ตอน 16: Chapter 16

ตอนที่ 16

ยอดฝีมือดาบวัยกลางคนบ้านนอก

～แค่ครูฝึกดาบบ้านนอกธรรมดา แต่ศิษย์ที่บรรลุแล้วก็ไม่ยอมปล่อยผมไป～

ต้นฉบับ: ชิเงรุ ซากาซากิ / เท็ตสึฮิโระ นาเบชิมะ (SQEX โนเวล / สำนักพิมพ์สควแอร์ เอนิกซ์)

มังงะ: คาโตะ คาซึกิ

©2022 ชิเงรุ ซากาซากิ / สควแอร์ เอนิกซ์ ©2022 เท็ตสึฮิโระ นาเบชิมะ / สควแอร์ เอนิกซ์

เรื่องราวนี้คือเรื่องของ—

กลายเป็นยอดฝีมือดาบวัยกลางคนบ้านนอก

เบริล การ์เดนานท์ ชายผู้เปิดโรงฝึกดาบเล็กๆ ในหมู่บ้านชนบท ความรุ่งโรจน์ในฐานะนักดาบที่เคยใฝ่ฝันไปอยู่ที่ไหนแล้วกัน ในยามนี้เขาเรียกตัวเองว่า "ไอ้แก่บ้านนอก" และใช้ชีวิตอยู่เช่นนั้น "คงจะแก่ตัวลงไปอย่างเงียบๆ แบบนี้แหละมั้ง" ขณะที่เขากำลังคิดแบบเลื่อนลอยอยู่เช่นนั้น วันหนึ่ง อาลูเซีย ศิษย์เก่าของเขาที่ไต่เต้าจนเป็นผู้บัญชาการทหารของอาณาจักรตั้งแต่ยังหนุ่มก็ได้มาเยี่ยม "ได้เสนอชื่อคุณเป็นที่ปรึกษาพิเศษของกองทัพแล้วครับ" เบริลที่รู้สึกสับสนก็ออกเดินทางไปยังเมืองหลวง และได้พบกับศิษย์ที่บรรลุแล้วคนอื่นๆ ทีละคน ไม่ว่าจะเป็นนักผจญภัยระดับสูงสุด หรือจอมเวทตัวท็อป และถูกพวกเธอขอให้ถ่ายทอดวิชาให้!? "ฉันไม่จำเป็นแล้วใช่ไหมเนี่ย..." พร้อมกับ

☑ แนะนำตัวละคร ☑

เป็นครูฝึกดาบที่เปิดโรงฝึกในชนบท และเรียกตัวเองว่า "ไอ้แก่บ้านนอก" ได้รับการร้องขอจากศิษย์เก่าอย่างอาลูเซียให้ไปประจำการที่เมืองหลวงในฐานะที่ปรึกษาพิเศษของกองทัพ แม้ตัวเขาจะถ่อมตัว แต่ท่วงท่าดาบที่สั่งสมมานานนั้นอยู่ในระดับศิลปะเลยทีเดียว ชอบเบียร์ (เอล)

สเลน่า ริซันเดลา

ศิษย์เก่าของเบริล เป็นผู้มีฝีมือระดับสูงสุดในกิลด์นักผจญภัย คือระดับแบล็ค แม้ปกติจะมีนิสัยชอบเอาชนะ แต่กับอาจารย์แล้วก็ยอมรับอย่างตรงไปตรงมา เธอเคารพเบริลมานานหลายปี

“เวทมนตร์” น่ะ

มันคือ ปรากฏการณ์ทั้งหมดที่

พลังเวทสร้างขึ้น

ความสามารถที่มอนสเตอร์ใช้ หรือ

ป่าไม้ที่เปลี่ยนภูมิประเทศทุกครั้งที่ก้าวเข้าไป

น้ำพุที่รักษาโรคภัยไข้เจ็บได้ ก็ถือเป็นเวทมนตร์สินะ

แต่ในบรรดา“เวทมนตร์”นั้น

เราเรียกว่า

สิ่งที่มนุษย์สามารถสร้างซ้ำได้

“มนตร์” หรือ “เวทมนตร์”

ดังนั้น

ตอนที่ 1 "ลุงคนนี้ต้องโดนเลือดสาดเหรอ!?"

ยอดฝีมือดาบวัยกลางคนบ้านนอก

→～แค่ครูฝึกดาบบ้านนอกธรรมดา แต่ศิษย์ที่บรรลุแล้วก็ไม่ยอมปล่อยผมไป～

ต้นฉบับ: ชิเงรุ ซากาซากิ / เท็ตสึฮิโระ นาเบชิมะ (SQEX โนเวล / สำนักพิมพ์สควแอร์ เอนิกซ์) มังงะ: คาโตะ คาซึกิ

เฮ้อออ

ฟังเรื่องของอาจารย์ให้จบสิ

คาว่า ริซันเดลา

ฮึก! ฮึก!

!!

ฮึก!

นี่ก็เป็นเวทมนตร์ด้วยเหรอ...!?

ทำไมถึงป้องกันด้วย “นักกินเวท” ไม่ได้ล่ะ...!!

หลีกไป

ไอ้หนูเอ๊ย...!!

ย่า

มีอยู่

พลังเวทที่ทำให้เป็นศูนย์ เครื่องประดับเวท

จริงด้วยนะ นี่มันเป็นภัยคุกคามเลย

และก็

นอกจากพลังเวทแล้วก็ป้องกันไม่ได้เลย

เป็นเวทมนตร์พื้นฐานที่สามารถเคลื่อนย้ายสิ่งของได้โดยไม่ต้องสัมผัส

ถึงจะลบพลังเวทไปแล้วก็ตาม

น้ำหรือดินจริงๆ ก็ไม่ได้หายไปไหนหรอกนะ

...ดูถูกกันเกินไปแล้วนะ

นี่นะ

สร้อยคอเกราะนี่นา

คิดว่าจัดการได้แล้วเหรอ?

น่าเสียดาย

มันไม่ใช่

แกนี่!

สูดหายใจเข้าสิ

เปล่าประโยชน์

กลุ่มกระแสน้ำที่พยายามจะตรึงเป้าหมายเอาไว้

มันไม่ใช่สิ่งที่ใช้กำลังแขนแล้วจะจัดการได้หรอกนะ

ปัญหาเลยนะ

นักกินเวทหมาป่า

ไม่ว่าจะเป็นเวทมนตร์แบบไหนก็ใช้ไม่ได้ผล แถมยัง

ใช้พลังเวทที่ดูดซับมาสร้างเวทมนตร์ที่ทรงพลังยิ่งกว่าเดิมอีก

ลูกธนูหรือหินปาคงไม่สามารถทะลุผ่านได้

มีคนกระซิบกันว่าการปราบมันนั้นเป็นเรื่องที่สิ้นหวังไปแล้วเยอะแยะเลย

เอาล่ะ

แล้วมันถูกโค่นลงได้อย่างไรกันนะ?

ฮึก!

อ๊ะ!?

คำตอบที่ถูกต้องคือ

เข้าใจแล้ว

ถ้าเป็นเวทมนตร์เสริมกำลังที่ใช้พลังเวทเพื่อบังคับให้ร่างกายมีพลังที่เกินกว่าปกติ

การทำให้เวทมนตร์เป็นโมฆะนั้นไม่เกี่ยวกัน

ก็ต้องเป็นนักรบที่ใช้กำลังกายได้ถึงจะใช่ล่ะนะ

ที่ถูกโค่นล้มโดยนักรบที่เชี่ยวชาญเวทมนตร์ “เสริมกำลังกาย” น่ะ

อันไหนล่ะ

ประมาณนี้ใช่ไหม

อึก!

ความรู้สึกนี้...คุ้นๆ นะ

ตอนที่ยังเป็นเด็ก

ไอ้พ่อขยะที่เมาเหล้าทุกวัน...จะชกหมัดขึ้นมาใส่ฉัน

ความรู้สึกแบบนั้นเลย

พลังมหาศาลที่ควบคุมไม่ได้

ความรู้สึกที่มันพุ่งมาใส่ตัวเอง

เดี๋ยวก่อน

เฮลิกา เฟลย่า

จะบอกให้ว่าพี่สาวของมิอุ่ยอยู่ที่ไหน

เฮลิกาไม่ได้อยู่ที่นี่

ก็ส่งไปที่อื่นแล้วนี่นา

มีแค่ฉันเท่านั้นที่รู้ที่นั่น

...แล้วไงล่ะ?

อะไรเหรอ

ถ้าพวกแกปล่อยพวกเราไปก็พอแล้ว

พวกเราก็จะเดินออกจากรถบาร์ทเลย์อย่างสงบ แล้วก็ปล่อยมือจากเจ้าเด็กนั่นด้วย

มันง่ายเกินไปไหมล่ะ?

ไม่เอาสิ ♡

ห๊ะ!?

เฮ้ เดี๋ยวก่อนสิ

อยากรู้ที่อยู่ของเฮลิกาไม่ใช่เหรอ!?

ดีมากเลยนะ~

ฟังนะ

ลูกน้องมันไม่รู้อะไรเลย มีแต่ฉันคนเดียวเท่านั้นแน่ะ—

พร้อมกันนะ!

เดี๋ยวก่อน

หืม?

มันสั่นนี่นา

แย่แล้ว แผ่นดินไหวเหรอ?

ก่อนอื่นเลยนะ

ข้างหลังแกน่ะ

รู้ว่ามีคนปล่อยอุปกรณ์เวทมนตร์จำนวนมากอยู่

ดูจากท่าทางเมื่อกี้แล้ว

คนนั้นน่าจะเกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของพี่สาวมิอุ่ยด้วยล่ะ

ตัวบงการที่ น่าจะกำลัง

กัดกินเวทมนตร์อยู่

คงไม่ปล่อยให้ปากแกเงียบหรอก

“เรื่องราว”น่ะ ไว้ค่อยคุยกันอย่างละเอียดทีหลัง

ว่าไงล่ะ?

เอาล่ะ ถึงเวลาที่“เบื้องบน”จะจัดการได้แล้วสินะ

น่าเบื่อชะมัด

...ให้ตายสิ

...