ตอนที่ 25

โมกุ

...?

...ใครน่ะ?

อ๊ะ...ผู้หญิงเหรอ!?

อินชิ

คู

ในป่าแบบนี้

...ตัวคนเดียวนะ!?

เธอ...มาจากไหนเหรอ?

มาจาก...

ข้างในป่าเหรอ?

นั่น...ดูน่ากินจัง...

ขยับมาเยอะ เลยหิว

ไม่ๆ นะ

ถึงจะเป็นองุ่น แต่ก็เป็นมอนสเตอร์นะเฟ้ย!?

จู่ๆ ก็มีกลิ่นหอมหวานโชยมาด้วย

แต่นะ...

ถ้าเกิดว่ามันมีพิษอะไรอยู่ล่ะ...

อินช์

คู

ให้ฉันเหรอ!?

นี่ดูสิ

ตัวนี้ก็กินซะด้วยนะ

!!

แกทำอะไรวะ

จิ

ทุกคน

ชีวิต

ระวังตัวด้วยนะ

ของ

คู

มันมอนสเตอร์นี่หว่า!!

เสริมร่างกาย! ชินไคฮา

เติมอัตโนมัติ

ทุกคน อย่ากังวลเรื่องพลังเวทนะ! ใส่สุดแรงเลย!

โอ้ะ!

ฟันสุญญากาศ! ชินคุ-ซัน

หมัดระเบิด

โอยา!

หา!?

อินช์

7.

...

ยอดเยี่ยมเลย ลินก์!

ยังไม่พอเลยครับ...

เพราะว่ามอนสเตอร์มันมีรูปร่างคล้ายคน...

...ต้องเก่งให้มากกว่านี้อีก

เลยทำให้เปิดช่องโหว่ไปได้

เป๊าะ

เป๊าะ

เป๊าะ

เป๊าะ

เป๊าะ

!!

เป๊าะ

อะ...อะไรกัน!

การโจมตีมัน...

ไม่เอาผลเลย!

ไฟร์ทอร์เน่

คุณเรนท์ครับ!

ชีวิต...

คู...

ไฟร์ทอร์เนโด

ทำได้แล้ว!

ก็อย่างที่คิดไว้แหละ ว่าผมจะต้องพึ่งทรงผมยุ่งๆ นี่

เจ้าอสูรตัวนี้...

เป็นตัวตนแบบไหนกันนะ

สมกับเป็นคู่แข่งของฉันจริงๆ!

รู้สึกว่ามันต่างจากมอนสเตอร์ตัวอื่นๆ ที่อาศัยอยู่ในป่านะ

จำได้ว่าตอนนั้น...

ไปข้างหน้านำหน้ากันเถอะ

บอกว่ามาจากส่วนลึกของป่าใช่ไหมล่ะ

นี่มัน...

เต็มไปหมดเลยด้วยเถาวัลย์นี่...!!

ดูสิ

มีซากมอนสเตอร์อยู่เป็นจุดๆ...

มอนสเตอร์ตอนนั้น

ก็เป็นพืชกินแมลงขนาดใหญ่สินะ

พวกมันกำลังหนีอยู่สินะ...

อ๊าาา...

หืม?

ถ้าอยู่ตรงนี้ พวกเราก็โดนกินไปด้วยสิ...

ไม่มีสัญญาณว่ามันจะขยับเลยนะ

นั่นมัน...

ตาตูมของต้นไม้นี่!?

ใหญ่จัง...

พอให้คนเข้าไปได้เลยนะ

รู้สึกไม่ดีเลยว่ะ ไปลองดูไหม

...เอ๊ะ?

คุณเรนท์ชอบแบบนั้นมากเลยครับ

คุณเรนท์ครับ

ช่วยระมัดระวังหน่อยนะครับ...

เรียกว่าตุ่มดอก หรือว่า...

เหมือนกับ ดักไหมเลย

หือ?

ข้างในมันโล่งเตียนเลย

มีอะไรบางอย่างกำลังเติบโตอยู่ข้างใน

ออกมาจากรูนี่เอง...?

มาจากที่ไหนเหรอ?

เจ้ามอนสเตอร์สาวเมื่อกี้สินะ

งั้นเถาวัลย์นี่ก็เพื่อปลูกให้เจ้าตัวนั้นเติบโต

แล้วก็กินมอนสเตอร์แห่งป่าไปเรื่อยๆ...

มอนสเตอร์พวกนั้นก็ถูกขับไล่จากพืชที่สืบพันธุ์

จนกระทั่งเริ่มปรากฏตัวออกมาถึงหมู่บ้านสำรวจแล้วด้วย...

พวกที่เกิดมาจากพืชต้นนั้น

เราจัดการโค่นพวกมันได้แล้ว!

งั้นด้วยนี่แล้วกัน...

ต้องรีบกลับหมู่บ้านแล้วรายงานท่านผู้นำให้ได้

มอนสเตอร์ในป่าก็น่าจะสงบลงแล้วล่ะ

เอ่อ...

ห๊ะ?

คุณวานเจไม่อยู่เลยนะครับ

พูดถึงเรื่องนั้นแล้ว...

คุณก็

คิดเหมือนกันใช่ไหม

เพราะว่าในโลกนี้มันมีของขวัญ

ผู้คนถึงได้แก่งแย่งกัน

แล้วก็กลายเป็นทุกข์ไปหมดนั่นแหละ

จนกระทั่งพูดให้มันจบลงด้วยคำพูดแห่งโชคชะตาแบบนั้น

พวกเรามันไม่แข็งแกร่งพอ

มุคุ

มุคุ

คุณแวนเจอยู่ที่ไหนครับ~

ท่านมาสเตอร์ครับ~

เป็นอะไรไปครับ คุณเอ็มพี

...อะไรเหรอ?

มีอะไรบางอย่างอยู่ในกองนั้นครับ

กระดาษแผ่นเหรอ?

คุณก็...

ช่วยหน่อยได้ไหมครับ?

เพื่อทำให้ความฝันของผมเป็นจริง...