☰
ตอนที่ 53

ผู้สร้างเขตแดน
รินคะ
V.
โอดะยากะ⊙โอดะยากะ
ต้นฉบับ คุเระฮะ (คากุชิวะ บุนโค)
แนวคิดตัวละคร โบดักส์

ผู้ใช้เวทถูกภูตผีกลืนกินเชียวรึ...
!

หลังจากเรื่องแบบนั้นแล้วยังกินได้อยู่นะ
สำหรับท่านที่เป็นผู้ที่ใช้ชีวิตอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่แปลกที่จะถูกกินได้เมื่อไหร่ก็ได้
ถ้าเป็นผู้ใช้เวทก็ต้องมีความเสี่ยงที่จะถูกโจมตีติดมาด้วยไม่ใช่เหรอคะ
ท่านก็เลยมีภูมิคุ้มกันน่ะสิคะ
ฉันเองก็ถูกเล็งบ่อยเหมือนกันนะ...
มันเป็นเรื่องปกติที่เกิดขึ้นบ่อยๆ ก็เลยชินไปเองล่ะนะ
อะ...อย่างนั้นเหรอคะ?
เพราะว่าภูตผีมันจะดึงเอาคนที่แข็งแกร่งมาเพื่อเสริมกำลังไงคะ
ในสายตาของภูตผีแล้วฉันคงดูเป็นอาหารชั้นเลิศใช่ไหมล่ะคะ?
แล้วก็
ภูตผีมันออกหากินช่วงเย็นจนถึงกลางคืนใช่ไหมล่ะคะ
พอเวลากลับบ้านช้าลงก็จะเจอพวกมันบ่อยๆ เลย
บางครั้งก็หนักมาก ถึงกับโดนโจมตีระหว่างทางกลับบ้านแทบทุกวันเลยค่ะ

แต่ก็มีเรื่องแปลกๆ อีกอย่างนะ...
ทุกวันเลยเหรอ?
มันผิดปกติแฮะ
เอ๊ะ?
ก็เพราะซากุระพลังถึงจะแรง
เลยถูกภูตผีโจมตี
บ่อยๆ ใช่ไหมล่ะ?
ก็ผมเองก็เป็นฝ่ายบ่อยๆ นะ...
ที่เธอพูดน่ะ
แต่มันไม่เท่ารินคะหรอก
คงเพราะพลังของคุณท่านมันรู้สึกอร่อยกว่ารึเปล่า?
นี่มันไม่น่าดีใจเลยนะ...

ตอนนี้ก็กำลังถูกโจมตีระหว่างทางกลับบ้านอยู่เหรอ?
อืม
ตั้งแต่แต่งเข้าจินโนมิยะแล้ว เขาก็ขับรถไปส่งไปรับให้แล้วล่ะ
ถึงจะอยู่ในรถก็โดนโจมตีไม่ใช่เหรอ?
เขาบอกว่ามันไม่ใช่รถธรรมดานะ
ดูเหมือนจะเป็นรถพิเศษของจิโจอิน ที่มีผลในการตัดพลังของผู้ใช้เวทที่อยู่ภายในรถด้วย
ดูสิ ครั้งก่อนที่โรงเรียนน่ะ
มีเหตุการณ์ถูกกักขังพร้อมกับภูตผีจำนวนมากใช่ไหม?
ถ้าคิดถึงสมรรถนะที่คล้ายกับเครื่องรางของเขตแดนตอนนั้นก็น่าจะดีนะ

มีแบบนั้นอยู่ด้วยสินะ
หืม?
รถที่ฮาซุกิขึ้นอยู่เป็นประจำมันก็แบบนั้นเหมือนกันนะ?
เอ๊ะ!
ไม่รู้เลย
คิดดูดีๆ นะ
ถึงพลังจะแรง แต่ถ้าเอาเด็กที่ยังไม่ใช่ผู้ใช้เวทออกมาลอยๆ
ก็มีแต่ทางเดียวคือโดนภูตผีกลืนกินแหละนะ
นั่นก็จริงอยู่...
พิธีอายุ 10 ขวบเพื่อสร้างชิกิงามิ
ก็เป็นเพื่อประเมินว่าศักยภาพแฝงของเด็กคนนั้นมันแรงแค่ไหนด้วยนะ
ทำไมรินคะถึงรู้เรื่องแบบนั้นล่ะ?
แล้วเด็กที่เก่งๆ คุณโจโจอินก็จะมอบของป้องกันให้ฟัง
ฉันเองก็ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยนะ...

คิคึเกะบอกฉันด้วยท่าทางภูมิใจ
จิโจอินนี่สุดยอดไปเลยนะ!!
อ่า ก็เป็นอย่างนั้นน่ะ
เด็กที่พลังแข็งแกร่งจนโดนภูตผีโจมตีตั้งแต่เด็กเนี่ย
ส่วนใหญ่จะเป็นสายตรงของห้าตระกูลหลักเลยล่ะ
ไม่รู้ว่ายังมีเครื่องรางวิเศษอื่นๆ คอยช่วยเหลืออยู่ด้วยไหมนะ
ก็อาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้นะ

ยินดีต้อนรับกลับนะ ซากุอิ
...
แกควรจะมีกิริยามารยาทสมกับเป็นภรรยาของหัวหน้าตระกูลจินโนมิยะมากกว่านี้หน่อยสิ!
เอ๊ะ~ ก็ดีออกนี่นา
ปล่อยให้ฉันได้ชิลล์ๆ ในห้องของตัวเองหน่อยเถอะนะ
ถึงไม่ใช่ในห้อง เธอก็เอาแต่นอนเกียจๆ อยู่ดีไม่ใช่เหรอ
...แล้วก็

เรื่องที่ผู้ใช้เวทโดนกลืน
เป็นยังไงบ้างล่ะ?
ไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลยนะ
มันก็แค่ผู้ใช้เวทถูกภูตผีโจมตีเองไม่ใช่เหรอ?
ถ้าแค่นั้นก็น่าจะยังดีอยู่หรอกนะ...
เปล่า ไม่ใช่ว่าไม่ดีเลยนะ...
เป็นอะไรไปเหรอ?

ผู้ใช้เวทอาจจะถูกจงใจโจมตีนะ
จงใจเหรอ...
หมายความว่ามีใครบางคนใช้ภูตผีเข้าสิงเพื่อจะฆ่าผู้ใช้เวทงั้นเหรอ?
อ่า
คนที่โจมตีผู้ใช้เวทก็คือภูตผีนั่นแหละ
ถึงแม้ว่าจะไม่สามารถนำเรื่องของโลกของผู้ใช้เวทมาตัดสินตามกฎของมนุษย์ได้ก็ตาม...
การฆาตกรรมของซัทจิน
แล้วก็ไม่มีปัญหาอะไรนะ
เพราะว่าพวกภูตผีถูกพบใกล้ที่เกิดเหตุ
และยานางิจัดการมันแล้วก็เลยไม่มีปัญหา
แต่ว่า
ก็ยังเป็นเรื่องที่ผู้ใช้เวทไม่รอดอยู่ดี
...อย่างนั้นเหรอ
ในเมื่อต้องรับมือกับศัตรูที่เป็นภูตผี ความอันตรายมันก็ย่อมมาพร้อมกัน
บางครั้งก็ต้องเตรียมใจที่จะตายด้วยซ้ำ
แต่ว่า
ถ้ามันเป็นสิ่งที่ถูกกำหนดโดยมนุษย์...
คุณรู้ตัวคนร้ายแล้วเหรอ?
ยังไม่รู้เลยครับ
อาจมีโอกาสเกิดขึ้นอีกนะ
ความกังวลมันก็เป็นจริงตามที่คาดไว้เลย
เหตุการณ์ที่ผู้ใช้เวทหายตัวไปได้เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ระหว่างภารกิจอยู่ดีๆ ก็หายตัวไป
ณ ที่เกิดเหตุนั้น ก็ได้พบภูตผีตัวแรงตัวหนึ่ง
ซึ่งน่าจะกลืนกินผู้ใช้เวทแล้วดูดกลืนพลังไป
ขอโทษด้วยค่ะ
พยายามแล้วแต่ก็หนีไปได้...
ภูตผีที่กลืนกินผู้ใช้เวทแบบนี้ มันสู้ได้ยากจริงๆ ค่ะ
แข็งแกร่งเกินไปค่ะ
แต่ถ้ามีผลกระทบลูกโซ่เกิดขึ้นล่ะก็ มันจะยิ่งเป็นเรื่องใหญ่ขึ้นอีกนะ...
วันแล้ววันเล่า ภูตผีก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ
ออกประกาศด่วน! ให้ผู้ใช้เวทระดับสูงรีบออกไปปราบปราม!
ไม่ใช่แค่ผู้ใช้เวทระดับล่างเท่านั้น แต่แม้แต่ผู้ใช้เวทที่คุ้นเคยกับการปราบปรามก็ยังได้รับผลกระทบ...
ตามหาคนร้ายและภูตผีที่แข็งแกร่งขึ้นมาซะ!
ซากุอิ
ดูเหมือนจะไม่ได้กลับมาสักพักเลยนะ...
อ่า
ดูเหมือนว่าวันนี้จะได้เวลานอนเพิ่มขึ้นมาบ้างนะ...
อะไรเหรอ
เข้าใจแล้ว
จะรีบไปเดี๋ยวนี้เลย
อะไรกัน ตั้งแต่ฉันขึ้นมาเป็นหัวหน้าตระกูล
ก็เกิดมาใต้ดวงดาวแบบนี้ไม่ใช่เหรอ?
ปัญหาต่างๆ ก็เกิดขึ้นเรื่อยๆ เลยนี่นา!
ให้ตายสิ!
ถ้าเจอแล้วจะไม่ปล่อยไว้เฉยๆ แน่!
เป็นใครกันวะ
ถ้าเจอคนร้ายนี่โดนฆ่าครึ่งตัวเลยสินะ
อาคารเรียนที่เคยเละเทะขนาดนั้น
ถูกซ่อมแซมจนสะอาดเรียบร้อยเลยนะ
ทั้งที่เหตุการณ์ผู้ใช้เวทถูกโจมตีก็ยังไม่คลี่คลาย
จะเปิดเรียนอีกได้ไหมนะ...
2
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเพิ่มขึ้นเหรอ?
ก็เพราะว่าเกิดเหตุการณ์ขึ้นในงานเทศกาลของโรงเรียนน่ะ
มันถูกปกปิดไว้แบบนั้นเป็นฉากหน้า...
เรื่องที่ผู้ใช้เวทโดนโจมตีน่ะ
ถูกเก็บเป็นความลับไว้ เพื่อไม่ให้พวกนักเรียนตื่นตระหนก
ฮิ๊!
คุณซังโค ได้แต่นึกว่าน่ากลัวจัง...
ออร่าสุดยอดไปเลยนี่นา?
ทำหน้าเหมือนจะเข้ามาโจมตีจากทุกทิศทางเลย...
สงสัยจะระแวดระวังเพราะเกิดเหตุการณ์ในงานเทศกาลโรงเรียนสินะ
แม้จะดูเข้าใกล้ไม่ได้ก็เถอะ...
อยู่ใกล้ภูตผีผู้ใช้เวทสีดำสนิทนี่ก็รู้สึกอุ่นใจดีนะ...
อ๊ะ...
นี่...
แรงกดดันนี่มันพอจะลดลงหน่อยได้ไหมคะ
มันน่ากลัวจังเลยค่ะ
คุณต้องยืนนิ่งๆ ให้ฉันหน่อยนะ
คนรอบข้างมันจะรู้สึกไม่สบายใจไปด้วยน่ะ
คุณก็น่าจะรู้ใช่ไหมคะ
ฮ้า...
กุชิ
อ่า ใช่แล้วล่ะ
ขอโทษนะ
ฉันคิดมากไปหน่อยเอง
พอคิดว่านักเรียนจะออกมารับผลกระทบไม่ได้ล่ะก็...
อ่า
...ก็สถานการณ์มันเป็นแบบนี้ มันก็ช่วยไม่ได้สินะ
ซากุอิเองก็กำลังสูญเสียสติสัมปชัญญะไปทุกวันเหมือนกัน
คงจะเป็นเพราะยูกิซาซะก็เป็นหัวหน้าตระกูลคนต่อไป แถมยังมีตำแหน่ง 'ชิตสึคุโระ' กดทับอยู่ด้วย
ความรับผิดชอบที่ต้องแบกรับมันหนักกว่าผู้ใช้เวทธรรมดาน่ะ
อ้อๆ
ก็เข้าใจแล้วที่ซากุอิจะอ่อนโยนกับภรรยาที่เข้าใจเขาขนาดนั้น
แยกทางกับซาคุแล้วมาเป็นภรรยาของฉันไหม?
พูดบ้าๆ ออกมาอีกนะ จะโดนซาคุอัดให้เละหรอก
กุกุกุ
ก็อย่างน้อยที่นี่ก็มีอิ누กามิอยู่ มันก็ปลอดภัยกว่าที่อื่นสินะ...
อาโออิกับมิยากิก็มีอยู่ด้วยนี่นา
ตัวฉันเองก็สู้ได้เหมือนกันนะ ถ้าจำเป็นจริงๆ ก็จะร่วมมือด้วยเองล่ะ
มันไม่ใช่ธรรมดาแล้วล่ะ
เพราะว่าสามารถต่อกรกับคัตสึได้เหมือนพวกเราเลยนี่นา
มันเหนือกว่าระดับของนักเรียนแล้วนะ
เพราะถูกภูตมายาเล็งเป้า เลยต้องสั่งสมประสบการณ์จริงจนเกินความจำเป็นเชียวล่ะ
ไม่ใช่ว่าตั้งใจจะเพิ่มค่าประสบการณ์หรอกนะ
แต่มันดันมีประโยชน์ในตอนนี้
ที่โรงเรียนน่ะ
มีฮะสึกิกับ
เพื่อนของทากุด้วยนะ
เพื่อปกป้องทุกคน
ก็จะเดินหน้าออกไปสู้
สู้!
น่าพึ่งพาจริงๆ เลยนะเนี่ย
ทำตัวแบบนี้ต่อไปเข้าสมาคมซะเลย
เรื่องนั้นขออนุญาตปฏิเสธนะ
มันเห็นๆ กันอยู่ว่าจะต้องโดนใช้งานหนักแน่ๆ
พอเป็นภูตผีผู้ใช้เวทแล้วนี่หาเงินได้เยอะเลยนะ
พอมีปีศาจปรากฏตัว ก็จะถูกเรียกตัวไปโดยไม่สนว่าเป็นวันหยุดหรือเปล่าน่ะ
แล้วเนื้องานมันก็ต้องเอาชีวิตเป็นเดิมพันด้วยนี่...
เงื่อนไขอย่างวันหยุด 2 วันต่อสัปดาห์ มีวันหยุดยาว และมีวันลาพักร้อนเนี่ย ในสมาคมคงเป็นไปไม่ได้น่ะ
ฉันเข้าใจความสำคัญของผู้ใช้เวทนะ แต่ว่า
ไม่อยาก!
จริงๆ แล้วฉันไม่ถนัดที่จะคอยเอาใจคนรอบข้างแล้วสู้ด้วยเลยล่ะ
...หืมม์
ฟังดูแล้วมันเป็นคำพูดที่บ่งบอกว่าผู้ใช้เวทก็เป็นตัวเลือกในการเลือกทางเดินได้ด้วยนะ
ก็หมายความว่าถ้าปัญหาเหล่านั้นได้รับการแก้ไข
ก็สามารถตีความได้ว่าก็สามารถไปในเส้นทางของผู้ใช้เวทได้ด้วยใช่ไหม?
...เอาล่ะ บทเรียนกำลังจะเริ่มแล้ว ต้องรีบกลับไปนะ
จะไม่ยอมให้ประเทศนี้แย่งชิงไปได้
สิ่งที่สำคัญสำหรับฉันกับท่านพี่...
คนนั้น
ก็เลยว่า
ฉันจะร่วมมือกับคุณค่ะ
ผู้สร้างอาคม ชินอิจิระ 【ต่อ】
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/31)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ

อาคาเนะ บานาชิ — เส้นทางสู่สุดยอดนักเล่าเรื่องราคุโกะ

เมอร์เซเดสแห่งจันทร์เสี้ยว กับการพิชิตดันเจี้ยนของขุนนางแวมไพร์ผู้กลับชาติมาเกิด

เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ

สุดยอดมือสังหาร อวตารมาต่างโลกในฐานะขุนนาง

คุณหนูยักษ์พิทักษ์เมือง

ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม

จอมเวทเสริมพลังงานจิปาถะ กับการค้นพบว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุด

บันทึกชีวิตต่างโลกของปราชญ์วัย 40 — ชีวิตอาจารย์ต่างโลกตามใจปรารถนา

คำแนะนำของปราชญ์แห่งอาซลีย์ ผู้โง่เขลาชั่วนิรันดร์

ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น

สตรีศักดิ์สิทธิ์เกิดใหม่ แต่ไม่ขอบอกใครนะคะ
