ตอนที่ 11.3

เฮ้!

สาเหตุที่ไม่สามารถเข้าไปในดันเจี้ยนได้

ห๊ะ?

ยังไขไม่ออกเหรอ?

เป็นอะไรไปเหรอ?!

เอ่อ...เหมือนสายตาจะบิดเบี้ยวไปหมดเลย...

ลุง อย่าฝืนสิ

ว๊ากกก

...อืม

…เอ๊ะ?

พวกเราอยู่ตรงทางเข้าของชตาร์คไม่ใช่เหรอ…?

…อ่า

……

ดันเจี้ยนมันหายไปแล้ว

รู้สึกได้ถึงความจริงบ้างไหมครับ

ถ้าจะคืนดันเจี้ยนให้เป็นเหมือนเดิม ต้องประกาศว่า 'ปลดน้ำแข็ง' แล้ว...

ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะทำเรื่องนั้นแล้ว

คุโรเบ็งเค

หนีกันเถอะ‼

เมืองบลูร์ต

นี่ คุณรู้ไหม?

อ๋อ เรื่องที่ชิยูทารุหายไปน่ะสิ

แปลว่ามีคนเคลียร์ได้แล้วสินะ

ไม่รู้ว่าจะเป็นใครนะ อยากรู้จังว่าเขาเอาอะไรกลับมาบ้าง

ผ่านมาหลายสัปดาห์แล้ว แต่เรื่องนี้ก็ยังเป็นหัวข้อพูดคุยไม่หยุดเลยนะ...

...เขาบอกว่าอย่างนั้น ก็เลย...

เข้าใจแล้ว แล้วก็...

เรื่องวุ่นวายขนาดนี้ มันก็น่าจะเป็นข้อมูลว่ามีมาสเตอร์ปรากฏตัวขึ้นใช่ไหม?

ถึงแม้จะเลือกประตูสีทองแล้วดันเจี้ยนก็ยังหายไป

ข้อมูลแค่ว่า "หายไป" มันยังไม่ถือว่าแน่นอนหรอกนะ

ตั้งแต่แรกเลยนะ การที่มีประตูสีดำอยู่ด้วยเนี่ย

คนทั่วไปก็ยังไม่รู้เรื่องอยู่ดี...

แถมตัวฉันนี่ก็มีแค่มาสเตอร์เท่านั้นที่มองเห็นได้ ไม่ต้องกังวลนะ

ก็...นั่นแหละน่าจะใช่น่ะ ถ้ามองเห็นได้ก็ต้องเป็นเรื่องใหญ่แล้วล่ะ

ว่าแต่ จริง ๆ แล้วนะ เขาเป็นเพื่อนของฉันน่ะ

เอ๊ะ

ที่เป็นคนเคลียร์ดันเจี้ยนนั่นเอง

อย่าทำเสียงดังขนาดนั้นสิ

โอ้โห จำนวนสมบัติที่เห็นนี่มันไม่เคยเห็นมาก่อนเลยนะ...

จะแนะนำเจ้าคนนั้นให้ฟังก็ได้นะ...แต่มันคงไม่ฟรี ๆ หรอกล่ะ

สมแล้วที่เป็นเรื่องใหญ่ ๆ ต้องมีพวกนักต้มตุ๋นโผล่ออกมาเสมอ...

ชูบาริ...

คราวนี้มันเป็นข่าวลือที่เข้าทางฉันมากเลยล่ะ...

พวกนายช่วยป้องกันตัวเองด้วยนะ...

อีกอย่างที่ฉันสงสัยอยู่ก็คือ

กิลด์น่ะ

ที่ยึดเอาชตาร์คซึ่งเป็นแหล่งล่าทรัพยากรไปได้นี่สิ

โอ้...

คึกคักเหมือนเคยเลยนะ

44

อ๊าาาาาาาา~~~

ชุดใหม่นี่นา~!

เท่และน่ารักจัง~~~!

เรื่องแบบนั้นไม่เป็นไรหรอก

กว่านั้น ชิยูทารุหายไปนี่นา

กิลด์เป็นยังไงบ้าง?

คุณเป็นห่วงฉันเหรอ...?

ดีใจจังเลยค่ะ♡

ว่าแต่ ฉันยังไม่ได้บอกคุณเลยนะ

ในเมืองบลูร์ตนี่

มันมีดันเจี้ยนที่คอยค้ำจุนชีวิตอยู่ตั้งแต่สมัยก่อนเลยนะ

อยู่ห่างออกไปประมาณ 2 กิโลเมตรจากตรงนี้

เรียกว่าดันเจี้ยนฝึกหัดน่ะ

ทรัพยากรที่จำเป็นก็หาได้ครบที่นั่นเลยล่ะ

ที่ฉันชวนคุณรับเควสของชิยูทารุตลอดน่ะ

ก็เพราะว่ามันเพิ่งปรากฏตัวและยังมีจุดที่ยังไม่เคยสำรวจเยอะน่ะ

ค่าเควสก็สูง แล้วก็ช่วยให้เลเวลผู้แสวงหาขึ้นได้ง่ายด้วยนะ

อย่างนั้นสินะ...

แต่ความเป็นไปได้ที่สถานที่ฝึกซ้อมจะหายไปนี่สิ...

ก็จริงนะ...

เมื่อนานมาแล้ว...ตอนที่ดันเจี้ยนของประเทศอื่นหายไป

มันก็เป็นเรื่องใหญ่เลยนะ ทุกคนเต็มไปด้วยความกังวล...

โดยเฉพาะประเทศแวมไพร์ที่อ่อนแอต่อดันเจี้ยนมาก

แต่ว่านะ...! ท่านเจ้าเมืองของพวกเรา

คุณเบรน์ฮาร์ด

เขาประกาศว่า "ดันเจี้ยนนี้ ไม่มีทางถูกเคลียร์ได้ มันจึงจะไม่หายไป"

อย่างนั้นแหละ

คุณเบรน์ฮาร์ด...! ที่นี่ได้ยินชื่อพ่อของข้าด้วยเหรอ...

ถึงแม้จะเป็นแค่คำพูดเดียวของเจ้า領น่ะ

ชาวเมืองก็รู้สึกสบายใจขึ้นใช่ไหมนะ?

ก็...ตอนนั้นน่ะ...

น่าจะประมาณ 80 ปีก่อนมั้งนะ...

ตอนนั้นสงครามกับเผ่าสัตว์ก็จบลงแล้ว

เป็นช่วงที่ผลงานของท่านเบรนฮาลด์โด่งดังเลยล่ะ...

จริงอย่างที่เขาพูดนั่นแหละ

ดันเจี้ยนก็ยังคงอยู่มาตลอด 80 ปีเลยนะ

คุณเบิร์นฮาร์ด นั่นมันคนที่มีน่ะ

พอทำผลงานได้และกลายเป็นเจ้าเมืองบลูร์ต

ดันเจี้ยนที่มีทรัพยากรมากมายและเสถียรภาพก็ปรากฏขึ้นนี่นา!

อย่างนั้นเหรอ... ขอบคุณนะที่เล่าให้ฟังหลายอย่าง

อ้าว แล้วภารกิจล่ะ?

N

พักร้านสักพัก

อืม

ถ้าอยากมาเมื่อไหร่ก็มาได้เสมอนะ

พอได้เป็นเจ้าเมืองบลูร์ต

ดันเจี้ยนก็ปรากฏขึ้น...สินะ

อึ้ก

มันไปได้ดีเกินไปแล้วสิ

นี่เป็นแค่เรื่องของโชคชะตาจริงๆ เหรอ?

เบรน์ฮาร์ด ของข้า