ตอน 10: Chapter 10

ตอนที่ 11

คุณลุงชนบท ผู้เป็นเซียนกระบี่

~แค่ครูฝึกดาบธรรมดาๆ ในชนบท แต่ศิษย์ที่บรรลุแล้วก็ไม่ยอมปล่อยผมไปซะที~

ต้นฉบับโดย ซาคาซากิ ชิเงรุ / นิชิมะ เท็ตสึฮิโระ (สำนักพิมพ์ SQEX Novel / Square Enix)

มังงะโดย คาโด ยูกิ

©2022 ชิเงรุ ซาคาซากิ / SQUARE ENIX ©2022 เท็ตสึฮิโระ นาเบชิมะ / SQUARE ENIX

เล่ม 2 20 มิถุนายน (วันจันทร์) วางจำหน่าย!!

ความรู้สึกแบบลูกของชิบุกะเมะ!!

การตอบโต้ของจดหมายหลบหนี

ตอนที่ 10 'ลุงตกวิกฤตใหญ่!'

ปรมาจารย์ดาบแห่งชนบท

→~เดิมทีเป็นแค่ครูฝึกดาบในชนบท แต่ลูกศิษย์ที่เก่งกาจกลับไม่ยอมปล่อยให้ผมไป~

ต้นฉบับ ซาจิซากิ ชิเงรุ・โคกะชิมะ เทโซฮิโระ (นวนิยายของ SQEX/ตีพิมพ์โดย Square Enix) มังงะ ซาโด ยูกิ

พอร์ต้า...

ไม่ขยับเลย นี่ยังมีชีวิตอยู่เหรอ?

ต้องรีบช่วยแล้วล่ะ

!

ยังมีลมหายใจอยู่

แต่บาดแผลลึก ต้องรีบรักษาซะแล้ว

ไกเดอร์

บาริ

สเลน่า! ฝากพอร์ต้าด้วยนะ คราวนี้ให้ฉันเป็นคนดึงตัวมันเอง

!?

แต่ว่า...

ฝากด้วยนะ

นิดลีซาริคัตสึ

วิ่งไปที่รถม้าเลย!

ให้ตายสิ...!

โยกิ

……

มอนสเตอร์พวกนี้มีพลังเวทอยู่หลายระดับเลยนะ

ตัวที่ใช้เวทมนตร์ได้ก็มีอยู่ไม่น้อยเหมือนกันล่ะ

อึก...! อึ๊ก!

!?

6

ดาบมันหักแล้ว...!

ร้อนขนาดนี้...

ในเมื่อดาบมันหักไปแล้ว การจะจัดการมันให้ได้ก็เป็นเรื่องยาก

แล้วการวิ่งหนีจากกริฟฟอนนี่ก็เป็นไปไม่ได้เลย

ถ้าฉันตายไป มันอาจจะตามสเลน่ากับพวกเธอไปก็ได้

นี่คือช่วงเวลาวิกฤตแล้วสิ

การรักษาฝากไว้กับเธอเถอะ

ไปหลบภัยที่หมู่บ้านใกล้ๆ นะ

ค่ะ

เป็นความผิดของผมเอง

ที่ปกป้องโฮลต้าไว้ไม่ได้

คุณอาจารย์ก็สังเกตเห็นแล้วก็ผลักมันออกไป

คนที่ทำให้คุณอาจารย์ตกอยู่ในอันตรายก็คือ

ไม่สิ ถ้าผมเคลื่อนไหวให้เร็วกว่านี้

พอร์ต้าก็คงไม่บาดเจ็บ

ผมกับคุณอาจารย์น่าจะจัดการซีโน่ กรีเบลให้ได้แน่ๆ เลย

อีกแล้วเหรอ ที่ต้องได้รับการปกป้อง

ผมนี่...

สเลน่า

เหนื่อยไหมจ๊ะ?

ไม่หรอกค่ะ สบายดี

ก่อนที่ฟ้าจะมืด เราก็จะถึงเมืองถัดไปนะ

จนถึงตอนนั้นก็เป็นเด็กดีนะ

อะไรน่ะ? นั่น

!?

ศัตรูโจมตี!

สเลน่า!

เด็กๆ!

คุณแม่! คุณพ่อ!

～เหรอ

ได้ยินไหม?

ไม่เป็นไรแล้ววว

ฮะ

หะ

……!?

คุณแม่! ชงอะไรอุ่นๆ ให้หน่อยสิ

เจ้าตัวนั้นตื่นแล้ว!

!?

อ๊ะ

ไม่เป็นไร ชื่อบอกได้ไหมคะ?

โอ๊ยยยยยยยยยย

!?

ทำให้กลัวไปเลย...

คงจะเจอเรื่องแย่ๆ มาสินะ น่าสงสารจัง

พักอยู่ที่บ้านพวกเราก่อนนะ

วันนี้ก็ยังไม่ได้กินอะไรอีกเหรอคะ...

เบริล

คุณก็ควรจะพักผ่อนบ้างแล้วนะ

……

ช่วงนี้คงไม่ได้นอนเยอะสินะคะ

คุณแม่

เปล่าค่ะ ยังตื่นอยู่ตรงห้องนั่งเล่นอยู่นะคะ

ถ้าเจ้าคนนั้นอาละวาดอีกก็อันตรายนะคะ

แล้วก็ไม่มีอะไรจะทำให้เขาได้อีกแล้วค่ะ

อาการสั่นมันหยุดไม่ได้เลย

ไข้ก็ยิ่งสูงขึ้นอีกแล้ว...!

เป็นเด็กที่อ่อนแออยู่แล้วนะ

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปล่ะก็...

มีคนมาแล้วนะ

จะไปเรียกหมอให้

น่าจะยังมีคนอยู่ที่เมืองข้างๆ นะ

เดี๋ยวก่อน เบริล!

พาหมอเฒ่าแบบนี้มาด้วยนี่...

คุณพ่อ

คุณแม่

อ๊ะ?

ได้โปรดเถอะ

อย่าปล่อยให้อยู่คนเดียวนะคะ

ไม่เป็นไรค่ะ

โอ๊ะ

ที่นี่คือโรงพยาบาลนะ

รู้สึกยังไงบ้างคะ?

รู้สึกตัวแล้วเหรอคะ?

ใครเหรอคะ?

กลัวจัง

มีใครอยู่ไหมคะ

พีมี่

อ๊ะ...

ไม่ยอมห่างจากคุณเลยนะ

ผู้ชายที่น่าเอือมจริงๆ

ท่ามกลางหิมะที่ตกหนักขนาดนั้น

ยังวิ่งมาพร้อมกับอุ้มคุณอยู่เลย

...ก็เพราะอย่างนั้นที่คุณถึงรอดมาได้นะ

ค...เด็กคนนี้

ฝากด้วยนะคะ...!

……เย็นเฉียบ

ฟู่

ฟู่

งั้นก็ฝากคุณสเรน่าด้วยนะคะ

ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

ก็เริ่มคิดว่าอยากจะเป็นเหมือนคนนี้แล้วล่ะค่ะ

เพื่อใครบางคนที่ไม่รู้จักชื่อ

เป็นคนที่จะสามารถลุกขึ้นยืนได้

อ๊ะ...!!

ถึงแม้จะปิดตาไปก็ไม่หวาดกลัวเลย...!

เจ้าหมอนี่...

แต่ก็แย่งการมองเห็นไป

เจ้าตัวนี้มันไล่ตามคุณสเรน่ากับเพื่อนๆ ไม่ไหวแล้วล่ะ

สำหรับผมแล้ว...ทำได้ดีมากเลยนะ

!!

อาจารย์

สเรน่า

เชย์

ฮะ!

ฮะ!