ตอน 26.1: Chapter 26.1

ตอนที่ 26 (ภาคแรก)

ชายแก่บ้านนอกผู้เป็นเซียนดาบ

←~แค่เป็นอาจารย์ดาบบ้านนอกธรรมดาๆ แต่ศิษย์ที่เก่งกาจกลับไม่ปล่อยให้ผมไปไหน～

ต้นฉบับ: ซาคาซากิ ชิเงรุ / นิชิมะ เทสึฮิโระ (นวนิยาย SQEX / วางจำหน่ายโดยสควแอร์ เอนิกซ์) มังงะ: ฟูจิ คาซึกิ

©2024 ชิเงรุ ซาคาซากิ / สควแอร์ เอนิกซ์ ©2024 เทสึฮิโระ นาเบชิมะ / สควแอร์ เอนิกซ์

ชายแก่บ้านนอกผู้เป็นเซียนดาบ

←~แค่เป็นอาจารย์ดาบบ้านนอกธรรมดาๆ แต่←ศิษย์ที่เก่งกาจกลับไม่ปล่อยให้ผมไปไหน～

เรื่องราวนี้คือ

เบริล การ์เดนานท์ นักดาบชายแก่ที่เปิดโรงฝึกดาบเล็กๆ ในหมู่บ้านชนบทแห่งหนึ่ง แล้วก็มี อาลูเซีย ศิษย์เก่าที่ก้าวขึ้นเป็นหัวหน้าอัศวินแห่งอาณาจักรตั้งแต่อายุน้อยมาเยี่ยมเยียนและได้เป็นที่ปรึกษาพิเศษของหน่วยอัศวิน! เบริลได้แสดงฝีมือดาบของเขาในการดวลกับรองหัวหน้าหน่วย เฮมบริตซ์ และการประลองกับหัวหน้าหน่วยนักเวท ลูซี่ ทำให้เป็นที่รู้จัก เขาได้รับภารกิจจาก สเลน่า นักผจญภัยระดับสูงสุด และได้ร่วมเดินทางไปกับนักผจญภัยรุ่นเยาว์ในการบุกดันเจี้ยน จนสามารถเอาชนะ "เซโน เกรย์เบล" ได้ ในวันหนึ่ง เบริลได้พบกับ มิวย สาวน้อยขโมยในเมือง และได้ต่อสู้กับกลุ่มปริศนา...

เบริล การ์เดนานท์

นักดาบที่เปิดโรงฝึกดาบในชนบท อ้างตัวว่าเป็น "ชายแก่ธรรมดา" ได้รับการขอร้องจาก อาลูเซีย ศิษย์เก่าให้ไปเป็นที่ปรึกษาพิเศษของหน่วยอัศวินในเมืองหลวง แม้ตัวเขาจะถ่อมตัว แต่ท่วงท่าดาบที่ฝึกฝนมานานนั้นอยู่ในระดับศิลปะ เขาสนใจเบียร์ (เอล)

อาลูเซีย ซิโทรัสเบริล ศิษย์เก่าของเบริล อัศวินที่ถูกขนานนามว่า "ความเร็วเทพ" หัวหน้าหน่วยอัศวินผู้ทรงเกียรติแห่งราชอาณาจักรเลเบริส

ฟิสเซล ฮาร์เบลเลอร์ ศิษย์เก่าของเบริล เป็นดาวรุ่งแห่งหน่วยนักเวทที่สามารถใช้ทั้งวิชาดาบและเวทมนตร์ได้

ลูซี่ ไดมอนด์ แม้จะมีรูปลักษณ์ที่ดูอ่อนเยาว์ แต่ตัวตนที่แท้จริงคือหัวหน้าหน่วยนักเวทแห่งราชอาณาจักรเลเบริส เป็นเพื่อนของเบริล (?)

เฮมบริตซ์ ดราウト รองหัวหน้าหน่วยอัศวิน ถูกขนานนามว่า "ดาบคำราม" เคารพและยกย่องเบริลให้เป็นอาจารย์

สเลน่า ริซันเดรา ศิษย์เก่าของเบริล เป็นผู้แข็งแกร่งระดับสูงสุดในสมาคมนักผจญภัย ได้รับการจัดอันดับเป็นระดับดำ

ครุนิ ครูเชียล

ศิษย์เก่าของเบริล อัศวินแห่งหน่วยอัศวินเลเบริโอ เป็นผู้สร้างบรรยากาศที่ดีให้กับหน่วยอัศวิน

มิวย เฟลเรีย สาวน้อยที่ทำงานเป็นขโมยในเมือง กำลังตามหาพี่สาวของเธอ สามารถใช้เวทมนตร์ได้

โอ้โห สมกับเป็นคุณจริงๆ เลยนะ

สู้ไม่ได้เลย

พูดอะไรน่ะ

ก็เป็นนายเองที่บอกให้ใช้ "ปาฏิหาริย์" ในการฝึกนี่นา

แถมวิธีสู้ของนายมันใช้กับการฝึกไม่ได้ด้วยนะ

ถ้าสู้กันแบบไม่ได้ฝึกมาก่อน ก็ไม่รู้ว่าใครจะชนะกันแน่

เหรอครับ?

!

รู้ไหม?

ชูพูลเขาไม่อยากใช้ปาฏิหาริย์น่ะ

ไม่ใช่แค่ในการฝึกนะ แต่แม้แต่ตอนสู้ เขาก็ใช้แค่รักษาอาการบาดเจ็บเท่านั้น

งั้นก็หมายความว่าสู้แบบธรรมชาติสินะครับ?

เอ๊ะ คุณแกมี่ จะชนะเหรอครับ?

พูดบ้าอะไรน่ะ

ถ้าพูดกลับกันก็คือ ถึงไม่มี "ปาฏิหาริย์" ก็ไปถึงระดับนั้นได้เหมือนกันนะ

น่าจะเป็นตัวอย่างที่ดีเลยไม่ใช่เหรอครับ?

ฮ่าฮ่า

ตัวอย่างอะไรกันล่ะ ไม่ใช่เลย

ผมมันไม่เหมือนคุณหรอกครับ

นักดาบที่ "อีกฝั่ง" น่ะ

อีกฝั่งเหรอครับ?

เป็นความเห็นส่วนตัวของผมนะ

ผมคิดว่านักดาบมีอยู่สองประเภทครับ

นักดาบที่เลือกดาบเพื่อการมีชีวิตอยู่แบบผม

ส่วนใหญ่ก็น่าจะเป็นพวกนี้ล่ะครับ

เหมือนกับว่าไม่ว่าจะหลับหรือตื่น ก็คิดถึงแต่เรื่องดาบตลอดเลย

ไม่ใช่เพื่อการมีชีวิต แต่ตัวดาบเองคือเป้าหมายของการมีชีวิตอยู่

แล้วก็

บางครั้งก็มีคนแบบนั้นบ้างไหมครับ?

พวกคนที่หลงใหลในดาบ

ไม่ว่าจะเป็นการฝึกที่เหนื่อยล้า หรือการแลกเปลี่ยนชีวิต ก็ไม่เคยรู้สึกว่าเป็นเรื่องลำบากเลย

เป็นเด็กที่เล่นเท่าไหร่ก็ไม่เคยพอใจ

ก็เพราะอย่างนั้นแหละ ถึงเป็นอสูรกายสินะครับ

พวกที่อยู่ "อีกฝั่ง" น่ะ

ตอนที่ 26 > (ภาคแรก)

คุณลุงครับ ดันหลังให้!!

คุณนี่

"ฝั่งนี้"สินะ?

→~แค่เป็นอาจารย์ดาบบ้านนอกธรรมดาๆ แต่→ศิษย์ที่เก่งกาจกลับไม่ปล่อยให้ผมไปไหน~

ต้นฉบับ: ซาคาซากิ ชิเงรุ / นาเบชิมะ เทสึฮิโระ (นวนิยาย SQEX / วางจำหน่ายโดยสควแอร์ เอนิกซ์)

มังงะ: ฟูจิ คาซึกิ