ตอน 30: Chapter 30

ตอนที่ 31 > "ลุงครับ จะย้ายบ้านแล้ว!"

—เดิมทีก็แค่พี่สาวธรรมดาในชนบท แต่—ศิษย์ที่ประสบความสำเร็จกลับไม่ยอมปล่อยให้ผมไปซะที~

ต้นฉบับ ซาโตซากิ ชิเงรุ・โทชิมะ เททิโร มังงะ คาโตอุจิ คาซึกิ (ตีพิมพ์โดย SQEX คุซึรุสแควร์・เอมิกซ์)

โฮ่

มิยู เป็นศิษย์ของผม

อย่างนั้นอย่างนั้น

นี่นะ

"やはり"เหรอ?

มิยูถามหลายอย่างเลยนะ

อย่างเช่น มีนักเวทย์ที่ใช้ดาบไหม

หรือว่าเจ้ามีศิษย์อยู่รึเปล่า

เอ๊ะ? ตั้งแต่เมื่อไหร่ล่ะ?

สนใจมาจากที่ไหนเหรอ?

โฮ่! เสียงดังน่ารำคาญ!!

อย่าพูดเรื่องไร้สาระน่า ยายแก่!

ว้าฮ่าฮ่าฮ่า

อีด้าด้า

เบริล

จะเป็นผู้ปกครองให้มิยูไหมล่ะ?

ผู้ปกครองเหรอ?

มิวย์จะต้องเข้าโรงเรียนนักเวทย์นะ

เพื่อสิ่งนั้นก็ต้องมีผู้รับรองตัวตนนี่นา

เข้าใจแล้ว

เจ้าสนใจดาบสินะ

เพราะได้เห็นดาบเบริลใกล้ ๆ ไงล่ะ

มิวย์เอ๋ย

เจ้าควรจะอยู่กับเบริลนะ

กับลุงเหรอ...?

เวทมนตร์นั้นเรียนได้ที่โรงเรียน

ถ้าจะเรียนดาบก็ควรอยู่ใกล้ ๆ เจ้ามากที่สุด

กังวลเหรอ?

เจ้าวางใจเขาได้นะ

รู้แล้ว

แต่ว่า

ถึงแม้ว่าฉันจะดีแล้ว ลุงก็อาจจะไม่ชอบก็ได้นี่นา

...นั่นแหละที่น่ากลัว

ข้าสามารถหาเวลาให้มิยูได้นะ

อยากจะขอให้เจ้าช่วยหน่อย

เข้าใจแล้ว

อา

แต่ว่า

มิยูอยากทำยังไงล่ะ?

ที่ของผมก็โอเคไหม?

ก็ไม่มีอะไรหรอก

มีหลังคาก็อยู่ที่ไหนก็ได้

อย่างนั้นเหรอ

เป็นแบบนั้นแล้วล่ะ

ฝากเด็กคนนั้นด้วยนะ เบริล

อื้อ

ถึงจะพูดแบบนั้น

แต่ที่อยู่ตอนนี้ก็คือโรงเตี๊ยมนี่นา

จะลองปรึกษาดูดีไหมว่า จะเช่าห้องเพิ่มได้รึเปล่า...

ฉันนอนพื้นได้นะ

พูดไร้สาระน่า

อา

ใช่แล้วล่ะ

?

……นี่สินะ?

ลุง!

มาช่วยตามคำสั่งของคุณลูซี่แล้วครับ

มิวย์

เอ่อ... คุณฮารุวิ

รบกวนมากเลยครับ

งั้นเราเข้าไปกันไหมครับ

นี่คือ

บ้านใหม่ของคุณทั้งสองคนครับ

คฤหาสน์ของคุณลูซีเหรอ?

อืม

ตั้งใจจะสร้างให้เป็นห้องสมุดนะ แต่ก็ไม่ได้ใช้แล้ว

เอ่อ... นี่รับได้จริง ๆ เหรอคะ...?

เป็นเพราะพวกเจ้าถึงจับพระสังฆราชได้นี่นา

ถือว่ามันเป็นรางวัลแล้วก็เอาไปใช้เถอะ

ปล่อยให้มันเต็มไปด้วยฝุ่นก็รู้สึกไม่ไหวเหมือนกันนะ