ตอนที่ 7.3

งานเทศกาลเกิด ท่านลอร์ดเบิร์นฮาร์ด ผู้เป็นเจ้าของดินแดนและบิดาของเราก็จะมาร่วมชมด้วย

ถ้าพวกเราทุกคนช่วยกันเอาชนะเฟลิกซ์ได้

นี่! เพิ่งจะพูดความจริงออกมานะเนี่ย

ฉันอาจจะสามารถเป็นผู้สืบทอดได้ก็ได้

ก็จริงนะ ในบรรดานี่ก็เป็นคนอาวุโสที่สุดเหมือนกัน

อาาาา

ถ้าเป็นฉัน ฉันสามารถรับประกันอนาคตที่มั่นคงให้กับลูกๆ ของอนุภรรยาได้ทุกคน

เหมาะสมจริงๆ นั่นแหละ

แต่ว่า จะเอาชนะเขาได้ยังไงล่ะ?

ถึงจะบอกว่าร่วมมือกัน แต่ก็คงเป็นการดวลตัวต่อตัวสินะ

แน่นอนว่ามีแผนนะ

ก่อนอื่นเจ้าก๊อตต์ฟรีดคนนี้จะเข้าโจมตีก่อนเพื่อทำให้เจ้าตัวเหนื่อยล้า

เจ้าเด็กข้างมุมต้นไม้นี่นี่มีความอึดจริงๆ

น่าจะลำบากหน่อยที่จะโค่นมันลงได้

แล้วต่อจากนั้นก็ถึงคราวที่ฉันจะคว้าชัยชนะมาครอง

เพื่อจุดประสงค์นั้น อยากให้เจ้ากับมาร์กิตช่วยซัพพอร์ตฉันด้วยนะ

เฮ้ นั่นน่ะ

ลูกดอกไม้เหรอ!?

ฮ่า...

การทำให้คนที่อาจจะมีพลังได้เหนื่อยล้าเนี่ยนะ

ก็ไม่ได้คิดถึงอัตราการโจมตีของลูกดอกด้วยสิ

เป็นคนที่เหมาะสมที่จะสืบทอดตำแหน่งเจ้าเมืองไม่ได้เลย

ฉลาดเกินไปหน่อย

ยิ่งกว่านั้นคือเป็นพวกจุกจิกที่ไม่กล้าเปื้อนมือแม้แต่น้อย

ถึงอย่างนั้นเจ้าเฟลิกซ์นั่นก็น่ารำคาญกว่าอีก

ถึงอย่างนั้น เรื่องวุ่นวายในตระกูลนี่ก็...

ช่างไร้สาระจริงๆ...

หาะ...?

ไม่มีอะไร แค่พูดกับตัวเองเฉยๆ

ว่าทายาทจะเป็นใคร ฉันก็ไม่สนใจหรอก

อยากทำอะไรก็ทำไปเถอะ

เชื่อฟังฉัน

คิดให้ดีนะ อนาคตของฉันกับเธอจะถูกตัดสินที่นั่นเลยนะ

อย่าให้พูดว่าไม่เด็ดขาด

ไม่

ถ้าเป็นฉันล่ะก็ อนาคตของตัวเองน่ะ

จะไม่ฝากไว้ให้ใครหรอกนะ

เอ่อ...

ตัดสัมพันธ์กับพวกนั้นซะ

ถึงจะไม่รู้เรื่องของอีกสองคนนะ

แต่หัวหน้ากลุ่มนั่นมันอันตรายถึงชีวิตเลย

เธอเข้าใจไหมว่าทำไมเราถึงถูกเลือกให้เป็นคนใช้ลูกดอก?

ก็เพราะว่าเขาเป็นลูกของอนุภรรยาที่ท่านลอร์ดเบิร์นฮาร์ดเมินไปมากที่สุดน่ะ

ถ้าการโกงด้วยลูกดอกถูกจับได้

พวกเราก็จะถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้กระทำผิดทุกอย่าง แล้วก็ถูกกำจัดทิ้งแน่ๆ

เข้าใจแล้วครับ แต่มันก็...

ไม่มีทางเลือกอื่นเลยนี่ครับ...

มาร์กิต...

แคโรโล่เอะ

!!

ขอโทษครับ...

แน่ใจเหรอครับ?

ไม่ต้องกังวลหรอก

อันนี้...คุณโมนิก้าให้มาว่าของระดับไฮเอนด์เลยนะครับ...

อ้อ ก็มีเหตุผลบางอย่าง เลยได้มาในราคาถูกน่ะ

เอ่อ...คุณแม่นี่ขอหน่อยได้ไหมครับ...

ให้ทั้งหมดเลย

ฮะ โซ

ดูจากท่าทางแล้ว คงจะใช้ชีวิตแบบประหยัดมากๆ สินะ?

...ค่ะ

คุณแม่ของฉันป่วย เลยนอนติดเตียงมานานแล้วค่ะ

แต่ว่าคุณพ่อก็ไม่ได้ช่วยอะไรเท่าไหร่...

แผนการนี้...

ตอนแรกก็เคยปฏิเสธไปแล้วนะคะ...

แต่ว่าก็กู้เงินค่าหมอมาจากพี่โบลลิสอยู่ค่ะ...

นี่สินะ คือสิ่งที่บอกว่าไม่มีทางเลือกที่จะปฏิเสธได้...

ถึงแม้สภาพแวดล้อมจะคล้ายกัน แต่ฉันก็มีจิตใจที่จะนำความรู้จากชาติก่อนมาใช้ได้

ถ้าไม่มีอาวุธ

ฉันเองก็น่าจะเลือกแบบเดียวกัน

ตอนนี้ยังทำงานอะไรไม่ได้เลย...

ตราบใดที่เรื่องนี้ยังไม่จบ มาร์กิตก็น่าจะโดนลากเข้ามาเกี่ยวข้องล่ะนะ

มาร์กิต เธอมีอะไรที่ถนัดไหม?

ฉันจริงๆ ไม่มีอะไรเลย...

อย่างน้อยก็วาดรูปได้ล่ะนะ—

อ๊ะ...!

ก็เลยวาดทุกวันเลยล่ะค่ะ...

นี่มัน...

แถวที่ฉันอยู่มันมีสัตว์อสูรเดินเตร่มากกว่าคนอีกนะ...

มันเป็นชนบทมากเลย

ก็มีสัตว์อสูรที่ต้องกำจัดอยู่ด้วย เลยวาดรูปสัตว์อสูรที่เจอตามรอบบ้าน

รูปสัตว์อสูรเหรอ!?

ฉัน...ชื่อสัตว์อสูรก็ไม่รู้ แล้วก็เขียนหนังสือไม่ออกด้วยสิ...

อันนี้ขายได้แน่...！

เอ๊ะ...? มันก็เป็นรูปสัตว์อสูรที่เจอได้ทุกที่นี่นา?

ถ้าภาพนี้กลายเป็นสัตว์ประหลาดในดันเจี้ยน

ดันเจี้ยนชตาร์ค

มันก็จะมีค่าขึ้นมาเลย...!

จะวาดอันนี้ได้ไหมนะ?

ฮะ!

ครับ!