ตอนที่ 14

สเลน่าที่โดนโจมตีจุดอ่อนจนพ่ายแพ้ไปแล้วน่ะนะ—

...แบบนี้ก็รู้แล้วใช่ไหมล่ะ

ว่าชีวิตมันต้องหวงแหนสินะ

ตีพิมพ์รายเดือน

เรื่องเสริม: ชายแก่ชนบท กลายเป็นเซ็นเซย์ปลาปุก

ตอนที่ 14: มือใหม่

ท่ามกลางสายฝนที่ไม่หยุดตก~~~ เสียงดาบกระทบกันดังก้องไม่ขาดสาย

ต้นฉบับ: ซากาซากิ ชิเงรุ・นาเบชิมะ เท็ตสึฮิโระ

ตั้งแต่นั้นมาสามวัน

ก็ลงมือทำอยู่คนเดียวตลอดเลย...

...ถ้าแพ้แบบนั้นก็ต้องรู้สึกแย่แน่ๆ เลยนะ

สเลน่า!

สเลน่า! เป็นอะไรรึเปล่า?

...พอแล้วมั้ง?

ฉบับหน้า เล่มที่ 12

วางจำหน่ายวันศุกร์ที่ 5 มิถุนายน!!

ภาพปกกับภาพกราเวียร์เปิดเล่มก็เป็นคุณโทกิโนะ อุมิอีกแล้ว! เตรียมพบกับภาพกราเวียร์งานแต่งงานที่ได้ใช้ชีวิตคู่กับเทพธิดาที่ชื่นชมกันได้เลยนะ!! ส่วนภาพสีเปิดเล่มก็คือ "สโนว์ดรอป～ขอให้คุณตาย~" ที่ทุกคนรอคอย ซึ่งจะวางจำหน่ายวันที่ 25 มิถุนายนนี้!!

คราวนี้ให้พวกคุณลุงจัดการให้หมดเลยนะ

งานของเรามันเสร็จแล้วนี่นา

ถึงจะรู้สึกเสียดายก็เถอะ แต่ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปร่างกายจะพังเอาได้นะ

อย่าหักโหมสิ กลับห้องไปเถอะ

...ฟู่

โทกุโมะ อูมิ

ฉบับหน้า เล่มที่ 12 ปก & ภาพถ่ายหน้าปก

วางจำหน่ายวันศุกร์ที่ 5 มิถุนายน!!

ฮ่าๆ...

อะฮ่าฮ่าฮ่า

โอยย แย่จังเลย

นี่มันเที่ยงแล้วเหรอเนี่ย

ทำให้คุณเป็นห่วงเลยนะ เนล

มาคุยกันหน่อยไหมล่ะ...

อืม

จำได้ไหม?

ตอนที่เนลถามว่าอยากทำอะไรในฐานะนักผจญภัย

อืม...

ตอนที่เพิ่งจะกลายเป็นนักผจญภัยนี่เอง

ก็กำลังลงมือทำอยู่ เลยนึกออก

อยากจะเก่งดาบให้ได้... อยากจะเที่ยวรอบโลก

อยากจะช่วยคนที่กำลังเดือดร้อนจังเลย—

ก็เหตุผลมันมีหลายอย่างนะ

แต่สิ่งที่ทำให้ฉันเริ่มมันคืออาจารย์ของฉันน่ะ

อาจารย์เหรอ?

อ่า

อาจารย์เป็นปรมาจารย์ดาบที่เก่งกาจมากๆ แถมยังมีศิษย์มากมายด้วยนะ

ที่นั่นฉันก็ได้อยู่ร่วมชายคาและเรียนวิชาดาบด้วย

ท่านคนนั้นคืออาจารย์ของฉันเลยล่ะค่ะ—

เป็นผู้มีพระคุณต่อชีวิตของฉันเลย

สมัยก่อนตอนที่เดินทางด้วยรถม้ากับคุณพ่อคุณแม่ เกิดอุบัติเหตุขึ้น แล้วฉันก็หนีรอดมาได้คนเดียว

ระหว่างทางก็หมดแรง เกือบจะตายแล้ว

ตอนนั้นเองที่คนคนนั้น

ที่ช่วยชีวิตฉันไว้

รับฉันที่ไม่มีที่มาที่ไป

ดูแลทั้งร่างกายและจิตใจให้

ตลอดสามปีจนกระทั่งถูกพ่อแม่บุญธรรมรับไป

ฉันได้เรียนรู้เรื่องราวมากมายจริงๆ

หลังจากที่ได้เป็นนักผจญภัยแล้ว

ก็รับงานมาทำมากมาย

ในทุกๆ ครั้งนั้น

ฉันได้สัมผัสจริงๆ ว่าอาจารย์เก่งกาจขนาดไหน

ในขณะเดียวกัน

การที่ได้เรียนจากท่านคนนั้นนี่แหละที่คอยเป็นกำลังใจให้ฉัน

เป็นอย่างนั้นเองสินะ...

เพราะมีกำลังใจนั้น ฉันก็คิดว่าตัวเองแข็งแกร่งขึ้นมากแล้วนะ

โลกนี่กว้างใหญ่จริงๆ นะ

ถึงอย่างนั้นก็โดนเอาชนะไปเสียแล้ว

สึเรน่าไม่เสียดายเหรอ?

ก็เสียดายสิ

แต่การที่มีจุดอ่อนน่ะ

ถ้ามองอีกแง่มุมก็คือมันมีศักยภาพให้ฝึกฝนได้นี่นา?

ถ้าอย่างนั้นล่ะก็

เหมือนกับท่านคนนั้นที่เคยช่วยฉันไว้ในตอนนั้น

ท่านที่เข้มแข็งและใจดีคนนั้น

ฉันยังแข็งแกร่งขึ้นได้อีกนะ

ลองลงมือทำดูสักพักแล้วก็เข้าใจแล้วว่า

วิธีแบบนี้มันไม่เข้ากับนิสัยฉันเลย

แล้วจะทำยังไงล่ะ?

ก็แน่นอนอยู่แล้ว

ต้องจัดการกับเจ้าตัวที่ถูกตั้งชื่อไว้แล้วล่ะ

...เอ๊ะ

เอ๋—เอ๋—เอ๋!?

เตรียมเสร็จแล้วจะออกไปทันที

ไม่นะ

ฝากดูแลด้วยนะ

อึก

แต่คุณลุงบอกว่าอันตราย เลยบอกว่าไม่ต้องมา...

การสู้กับศัตรูที่แข็งแกร่งที่สุดนี่แหละคือการฝึกฝนที่ดีที่สุดไม่ใช่เหรอ?

งืออออ—

มันบ้าบอไปแล้ว...!!

...ดีจัง หาเจอแล้ว...

เป็นอะไรไป!?

...ดีจริงๆ เลย...

เรื่องของฉันไม่เป็นไร...

มากกว่านั้น เร็วเข้า

ฉบับหน้า เล่มที่ 12 ปกหน้าสี

สโนว์ดรอป~ขอให้เจ้าตายซะ~

มิบุ เคน

ขอเรียกหน่วยช่วยเหลือเดี๋ยวนี้เลย...

เร็วเข้า...

ต้องรีบแล้ว...

คุณการ์แลนด์น่ะ

จะถูกฆ่าเสียแล้ว...!!

◇ถึงคราววิกฤต♡