ตอนที่ 20

คุณฮานะ...

ได้โปรด...

คุณฮะซึกิช่วยคุณฮะซึกิ

กินอะไร

คุณชิกะ

โปรดช่วยด้วยเถอะครับ!

เกิดอะไรขึ้นกันแน่ล่ะ...?

คุณอิเคะชิ

รอนคา

สงบเสงี่ยม ต้นฉบับ/คุเรฮะ (คาวากุจาวะ บุนโกะ) ต้นแบบตัวละคร/โวดักซ์

รู้สึกเหมือนว่าไม่ได้เจอกันมานานมากเลยนะ

อื้อ จริงๆ เลย

ขอโทษนะ ที่ออกมาจากบ้านโดยไม่ได้กล่าวคำขอบคุณและคำอำลากับคุณซาเอะอย่างเป็นทางการ

ไม่เป็นไรเลยค่ะ ไม่ต้องกังวลนะคะ

คุณฮานะมีความสุขดีที่นี่ไหมคะ?

รู้สึกไม่เหมือนตอนที่อยู่กับอิเซเลยหรือเปล่าคะ?

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ

ซากุระ แม่ของซากุระ แล้วก็คนในคฤหาสน์ก็ดูแลดีนะ

นั่นเป็นเรื่องที่น่ายินดีมากเลย

คุณซาเอะ

ฉันที่เป็นคนรับใช้ของอิเซ ก็ทราบดีว่าไม่ควรจะมายุ่ง

ช่วยคุณฮะซึกิเหรอ... หมายความว่ายังไงคะ?

แต่ว่า...

การกระทำของคุณท่านกับคุณนาย

มันดูเหมือนจะละเลยเจตจำนงของคุณฮะซึกิมากเกินไป...

คุณฮะซึกิก็ดูไม่ค่อยมีเรี่ยวแรงเลย ทำให้มองดูแล้วใจไม่ดีเลยค่ะ

เกิดอะไรขึ้นกันแน่ล่ะ?

คุณท่านบอกให้คุณฮะซึกิแต่งงาน

เป็นคนจากสาขาของตระกูลที่อายุมากกว่าคุณฮะซึกิ 20 ปีขึ้นไปนะคะ

ห๊ะ?

และก็ได้เลือกคู่ของเธอเรียบร้อยแล้วค่ะ

ดูเหมือนว่าท่านจะคิดว่าการให้แต่งงานกับท่านผู้นั้น จะช่วยเพิ่มอำนาจการพูดภายในตระกูลของอิเซนะคะ

...ไอ้พ่อบ้านั่น!

ไม่คิดว่าคุณฮะซึกิจะยอมรับเรื่องนั้นนะ?

ก็เป็นเช่นนั้นเลยค่ะ

คุณฮะซึกิไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธตั้งแต่แรกแล้วค่ะ

ว่าคุณฮะซึกิไม่ใช่คนที่ยอมแพ้เพียงเพราะคุณฮานะกับพวกนั้นไม่ชอบ

คุณฮานะคงจะทราบดีนะคะ

อื้อ รู้ดีอยู่แล้วค่ะ

ถึงอย่างนั้น การที่จะเพิกเฉยต่อความประสงค์ของคุณฮะซึกิในเรื่องสำคัญขนาดนี้...

ไม่สิ มีสัญญาณมาตั้งแต่ก่อนหน้านั้นแล้ว

สำหรับคนพวกนั้น ลูกสาวก็เป็นเพียงแค่เครื่องมือ

การแต่งงานเป็นเพียงวิธีการเพื่อเสริมอำนาจการพูดของตระกูลอิเซ

ไม่ได้มีความรักแม้แต่น้อยรวมอยู่ด้วย

ไอ้พวกนั้นจะใช้คุณฮะซึกิไปถึงเมื่อไหร่ถึงจะพอใจกันนะ

แต่คุณฮะซึกิก็ผิดเหมือนกันนะ

ถ้าไม่ชอบก็ควรจะดิ้นรนอย่างจริงจังสิ

คงพยายามทำตัวเป็นเด็กดีและแสดงเป็นลูกสาวที่เข้าใจแล้วสินะ

ก็มีส่วนที่เกิดจากความผิดของคุณฮะซึกิเหมือนกันนะ

คุณฮานะคะ นั่นไม่ใช่ความจริงค่ะ

คุณฮานะเข้าใจผิดเกี่ยวกับคุณฮะซึกิค่ะ

...ตรงไหนล่ะ?

...เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ถูกปิดปากไว้นะคะ

ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ คุณฮะซึกิที่พยายามปกป้องคุณฮานะ

ก็จะกลายเป็นผู้ที่โชคร้ายค่ะ

การ“ปกป้อง”ฉันน่ะเหรอคะ?

คุณฮะซึกิยอมทำตามคำสั่งของคุณพ่อคุณแม่ เพื่อที่จะปกป้องคุณฮานะค่ะ

ไม่เข้าใจเลยสักนิด...

คุณฮานะเคยถูกสามีกับคนอื่นๆ มองอย่างเย็นชาในฐานะคนที่ล้มเหลว แต่ว่า

ดูเหมือนว่าจะเลวร้ายลงไปอีกหลังจากที่ได้สร้างชิกามิตสึขึ้นมาใช่ไหมคะ?

สิ่งที่ที่คุณฮานะสร้างขึ้นมาคือแมลงที่ถูกมองว่าอ่อนแอที่สุดเลยค่ะ

...ใช่แล้ว

และคุณท่านที่ผิดหวังในตัวนั้นก็...

คือเรื่องที่กำลังดำเนินการอยู่ว่าคุณฮานะ ซึ่งอาจกลายเป็นภาระแก่ตระกูลอิเซ

จะถูกรับเป็นบุตรบุญธรรม

เอ๊ะ...?

คนที่หยุดเรื่องนั้นก็คือคุณฮะซึกินั่นเองค่ะ

คุณพ่อคะ!

เลิกไล่คุณฮานะออกจากตระกูลอิเซเถอะค่ะ!

ผะ...ให้ฉันพยายามแทนคุณฮานะเองค่ะ...

อย่าส่งคุณฮานะไปเป็นบุตรบุญธรรมนะคะ...!

ฮานะ คุณฮานะ

อย่าพาเธอไปนะคะ!

คือเรื่องราว

หลังจากนั้น คุณฮานะก็ทรงทราบเช่นกันว่า

คุณท่านได้จัดหาครูสอนพิเศษให้คุณฮะซึกิ

ไม่ทราบว่า

ได้กำหนดปริมาณการเรียนที่เกินกว่าจะรับมือไหวเลยค่ะ

คุณฮะซึกิเองก็ ได้กล่าวไว้ว่า ไม่บ่นสักคำเลย

ท่านก็ทำภารกิจให้สำเร็จไป

...คุณซาเอะรู้เรื่องนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอคะ?

ไม่ค่ะ ดิฉันก็เพิ่งจะรู้เมื่อไม่นานมานี้เอง

เป็นคนรับใช้ที่อยู่กับคุณฮะซึกิบอกตอนที่เขาจะลาออกค่ะ

ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ ครอบครัวคนอื่นๆ ก็คิดว่า

ตลอดเวลาที่ผ่านมา คุณรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเหยื่อ

แต่ว่า...

มันไม่ใช่แบบนั้นเหรอคะ...

คุณฮะซึกิเป็นผู้ที่น่าสงสารมาก ๆ เลยค่ะ

ฮะซึกิ

อย่าทำเรื่องไม่เป็นเรื่องสิ!

ตลอดเวลา

งั้นนะ คุณฮะซึกิ

คุณใช้ชีวิตอยู่ด้วยความรู้สึกแบบไหนเหรอ?

คุณรู้สึกยังไงมาตลอด?

คุณฮานะคะ

โปรดช่วยคุณฮะซึกิด้วยเถอะค่ะ

ดิฉันอยากเห็นภาพของพวกคุณสองคนที่สนิทกันเหมือนเมื่อก่อนอีกครั้งค่ะ

ถึงจะพูดแบบนั้นไปก็เถอะ

คำพูดของดิฉันมันก็ไปไม่ถึงคุณฮะซึกินั่นแหละ

จนถึงตอนนี้ก็ไม่เคยไปถึงสักครั้ง

มือที่ยื่นออกไปก็ถูกปัดทิ้ง

คงจะถูกปัดทิ้งไปอีกครั้งเท่านั้น...

คุณฮานะ อย่าได้หวาดกลัวไปเลยนะคะ

ไม่ว่าจะถูกปฏิเสธแค่ไหนก็ตาม

มีเพียงคุณฮานะที่มีสายสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งเท่านั้นที่สามารถส่งเสียงไปถึงคุณฮะซึกิได้ค่ะ

ฉันไม่มีสายสัมพันธ์กับคุณฮะซึกิหรอก

มันขาดไปนานแล้ว

ไม่ค่ะ ยังคงเชื่อมต่อกันอยู่ค่ะ

เป็นเพียงว่าคุณฮานะไม่ทันได้สังเกตเท่านั้นเองค่ะ

คุณฮะซึกิควรจะกำลังรอคุณฮานะอยู่นะคะ

คุณท่านคะ

แต่ว่า...

คุณท่าน ไปจัดการเลยสิ!

ท่านหลักกำลังแสดงพลังอยู่ค่ะ

ถูกต้องเลยค่ะ

ลองสอนท่านหลักให้รู้เถอะค่ะ ว่าท่านไม่ใช่แค่ผู้ที่ถูกปกป้อง แต่มีพลังที่จะปกป้องได้ด้วย

ถึงแม้ว่าพวกเรากับอาโออิจะไม่รู้จักคุณสองคนในตอนที่สนิทกัน แต่ว่า

ถ้ายังพอแก้ไขได้ ก็ควรจะทุ่มเทอย่างเต็มที่ค่ะ

อีกอย่างก็คือ มองจากใบหน้าแล้วเห็นได้ชัดเลยว่าคุณฮะซึกิจะปล่อยท่านหลักไปไม่ได้

แต่ถ้าเป็นอย่างนั้น ความสงบสุขที่ท่านหลักต้องการอาจจะหายไปก็ได้นะคะ

ท่านหลักจะให้ความสำคัญกับอะไรคะ

ผู้หญิงคนนั้น หรือ

ชีวิตประจำวันที่สงบสุขกันแน่

เรื่องแบบนี้...

นั่นมัน...

เรื่องแบบนั้น...

คิด ต้องคิดไปถึง มันก็ถูกกำหนดไว้แล้วล่ะ

แบบนี้แหละถึงจะเป็นคุณท่านของเรา

เมื่อไหร่ที่พวกเราต้องการพลัง ก็เรียกเราได้เลยนะคะ

เอ่อ... คุณฮานะ

พวกเราจะอยู่ข้างคุณท่านเสมอค่ะ

พวกท่านตรงนี้เป็นเหล่าชิกิงามิใช่ไหมคะ? พวกเราเรียกคุณฮานะว่าคุณท่านมาตลอดเลย

ที่บ้านอิเซ ก็เหมือนเป็นตัวตกอับนี่คะ งง ๆ เลยเนอะ

บางทีมันอาจจะถึงเวลาที่เราต้องจบเรื่องนั้นแล้วก็ได้นะ

ไม่อยากจะทำผิดพลาดไปก็เลยอยากจะถามค่ะ

จะเขียนจดหมายถึงคุณฮะซึกิค่ะ

ช่วยส่งไปให้แบบที่คุณพ่อคุณแม่ไม่รู้ตัวได้ไหมคะ

โดยที่ไม่ให้คุณสามีรับรู้เลยหรือคะ?

มันยากค่ะ

เพราะว่าคุณฮะซึกิจะจัดการตารางเวลาทุกนาที เลยไม่มีโอกาสได้อยู่คนเดียวในคฤหาสน์เลยค่ะ

อาจจะเป็นตอนที่เข้านอนมั้งคะ...

จดหมายใบนั้น...

ให้ฉันเป็นคนส่งให้เองค่ะ

จักกะของคุณฮะซึกิ

คุณ... ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะคะ

ฉันมาที่นี่เพื่อเกี่ยวกับบุคคลผู้นั้น

ถ้าเป็นฉัน ต่อให้ใครจะไม่ทันสังเกต ก็สามารถเจอคุณฮะซึกิได้

...เชื่อได้เหรอคะ

ฉันก็อยากช่วยคุณฮะซึกิเหมือนกัน

ถ้าอย่างนั้นถ้าเจ้าจะลงมือ ฉันจะให้ความช่วยเหลือ

ในฐานะชิกิงามิ ฉันไม่สามารถขัดคำสั่งของคุณฮะซึกิได้ ดังนั้นจึงต้องการพลังของเจ้า

ฝากด้วยนะ

เข้าใจแล้ว

คุณฮะซึกิ...

คุณฮานะ... คิดอะไรอยู่คะ?

ใช้ฮิอิรากิส่งจดหมายมาให้ตัวเองเนี่ยนะ คิดอะไรอยู่เหรอคะเนี่ย?

...เมื่อวาน คุณซาเอะมาหาฉัน

จริงเหรอคะว่าจะแต่งงาน?

คุณได้ยินมาจากคุณซาเอะเหรอคะ?

หรือว่าคุณซากุระ?

มันไม่เกี่ยวกับฮานะนี่นา

มันไม่เกี่ยวกับบ้านอิเซแล้วนี่คะ

มันเกี่ยวสิคะ!

พวกเราเป็นฝาแฝดนี่คะ

แล้วการเป็นห่วงอีกคนมันผิดตรงไหนล่ะคะ?

นี่ทีหลังทำไมถึงพูดแบบนี้ล่ะ!?

ฝาแฝดเหรอ...?

ไปที่อิชิโนะมิยะ แล้วก็ ทิ้งเรื่องของอิเซไป แล้วไม่ใช่เหรอ?

คนที่ทำให้เป็นแบบนี้ก็คือบ้านอิเซไม่ใช่เหรอ?

เปล่า

ถึงจะสรุปว่าคนต้นเหตุคือคุณพ่อคุณแม่ก็คงจะดีกว่านะ

อ๊ะ... ไม่ควรพูดถึงคุณพ่อคุณแม่แบบนั้นสิคะ

พวกที่มองว่าพวกเราเป็นแค่เครื่องมือเท่านั้นน่ะค่ะ

แล้วก็พยายามจะใช้คุณฮะซึกิให้หมดเหมือนเป็นเครื่องมือเพื่อบ้านด้วย

จำที่ฉันพูดตอนที่ออกจากบ้านอิเซได้ไหมคะ?

ว่าการกระทำของคุณฮะซึกิ ไม่ได้มีเจตจำนงของตัวเองร่วมอยู่ด้วย

!

ให้เขาไปขอโทษเรื่องนั้น

ขอโทษด้วยนะคะ

อะไรกัน จู่ ๆ ก็ทำแบบนี้...

ฟังมาจากคุณซาเอะค่ะ

ว่าคุณฮะซึกิพยายามเจรจากับคุณพ่อคุณแม่เพื่อปกป้องตัวฉัน ตอนที่เขาจะถูกรับไปเป็นบุตรบุญธรรม

ฉันคิดมาตลอดว่าคุณฮะซึกิเป็นแค่คนที่ทำตามคำพูดของคุณพ่อคุณแม่อย่างน่าสมเพช

ฉันคิดว่าถ้าคุณฮะซึกิที่ทำตามเหมือนหุ่นเชิดแบบนี้ไปเรื่อย ๆ เขาจะไม่ใช่คุณฮะซึกิตัวจริงไปเสียแล้ว

ฉันได้ทอดทิ้งคุณฮะซึกิที่แม้จะเตือนแล้วแต่ก็ไม่ยอมฟังเขาแล้วค่ะ

สำหรับเรื่องนั้น ฉันอยากจะขอโทษค่ะ

ต้นเหตุของการกระทำของคุณฮะซึกิ ก็คือฉันนี่แหละค่ะ

โดยที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย กลับใช้ชีวิตไปอย่างสบายใจ

จนถึงตอนนี้ ฉันแบกรับไว้กับคุณฮะซึกิคนเดียว

ขอโทษนะคะ

แต่มันไม่เป็นไรแล้วค่ะ

ตอนนี้ฉันไม่จำเป็นต้องให้คุณฮะซึกิปกป้องแล้วค่ะ

ขอโทษจริง ๆ ค่ะ

เพราะว่าเรื่องของตัวเอง ฉันสามารถจัดการเองได้ค่ะ

ดังนั้นคุณฮะซึกิก็สามารถเป็นอิสระได้แล้วค่ะ

ทั้งจากตัวฉันเอง จากคุณพ่อคุณแม่ และจากบ้านอิเซด้วยค่ะ

เป็นไปไม่ได้หรอกนะคะแบบนั้น

คุณพ่อคุณแม่ไม่มีทางยอมให้เรื่องแบบนั้นหรอก...

ม...มันเป็นไปไม่ได้หรอก!

ถ้างั้นคุณฮะซึกิจะแต่งงานกับคนที่อายุมากกว่า 20 ปีได้เลยเหรอคะ!?

ไม่เอาแบบนั้นค่ะ!

แต่ว่า...

ก็ขัดใจคุณพ่อคุณแม่ไม่ได้นี่คะ

จะยอมทำตามแบบนั้นไปตลอดชีวิตเลยเหรอคะ?

การฆ่าใจตัวเองแล้วทำตามคำสั่งไปเรื่อย ๆ สุดท้ายคุณฮะซึกิจะเหลืออะไรไว้ล่ะคะ?

นั่นมันไม่รู้หรอกค่ะ!

แต่คุณพ่อคุณแม่ไม่มีทางยอมหรอกค่ะ!

แบบนั้นก็ต้องลองทำดูถึงจะรู้สิคะ!

คุณฮะซึกิไม่เคยขัดใครเลยนะแต่

ทำไมถึงตัดสินว่ามันทำไม่ได้ล่ะคะ

ถ้าไม่ลองทำดู

ฮานะก็เพราะไม่รู้อะไรเลยถึงได้พูดจาอย่างสบายใจได้ค่ะ

คุณพ่อคุณแม่คิดถึงแค่เรื่องของอิเซเท่านั้นแหละ

ก็ไม่ฟังคำพูดของฉันสักคำ

ถ้างั้นก็ทั้งหมด

ทิ้งมันไปซะ!

คุณพ่อ คุณแม่

อิเซด้วย

ทิ้งทุกสิ่งที่น่ารำคาญไปซะเถอะค่ะ

ฉันก็เป็นแบบนั้นแหละ

ก็นึกว่าได้ทิ้งเรื่องของคุณฮะซึกิไปแล้วซะอีก...

ตัดสินใจแล้วค่ะว่าไม่ทำแล้ว!

คุณฮะซึกิมาทิ้งอิเซไปด้วยกันเถอะ

หา!?

นี่มันพูดเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย

ยะ

แถมยังเอาแต่ใจเกินไปอีกนะ! ถ้าจะทิ้งแล้วก็ปล่อยไว้เถอะ

น่ะ!

เอาแต่ใจก็ได้ค่ะ!

ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะใช้ชีวิตตามใจตัวเองโดยที่ไม่ต้องมาวุ่นวายกับอิเซกับพวกพ่อบ้า ๆ นั่น!

ดังนั้นก็เลยตัดสินใจดึงคุณฮะซึกิเข้ามาด้วย!

แค่ดึงเข้ามามันจะทำอะไรได้!?

เธอคิดว่าฉันเป็นใครกันยะ

ตอนนี้ฉันเป็นภรรยาของประมุขโคโนะมิยะแล้วนะ

จะใช้จิตวิญญาณของจิ้งจอกที่อาศัยอำนาจของเสือมาบดขยี้อิเซให้ดูซะเถอะ ไอ้พ่อบ้า!

มีอำนาจมากกว่าไอ้พวกพ่อบ้า ๆ นั่นเยอะเลย

ฮานะนี่มีนิสัยแบบนั้นเหรอ?

มันบิดเบี้ยวเพราะไอ้พวกพ่อบ้า ๆ นั่นไงล่ะ ไม่ใช่ความผิดของฉันค่ะ

あとはคุณฮะซึกิแล้วล่ะ

ได้โปรดเถอะค่ะ

ได้โปรดจับมือคุณไว้เถอะค่ะ

อา...

อย่าผลักมือนี้ออกไปอีกเลยนะคะ—

ฉัน...

อะไรน่ะ

นี่มัน...

ภูตปีศาจ...!?

คุณอิชิฮานะ ผู้เป็นผู้สร้างเขตแดน