☰
ตอนที่ 40

เกียรติยศของนักปราชญ์แห่งขอบเขต
ตรงสี่ประตูนั่น
ไม่ได้เจอกันนานเลยทั้งสองท่าน
ก็คือโบตั๋นกับเซ이란นี่นา
ช่างบังเอิญจังที่ได้เจอกันที่นี่นะคะ

ก็จริงนะ
เป็นยังไงบ้าง สบายดีไหม?
เอ่อ แน่นอนอยู่แล้วค่ะ
คุณอิจิอิจิโนะมิยะก็ดูสบายดี นับเป็นเรื่องน่ายินดีนะคะ
คุณมิตสึกิโรวก็กลายเป็นสีดำสนิทแล้ว ยินดีด้วยค่ะ
อ่า ขอบคุณนะ
แสดงว่าเธอเองก็เป็นคนของห้าตระกูลด้วยเหรอ?
ดูสนิทกับคนของห้าตระกูลมากเลย...

เอ๊ะ?
ฮานะค่ะ
นี่คือโบตั๋นจากตรงสี่ประตูนั่นนะ
เป็นคุณหนูตัวจริงเลยล่ะ
ถึงเป็นสายตรง ก็เหมือนกับคิคึเกียวเลยสินะ
แม้จะเป็นคุณหนูจากห้าตระกูลเหมือนกัน แต่บรรยากาศก็ต่างกันขนาดนี้นะ
เป็นลูกสาวสายตรงของตรงสี่ประตูนั่น ซึ่งเป็นหนึ่งในห้าตระกูลค่ะ
ส่วนชิโดเซรันนี่ ถึงแม้จะ...
อายุเท่ากับฮานะสินะคะ
เป็นลูกสาวของสาขาที่รับใช้ชาวตรงสี่ประตูนั่นมาหลายชั่วอายุคนค่ะ
ตั้งแต่เด็กก็อยู่กับโบตั๋นมาเลยค่ะ

ฉันคือชิโดเซรันค่ะ
เรียกฉันว่าเซรันได้เลยนะคะ
สวัสดีค่ะ ฉันฮานะค่ะ
อืม... ท่าทางที่งดงาม...
คุณอิจิอิจิโนะมิยะ
คนธรรมดาคนนี้
เป็นใครเหรอคะ?

สามัญ
ชน...
ใช่แล้ว ถึงจะเป็นแค่คนเกิดมาในหมู่สามัญชน เมื่อเทียบกับห้าตระกูล
นี่คือฮานะ
แต่
คำพูดที่เสียมารยาทกับคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน...
เขาเป็นภรรยาของฉันนะคุณ
จริงเหรอคะ?
เพราะท่านเป็นคนธรรมดาที่ทำกิริยาที่ดูไม่น่าดูนัก
เลยคิดว่าน่าจะเป็นแค่แมลงบินน่ารำคาญที่บินวนเวียนอยู่รอบๆ คุณอิจิอิจิโนะมิยะ
น่ะค่ะ

มาหาเรื่องกันเหรอ!?
จะซื้อให้ในราคาสองเท่าเลยดีไหมล่ะ
คุณควรจะเรียนรู้มารยาทอีกสักหน่อยนะคะ
โบตั๋น
ฉันไม่ได้ต้องการแบบนั้นจากฮานะนะ
ถึงจะเป็นภรรยาของหัวหน้าห้าตระกูล แต่ก็ทำแบบนั้นไม่ได้นะคะ
อย่างน้อยก็ต้องเรียนรู้ความสง่างามระดับปลายนิ้วของเซรันบ้างสิคะ
มาเย้าแหย่ขนาดนี้...

ว่าแต่ คุณอิจิอิจิโนะมิยะคะ
คุณพ่อของฉันบอกว่า อยากจะร่วมแสดงความยินดีกับการสืบทอดตำแหน่งประมุขด้วยค่ะ
อ่า ก็จริงนะ
คุณมิตสึกิโรวก็กลายเป็นสีดำสนิทแล้วในวัยนั้น
ขอให้พวกคุณอนุญาตให้ฉันร่วมยินดีด้วยนะคะ
ไม่หรอก มันก็ไม่ใช่เรื่องที่ต้องถึงกับยิ่งใหญ่ขนาดนั้นหรอก
ก็ดูเกินจริงไปหน่อยนะคะ
ปล่อยฉันไว้ข้างหลังคนเดียวเลยนะ
เอาน่าไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวฉันขอตัวไปก่อนดีไหมล่ะ

จะไม่ปล่อยไปง่ายๆ หรอกนะ
ฉันขอตัวก่อนนะคะ
ที่ได้พบคุณทั้งสองโดยไม่คาดฝัน
ฉันเผลอคุยยาวไปหน่อย
ซึ่ก
เทศกาลของสถาบันครั้งนี้ก็
ดูเหมือนว่าตรงสี่ของเราจะชนะขาดลอยเลยนะคะ

เอาล่ะ ในเมื่อเป็นแบบนั้น
นั่งนิ่งๆ ได้ดีแล้ว เก่งมาก
เธอคิดว่าตัวเองเป็นใครกันนะ
คิกๆๆ โบตั๋นเองก็ยังเป็นแค่ลูกเจี๊ยบอยู่เลยนะ
หมายความว่ายังไงเหรอคะ?

โบตั๋นเป็นตัวเต็งตำแหน่งประมุขคนต่อไป
แต่เจ้าโบตั๋นนี่มาอยู่ใกล้ขนาดนี้
ก็ยังดูเหมือนไม่ทันสังเกตถึงพลังของฮานะเลย
ฉันนี่เห็นได้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอนะ
คงเป็นเพราะเป็นเด็กที่ยังไม่สมบูรณ์สินะ
เปล่าหรอกนะ
เทียบกับสีดำสนิทแล้วสงสารเขาแย่เลยล่ะ
ตลอดมาเขาก็ร่วมมือกับซากุในการแก้ปัญหามากมาย
และก็ตกเป็นเป้าของโยมะที่แข็งแกร่งเป็นประจำ มีประสบการณ์การต่อสู้ด้วย
คงไม่ถูกจับได้ง่ายๆ หรอก
แถมยังซ่อนพลังนี้มาเป็นปีๆ อีกด้วย
ถึงจะเป็นพี่ชายก็ดูเหมือนจะจับได้ตั้งแต่นานแล้วสินะ...
ไม่สิ ตระกูลสี่ประตูเนี่ย ถนัดการโจมตีนะ
ถ้าไม่รู้ถึงความสามารถของอีกฝ่ายล่ะก็
คงไม่พอที่จะเป็นประมุขได้สินะ
ก็เพิ่งเรียนอยู่มัธยมปลายปี 3 เองนี่นา จะเข้มงวดเกินไปไหมคะ?
ถ้าเป็นฮานะ ก็น่าจะประเมินความสามารถของคู่ต่อสู้ได้อยู่แล้วมั้ง
ก็จริงนะ
แต่ว่านะ เรื่องแบบนั้นมันขึ้นอยู่กับประสบการณ์ไม่ใช่เหรอคะ?
นั่นสิ
แต่ว่า โบตั๋นดันมีอีโก้สูงเกินความจำเป็นน่ะ
ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ เก้าอี้ประมุขคนต่อไปคงจะอยู่ไกลน่าดูเลยล่ะ
นั่นแหละที่ขัดขวางการพัฒนาความสามารถของเขาไว้
นั่นสิ
เอาน่า ถ้าเป็นตัวเต็งของห้าตระกูลอื่นด้วยนะ
ที่สามารถมองทะลุพลังของฮานะได้ ก็น่าจะจำกัดอยู่ไม่มากนัก
ในทางกลับกัน ถ้าทำได้ แสดงว่าฝีมือไม่ธรรมดานี่เองสินะ
ถ้าไม่มีประสบการณ์และพลังที่เหมาะสม ก็คงทำไม่ได้
ใช่แล้วล่ะ
ความแตกต่างระหว่างผู้ที่มีพลังกับผู้ที่ไม่มี คงจะเห็นได้ชัดเจนและเด่นชัดขึ้น
ลองโยนฮานะเข้าไปในกลุ่มตัวเต็งสักครั้งดีไหมล่ะ
นั่นเป็นไอเดียที่ดีจัง ดูสนุกน่าดูเลยนะ
อย่ามาเล่นกับคนคนเดียวนะ
ประชุมรวมทั้งโรงเรียน น่าเบื่อจังเลย~
ขอนั่งหลบไปก่อนไหม
ไม่ได้นะ ฮานะจัง
วันนี้เป็นเรื่องสำคัญเป็นพิเศษเลยนะ
ก็คงจะเป็นเรื่องยาวๆ ของรองอาจารย์ตามเคยสินะ?
ก็ไม่มีใครต้องการนี่นา
เรื่องเดิมๆ ที่เล่าซ้ำๆ มาหลายสิบปี น่ารำคาญชะมัด
ฮานะจัง ได้ยินไหมจ๊ะ!
เอ๊ะ...
เรื่องของฉันมันน่ารำคาญขนาดนั้นเลยเหรอ?
ขอบคุณนะที่บอก
ทุกคนคิดว่าคงสนุกกับเรื่องของฉันอยู่สินะ...
อ่า เพราะรองอาจารย์ดูหม่นหมองไปเลย
ฉันจะขออธิบายให้ฟังนะ...
เอ่อ...
ก็เพราะว่ารองอาจารย์นี่เคยเป็น...
รุ่นพี่ที่เก่งกาจในยุคที่ยังทำงานอยู่เลยนะ...
อื้อออ
ลองฟังดูสิ ด้วยจิตใจที่กว้างใหญ่เหมือนท้องทะเลของฮานะ
ดูสิ ฮานะจังทำให้รองอาจารย์เศร้าใจไปแล้วนะ
ไม่หรอกค่ะ ไม่ได้ตั้งใจจะให้เป็นแบบนั้นสักหน่อย...
วันนี้จะพูดถึง...
เทศกาลโรงเรียน...
นี่ ซึซึ
เทศกาลโรงเรียนนี่เขาทำอะไรกันเหรอ?
อยากจะพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องเทศกาลโรงเรียนสักหน่อยค่ะ
ก็บอกไปแล้วนี่เมื่อปีที่แล้ว
ฮานะจังเนี่ย ถ้าไม่สนใจอะไรก็จะเมินเฉยจริงๆ เลยนะ
เทศกาลโรงเรียนนี่จัดทุกปีนะ...
ขอโทษๆ
จากโรงเรียนโอปอลถึงโรงเรียนที่ 5 มี 5 โรงเรียนเลยนะ
ที่จัดร่วมกันไงล่ะ
นี่มีจัดด้วยเหรอ?
งานเทศกาลที่จัดร่วมกันเนี่ย จะมีการสลับกันดูแลทุกปีนะ
ไม่อยากไปโรงเรียนอื่นจัง เลยไม่ไปหรอก
ก่อนหน้านี้เป็นโรงเรียนที่ 5
นี่ฮานะจัง เคยโดดไปไม่ใช่เหรอ? จำไม่ได้เหรอ?
อ่า... เคยพูดถึงอะไรสักอย่าง...
ปีนี้เป็นหน้าที่ของโรงเรียนอันดับหนึ่งเราแล้วนะ
นักเรียนจากโรงเรียนอื่นก็จะมารวมตัวกันที่โรงเรียนนี้ด้วยนะ
ทุกปีก็จะมีร้านค้าตั้งเยอะแยะเลย
แล้วก็มีงานกิจกรรมเพียบเลยด้วยล่ะ
ปีนี้ฮานะจังก็จะเข้าร่วมด้วยใช่ไหม
อืม ก็จริงสิ
ถ้าจัดที่โรงเรียนอันดับหนึ่งนี่...
มันก็เป็นเทศกาลของโรงเรียนนักเวทนี่นา การนำเทพนักรบออกมาก็ไม่มีปัญหาอะไร
ในเมื่อพลังเราเป็นที่รู้จักกันทั่วแล้ว อาจจะรวมถึงอาโออิและมิยาบิกับอารุจิด้วยก็ได้นะ
ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว คงจะเข้าร่วมดีกว่า
เย้~
ต่อจากนี้จะเป็นความมุ่งมั่นจากประธานนักเรียนนะ
ทุกคนน่าจะรู้กันอยู่แล้วนะว่า
สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ...
การแข่งขันแลกเปลี่ยนนั่นแหละ!
คราวนี้แหละ โรงเรียนที่ 1 ของพวกเราจะต้องชนะการแข่งขันแลกเปลี่ยนให้ได้
แล้วทำให้โรงเรียนที่ 4 ร้องไห้จ้าเลยล่ะ!
โอ้โฮโฮโฮโฮ!
จะชนะแล้วววว!
ลุยเลย!
นี่มันอะไรน่ะ?
โนโซมิ!?
ดูนี่สิ โรงเรียนที่ 4 โฮ่โฮ่!
ฟังนะ!
ศัตรูมีแค่โรงเรียนที่ 4 เท่านั้น!
คนที่ชนะการแข่งขันแลกเปลี่ยนครั้งหน้าก็คือพวกเราแหละะะะะะะะ!
ไม่จำเป็นต้องมองไปที่อื่นเลย
นี่ ซึซึ
การแข่งขันแลกเปลี่ยนคืออะไรเหรอ?
ก็ไม่รู้เหมือนกันนี่นา ฮานะจัง~
การแข่งขันแลกเปลี่ยนน่ะ
คือเป็นผู้เล่นที่ถูกคัดเลือกมาจากแต่ละโรงเรียนทั้ง 5 แห่ง
แล้วก็มาแข่งขันกันเพื่อแลกเปลี่ยนในฐานะนักเวทนั่นเอง
โรงเรียนที่ 1 ของพวกเรานี่ชนะมาตลอดตั้งนานแล้วนะ
โรงเรียนที่ 1 ตกต่ำลงไปเลยสินะ
แต่ 2 ปีหลังมานี้ดันแพ้ให้กับโรงเรียนที่ 4 ติดต่อกัน เลยได้แค่รองแชมป์น่ะ
เขาว่ากันแบบนั้นน่ะ
แล้วทุกคนก็ฮึกเหิมกันมากว่าจะเอาแชมป์กลับคืนมาให้ได้
โดยเฉพาะคุณอิชิโนะมิยะซัง เพราะตั้งแต่ปี 1 ก็ได้เป็นสมาชิกตัวจริงแล้ว
คงจะเสียใจเป็นพิเศษเลยล่ะมั้งคะ
ถึงอย่างนั้นก็เถอะนะ
เข้าใจแล้ว
กล้าพูดแบบนั้นกับลูกหลานของอิชิโนะมิยะได้ยังไงเนี่ย พวกนักเรียนนั่น
ก็จริงอย่างที่ว่านะ แต่ว่า...
ตรงโน้นมีคุณหนูจากตระกูลโยสึมงอยู่น่ะ
คุณหนูตระกูลโยสึมงเหรอ?
คุณโมเด็นจากตระกูลโยสึมงน่ะ
ก็ไม่ได้สำคัญเท่าไหร่หรอกนะ
หืม?
...อ่า เมื่อตอนนั้นน่ะ...
ลืมไปเลย
สมาชิกที่ถูกคัดเลือกเนี่ย ส่วนใหญ่จะถูกเลือกจากชั้น A น่ะ
ฮานะจังก็มาเชียร์ด้วยกันนะ!
เอ๋~ สำหรับฉัน การเดินกินของจากร้านค้าดีกว่า
ฮานะจัง~
นี่คือสมาชิกที่ถูกเลือกมาเพื่อ
จะหักจมูกพวกนักเรียนโรงเรียนที่ 4 ที่หยิ่งยโสพวกนั้นน่ะ
อ๊ะ ฮายาสึกิ
ในกลุ่มสมาชิกเนี่ย มีผู้สมัครเจ้าสำนักรุ่นต่อไปของคุโจอินอยู่ตั้ง 2 คนเลยนะ!
สองคนนั้นเดิมทีเป็นนักเรียนของโรงเรียนที่ 2 ใช่ไหม?
ปีที่แล้วพวกเขาก็เคยเป็นสมาชิกตัวจริงของโรงเรียนที่ 2 ด้วยไม่ใช่เหรอ
ดีเหรอ?
มันก็เหมือนกับการไปท้าทายโรงเรียนที่ 2 เลยนะ
แต่ถ้าด้วยวิธีนั้นแล้วจะชนะโรงเรียนที่ 4 ได้ ก็ไม่มีใครจะมาบ่นได้นี่นา
ก็จริงอย่างที่ว่าแหละ เลือกวิธีการไม่ได้จริงๆ
ถือว่าเป็นแนวรบที่เรียกได้ว่าแข็งแกร่งที่สุดในอดีตเลยนะ
ใครมีข้อคัดค้านให้ยกมือขึ้นมาเลย
ครับ!
มีข้อคัดค้านครับ!
ตรงไหนกันล่ะ
เป็นคนที่เราได้รับการรับรองจากกลุ่มอาจารย์ด้วยนะ
คุณฮานะ
รุ่นพี่
เสนอชื่อเข้าร่วมเป็นสมาชิกตัวจริง!
ห๊ะ?
อินะฮานะ ผู้เชี่ยวชาญด้านอาคม!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/25)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ

อาคาเนะ บานาชิ — เส้นทางสู่สุดยอดนักเล่าเรื่องราคุโกะ

เมอร์เซเดสแห่งจันทร์เสี้ยว กับการพิชิตดันเจี้ยนของขุนนางแวมไพร์ผู้กลับชาติมาเกิด

เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ

สุดยอดมือสังหาร อวตารมาต่างโลกในฐานะขุนนาง

คุณหนูยักษ์พิทักษ์เมือง

ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม

จอมเวทเสริมพลังงานจิปาถะ กับการค้นพบว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุด

บันทึกชีวิตต่างโลกของปราชญ์วัย 40 — ชีวิตอาจารย์ต่างโลกตามใจปรารถนา

คำแนะนำของปราชญ์แห่งอาซลีย์ ผู้โง่เขลาชั่วนิรันดร์

ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น

สตรีศักดิ์สิทธิ์เกิดใหม่ แต่ไม่ขอบอกใครนะคะ
