ตอนที่ 130

ตอนที่ 130 ตำนานเอนเซ็น เคียว ไคฮัตสึ ฮิฮะ (3)

ตำนานหินศักดิ์สิทธิ์, ตา, ความกระหายน้ำ ต้นฉบับ: อิวาตะ ยูกิฮานะ ภาพ: อาโอกิ ยู

อะไรนะ? แผนที่เหรอ?

มีอะไรจะเริ่มขึ้นเหรอ?

ในการพัฒนาเวทมนตร์ ต้องใช้แผนที่ด้วยเหรอ!?

เป็นอะไรไปครับ คุณสุยคาวะ

แค่เรื่องการประชุมพัฒนา น่ะครับ

งั้นผมจะจดลงไปนะครับ

วาดวงกลมไว้ตามศาลเจ้าหรือวัดเหรอ…?

ใช่ครับ

นี่คือแนวคิดเวทมนตร์ใหม่ของคุณทะมิโมริ

เป็นการวางรากฐานสำหรับเวทมนตร์ที่เน้นวัดและศาลเจ้าโดยเฉพาะครับ

เน้นไปที่ศาลเจ้า ศาสนสถาน...เหรอ?

ให้เขาอธิบายเองน่าจะเร็วกว่านะ

ถ้าจะพูดแบบง่ายๆ ก็คือ

เป็นการขยายผลการปรากฏตัวของโบจังที่ทำไว้ที่ศาลเจ้าโทโนโมริครับ

มีกรณีการผนึกสิ่งลี้ลับด้วยศาลเจ้าและวัดอยู่ทั่วประเทศเลยครับ

ก็จะทำให้พวกเขากลายเป็นรูปธรรมและใช้เป็นภูตรับใช้ได้...

นอกจากนี้ยังมีแนวคิดซอฟต์แวร์ตัวกลางเพื่อให้ศาลเจ้าและวัดต่าง ๆ สามารถประสานงานกันได้ด้วยครับ

ถึงจะไม่ใช่เวทมนตร์ แต่ก็เป็นเครื่องมืออย่างหนึ่งน่ะครับ...

ถ้าไม่มีอย่างนี้ก็คงไม่มีความต้องการสินะครับ

หมายความว่าจะเป็นการจ้างงานเทคโนโลยีของคุณยามิโมริเหรอครับ

ก็คือคิดย้อนกลับมาจากลูกค้าที่ต้องการน่ะสินะครับ

...สุดยอดเลย มีความคิดแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย...

เป็นยังไงบ้างครับ คุณสุยคาวะ

อืม

ถ้ามีจำนวนขนาดนี้ในพื้นที่การขาย คาดว่ายอดขายก็จะออกมาได้เลยนะ

ถ้าทำต้นแบบให้เสร็จก่อนถึงพิธี ก็สามารถประกาศเปิดตัวได้เลยนะ

ครับ!

สามารถเริ่มการพัฒนาได้ทันทีเลยครับ

ดีไหมครับ ประธาน!!

ไม่ไหวแล้ว

เอ๊ะ

ความคิดและจุดเริ่มต้นของแนวคิดเวทมนตร์นี่ไม่มีที่ติเลย

แต่ทว่า...

รอยคล้ำใต้ตา

เยื่อบุตาแดงก่ำ

ผิวหนังเป็นสิว/ระคายเคือง

ผิวหน้าซีดลง

ริมฝีปากแห้ง

ทำงานหนักเกินไปแล้วนะ

วันนี้กลับได้แล้ว

ฮะ...

ครับ...

โคเอะ~...

ให้เรียกแท็กซี่ไหม?

จะให้คิดเป็นค่าใช้จ่ายก็ไม่เป็นไรนะ

...เปล่าครับ

คุณโทโนโมริ ขอโทษด้วยนะครับ

รบกวนส่งเขาไปให้หน่อยได้ไหมครับ

อ่า...

...ครับ

ทำได้แล้วนะ เคียวจัง

ในที่สุดก็เป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแล้วสินะ

ยังไม่พอหรอก

...บางทีมุมมองก็อาจจะกว้างขึ้นหน่อย

...อืม

...ซาคายู

กลับไปจะดีกว่าไหม

รู้ตัวอยู่เหรอครับ?

...อืม

อาฮะฮะ

สงสัยสินะ...

มันมีความรู้สึกไม่เข้าที่เข้าทางน่ะ

มาที่ออฟฟิศตั้งแต่เช้าแบบกะทันหันด้วย

เรื่องประชุมนี่มันทำออนไลน์ได้ด้วยซ้ำ

แล้วก็ยังไม่ได้กำหนดเวลาเลิกงานด้วยนะ

...หนีออกจากบ้านน่ะครับ

...นี่คงจะหนีออกจากบ้านโทโนโมริมาโดยไม่ได้รับอนุญาตสินะ

บอกว่าเป็นจังอยู่แล้ว

นี่ลายมืออะไรเนี่ย

โทโนโมริ

อาทิตย์หน้าจะกลับครับ ซากาเอะ

แถมยังเขียนได้สวยด้วย

แย่แล้วสิ

สงสัยจะรู้สึกอ่อนแอไปหน่อยมั้ง

กระโดดออกไปส่งเคียวจังเลย

แล้วก็เลิกติดต่อมาจะได้ไม่เกะกะ

...แต่มันก็ทรมานใจที่เคียวจังที่อยู่ข้างๆ ทุกวันไม่ได้อยู่ตรงนี้

คุยเรื่องไร้สาระต่างๆ ปรึกษาเรื่องต่างๆ...

นี่แหละคือความเหงาตอนที่เคียวจังไม่อยู่

...อืม

ถึงเราจะไม่อยู่ เคียวจังก็เป็นผู้ใหญ่ได้แล้วแท้ๆ

ไอ้ครึ่งๆ กลางๆ นี่ก็เป็นเราสินะ

ไม่จริงหรอก

พวกผมเนี่ยนะ

พวกเรานี่นะ เพื่อซาคายู

ถึงอยากจะเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวเลยนะ

เพราะว่าฉันเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแล้ว เลยพูดได้สักที

ซาคายู

อยากให้เธออยู่กับฉันให้ดีนะ

...อืม...

จะขอแต่งงานเลยเหรอเนี่ย?

เอ๊ะ!?

อ่า เปล่า...

เปล่าสิ แต่... อ่า ไม่ใช่สิ

สงสัยสินะ...

จู่ๆ ก็กลายเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวซะแล้ว

คุณซากาเอะ ช้าจังเลยครับ...

เพราะไม่รู้ทางเลยเลยหลงทางอยู่เหรอครับ

ตามความเห็นของฉัน...

ไม่เป็นไรหรอก

ไม่เป็นไรค่ะ

!?

สำหรับสองคนนั้น นี่เป็นเวลาที่จำเป็น ไม่ควรทำตัวเก้ๆ กังๆ นะ

ว่าแต่ มีมาดเลนที่หายากซึ่งจะผลิตหมดในสัปดาห์นี้ กินไหมครับ?

เอ๊ะ...ชょ... รับทราบแล้วค่ะ...

ใช่เลย คุณลูมิเอะ...

ซากาเอะของพวกเราแอบมาที่นี่ใช่ไหมครับ...!

เอ๊ะ... ขอโทษนะครับ!

คุณพ่อครับ ชื่อ... ชื่อครับ

เอ๊ะ... คือพวกเราเป็นบ้านโทโนโมริครับ

...................!

อา... เอ่อ มาตั้งแต่เช้านี้ครับ...

!? ก็... ขออภัยด้วยครับ

พวกเราจะไปรับเดี๋ยวนี้เลย รบกวนจับไว้ก่อนนะครับ

จะขออภัยยังไงดีกันนะครับ...

ความรู้สึกมันถ่ายทอดจากมือที่จับกัน...

...ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับ

เพราะว่าเธอจะไม่ไปไหนอีกแล้ว

ตอนหน้า ตอนที่ 13 จะมาให้ชมในวันที่ 6 พฤศจิกายน (พุธ) ครับ!