ตอนที่ 33

น่าสนใจดีนี่

ฉันจะให้ยืมแบบพิเศษ โดยที่ไม่มีการจำกัดเพดาน

จะใช้มานาได้ตามใจชอบเลยนะ

ตามใจชอบเหรอ?

ดอกเบี้ยคือ 1% ต่อสัปดาห์

จริงเหรอครับ/คะ คุณมาสเตอร์?

อืม

สบายอยู่แล้วมั้ง?

!?

สัญญาสำเร็จแล้ว

ด้วยเรื่องนี้...

จะเริ่มจากตรงไหนดีล่ะ?

พลังเวทที่ไร้ขีดจำกัดเป็นของฉัน...

ก่อนอื่นเลยก็คือ...

ต้องเพิ่มคนให้มายอมรับในฝันของฉันให้ได้นะ

...หือ?

...หือ?

ที่นี่มันที่ไหนกันนะ?

เอ๊ะ...ร่างกายนี่...

โย่

เจอกันครั้งแรกสินะ

คนใจดี

แกนี่...

ไม่นะ...

ข่าวดีอยู่นี่

เมื่อกี้ได้ทำสัญญากับลูกค้าตัวใหญ่

...ลูกค้าตัวใหญ่!?

แบบนี้คงจะได้มานาจำนวนมหาศาลอีกด้วย

ถึงแม้ว่าอาจจะมีผู้เสียชีวิตจำนวนมากไปด้วยก็ตาม

ผู้เสียชีวิต!?

เอาน่า...ถ้าทำเงินได้ก็ช่างเถอะ

แกทำอะไรลงไปเนี่ย!?

เอ็มพีล่ะ!?

แมลงปีกนั่นไม่มีสิทธิ์ขนาดนั้นนะ

เธอไม่ห้ามเหรอ!?

งั้นลาก่อน

ไปคลานอยู่ตรงนั้นไปจนแก่เถอะ

เดี๋ยวก่อนสิ

วิธีที่ทำให้คนอื่นเป็นทุกข์เนี่ย ฉันจะไม่มีวันปล่อยให้มันผ่านไปเด็ดขาด

ยังพูดจาอ่อนโยนอยู่อีกเหรอ

งั้นก็เป็นคนใจดีจริงๆ เลยสินะ

เด็ดขาด...

เดี๋ยวก่อน!!

ไม่ให้อภัยเด็ดขาด...!

แน่นอนเลย...

อีกไม่นานก็จะถึงหมู่บ้านแล้วครับ/ค่ะ!

เอ๊ะ...?

มันแปลกนะ

ทั้งที่มันคึกคักขนาดนั้นเลยนะ...

บรรยากาศของหมู่บ้าน...

อ๊ะ!

เอ่อ...

ผมคือเฮอร์เบย์ จากคณะผู้อพยพครับ

เมื่อครู่นี้คุณแวนเจได้นำพวกเรามุ่งหน้าสู่เมืองหลวงแล้วนะ

อ่า

อ๋อ จริงด้วยครับ ขอโทษทีนะครับ

ชาวบ้านทุกคน ไปที่ไหนกันเหรอครับ?

อ่า...

เอ๊ะ? ไปเมืองหลวงเหรอ!?

แวนเจน่ะ ใช่คนที่ดูน่าสงสัยที่เป็น "ผู้บรรเลง" ใช่ไหมครับ?

แล้วก็...ทุกคนปลอดภัยดีด้วยนะครับ

ใช่แล้วๆ!

มอนสเตอร์ที่เราคิดว่าเราโค่นไปแล้ว กลับมีอยู่เต็มไปหมดในป่าเลย...

ทราบแล้วค่ะ

แถมพวกมันยังถูกคุณวานเจดูแลมาด้วยนะคะ

ดะ...

ในฐานะหน่วยองครักษ์ส่วนตัวลับ

หมายความว่ายังไงเหรอคะ...?

ขอให้คุณช่วยอธิบายหน่อยค่ะ...

ไม่จำเป็นขนาดนั้นหรอก

เพราะว่าเขามีคุณเรนต์แล้ว

ดังนั้นพวกคุณก็หมดประโยชน์แล้ว

ภารกิจที่ถูกมอบหมายให้พวกเรามีเพียงอย่างเดียว

กลับมาจากป่าแล้ว

จัดการกับเพื่อนร่วมทีมนะ