ตอน 4: Chapter 4

เพราะว่าคุณคนนั้นปรารถนาให้เป็นแบบนี้

ฟันผ่า

สัตว์ประหลาดหมายเลข 8 ฝั่ง B

[ตอนที่ 4]มือที่ยื่นมาให้

ต้นฉบับ: มาซึโมโตะ นาโอยะ × อันโด เคย์มะ จาก JUMPBOOKS "สัตว์ประหลาดหมายเลข 8 ติดตาม/กองพันที่ 3"

มังงะ: ฮิดะ โน เคนทาโร่

ยอมแพ้เถอะนะ โฮชินะคุง

หน่วยป้องกันยอมแพ้แล้ว

……อื้อออ……

อื้อออ……เจ็บจัง……เจ็บ

อ่า เจ็บมากเลยสินะ

ลำบากมากเลยสินะ

งั้นก็

งั้นก็

ที่เหลือก็ฝากไว้กับผมเถอะนะ

แบบที่ 4

โจมตีแบบสุ่ม

ระยะแค่นี้เอง คงจะหลบไม่พ้นหรอกมั้ง

ถึงแกนกลางเลยนะ!!

ดาบมันละลายแล้ว

นะ...

ให้ตายสิ

……ช่างเป็นคนขี้ขลาดจริงๆ เลยนะผมเนี่ย

นายจะโค่นสัตว์ประหลาดตัวนั้นได้เหรอ?

ถ้าเป็นผม ผมช่วยเด็กคนนั้นได้ครับ

อาจจะเป็นเพราะตั้งแต่แรกแล้วที่รู้ว่าคงจะโค่นไม่ได้

ถึงขนาดนี้แล้วเหรอ

อย่างน้อย

อย่างน้อยก็แค่เด็กคนนี้ก็ยังดี

( )

……ห๊ะ?

(·)

โฮชินะขอบคุณนะ!

เพราะว่าคุณช่วยเด็กคนนั้นออกมา

ถึงได้ยิงทะลุแกนกลางของสัตว์ประหลาดได้แบบนี้

คุณอาชิระ หัวหน้าทีม

ทันทีที่ช่วยเด็กคนนี้ออกมา...จังหวะมันดีเกินไปแล้วนะ

ถ้าเป็นผม ผมช่วยเด็กคนนั้นได้ครับ

ไม่คิดว่าจะเชื่อผมซะอีกเหรอ?

โฮชินะ!! ยังมีชีวิตอยู่เหรอ!!

รวมกันมาเป็นกองพันแบบนี้เนี่ย

นิชิกิ

ปราบสัตว์ประหลาด

คอน

ครับ เชิญเลย

~

คุณอาชิระ หัวหน้าทีม...! ถึงขนาดหัวหน้ากองร้อยเลยเหรอ!

ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้นก็ได้ครับ พอดีมีธุระแถวนี้ เลยแวะมาเยี่ยมหน่อย

ขอบคุณมากเลยครับ ที่มาเยี่ยมถึงที่เพื่อผมแบบนี้

เรื่องที่มาไม่ใช่แค่นั้นนะครับ

……ห๊ะ?

คุณโฮชินะ โซชิโร่ สมาชิกหน่วย

ความช่วยเหลือในการปฏิบัติการปราบสัตว์ประหลาดที่โอเมะ

ในฐานะหัวหน้ากองพันที่ 3 ขอขอบคุณอีกครั้งครับ

ไม่เป็นไรเลยครับ! ผมทำแค่ในส่วนที่ตัวผมเองในฐานะหน่วยป้องกันทำได้เท่านั้นเองครับ!

ถึงขอบคุณก็ว่าไปอย่าง แต่ผมเองกลับไม่ได้มีส่วนช่วยอะไรเลยในที่เกิดเหตุนั้นด้วยซ้ำ

เด็กที่ถูกช่วยออกมาก็ไม่ได้บาดเจ็บสาหัส ดูเหมือนจะกำลังฟื้นตัวนะ

นั่นคือ...

ดีจังเลยครับ

คุณโฮชินะเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านดาบจริงๆ ด้วย

คนที่ช่วยชีวิตเด็กคนนั้นได้ ต้องเป็นคุณอย่างไม่ต้องสงสัยเลย

เอาล่ะ ยังไม่ได้ยินคำตอบจากคุณเลยนะ

...คำตอบเหรอ?

มาอยู่กับหน่วยของผมไหม คุณโฮชินะ

เป็นข้อเสนอที่น่าขอบคุณครับ แต่พูดตามตรงแล้วก็ยังลังเลอยู่เลยครับ

สำหรับผมแล้วมีแต่ทักษะด้านดาบเท่านั้นครับ

แต่ในการปฏิบัติการครั้งนี้ แม้แต่ดาบเล่มนั้นก็ยังไม่ได้ช่วยอะไรเลยครับ...

โฮชินะ

ดาบของนายมันจะไม่ได้พัฒนาไปมากกว่านี้อีกเหรอ?

เอ๊ะ? เปล่าครับ...

มันไม่มีทาง

เป็นอย่างนั้นหรอกครับ

ถ้าอย่างนั้น โฮชินะ นายก็แค่ต้องลับฝีมือด้านดาบให้เฉียบคมยิ่งขึ้นอีกก็พอ

มาอยู่กับหน่วยของผม แล้วจงฝึกฝนเส้นทางนั้นให้ถึงที่สุด

ทั้งที่รู้ว่าความสามารถในตอนนี้ของผมยังไม่พอ...

นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ถูกพูดแบบนี้

แน่นอนว่าสิ่งที่พ่อกับหัวหน้าพูดมามันก็มีเหตุผลของมันอยู่

การที่กำลังรบด้านอาวุธปืนมันน้อยนี่เป็นข้อเสียนะ

การที่จะสู้กับสัตว์ประหลาดตัวใหญ่ตัวเดียวมันคงจะลำบากน่าดูเลยล่ะ

ผมไม่จำเป็นต้องเป็นคนจัดการเองหรอกครับ

ถ้าเชื่อมต่อไปถึงคุณอาชิระได้

แน่ๆ ว่าเธอจะーーーーー

ผมถูกปฏิบัติเหมือนเป็นของเปราะบางที่สุดในหน่วยมาตลอดครับ

อยากจะขอเข้าร่วมหน่วยที่ 3 ด้วยครับ

ถ้าบอกว่าแม้แต่ผมแบบนี้ก็มีประโยชน์ได้ล่ะก็

ตกลงตามนั้นเลย

เอาล่ะ ผมขอตัวก่อนนะ

ผมต้องไปคุยกับหน่วยของคุณด้วยล่ะ

แล้วก็ โฮชินะ อีกอย่างที่อยากจะพูดก็คือ

น่าจะไม่มีปัญหาหรอกครับ

เพราะว่าผมโดนสั่งให้ถอยแนวหน้าแบบปากเปียกเลยนี่ครับ

ในการปฏิบัติภารกิจครั้งนี้ นายได้ตัดสินใจทำไปตามใจตัวเอง โดยไม่ทำตามคำสั่งของคุณเอบิโนะที่เป็นหัวหน้ากองร้อยใช่ไหม?

มันคงจะปล่อยผ่านไปไม่ได้จริงๆ

อา...

ออกจากโรงพยาบาลมาแล้วเข้าหน่วยของผม จะสั่งสอนให้หนักเลยล่ะ

ผมเองก็ไม่ปรานีเหมือนกันนะ

ฮ่าๆ

นี่มัน...

ดูท่าจะเป็นหน่วยที่สนุกน่าดูเลยนะ

ฮ่าาาาาาา!

...แหม ไม่ธรรมดาเลยนะเนี่ย

ถึงอย่างนั้น มันก็ยังหยาบๆ อยู่เหมือนกันนะ

สมกับเป็นเลยนะ

แค่ท่าเตรียมตัวมันใหญ่ไปหน่อย ยังมีช่องโหว่ให้โจมตีอีกเยอะเลยนะ

...!

ขอบคุณครับ

...นี่มันเป็นคนที่ไม่ยอมแพ้จริงๆ เลยนะ

...ครับ

น่าจะพัฒนาต่อไปได้อีกนะ

นี่ นายเป็นอะไรไป ไอ้หน้าใหม่!!

ชิมกิฮยอน

มันยืดเยื้อไปหน่อยแล้วนะ!

มาเก็บกวาดแล้วถอนตัวกันเถอะ

มาให้มันมีแรงขึ้นอีกหน่อยสิ!!!

ถึงจะพูดแบบนี้ ก็ทำให้นึกถึงเรื่องเก่าๆ ขึ้นมาเลยแฮะ

ก็หลังจากนั้นมันก็มีเรื่องราวอีกเยอะแยะเลยล่ะ

ว่าแต่ตรงนั้นแหละที่มันลำบากสุดๆ เลยนะ

นี่ ท่านหัวหน้า มีอะไรเหรอครับ?

มีเรื่องอยากจะคุยด้วยนิดหน่อยน่ะ

ไว้พรุ่งนี้ค่อยว่ากันแล้วกัน

ไม่ครับ ไม่เป็นไรหรอกครับ

เพิ่งจะเสร็จพอดีเลยครับ

หืม?

ขอโทษครับ คุณรองหัวหน้า โฮชินะ!!

ผมเองก็ขอด้วยครับ!

วันนี้อีกแล้วนี่...

ช่างเถอะ คงต้องขออีกหนึ่งตัวแล้วล่ะ

ขอบคุณมากเลยครับ!

สิ่งที่ยอดเยี่ยมก็คงเป็นเรื่องของจิตใจนี่แหละ

ผมสัญญาไว้แล้วครับ

ว่าจะไปสู้เคียงข้างเจ้าหมอนั่น

ความเป็นจริงน่ะ มันช่างโหดร้ายเสียจริง

ไม่ว่าจะมีเจตจำนงที่แข็งแกร่งแค่ไหน

ไม่ว่าจะพยายามมากเพียงใด

มันก็ไม่ได้เป็นการรับประกันว่าความฝันจะสำเร็จเสมอไป

โอกาสที่หน้าใหม่ที่อายุมากที่สุดซึ่งเป็นกำลังรบที่ถูกปลดปล่อยได้ 1% จะเทียบเท่ากับคุณอาชิระได้นั้น

มันใกล้เคียงกับศูนย์ที่สุดแล้ว

คารุรุรุ

มันไม่ใช่แค่ใช้แค่จิตใจอย่างเดียวแล้วจะเอาอยู่ได้

ถ้าไม่ยอมแพ้ ความฝันก็จะสำเร็จ

ผมนี่มันเข้ากับสังคมได้ดีจนถึงขั้นที่พูดตรงๆ ไม่ได้เลยล่ะ

มีสิ่งหนึ่งที่สามารถพูดได้อย่างชัดเจนเลยนะ

สิ่งที่ยอมแพ้ไปแล้ว ก็ไม่มีอะไรให้ไปต่อ

แม้ว่าความเป็นไปได้จะใกล้เคียงกับศูนย์ แต่ตราบใดที่มันยังไม่หยุด ก็สามารถค่อยๆ ก้าวไปหาจุดนั้นได้ทีละก้าว

แม้ว่าจะเป็นการเดินที่เชื่องช้าก็ตาม

เข้ามาเลย!

จิ๊บๆ

แสดงให้เห็นเลยสิ ไอ้ความบ้าบิ่นที่มีแก่นสารน่ะ—!!

ครั้งหน้าคือ "SideB หนึ่งร้อยฉาก"! เผยแพร่วันที่ 23 กุมภาพันธ์ (ศุกร์)!!