก

คงจะไม่มี พิษสินะ...

ชินตัม คูรุ

หรือว่าจะให้แมงมุม ช่วยทำชุดให้ชังเลยดีนะ

ที่อยู่ของแมงมุมก็อยู่บนส่วนบนของ ต้นไม้ใหญ่

ในโลกนี้มันมีเรื่อง ให้เอาและให้ไป

ส่วนของกินน่ะ...

เลยกลายเป็น แมงมุมตัวนั้นได้ มาใช้ชีวิตอยู่ ร่วมกับพวกเรา

แต่ไม่จบแค่สิ่งทอ กลับนำมาแปรรูปให้ กลายเป็นชุดสวมใส่ให้อีก

หลังจากนั้นก็ได้ สร้างสิ่งทอให้

ว๊า วาอา

คงเพราะบ๊อบ แมงมุมจาก ต่างโลกสินะครับ

ดูเหมือนจะ ชอบมันฝรั่ง นะ

การป้องกัน ความหนาว ก็ก้าวหน้า ไปได้ดีเลย

พอแจ้งความ ต้องการ ก็ได้สร้างของ พวกผ้าม่าน มาให้ด้วย

ฉลาด จริงๆ เลยนะ

แถมแมงมุมตัวนี้

แถมยังมองมาที่ผม แล้วก็วัดขนาดให้ด้วย

แล้วยังมีหนังที่ฟอกแล้ว กับสิ่งทอของตัวเองมารวมกัน สร้างเป็นยุดที่ดูดีขึ้นมาให้ล่ะ

แถมเรื่องเซนส์ยังดีต่าง จากผมเป็นไหนๆ เลย

ยังทำการฟอกหนัง ที่ผมยอมแพ้ไปแล้ว ให้ได้อีกด้วย

ฉลาดและชำนาญ กว่าผมเยอะเลย

ของผู้ที่มาอยู่ ด้วยกัน คนใหม่น่ะ

ส่วนยืนน่ะนะ มาจาก

ผู้นำศัพท์พาได้ มารวมตัวกัน!!

ความประทับใจ แรก

หน้าถัดไปต่อเนื่อง

แค่ที่เจ้าเหมียวทำหน

ต่างโลกฟาร์มสบาย ๆ คงยามรือ คลื่น/ลงคำ : พวกขมว