ตอนที่ 95

คุณชิโมโมโตะครับ/คะ ถึงเวลาจ่ายเงินแล้วครับ/ค่ะ!!

วันนี้ก็ขอบคุณมากๆ เลยนะครับ/คะ!

ต้นฉบับ: อิวะตะ ยูกิฮานะ ภาพ: อาโอกิ ยู

ไดวาจิคะ ตอนที่ 95 คำสาบาน

มาเป็นเดือนที่ 1 แล้วนะครับ/คะ

คุณคาเอเดะของพวกเราเป็นยังไงบ้างครับ/คะ

อ่า

พึ่งพามากๆ เลยนะ

เอ่อ ตั้งแต่นั้นมา

คุณชิโมโมโตะชอบอะไรก็ไม่รู้ ก็เลยแวะมาทุกวัน

โอย ขอบคุณมากนะ

การที่ลูกค้ามาทุกวันมันเป็นรากฐานของยอดขายมากกว่าการมาครั้งเดียว

...ครับ

ไม่รู้ว่าเขาขายยังไง แต่ห้ามปล่อยไปนะ

ใช่ครับ เป็นลูกค้าที่ทำเงินได้จริงๆ แต่มันก็...

แบบนี้จะไหวเหรอเนี่ย...

อืม

...สวัสดีครับ

สวัสดีครับ คุณคาเอเดะ

ยาฮิ

วันนี้ก็ของว่างจิปาถะกับ...

เรื่องเครื่องดื่ม ก็แล้วแต่คุณเลยครับ

เอ่อ...คุณชิโมโมโตะน่ะ

ทำไมถึงมาทุกวันเหรอครับ?

...?

...คือว่านะ...

ตอนแรกก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน

ทั้งที่ไม่ได้คุยอะไรที่มันยิ่งใหญ่อะไรเลยด้วยซ้ำ...

ก็

ตอนแรกฉันก็มาด้วยความรู้สึกที่คับแคบใจมากเลยนะ

แต่การได้คุยกับเธอเนี่ย มันสนุกมากๆ เลยล่ะ

สนุก...เหรอ?

อ่า

เพราะคำตอบของเธอมันตรงจุดและมีเปอร์เซ็นต์สูง เลยช่วยให้ฉันจัดระเบียบความคิดได้

อาจจะยังไม่ทันสังเกตนะ แต่ว่า...

เธอเป็นคนที่เก่งมากๆ เลยนะ

!

...อย่างนั้นเหรอครับ/คะ

บางทีคนๆ นี้

อาจจะจริงจังเกินปกตินะ

...อิจฉาจังเลยครับ/ค่ะ

?

คือการที่สามารถจริงจังกับคำสัญญาของตัวเองได้ขนาดนั้นน่ะ

เรื่องแบบนั้นฉันลืมไปแล้ว

คำสัญญาของฉันน่ะ

เพราะไม่มีใครมาเป็นสักขีพยานไงล่ะ

เอ๊ะ?

ได้ตายไปเพราะภัยพิบัติประหลาดอะ

สาวน้อยเวทมนตร์ที่สัญญาไว้น่ะ

คงจะเป็นความผิดพลาดของผมเองล่ะครับ

แล้วก็งานก็...ยังกลับไปไม่ได้เลย

การสร้างโลกที่ส่องแสงให้แก่สาวน้อยเวทมนตร์ทุกคน

นั่นแหละคือคำสัญญาของผมกับเธอ

การกลับสู่วงการโดยที่ไม่เข้าใจเหล่าสาวน้อยเวทมนตร์พวกเธอน่ะ

การหนีออกจากวงการสาวน้อยเวทมนตร์ ก็ถือว่าเป็นการทรยศต่อเธอเหมือนกัน

ถ้าไม่จริงจัง

ฉันจะแตกสลายไป

นั่นแหละคือเหตุผลที่ฉันจริงจังไงล่ะ

อะไรกันนั่น...

อ่า... หมายความว่ากำลังรักษาสัญญาไว้กับคนตายงั้นเหรอ?

ไม่เหมาะกับงานโฮสต์เลยจริงๆ นะ

จริงด้วย!

เหมือนเป็นคนน่าขนลุก...

นิดหน่อยนะ

อิจฉาเหมือนกันนะ

เอ๊ะ?

เปล่า...ไม่มีอะไร

!

...เปล่าครับ ขอบคุณ

คุณชิโมโมโตะ!?

ยังไม่เปิดร้านเลยนะครับ...

ประหลาดใจมากเลยครับ...

เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ?

...เอ๊ะ...?

เพื่อนร่วมงานเก่าครับ

เรื่องอุบัติเหตุของสาวน้อยเวทมนตร์ที่เคยเล่าให้ฟังน่ะ มันมีปริศนาเยอะมาก

ถ้าเป็นความผิดพลาดของผม ก็ป้องกันได้นะ

ถึงแม้จะเป็นความผิดพลาดของระบบ แต่มันก็เป็นบทเรียนได้เหมือนกัน

เลยกำลังสืบหาสาเหตุเพื่อป้องกันการเกิดซ้ำ

...แต่ทว่า

ภัยพิบัติประหลาดนั่นน่ะ

มีความเป็นไปได้ที่กำลังถูกควบคุมพลังโดยมนุษย์

...เหรอ!?

ว่าแต่คนๆ นี้...เหรอ?

...ไม่รู้สิ

ตามสถานการณ์แล้วเป็นผู้ต้องสงสัยมากที่สุดนะ

แต่ก็ไม่มีหลักฐานหรือเหตุผลใดๆ เลย

ฉันเองก็อยากจะรู้ความจริงเหมือนกันนะ

ก็มีความเป็นไปได้ที่จะมีบางสิ่งบางอย่างที่ยิ่งใหญ่กว่าอยู่ข้างหลัง

ทันทีที่ทำการตำหนิหรือตัดสินแล้ว

ฉันก็จะไม่ได้จริงจังอีกต่อไป

คนที่มีโอกาสบริสุทธิ์...แถมยังเป็นเพื่อนร่วมงานเก่าด้วย

การที่จะส่องแสงให้แก่สาวน้อยเวทมนตร์ทุกคนนั้นมันทำได้ไม่ตลอดไปหรอกนะ

ถ้าเป็นแบบนั้นเข้า...

คงจะไม่มีคำใดจะกล่าวกับคำสัญญาของเธอได้เลย

ตอนนั้นเอง

ทำไม

คุณชิโมโมโตะ

ถึงหลุดคำพูดนั้นออกมาได้นะ

ช่วยใช้ผมด้วยนะครับ

เอ๊ะ?

ผมจะเข้าไปติดต่อและสืบสวนคุณคนนี้ให้เองครับ

การควบคุมภัยพิบัติประหลาดโดยฝีมือมนุษย์

อยากจะรู้หลักฐานโดยตรงกับตัวบงการใช่ไหมครับ

เปล่า...

ก็เพราะว่าคุณน่ะ...

ถึงแม้ผมจะสกปรกแค่ไหน ตอนนี้ก็ไม่ต่างจากเมื่อก่อนเลย

นอกจากนี้

คนๆ นี้จะต้องไม่สกปรกแน่ๆ

สัญญาเลยครับ คุณชิโมโมโตะ

ตราบใดที่คุณยังจริงใจ

ผมจะรักษาสัญญาของคุณเองครับ

นับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป ผมจะต้องลำบากไปอีก 10 ปีขึ้นไป

...แต่ที่จริงแล้ว...

คิดว่าจะเปิดบริษัทซะหน่อย

...แต่ว่าถ้าอยู่คนเดียวก็แอบกังวลนิดหน่อยนะ

ถ้าเป็นไปได้...คุณคาเอเดะคุง

ช่วยมาช่วยหน่อยได้ไหมครับ

คำพูดที่ออกมาจากปากนี่ ไม่เคยเสียใจเลยสักครั้ง

เรื่องราวที่เชื่อมโยงมาจนถึงปัจจุบัน พวกเขาเริ่มเคลื่อนไหว ค้นหาเพื่อนพ้องที่ไว้ใจได้