ตอนที่ 22

การเปิดเผย

โกหกน่า

ตั้งใจเล่นมากเลยนะ

เอ๊ะ จริงเหรอว่าเด็กคนนั้นทำอยู่?

ก็แบบว่า เป็นไปไม่ได้นะ...

ชินอิจิระ ผู้ใช้ม่านพลัง

เด็กคนนั้นควรจะเป็นเด็กที่เรียนไม่เก่งไม่ใช่เหรอ?

โอดายากะ ต้นฉบับ/คุเรฮะ (คโดกาวะ บุนโกะ) ตัวละครต้นแบบ/โวดักซ์

คิคึเกะ คิริยะ

ไปกันเถอะ

นี่ คาชิระที่เป็นรูปคนนี่ของใครเหรอ?

ไม่ใช่ของท่านหัวหน้าเหรอครับ?

มิยาบิ

ตรงนี้พอแล้วนะ คอยปกป้องคิคึเกะกับคิริยะเอง

รับทราบเจ้าค่ะ ท่านนายท่าน

เข้าใจแล้วค่ะ ท่านนายท่าน

!?

ฮานะ

คุณเนี่ย... เป็นใครกันแน่...

นี่ ฮาซึกิ

ฉันแข็งแกร่งใช่ไหม?

ต้องแข็งแกร่งกว่าฮาซึกิแน่เลย

ก็เลยนะ

ไม่ต้องคอยปกป้องอีกต่อไปก็ได้

คราวนี้ให้ฉัน

ปกป้องฮาซึกิเองนะ

ฮานะ...

พ่อแม่ที่บีบคั้นฮาซึกิมาจนถึงขนาดนี้

การมาทำบุญ

เตรียมใจไว้ให้ดีล่ะนะ

วัตถุมงคลอาคมที่พบภายในเขตโรงเรียน ถูกส่งกลับไปยังสำนักงานใหญ่สมาคมอย่างรวดเร็ว

แต่ว่าวัตถุมงคลที่ถูกขโมยไปนั้น ยังคงเหลืออยู่นะ

เดิมทีที่เราฝาแฝดย้ายมาเรียน

ก็เพราะเหตุการณ์ลักลอบขโมยวัตถุมงคลครั้งนี้ไงคะ

และผู้สมรู้ร่วมคิดที่เป็นผู้ก่อการร้ายที่ทำให้เราสามารถบุกเข้าไปในสำนักงานใหญ่ได้ ก็เป็นคนในสังกัดของจิโจอินด้วยค่ะ

พวกเราได้ย้ายมาที่โรงเรียนอันดับ 1 ซึ่งเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ เพื่อเป็นตัวแทนของจิโจอินและออกตามหาวัตถุมงคลค่ะ

หืม?

เรื่องนี้มันเกี่ยวข้องกับความน่าเชื่อถือของห้าตระกูล เลยยังไม่ได้ประกาศให้สาธารณชนรับรู้

แล้วทำไมถึงมาบอกฉันล่ะ?

ช่วยมาให้ความร่วมมือในการคลี่คลายคดีด้วย

เอ๋～อีกแล้วเหรอ?

คราวนี้จะให้อะไรล่ะ?

ก็ที่พักตากอากาศใช่ไหมเนี่ย ไอ้คนคลั่งเงิน!

ก็ถ้าไม่ได้ค่าตอบแทน มันก็ไม่มีแรงจูงใจจะทำนี่นา~

อยากได้อะไรล่ะ?

อืม~ เอ่อ...

คราวนี้ต้องเป็นที่พักตากอากาศที่ติดทะเลแบบดีๆ นะ แล้วก็เฟอร์นิเจอร์ เครื่องใช้ไฟฟ้า รถ แล้วก็เรือด้วย...

เยอะจังเลย!

ฟู่ววววววว

เอ๋～แล้วก็...

...นี่

ไม่ต้องเป็นสิ่งของก็ได้ไหม?

ลองพูดออกมาสิ

น่าสนใจ

หลายวันต่อมา

น่าทึ่งนะ คาชิระตัวนั้นเป็นเทพสุนัขเหรอ? มันไม่ธรรมดานะ?

คุณสมบัติของพลังมันต่างกันนี่นา

ข่าวลือนั่นเป็นเรื่องจริงสินะ

ว่าน้องสาวของคุณฮาซึกิเป็นผู้ใช้เวทที่เก่งกาจมาก่อน

การพาพายุมานี่ อาจจะล้มเหลวแล้วล่ะ

พูดอะไรน่ะ

นายเห็นน้องสาวของพวกนาย เซะงะ ที่ร่ายเขตแดนอยู่ใช่ไหม?

มาปฏิบัติการร่วมกันจนกว่าคดีจะคลี่คลายนะ

ฉันก็อยากดูเหมือนกันนะ การที่ได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าของอิชิโนะมิยะ มันไม่ใช่เรื่องปาฏิหาริย์อย่างนั้นเหรอ?

พลังอันมหาศาลของอินุกามิ มันจะถูกคนรอบข้างรู้เข้า

ใช่แล้ว เขตแดนที่แข็งแกร่งขนาดนั้น การสร้างด้วยพลังของคนเดียวเนี่ย นักเวทย์ทั่วไปทำไม่ได้หรอก

ก็ถ้ามีพลังระดับนั้นแล้ว การที่ถูกเรียกไปก็ไม่แปลกเลยล่ะ

ดูเหมือนว่าท่านหัวหน้าก็จะไว้วางใจเขาด้วยนะ

ชั้นปี 3 ห้อง ค

รู้สึกเจ๋งดีนะ ที่มีคนที่สามารถฝากหลังให้กันได้แบบนี้

ฮานะจัง อรุณสวัสดิ์

ซึซึ~

ฮานะจัง สุดยอดไปเลยนะ กลายเป็นคนสำคัญของยุคเลยนะเนี่ย

เธอเป็นสาวสายเยียวยาจริงๆ เลยนะ

อ๊ะ

เจ้าตัวนี้คืออินุกามิคนก่อนใช่ไหมล่ะ~

ว้าว นุ่มนิ่มจัง~ ฉันก็อยากได้เหมือนกันนะ

ทำไมล่ะเนี่ย

ทำไมต้องเป็นห้อง ค ด้วยล่ะ

ไม่ใช่ว่าสบายๆ เป็นห้อง เอ ได้เหรอ?

นักเรียนห้อง ค มีความรู้สึกด้อยค่าในฐานะผู้ใช้เวทที่อ่อนแอกว่า

ถ้ามีฉันที่มีพลังแบบนี้อยู่ท่ามกลางพวกเขา มันก็ไม่แปลกที่จะรู้สึกไม่ดีสิ

ถึงแม้ว่าจนถึงตอนนี้จะสนิทกับนักเรียนห้อง ค มาแล้ว... แต่คงต้องยอมแพ้สินะ

ฮานะนะ

มีเรื่องจะเล่าให้ฟัง

พลังของฮานะคราวนี้นี่... มันคืออะไรเนี่ย!?

มันไม่น่าจะมีพลังขนาดนั้นได้นะ

ฮานะพลังก็อ่อน แล้วคาชิระก็เป็นผีเสื้อไม่ใช่เหรอ?

อะซึนะ ปลดปล่อยพลังได้เลยนะ

...อึ้ก!

แน่นอนว่าในฐานะผู้ใช้เวท ฉันก็เป็นพวกตกสำรวจ

พลังของฉันก็ไปไม่ถึงของคุณฮาซึกิ ถูกบอกว่าเป็นแค่เศษเหลือ หรือว่าเป็นกากเดน

แต่ว่าก็มีพลังที่แข็งแกร่งนี่นา...

นั่นก็เป็นความจริง ก็เลยไม่ปฏิเสธ

นั่นแหละคือจุดเปลี่ยนของฉัน

ตอนนั้นไม่มีพลังอะไรมากนัก แต่จู่ๆ ก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับพลังอันยิ่งใหญ่

ทำไมถึงซ่อนไว้ล่ะ?

เพราะมันยุ่งยากไงล่ะ

ถ้าผู้ปกครองรู้ว่ามีพลังขนาดนี้จะเป็นยังไงนะ?

แน่นอนว่าท่านคงจะดีใจมากที่ได้ของที่ถูกใจเพื่อเซะงะ

แล้วสุดท้ายก็จะถูกใช้งานจนหมดไป

ไม่ปฏิเสธสินะ

ฮาซึกิก็เข้าใจนี่นา

ว่าความรักที่พ่อแม่มีให้ลูกน่ะ มันไม่มีอยู่จริง

เรื่องแบบนั้น ฉันขอโทษนะ!

ตอนนี้ก็ยังมั่นใจว่าการตัดสินใจของตัวเองนั้นไม่ผิดพลาด

ทำท่าทางเย็นชาใส่คนอื่นมาตลอด พอได้พลังมาก็เปลี่ยนท่าทางทันที

ก็เพราะว่าไม่ไว้ใจพ่อแม่นี่แหละ ถึงได้เก็บซ่อนไว้

แล้วทำไมถึงมาแสดงพลังให้คนรอบข้างเห็นในตอนนี้ล่ะ?

ถ้าพ่อกับแม่รู้เข้า คงจะบอกให้กลับบ้านไปแน่ๆ เลย

เรื่องแบบนั้น ใครจะว่ายังไง มันก็ไม่เกี่ยวกับฉันหรอก

ถึงแม้ว่าตอนนี้จะหันมาทำท่าทีเปลี่ยนไปแล้ว แต่สิ่งที่พวกเขาทําไปแล้วมันก็ไม่ได้หายไปไหน

ใช่แล้ว

ความทรงจำที่ถูกเมินเฉยอย่างเย็นชาน่ะ มันไม่ได้หายไปง่ายๆ หรอกนะ

เนอะ...

ฮาซึกิจะทำยังไงล่ะ?

คงไม่อยากจะแต่งงานแบบนี้สินะ?

ถ้าอย่างนั้น ก็คงมีทางเดียวที่ทำได้ไม่ใช่เหรอ?

พ่อแม่คู่นั้นก็จะพยายามควบคุมฮาซึกิตราบใดที่ยังอยู่ในบ้านของเซะ

มันก็คงไม่เปลี่ยนแปลงถึงแม้ว่าจะแต่งงานกับผู้ชายที่พ่อโง่ๆ คนนั้นเลือกแล้วก็ตาม

ตรงกันข้าม อาจจะยิ่งแย่เข้าไปอีกก็ได้

จะยอมทำตามทุกอย่างไปตลอดเลยเหรอ?

ฮาซึกิรู้เรื่องที่ว่าผู้ก่อการร้ายบุกเข้ามาในสำนักงานใหญ่สมาคมหรือเปล่า?

เอ๊ะ?

เพื่อแลกกับการช่วยค้นหาไงล่ะ ได้ตกลงกับซากุมา

แบบนั้นเหรอ...! ฮานะยังเป็นนักเรียนนะ อันตรายไปแล้ว!

อืม ได้ยินอยู่ค่ะ ได้ยินว่ายังหาไม่เจอเลยนะคะ

เรื่องที่ซากุทำอะไรบ้าๆ นั่นไม่ใช่เรื่องใหม่แล้วค่ะ ไม่ต้องกังวลหรอก

แล้วสิ่งที่ฉันขอเป็นรางวัลจากซากุเนี่ยนะ

ถ้าฮาซึกิตัดสินใจจะยุติความสัมพันธ์กับเซะ แล้วซากุจะรับเป็นผู้ดูแลแทน

และช่วยดูแลฮาซึกิที่คฤหาสน์อินโนมิยะให้ด้วย

หา...!?

เธอพูดอะไรน่ะ! ถึงกล้าขอเรื่องใหญ่ขนาดนั้นกับท่านหัวหน้าเลยเหรอ!

ก็คิดว่าฮาซึกิคงจะพูดแบบนั้นแหละ

ชีวิตของฮาซึกิก็คือของฮาซึกิเอง

ก็เหมือนกับว่าชีวิตของฉัน เป็นของฉันคนเดียว

แถมซากุก็พูดว่าจะยอมรับฮาซึกินะ

ดังนั้นหลังจากนี้ก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของฮาซึกิจริงๆ แล้ว

ถ้ามีอะไรก็โทรมาที่นี่เลยนะ

มันเรื่องแปลกนะเนี่ย

เมื่อก่อนสนิทกันมากเลยนะ

ถึงเราจะเป็นพี่น้องฝาแฝดกัน แต่กลับไม่รู้แม้แต่เบอร์โทรศัพท์ของกันและกันด้วยซ้ำ

จริงด้วย...

ไม่รู้ว่าคุยกับฮาซึกิแบบนี้มานานแค่ไหนแล้วนะ

ฮานะ ผู้ใช้ผนึกแห่งเกียวไค