ตอนที่ 41

บริษัท

การปราบสิ่งแปลกประหลาด

นิโอจะพยายามเต็มที่เลยค่ะ! อิวาตะ ยูกิฮะ

ขอบคุณสำหรับการเชียร์นะคะ!! อาโอกิ ยู

ความน่ารักของคุณประธานนี่มันสุดยอดเลยนะ

☆เวทีคืออดีต...

เด็กคนนั้นล่ะ เป็นยังไงบ้าง?

ใช่ครับ พล็อตเรื่องดูดีนะ แต่ก็ไม่คงที่เลย

ดูเหมือนว่าสภาพจิตใจจะไม่สม่ำเสมอ

เมื่อ 7 ปีก่อน

นั่นอะไรเหรอ?

ดูเหมือนว่าจะมีนิสัยที่ติดอยู่กับใครบางคนนะ

คงจะไม่ได้เป็นกำลังหลักทันทีสินะ...

บริษัท มัจลิมิเอ

ไดวะ ฮาตะไคชา ตอนที่ 41 บริษัทที่ทำงานสบาย

เฮ้อ...

\( \frac{1}{2} \)

มาติดขัดกันขนาดนี้ในจุดที่สำคัญแบบนี้เชียวรึ

ก็ช่วยไม่ได้นี่ครับ การรับสมัครสาวน้อยเวทมนตร์มันเป็นหัวใจสำคัญเลย

แถมเครือข่ายของผมก็ใช้ไปเกือบหมดแล้วด้วย...

ดูเหมือนว่าต้องหาตัวโดยตรงเท่านั้นสินะครับ

ถ้าผมได้เป็นสาวน้อยเวทมนตร์ก็คงจะดีนะครับ...

เอาเป็นว่าเปลี่ยนเป็นแค่บริษัทปลอมตัวไปเลยแล้วก็หยุดไป

สายตาด้านสุนทรีย์ของคุณมีประโยชน์มากเลยนะ

ที่เหลือก็แค่ต้องเจอเท่านั้นแหละ

ได้เลย ไม่ต้องไปคิดมากขนาดนั้นก็ได้

ก็แค่สิ่งแปลกประหลาดเล็กๆ เองนี่นา...

ไม่สิ มันเป็นเรื่องของลูกค้าและการค้าไม่ใช่เหรอครับ

เฮ้ย ยอมแพ้ซะเถอะ...

แก๊ค

แอนเนียโร่!

การส่งมอบ

หัวหน้าฮานะ

...นี่มันอะไรกันเนี่ย...

สาวน้อยเวทมนตร์นี่นา...

มิโด리카ว่า

เอ่อ

แค่แวบเดียวที่ได้เห็นนะครับ...

ดวงตาดูมีพลังมากเลยนะครับ

การตัดสินสถานการณ์และการเปลี่ยนผ่านก็แม่นยำ

ดูเหมือนว่าความคิดจะรวดเร็วด้วย

เทคนิคการบินที่ยอดเยี่ยม สามารถทะยานข้ามคนบนถนนแคบๆ ได้โดยไม่ชนเลย...

ถ้าเป็นเด็กคนนั้นล่ะ...

น่าจะทำได้นะ?

คิดว่าดีครับ

แต่มีข้อที่กังวลนิดหน่อยครับ...

ปฏิเสธ

พวกเราน่ะ...

กลับไปซะ

มันไม่ใช่แค่เรื่องของเงื่อนไขที่ไม่ดีหรอกนะ

เรื่องของเทะน่ะ ปฏิเสธทั้งหมดอยู่

...ชอบงานปัจจุบันนี่เองสินะ

...ไม่รู้สิ

พูดแบบนี้ก็ไม่รู้สิ...

...ผมพอจะเดาไว้บ้างแล้วครับ

ไม่ใช่ความไม่ไว้วางใจหรอกครับ... แต่เป็นความรู้สึกเหมือนสิ้นหวังต่างหาก

เป็นอะไรไปครับ?

โคชิยะ...

ที่สำนักงานพลังงาน มีผู้บริหารนามสกุลเดียวกับคุณนี่นา

บางทีอาจจะเป็นลูกสาว...เหรอ?

ไม่นะ... ได้ยินมาว่าท่านอธิบดีไม่มีลูกสาว

...ท่านประธาน

เรื่องนี้ให้ผมจัดการเองครับ

แน่ใจว่าผลการเรียนของคุณมันยอดเยี่ยมจริงๆ นะ

แต่นะ อีกนิด...

พังไปแล้ว ขอโทษครับ

ครั้งต่อไปจะระวังให้มากขึ้นครับ

...ไปก่อนเลยนะครับ

เฮ้ย เลิกตามตื๊อสักทีได้ไหมเนี่ย

ไอ้คุณผู้ชายท่าทางอารมณ์ดีคนนั้นน่ะ

มันทำให้บริษัทเสียชื่อนะ

อย่างที่คิดไว้เลย...

สนใจจะเปลี่ยนงานไหมครับ

ไม่มีหรอก

ทำงานที่ไหนก็เหมือนกันนั่นแหละ

เพื่อนที่ผมรู้จักน่ะ

...บังเอิญว่ามีเพื่อนร่วมชั้นของคุณคนหนึ่งครับ

คุณโคชิยะเขาใฝ่ฝันอยากเป็นสาวน้อยเวทมนตร์มาตั้งนานแล้วนะครับ

แต่ตอนนี้...ดูเหมือนจะลำบากใจนิดหน่อย

...สืบมาได้ถึงไหนแล้วล่ะ

ไม่มีอะไร

แค่มีคอนเน็กชันน่ะครับ

คุณโคชิยะครับ

...คุโมโตะคุงเหรอ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

ได้ยินว่าไปเริ่มธุรกิจเองเหรอ?

ยังอยู่ในวงแคบๆ อยู่อีกเหรอ?

แต่ก็ไม่ค่อยได้ยินชื่อเสียงเลยนะ

ถ้าไม่ได้ทำงานจริง มันก็เหมือนจ่ายภาษีทิ้งเปล่าๆ นะ

...ครับ

คือเรื่องนั้นน่ะครับ

คุณครู

ทำไมถึงปิดเรื่องลูกสาวสาวน้อยเวทมนตร์น่ะครับ?

ยังไงซะ ก็พ่อของฉันก็ต้องรู้แล้วสิ

ถึงตัวเขาจะปกปิด แต่มันก็เป็นความลับสาธารณะอยู่แล้วนี่นา

พ่อเหรอครับ...?

คุโมโตะ หลอกกันอยู่เหรอ...

แต่คนรอบข้างกลับไม่รู้

ตอนที่บอกพ่อว่าจะไปเป็นสาวน้อยเวทมนตร์ ก็ถูกไล่ออกจากบ้านเลย

นั่นก็ดีแล้วล่ะ ก็ถูกคัดค้านนี่นา

ทำตัวเหมือนจับของบอบบางอยู่ตลอดเลย ไอ้ฉันนี่

แค่มีรอยขีดข่วนเดียวก็ทำเป็นเรื่องใหญ่แล้ว

...ก็ช่วยไม่ได้นี่นา

การทำงานในบริษัทมันก็เป็นแบบนั้นแหละ

ถ้าต้องทำตัวเหมือนตุ๊กตา งั้นจะไปตั้งแก๊งนักเลงเองแล้วกัน

...เป็นอย่างนั้นจริงๆ เหรอครับ

สภาพแวดล้อมที่ทำงานได้โดยไม่ขึ้นกับที่มาเนี่ย... มันก็มีอยู่ในโลกนี้แหละ

อย่างน้อยบริษัทเราก็ไม่มีความพอที่จะวางตุ๊กตาไว้ได้หรอกครับ

พวกเราต้องการความสามารถของคุณอย่างแท้จริงต่างหากครับ

ลูกสาวสาวน้อยเวทมนตร์...เหรอครับ?

เรื่องอะไรน่ะ

เรื่องเดิมนั่นแหละครับ

เรื่องซุบซิบนินทาไร้สาระ เอาไปคุยที่อื่นเถอะ

ฉันไม่มีลูกสาวสักหน่อย

ที่บริษัทของเราน่ะ

กำลังคิดจะชวนลูกสาวคนนั้นมาร่วมงานครับ

...ไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าคุณกำลังพูดเรื่องอะไรอยู่

ถ้าจะอยู่เหนือสาวน้อยเวทมนตร์ต่อไป ก็จำไว้ให้ดีนะ

พวกเรานี่เป็นพวกที่กินสาวน้อยเวทมนตร์แล้วเอาเงินมานะ

ทสึจิ มุโซโตะ ฮิบุชิยะ

ในขณะที่พวกเธอเหนื่อยล้าอยู่ที่หน้างาน

พวกเราก็กำลังประชุมกันอยู่ในห้องแอร์เย็นๆ

ถ้าไม่ใช่คนที่จะเข้าใจความทุกข์ยากของสาวน้อยเวทมนตร์

ก็ไม่สามารถยืนอยู่เหนือสาวน้อยเวทมนตร์ได้

ทำธุรกิจแบบนั้นสิ

รับทราบแล้วครับ

นี่มันตึกอะไรกันเนี่ย...

เละเทะไปหมดเลย...

ที่จอดของไม้กวาดมันอยู่ตรงไหนเหรอ?

บนดาดฟ้าครับ

ผมจ่ายให้คุณผู้ดูแลเดือนละ 5,000 เยน แล้วก็ได้รับอนุญาตแล้วครับ

พื้นที่ส่วนกลาง...

ชุดของสาวน้อยเวทมนตร์น่ะ...

นี่อะไรเนี่ย มีเยอะแยะไปหมดเลย

ที่ตรงนั้นเป็นชุดของคุณประธานอยู่นะ

ส่วนชุดต่างๆ ตอนนี้กำลังเย็บอยู่ครับ

ลำดับความสำคัญมันเละเทะไปหมดเลยนี่นา...

ให้ตายเถอะ...คุณประธานนี่ใส่ชุดเดรสตลอดเวลาเลย

ตึกนี่ก็โทรมอีก

สาวน้อยเวทมนตร์ก็มีแต่ฉันนี่แหละ

ไม่ถูกใจเหรอ?

รับทราบครับ จอร์แดน

เรื่องราวที่เชื่อมโยงมาจนถึงตอนนี้...

สภาพแวดล้อมที่ทำงานง่ายขนาดนี้ไม่มีแล้วนะ

ฝากด้วยนะครับคุณประธาน